موقعیت انفجاری مشهد ☄️💥☄️💥

وال استریت ژورنال در سرمقاله ۲۰ مرداد خود درباره فشار اقتصادی آمریکا بر رژیم ایران نوشت: محاصره آمریکا برای رژیم ایران روزانه حدود ۴۳۵ میلیون دلار ضرر ببار می آورد. تورم و بیکاری بشدت بالاست. تولیدات صنعتی نابود شده و ریال هر چه بیشتر سقوط می‌کند. #جنگ

⚫️قرار بود دل مردم آمریکا رو تنگ کنن ولی دل مردم ایران را تنگ کردند امروز استارت گرانی بنزین از استان کرمان زده شد

🔴 ماکت مقبره ‌علی خامنه‌ای اول و خانواده‌اش در سالن فرودگاه مشهد!!! 🔻پ ن: از رهبر مقوایی رسیدیم به ماکت کشور نیست که سیرکه

🔴آخونده رو آوردن صدا و سیما داشت به اجرا نشدن قانون حجاب اجباری اعتراض میکرد و میگفت ملت خیلی بهم پیام میدن بالای ۴ هزار پیامک و تماس رو گوشیمه الان یه پیامی که به من دادنو بصورت رندوم براتون میخونم، نوشته : آقای پفیوز احمق بیشعور حرف دهنتو بفهم :))

⚫️این حیوانی که می‌بینید از دوستان حمیدرضا رجب‌زاده است که به جنایتکار بودن حمیدرضا اعتراف کرده و می‌گوید او در دوران قیام ۴۰۴ در خون مردم دست داشته و قیام‌آفرینان را کشته است. 🔽بر دستانی که این جنایتکار را کشتند، بوسه می‌زنیم

⚫️ یک کفتار دیگه رو هم دزدیدن و بردن چُپُقش رو چاق کردن و بعد پخ پخ کردنش 😍

فرهنگ لغت آخوندی / ادبیات حکومتی مجاهد= منافق دزد = تراستی معترض= اغتشاشگر موشک / بمب سنگرشکن = پرتابه کمبود = ناترازی تبعیض و پارتی‌بازی = برخورد مؤمنانه اعتراض = اغتشاش انتقاد = تبلیغ علیه نظام رفراندوم = تجمع خودی‌ها شلیک به هواپیمای مسافربری = خطای انسانی قتل‌های زنجیره‌ای = نیروهای خودسر گران‌کردن =اصلاح قیمت مجازات نکردن خودی‌ها = رأفت نظام

#مهم باراک راوید/آکسیوس: امید به توافق میان جمهوری اسلامی و آمریکا در حال محو شدن است

رژیم آخوندی دقیقاً همین بلا را بر سر کلمه‌ی «شهید» آورد. واژه‌ای که باید نام انسانِ جان‌باخته در راه آزادی، عدالت و رهایی مردم باشد، چنان در دستگاه تبلیغاتی حکومت مصرف، مبتذل و آلوده شد که بخشی از جامعه، از شدت انزجار از رژیم، خودِ واژه را نیز به رژیم واگذار کرد. و این، یکی از پیروزی‌های فرهنگی و ایدئولوژیک ارتجاع بود. در قیام دی ۱۴۰۴، این عقب‌نشینی زبانی بیش از پیش خود را نشان داد؛ جایی که تعبیر بی‌رنگ و بی‌محتوای «جاویدنام» آرام‌آرام به جای «شهید» نشست. مردمی که از هر نشانه و واژه‌ی منتسب به حکومت متنفر بودند، به‌طور غریزی تصور کردند برای مرزبندی با رژیم باید از کلمه‌ی «شهید» نیز عقب بنشینند. درست همین‌جا بود که فریب کامل شد: رژیم کلمه را دزدید و قربانیان رژیم، سند مالکیت آن را نیز به او واگذار کردند. اما چرا نباید چنین میدانی را خالی کرد؟ چرا نباید پذیرفت که آخوند تعیین کند کدام واژه از آنِ مردم است و کدام واژه از آنِ او؟ چرا نباید مفاهیمی چون «شهید»، «اسلام»، «انقلاب»، «خلق»، «عدالت» یا حتی «آزادی» را صرفاً به این دلیل که دستگاه ارتجاع زمانی آنها را مصرف و تحریف کرده، از فرهنگ سیاسی خود حذف کنیم؟ مبارزه فقط بر سر خیابان و قدرت سیاسی نیست؛ مبارزه بر سر زبان، حافظه و معنا نیز هست. ما حتی یک قدم از این میدان عقب ننشسته‌ایم و نخواهیم نشست. اگر یکی از مأموریت‌های تاریخی آخوند، بلعیدن واژه‌های حق، تهی‌کردن آنها از معنا و آغشته‌کردن‌شان به ابتذال و دروغ بوده است، یکی از وظایف تاریخی مقاومت نیز باید بازپس‌گیری همین کلمات از حلقوم ارتجاع باشد؛ بیرون کشیدن آنها، پاک‌کردن غبار تحریف از رویشان و بازگرداندن‌شان به صاحبان حقیقی‌شان. «شهید» ملک طلق آخوند نیست. شهید، پیش از آن‌که واژه‌ای حکومتی باشد، نام انسانی است که آگاهانه یا در متن یک نبرد تاریخی، بهای آزادی دیگران را با جان خود پرداخته است. بنابراین ما نه کلمه را به آخوند واگذار می‌کنیم و نه معنایش را. اگر ارتجاع زبان ما را اشغال کرده است، بخشی از مبارزه‌ی رهایی‌بخش، آزادسازی همین زبان است.

#آموزشی ⚫️شهید✔️ جاویدنام❌ یکی از کلماتی که در چهار دهه حاکمیت آخوندی به مسلخ برده شد، کلمه‌ی «شهید» است. استبداد فقط انسان‌ها را نمی‌کشد؛ پیش از آن و هم‌زمان با آن، کلمات را نیز اشغال می‌کند. واژه‌هایی را که محصول رنج، مقاومت، فداکاری و خون مردم‌اند، می‌رباید، از محتوای حقیقی‌شان تهی می‌کند و سپس با معنایی وارونه دوباره به جامعه تحویل می‌دهد. این یکی از شیوه‌های قدیمی هر دستگاه ایدئولوژیک برای برقراری هژمونی است: اشغال زبان، برای اشغال ذهن.