سُڪاه

* با تأخیر!

‏در رویاهایم زنی را پروانده‌ام که از رها کردن خود در آغوشش هیچ ترس و واهمه‌ای ندارم! ‏هنگامی که با دستان پر مهر و گرمش پیچ و تاب موهای خرمایی رنگم را نوازش میکند احساس میکنم رهاترینم ، به رهایی ابرهای پنبه‌ای در آسمان یک روز آفتابی و به خلسه‌ای بی‌نهایت میروم...…

بیایید این پیام و یکی از پست ها رو فور کنید، منم از شما فور کنم اینجا!

Gym👀💆🏻‍♀

‏در رویاهایم زنی را پروانده‌ام که از رها کردن خود در آغوشش هیچ ترس و واهمه‌ای ندارم! ‏هنگامی که با دستان پر مهر و گرمش پیچ و تاب موهای خرمایی رنگم را نوازش میکند احساس میکنم رهاترینم ، به رهایی ابرهای پنبه‌ای در آسمان یک روز آفتابی و به خلسه‌ای بی‌نهایت میروم... ‏در رویاهایم هر گاه زمین خوردم یا زخمی شدم دوان دوان به آغوش همان زن پناه میبرم حتی با چشمانی اشکی و نم‌دار ، ترس از نشان دادن نیمه‌ی تاریک و ضعیف خود به او ندارم میتوانم روحم را عریان و صاف به او نشان دهم ، ترس از گفتن حرف‌های شکننده ندارم چون او چاقو به دست و آماده ، کمین نکرده است برای شکافتن و دریدن قلبم! خم شدن او روی زخم من ، نه برای پاره کردنش ، بلکه برای بوسیدنش است! ‏در رویاهایم آزادانه با او میرقصم ، میخندم و او پا به پای یک دختر بچه میرقصد و میخندد ، حتی اگر غم تمام دنیا روی شانه‌های ظریفش سنگینی کند ، دیگر لازم نیست با کسی بجنگم که در فرهنگ لغتش رژ قرمز را هرزه بودن معنا میکند ، دیگر لازم نیست ناخن‌های لاک خورده‌ام را پنهان کنم تا مبادا با نگاهی احساس شرم بر من روا شود... ‏او با تابوها میجنگد ، نبردهای نابرابر را میبرد و به هرکه رنگی از مهر ورزیدن ندیده عشق میدهد و اما محکم‌تر از قبل می‌ایستد و رنگ میبخشد! ‏روزهایی را با او زندگی میکنم که با تنی خسته و زخمی از ستیز با آدم‌ها به او پناه میبرم ، زیرا تنها دلیل نبردهایم اوست! ‏باشد که زنانی همچو زن رویاهایم دخترکانی بپرورانند به شجاعت گُردآفرید و به دلربایی الهه‌ی یونان... ‏" و برای منی که هیچوقت این چنین نداشتم!" ‏• یادداشت‌های 17 سالگی ، 12 اوت [ سُڪاه ]

[ هر که باشیم ، هر کجای دنیا که زندگی کنیم ، همگی جایی در اعماقمان نوعی حس کمبود داریم . انگار چیزی اساسی گم کرده‌ایم و می‌ترسیم نتوانیم آن را پس بگیریم . آن‌هایی هم که می‌دانند چه چیزی کم دارند ، واقعا انگشت‌شمارند . ] #ملت_عشق

🍝✨

و یه چیزی رو نصف و نیمه داشتن دردناک‌تره

نمیدونین نداشتن چقدر درد داره و یه چیزی رو نصف و نیمه داشتن دردناک‌تره

سگ سیاه افسردگی چسبیده به قلبم

دلم میخواد روزام رنگی باشه اما خاکستری و تاره

ولی خودمونیما ، دلتنگی هم عجب چیز پیچیده و سختی هست! اما سخت‌ترین نوع دلتنگی این نیست که دلت واسه چیزی یا کسی تنگ بشه که دیگه نداریش ، بلکه اینه که دلت واسه چیزا و کسایی تنگ بشه که هیچچچچ‌وقت نداشتیشون که هیچ حتی یه ذره از طعم داشتنشون هم نچشیدی در واقع دلتنگ مزه‌ای هستی که هیچوقت حس نکردی اصلا نمیدونی چه طعمیه ، لمسش نکردی!

دو نفری که زخم‌هاشون شبیه هم هست میتونن هَمُ بفهمن اما شاید نتونن به هم ابراز همدردی کنن! • سُڪاه

تو این زندگی هر آدمی به احتمال زیاد حداقل عزیز یک نفر هست ، و برای هر آدمی صددرصد یکی وجود داره که دوست داره سر به تنش نباشه! کاش همه عزیز اون یه نفره باشن و بدونن اینجوری میتونی به خاطر اون تا آخرین توانت به زندگی چنگ بزنی حتی اگه ناخنات بشکنن یا دستات زخمی و بی‌جون شن... [ یادداشت‌های 17 سالگی ، 8 اوت ] • سُڪاه

Loneliness is dangerous , it's addictive. Once you realize how much peace there is in it , you don't want to be with others anymore.