#شیـنِ_مَـسْتــ❥ـ 🌿

ماه در متنِ شب قدم می‌زد دست من روی بغض حسّاست تن داغ تو را شنا کردم تا رسیدم به «بندرعبّاست» جزر(جذر) و مد بود و دور و نزدیکی و به این جبر و جبر، خیره شدن خسته از اسم‌های گوناگون گوشه‌ی نقشه‌ای جزیره شدن شرجی شانه‌هام «بوشهر» است چشم تو ابتدای خیسی‌ها قلب من، مِهر آخرین سرباز جلوی تیرِ انگلیسی‌ها وسط ازدحام کارگران بغلت کردم و تنم سِر شد! چاه کندند... چون نفهمیدند از لبان تو گاز صادر شد!! توی رگ‌هام نفت جریان داشت شعله‌ات گفت که بسوز و بساز جنگ را از کنار دُور زدم تا رسیدم به غربت «اهواز» لبِ «کارون» به شوق رقصیدم تا به آغوش تو کشیده شدم تاولِ هشت سال بغضت بود نخل‌هایی که سر بریده شدم ابر بودم، به عرش تکیه‌شده بعد باران شدم، زمین رفتم خواستم با خودم قدم بزنم تا که یک‌دفعه روی مین رفتم... مهدی موسوی

. یا رب ز باد فتنه نگه‌ دار خاک پارس چندان که خاک را بُوَد و باد را بقا. - سعدی. گلستان.

یادت باشد که در میان هیاهو، نفس بکشی. یادت باشد که هنوز طبیعت، ادبیات، درختان و فشردن دست‌های یکدیگر وجود دارند.

اسم سریال مورد علاقت رو واسم کامنت کن🍓

cod:104

امیدوارم همگی خوب باشید🥹

بازگشت به زبان مادری واژه‌های روز ششم ۱) واژه‌ی رایج: فعلاً معادل ایرانی: اکنون «فعلا» واژه عربی است و از «فِعل» به معنای کارکرد/کار ساخته شده‌است. اکنون واژه فارسی کهن است که در زبان امروز کاملا طبیعی و رایج است. ✍ نمونه در جمله: اکنون به پایان می‌رسانم. اکنون هنگامِ رفتن است. #واژه_روز #بازگشت_به_زبان_مادری #پارسی ۲) واژه‌ی رایج: اصلاً معادل ایرانی: هیچ 📖 «اصل» واژه‌ای عربی است و «اصلاً» از آن ساخته شده است. «هیچ» واژه‌ای فارسی و بسیار کهن است که برای نفی یا تأکید به‌کار می‌رود. ✍ نمونه در جمله: هیچ نمی‌دانم. هیچ دوست ندارم. #واژه_روز #بازگشت_به_زبان_مادری #پارسی ۳) واژه‌ی رایج: فرضاً معادل ایرانی: انگار 📖 «فرض» واژه‌ای عربی است و «فرضاً» از آن ساخته شده است. «انگار» واژه‌ای فارسی و در گفتار روزمره رایج می‌باشد. از ترکیب «ان + گار» در فارسی میانه (پهلوی) آمده است. «گار» در فارسی کهن پسوندی بوده به معنای «گونه/چنان‌که».   «انگار» در اصل به معنای «چنان‌که گویی» می‌باشد. در متون کهن فارسی (مانند متون سده‌های نخستین) نیز کاربرد داشته است. ✍ نمونه در جمله: انگار باران می‌آید. انگار دیر شده است. #واژه_روز #بازگشت_به_زبان_مادری #پارسی

بازگشت به زبان مادری: واژه‌های روز  پنجم ۱) واژه‌ی رایج: احتمالاً معادل ایرانی: شاید 📖 «احتمال» واژه‌ای عربی است. «شاید» فارسی و بسیار طبیعی در گفتار روزمره است. ✍ نمونه در جمله: شاید فردا بیایم. شاید دیر برسم. #واژه_روز #بازگشت_به_زبان_مادری #پارسی ۲) واژه‌ی رایج: جدیداً معادل ایرانی: به‌تازگی 📖 «جدید» عربی است. «به‌تازگی» واژه‌ای فارسی و روان در زبان امروز است. ✍ نمونه در جمله: به‌تازگی این کیف را خریده‌ام. او به‌تازگی به اینجا آمده. #واژه_روز #بازگشت_به_زبان_مادری #پارسی ۳) واژه‌ی رایج: قطعاً معادل ایرانی: بی‌گمان 📖 «قطع» عربی است. «بی‌گمان» واژه‌ای فارسی به معنای بدون تردید است. ✍ نمونه در جمله: بی‌گمان این کار شدنی است. بی‌گمان این راه درست است. #واژه_روز #بازگشت_به_زبان_مادری #پارسی

به باغ‌های دزد زده می‌مانیم قبول کنید اندوه میوه‌ای که بر شاخه می‌ماند از اندوه میوه‌ای که در زیر چکمه له می‌شود هیچ کمتر نیست. - کمال رفعت‌صفایی

بازگشت به زبان مادری: بازگشت به زبان مادری واژه‌های روز  چهارم ۱) واژه‌ی رایج: البته معادل ایرانی: بی‌گمان | به‌راستی | راستی 📖 «البته» وام‌واژه‌ی عربی است. در بسیاری از جمله‌ها می‌توان از «بی‌گمان» یا «به‌راستی/راستی» استفاده کرد.  ✍ نمونه در جمله: به راستی یا بی‌گمان شما درست می‌گویید. بی‌گمان فردا می‌آیم. #واژه_روز #بازگشت_به_زبان_مادری #پارسی ۲) واژه‌ی رایج: شروع معادل ایرانی: آغاز 📖 «آغاز» واژه‌ای فارسی است و در در گفتار روزمره نرم می‌باشد. ✍ نمونه در جمله: از فردا آغاز می‌کنیم. آغاز هفته‌‌ی شما خوش. #واژه_روز #بازگشت_به_زبان_مادری #پارسی ۳) واژه‌ی رایج: تمام معادل‌های ایرانی: پایان یافت | به پایان رسید | همه 📖 «تمام» ریشه‌ی عربی دارد و در فارسی بسیار رایج شده است. در بسیاری از جمله‌ها می‌توان به‌جای آن از ساختارهای فارسی و طبیعی استفاده کرد. ✍ نمونه در جمله: دیدار (نشست) به پایان رسید. کلاس پایان یافت. همه‌ی بچه‌ها آمدند. #واژه_روز #بازگشت_به_زبان_مادری #پارسی

کمپین بازگشت به زبان مادری (روز ۳ واژه) هدف این کمپین، بازنگری آگاهانه در واژه‌هایی‌ست که هر روز به کار می‌بریم؛ تلاشی کوچک برای نزدیک‌تر شدن به زبان مادری و زنده نگه‌داشتن واژه‌های ایرانی در گفتار روزمره. ** هیچ اجباری در کار نیست، قرار نیست زبان را سخت یا مصنوعی کنیم. فقط می‌توانیم آرام و آگاهانه تلاش کنیم، هر جا که شدنی بود، یک واژه را جایگزین کنیم. همین قدم‌های کوچک، اگر پیوسته باشند، اثرگذارند✌🏽❤️ واژه‌‌های روز دوم ۱) به‌جای: تشکر یا متشکرم بگوییم: سپاس یا سپاس‌گزارم «سپاس» واژه‌ای کهن و ایرانی‌ست که در متون باستانی و ادبیات فارسی بسیار به کار رفته است. واژه‌ای ساده، گرم و کاملاً طبیعی در گفتار امروز. امروز تلاش می‌کنیم بگوییم سپاس از همراهی شما، یا از شما بسیار سپاسگزارم. ۲) به‌جای: موفق باشید بگوییم: پیروز باشید، کامیاب باشید (خیلی فارسی و ریشه‌دار)، سربلند باشید، سرافراز باشید، شادکام باشید. برای پایان گفت‌وگو یا پیام رسمی هم می‌توانیم از واژه‌های روزگار خوش روزتان خوش و تندرست باشید استفاده کنیم. ۳) به‌جای: عذر و معذرت  بگوییم: پوزش می‌خواهم پوزش واژه‌ای پارسی است و ریشه‌ی آن به فعل «پوزیدن» در فارسی میانه (پهلوی) برمی‌گردد که به معنای عذر خواستن و بخشایش طلبیدن بوده است. بنابراین «پوزش» معادل کاملاً ایرانیِ «عذر» (عربی) است. نکته‌ی مهم: «ببخشید» هم فارسی است (از «بخشیدن»)، پس در بعضی موقعیت‌های روزمره حتی طبیعی‌تر از «پوزش» شنیده می‌شود. #کمپین_بازگشت_به_زبان_مادری #پارسی

کمپین بازگشت به زبان مادری(روزی ۳ واژه) هدف این کمپین، بازنگری آگاهانه در واژه‌هایی‌ست که هر روز به کار می‌بریم؛ تلاشی کوچک برای نزدیک‌تر شدن به زبان مادری و زنده نگه‌داشتن واژه‌های ایرانی در گفتار روزمره. ** هیچ اجباری در کار نیست، قرار نیست زبان را سخت یا مصنوعی کنیم. فقط می‌توانیم آرام و آگاهانه تلاش کنیم، هر جا که شدنی بود، یک واژه را جایگزین کنیم. همین قدم‌های کوچک، اگر پیوسته باشند، اثرگذارند✌🏽❤️ واژه‌‌های روز اول ۱) به‌جای: سلام بگوییم: درود یا روز خوش «درود» واژه‌ای کهن و ایرانی‌ست که معنای آرزوی سلامت و نیکی دارد. واژه‌ای گرم، روشن و ریشه‌دار. امروز به‌جای سلام، بگوییم: درود بر شما یا روزتون خوش ۲) به‌جای: خداحافظ بگوییم: بدرود یا خدانگهدار «بدرود» از ریشه‌ی «درود» می‌آید و به معنای آرزوی نیکی هنگام جدا شدن است. امروز هنگام خداحافظی بگوییم: بدرود، خدانگهدار، یا روز خوبی داشته باشید. ۳) به‌جای: ان‌شاءالله بگوییم: به امید خدا / امید که در فارسی، بیان امید و آرزو شکل‌های زیبای خود را دارد. می‌توانیم امید را با زبان خودمان بیان کنیم. امروز بگوییم: امید که همه‌چیز به نیکی(خوشی) بگذرد. یا امید دارم که … #کمپین_بازگشت_به_زبان_مادری #پارسی

اگه نمیتونید درس بخونید، اگه نمیتونید کار کنید، اگه تمرکز ندارید، اگه نای بلند شدن ندارید، اگه چند روزیه از همه‌چی عقب موندید، از "انسان" بودنه.. خودتون رو سرزنش نکنید✨

🦋

امیرالمومنین به مالک اشتر میفرماید: اگر مردم برای مطالبه حق سراغت امدند سربازانت را مرخص کن که مبادا مردم به لکنت بیفتند و بترسند.. نهج البلاغه خطبه ۵۳

مصرع‌های وام‌گرفته‌شده به‌ترتیب از شاعران زیر است: حافظ، صائب تبریزی، بیدل دهلوی، مولانا، محتشم کاشانی، پروین اعتصامی، هاتف اصفهانی، وحشی بافقی، سیف فرغانی، اقبال لاهوری، شهریار و سعدی ظلم اینان می‌رود... نوبت به آنان می‌رسد بعد پایان زمستان هم زمستان می‌رسد «سال و فال و مال و حال و اصل و نسل و تخت و بخت» نیست، امّا گاه‌گاهی تکّه‌ای نان می‌رسد! «کامجویی غیر ناکامی ندارد حاصلی» سیل، بعد از عشقبازی زیر باران می‌رسد! «آسمان، سرسبز دارد میوه‌های خام را» باز «کاکا رستمِ» قصّه به «مرجان» می‌رسد «هر کجا ویران بُوَد آنجا امیدِ گنج هست» عشق گاهی با سلامی در خیابان! می‌رسد «فتنه، تیری از کمین بر مرغ فارغبال زد» عقل می‌چرخد! که گاهی دُور میدان می‌رسد «گر که اطفال تو بی‌شامند شب‌ها باک نیست» صبح‌ها حاجی به مسجد یا به دکّان می‌رسد! «جان به جانان کی رسد؟ جانان کجا و جان کجا؟!» کودکی هستم که گاهی تا دبستان می‌رسد «گر به بدنامی کشد کارم در آخر، دور نیست» رود عصیان‌کرده گاهی به بیابان می‌رسد «چون هلال دولت این ظالمان شد بدرِ تام» باز ثابت شد که نسل ما به حیوان می‌رسد «در میان سینه حرفی داشتم... گم کرده‌ام...» بغض می‌خواهد... ولی کارش به زندان می‌رسد «سایه‌ی دولت، همه ارزانیِ نودولتان» سفره‌ای داریم و یک‌عمر است مهمان می‌رسد «بر زمستان، صبر باید طالب نوروز را» دیر... امّا روزهای بد به پایان می‌رسد مهدی موسوی

حالا که فکر میکنم حتی رمز آزادی هم در مــرز گـذاشـــتــن بـــود مرزی مشخص از ندیدن، نشنیدن و نگفتن در برابر دیدن ، شنیدن و گفتنِ هر آنچه دست دیگری رو به آزادی ما باز کنه. #سارا_کلامی

در گلو می‌شکند ناله‌ام از رقت دل قصه‌ها هست ولی طاقت ابرازم نیست هوشنگ ابتهاج