ریح

شماهم دلتون برای پاییز تنگ شده؟ من پاییز ادم جالب تری هستم، زیبا تری هستم، خوش استایل تری هستم، فعال تری هستم، چای خور تری هستم، کتاب خون تری هستم، فیلم باز تری هستم.

اون دوستم که جد اندر جد لره و کل خانوادشم آخوندن:

کاش می‌شد همه چیز رو رها کنم و برم تا آخر عمرم مشهد زندگی کنم.

اینکه نرگس و عارفه همدیگه رو دیدن هم به نوع خودش جالب بود. برای من انگار اسپیشال اپیزودی بود که کرکتر های فصل های مختلف همدیگه رو می‌بینن.

قبل از روضه خاله بهمون گفت امروز حسابی گریه کنیدا. عارفه گفت من فلوکستین می‌خورم نمی‌تونم. نمی‌دونم این واقعا خنده دار بود یا من اون لحظه به همه چیز می‌خندیدم.

امروز مثل ۲۸ صفر هرسال خونه‌ی راحیل اینا روضه بود. داشتم چایی میدادم که یهو یک نفر رو دیدم شبیه عارفه، و خودش بود. انقدر خوشحال شدم همون لحظه یادم رفت به خانمی که رو به روم بود قند هم تعارف کنم. بهترین سوپرایز واقعا.

دیشب یادم رفت بنویسم ولی ۱۴۰۵/۵/۲۰ یکی از هیجان انگیز ترین شب های زندگیم رو تجربه کردم.

؛

یکی از جالب ترین حس های دنیا قطعا وقتیه که از مترو میای بیرون و هوا تاریک شده. در صورتی که وقتی داخل رفته بودی هنوز هوا روشن بود.

خسته‌ام.

واقعا فرایند پیدا کردن کار درست و خوب فرسوده کننده‌ست.

درسته که از لحاظ ساختاری قوی بود. اما نمی‌دونم چرا اصلا نمی‌تونم با این مدل کتاب ها خو بگیرم. دقیقا عین "راهنمای مردن با گیاهان دارویی" اونم اولین رمان خانم عطارزاده بود و بسیاررر قوی بود اما مزخرف و سیاه بود.

وای اصلا دوستش نداشتم. با عرض معذرت مزخرف خالص بود. چرا من اینو خوندم اصلا؟ نمی‌دونم. اه ۲/۱۰. #ریحانه_می‌خواند

بیست و یکمین کتاب ۱۴۰۵؛ در کتابخانه پیدایش خواهی کرد.

با اینکه دوستام بهم هشدار داده بودن شب تنها جای خلوت نباشم این مدت خطرناکه خودم رو با نهایت سرعت به متروی آخر رسوندم و ایستگاه متروی خالی از هیچکس بیشتر منو ترسوند تا کوچه های خلوت.

؛

*راستی بچه ها، تیکه های لیمو ترش و خیار بریزید داخل آبی که با خودتون می‌برید بیرون و معجزه رو ببینید.