𝑺𝒕𝒂𝒓𝒅𝒖𝒔𝒕

من توی اتاقم در حال گرفتن 257 امین عکسی که قرار نیست کسی ببینه:

ولی هیچ‌کس چشماش و صداش و صورتش و رفتارش و بدنش مثل تو قشنگ نیست، هیچکس مثل تو نمی‌تونه انقد قشنگ بخنده، هیچکس به اندازه ی تو برام دوست داشتنی نیست، هیچکس غیر تو بغلش برای من امن نیست، هیچکس جز تورو نمی‌خوام برای خوشبختی؛ چون تو کاری می‌کنی که حتی قلبمم لبخند می‌زنه.

باگ زندگی اینجاست که بعضی وقتا به تلاشت ربطی نداره، بخواد نشه نمیشه و نمیشه.

کسی رو انتخاب کن که همیشه تورو، انتخاب کنه نه فقط وقتی که مودش خوبه.

من همچنان به "قول انگشت کوچیکه" و "بیا بوسش کنم خوب شه" اعتقاد دارم و کم کم دارم احساس میکنم که برای این دنیای وحشتناک خلق نشدم.

شازده کوچولو پرسید: آدما دنیاشون چقدر جمعیت داره؟ روباه جواب داد: بعضیا هفت میلیارد، هشت میلیارد بعضیا یه نفر.

وقتی كه همه مرا به كوبيدن درهايى كه مى‌بستم مى‌شناختند، من براى آرام بسته شدن در خانه‌ى تو دستم را لاى در گذاشتم.

و‌ دیگر هیچ ایرانی شاد نبود؛ اگر بود ایرانی نبود.

اینجا با طلوع آفتاب جوانی غروب می‌کند...

‏فاصلم از "خدایا منو بکش" تا "چه زندگی قشنگی" فقط نوتیف توئه.