تقریباً هیچ‌کس

به سنگ‌فرشِ حرم غبطه می‌خورد رضوان غلامِ حلقه به گوشند بر درش شاهان جهان گرفته ز وی روشنی، خود خورشید؛ گرفته نور زِ گنبد، شده چنین تابان مهموم همدانی

شنیده‌ام که گدا موج می‌زند به درت؛ سرای جود تو خالی ز مستمند مباد./

گفتی سه جاست وعده‌ى ما

ذره‌ٔ خاکم و در کوی توأم جای خوش است./

فقط من و آقا مجتبی مشهد نیستیم امشب.

تنها تپه‌ی فتح نشده‌ام معده‌ی عصبی بود که چند وقته اونم برام آنلاک شده.🙏🏻

عاه از سرزمين رفته ، دلم عاه با عين آه سنگينى است

کلیسا رفته‌ای اما اتاقِ ما نمی‌آیی؛ به راهب سر زدی شاید فقط ما را بسوزانی.

کارِ دلم به جان رسد، کارد به استخوان رسد، ناله کنم بگویدم: دم مزن و بیان مکن! ای دل پاره پاره‌ام دیدنِ اوست چاره‌ام اوست پناه و پشتِ من تکیه بر این جهان مکن.

مرا بیا و بسوزان به رسمِ هندوها؛ ‏به کشتگانِ محبت کفن نمی‌آید سیدمجید نجفی ⁩

رسیده روز چهلم چه ماتمی چه غمی غمت بُوَد ابدی پس ، الی‌الابد مددی

عزیزِ سه روز و سه شب بی‌مزارم../

گر خلق وا گذارد، او وا نمی‌گذارد.

به خنجرم زد و شرمنده‌ام از او تا حشر که بهرِ کشتنِ من رنجه کرده بازو را محمد آصف محسنی

از من به کربلا صدایی نمی‌رسه../

بعد دیدن ویدئوی مجتبی شکوری و خوندن کامنت هاش فهمیدم، این مردم اگر ذره ای همسو با عقایدشون نباشی، اگر ذره ای باهاشون مخالفت کنی و مطابق میلیشون رفتار نکنی، به راحتی میذارنت کنار حتی اگر هزاران جا با صحبتات بهشون کمک کرده باشی یا راهو بهشون نشون داده باشی… این مردم هیچوقت از تو کاملا راضی نخواهند بود. پس شجاع باش، عقایدت رو با صدای بلند فریاد بزن و هیچوقت به این فکر نکن مردم درباره تو چه فکری خواهند کرد.

هرکس بر این لباسِ عزا طعنه می‌زند؛ فردا برای یک نخ آن هم اسیر ماست رحمان نوازنی