تساوی حقوقی بین زن و مرد

گواهینامه موتورسواری زنان؛ تفاوت وعده‌های رسمی و واقعیت خیابان مهسا امیربختیار ـ آنچه امروز در قالب تلاش برای قانونی‌کردن صدور گواهینامه موتورسواری برای زنان مطرح می‌شود، در واقع پذیرش واقعیتی است که سال‌ها پیش در خیابان‌ها شکل گرفته بود؛ واقعیتی که حکومت برای محدود کردن و مقابله با آن هزینه‌های بسیاری صرف کرده بود. زنان بار دیگر، همانند بسیاری از عرصه‌های دیگر، پیش از آنکه حقی به آن‌ها اعطا شود، آن را در عمل به دست آوردند و با حضور مستمر خود، جایگاهشان را در فضاهای عمومی تثبیت کردند. https://www.radiozamaneh.com/892709/ @RadioZamaneh | رادیو زمانه

مبارزه‌ی زنان هرات برای آزادی مریم فومنی 🔸 «در هرات زنان با احتیاطِ بیشتر از خانه بیرون می‌روند. یک فضای ترس و نگرانی حاکم شده است و برخی تلاش می‌کنند فعلاً تا حد ممکن بیرون نروند. یا اگر هم می‌روند با چادری‌هایی که تمام بدن و صورتشان را می‌پوشاند بیرون بروند.» این روایت شهرزاد اکبر، رئیس پیشین کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان، از فضای حاکم بر هرات پس از بازداشت‌های اخیر زنان است. 🔸 شهرزاد اکبر در پاسخ به اینکه زنان افغان از «آزادی» چه می‌خواهند؟ می‌گوید: «خواست زنان افغانستان متنوع و متکثر است، اما من فکر می‌کنم وقتی که زنان شعار «آزادی» می‌دهند، فارغ از همه‌ی اختلاف‌نظرهایی که ممکن است با هم داشته باشند، منظورشان آزادی از سرکوب طالب است. آزادی از طالبانی که آنها را از مکتب محروم کرده، از دانشگاه و کار و سفر و مشارکت در سیاست محروم کرده است. زنان افغان در مورد اینکه بالا و پایین این آزادی چه است و کجاست، ممکن است اختلاف نظر بسیاری داشته باشند. ولی در این لحظه معنایش آزادی از دست طالبان است.»   🔸«تلخ‌ترین پیام‌هایی که در این اواخر از زنان جوان می‌گرفتیم این بود که ما وقتی می‌خواهیم با همین لباس و مانتوی بلند، بیرون برویم، پدرهایمان می‌گویند بیرون نرو، اگر تو را گرفتند من کاری نخواهم کرد و خودت دانی و خودت. یعنی من ضمانتت نمی‌کنم. یا مادرانشان به آنها می‌گویند حالا چه می‌شود که چادر هم بپوشی که مشکلی درست نشود؟» @NashrAasoo 💭

@RadioZamaneh | رادیو زمانه

⁨ ⁨ ⁨ ⁨ ⁨ ⁨ در دنیایی که نیمی از آن برای قدرت می‌جنگد، دخترانی هستند که تنها آرزویشان باز شدن درهای بسته یک کلاس درس است. این تضاد، لکه ننگ تاریخ است. ما دخترانِ ایران، صدایِ سکوتِ شما هستیم و در کنارِ زنان و دخترانِ افغانستان، شانه به شانه ایستاده‌ایم. چون دردِ شما، دردِ ماست و حقِ آموزش، مرز نمی‌شناسد. ما فراموش نمی‌کنیم که هیچ انسانی آزاد نیست تا وقتی که همه آزاد نباشند.https://www.instagram.com/reel/DZhmOrRyWIE/

https://www.instagram.com/reel/DZhmOrRyWIE/

دنیا به احترام این زن ایرانی ایستاد. #زن_زندگی_آزادی شب نشینی هالو 👇 T.me/sh_n_halloo

زن‌کشی: خشونتی ساختاری که فراتر از «اختلاف خانوادگی» است «زن‌کشی» تنها یک قتل فردی نیست، بلکه پدیده‌ای ریشه‌دار در نابرابری جنسیتی و ساختارهای تبعیض‌آمیز جامعه و قانون است؛ بااین‌حال، رسانه‌های رسمی اغلب این جنایت‌ها را به «اختلاف شخصی» یا «درگیری خانوادگی» فرو می‌کاهند. ماندانا قاسم‌زاده، گرداننده صفحه مستقل «دیده‌بان زن‌کشی»، در گفت‌وگو با رادیوزمانه از نقش این صفحه در ثبت و روایت قتل‌های مبتنی بر جنسیت، تأثیر قوانین حمایت‌کننده از قاتلان (مانند مواد ۳۰۱ و ۶۳۰ قانون مجازات اسلامی)، و تشدید خشونت‌ها در شرایط بحرانی می‌گوید؛ چندان که سوزاندن و مثله کردن زنان نه برای پنهان‌سازی، که برای ارعاب و سرکوب آنان به کار می‌رود. https://www.radiozamaneh.com/891160/ @RadioZamaneh | رادیو زمانه

اشکهایی که قرار نیست تا ابد خشک شوند. #زن_زندگی_آزادی شب نشینی هالو 👇 T.me/sh_n_halloo

همزمان با گزارش‌های اخیر درباره بازداشت شماری از زنان در هرات به دلیل آنچه طالبان «رعایت نکردن حجاب شرعی» می‌خواند، بار دیگر سیاست‌های حکومت طالبان در قبال زنان و دختران افغانستان در کانون توجه قرار گرفته است. بر اساس گزارش‌های منتشرشده، نیروهای امر به معروف و نهی از منکر طالبان در روزهای اخیر اجرای مقررات پوشش را تشدید کرده‌اند و از زنان خواسته‌اند در اماکن عمومی از پوشش مورد تأیید این گروه، از جمله چادری (برقع) یا پوشش کامل همراه با پوشاندن صورت، استفاده کنند. طالبان این اقدامات را مبتنی بر تفسیر خود از شریعت اسلامی می‌دانند. از زمان بازگشت طالبان به قدرت در سال ۲۰۲۱، محدودیت‌های گسترده‌ای علیه زنان اعمال شده است. دختران از تحصیل در مقاطع متوسطه و دانشگاهی محروم شده‌اند، بسیاری از فرصت‌های شغلی برای زنان از میان رفته و حضور آنان در بخش‌های مختلف اجتماعی و عمومی با محدودیت‌های فزاینده روبه‌رو شده است. نهادهای سازمان ملل می‌گویند میلیون‌ها دختر افغان از آموزش محروم مانده‌اند و ده‌ها فرمان و دستورالعمل جدید زندگی روزمره زنان را تحت تأثیر قرار داده است. در کنار محدودیت‌های اجتماعی، اجرای مجازات‌های بدنی نیز ادامه داشته است. طالبان در سال‌های اخیر بارها احکام شلاق در ملأعام را اجرا کرده‌اند. گزارش‌ها حاکی از آن است که صدها زن نیز در میان افرادی بوده‌اند که تحت عنوان اجرای حدود و تعزیرات اسلامی با مجازات شلاق روبه‌رو شده‌اند. طالبان این اقدامات را بخشی از اجرای شریعت می‌دانند، اما سازمان‌های حقوق بشری آن را نقض اصول حقوق بشر و کرامت انسانی توصیف می‌کنند. این سیاست‌ها واکنش‌های گسترده‌ای را در داخل و خارج افغانستان برانگیخته است. در روزهای اخیر، هرات شاهد اعتراضاتی در حمایت از حقوق زنان بود که با دخالت نیروهای طالبان پایان یافت. همزمان سازمان ملل، نهادهای حقوق بشری و بسیاری از دولت‌ها خواستار توقف بازداشت زنان، رفع محدودیت‌های آموزشی و شغلی و احترام به حقوق اساسی آنان شده‌اند. طالبان اما تأکید دارند که حقوق زنان را در چارچوب تفسیر خود از شریعت اسلامی تأمین می‌کنند و انتقادهای بین‌المللی را دخالت در امور داخلی افغانستان می‌دانند. #حقوق_زنان #طالبان #گفتگو_توانا @Dialogue1402

🔺 جایگاه نرگس بانوی ایران در نگاه دکتر محمد نوری‌زاد از زندان. #زن_زندگی_آزادی شب نشینی هالو 👇 T.me/sh_n_halloo

🔸نسرین ستوده، وکیل و فعال حقوق بشر، در صفحه فیس‌بوک خود اعلام کرد که ۱۲ فروردین توسط مأموران وزارت اطلاعات بازداشت و در بازداشتگاه این نهاد مورد ضرب‌وجرح قرار گرفته است. 🔸او نوشت مأموران هنگام ورود به بازداشتگاه دست و پایش را بسته و «به خاطر حجاب اجباری» او را کتک زده‌اند؛ به‌طوری که آثار کبودی روی پا و زخم روی صورتش باقی مانده است. 🔸ستوده همچنین شرایط بازداشتگاه را «غیرانسانی» توصیف کرد و گفت در آن‌جا «بازار گرفتن اعتراف اجباری داغ بود» و آزادی برخی بازداشت‌شدگان به ضبط ویدئوی اعتراف اجباری مشروط می‌شد. 🔸او افزود که ۲۳ اردیبهشت با تشکیل پرونده‌ای جدید به‌طور موقت آزاد شده است. 🔸نسرین ستوده در پایان پیام خود با اشاره به حمایت‌های داخلی و بین‌المللی از زندانیان سیاسی در ایران نوشت: «نه به جنگ، نه به استبداد». @RadioFarda

🔸بنیاد نرگس محمدی اعلام کرد این فعال حقوق بشر و برنده جایزه صلح نوبل پس از انتقال به تهران تحت عمل آنژیوگرافی قرار گرفته و نتایج آزمایش‌ها نشان‌دهنده «وخامت قابل توجه» وضعیت قلبی و عروقی اوست. 🔸بر اساس بیانیه بنیاد نرگس، پزشکان اعلام کرده‌اند رگی که پیش‌تر در آن استنت‌گذاری انجام شده بود دچار تنگی مجدد شده و یک رگ فرعی دیگر نیز دچار انسداد است. به گفته تیم درمان، وضعیت جسمانی او نسبت به آخرین بررسی در سال ۱۴۰۳ به شکل محسوسی بدتر شده است. 🔸این بنیاد همچنین اعلام کرد آزمایش‌های تخصصی، از جمله مانیتورینگ فشار خون و تست «تیلت»، نشان داده که نرگس محمدی دچار نوسانات شدید فشار خون، افت سطح هوشیاری و حتی بیهوشی کامل شده است. 🔸به گفته پزشکان، بخشی از اختلالات ایجادشده ناشی از فشارهای شدید روحی، اضطراب مزمن و تنش‌های طولانی‌مدت بوده و او نیازمند حداقل هشت ماه درمان تخصصی در محیطی به دور از استرس است. 🔸در بیانیه بنیاد نرگس تأکید شده که نرگس محمدی در حال حاضر در بخش مراقبت‌های ویژه قلبی بستری است و تیم پزشکی اعلام کرده او توان بازگشت به محیط زندان را ندارد. @RadioFarda

🔸مهراوه خندان، فرزند نسرین ستوده، فعال حقوق بشر، از آزادی موقت مادرش به قید کفالت خبر داد. خانم خندان این خبر را بعد از ظهر روز چهارشنبه ۲۳ اردیبهشت در اینستاگرام منتشر کرده است. 🔸خانم ستوده ۱۲ فروردین در منزل خود در تهران بازداشت شد و دختر او که ساکن هلند است، چند روز بعد از بازداشت از بی‌خبری از محل نگهداری و وضعیت مادرش ابراز نگرانی کرده بود. 🔸نسرین ستوده، برنده جایزه ساخاروف و وکیل حقوق بشری بارها به زندان افتاده و تحت فشار قرار گرفته است. او پیش از شروع جنگ اخیر آمریکا و اسرائیل علیه ایران، در مصاحبه با نشریه فرانسوی‌زبان «لوپوئَن» خواستار «مداخلۀ بشردوستانه» در حفاظت از مردم ایران شده بود. 🔸رضا خندان فعال حقوق بشر و همسر خانم ستوده نیز در حال حاضر در زندان اوین زندانی است و بارها به دلیل مخالفت با حجاب اجباری و مجازات اعدام تحت فشار قرار گرفته است. @RadioFarda

▫️در بخشی از فیلم مستند «نسرین» ساخته جف کافمن، نویسنده و کارگردان آمریکایی، نسرین ستوده، وکیل و فعال حقوق بشر، روایتی از یک تماس تلفنی از فردی که خود را «پژوهشگر» عنوان کرده و حاضر به معرفی و افشای هویت واقعی خود نشده را بازگو می‌کند و شرح می‌دهد که چگونه این فرد تلاش کرده در ابتدای گفتگو او را با «تفتیش عقیده» مجبور به بیان هویت دینی خود کند و در ادامه ستوده تحلیل می‌کند که این رفتار چه مسیری را طی خواهد کرد. ▪️«تفتیش عقاید» در نظام‌های تمامیت‌خواه و دیکتاتوری‌های مذهبی، نه یک پرسشگری ساده، بلکه نخستین حلقه از زنجیره‌ سرکوب و «دیگری‌سازی» است. در این ساختارها، اجبار فرد به مرزبندی دقیق هویت عقیدتی‌اش، ابزاری است برای خارج کردن او از دایره‌ «خودی‌های مجاز» و الصاق برچسب‌هایی که مسیر را برای سلب حقوق شهروندی و مشروعیت‌زدایی اجتماعی هموار می‌کند. این مکانیسم با هدف تقلیل هویت انسانی به یک چهارچوب ایدئولوژیک صلب، تلاش می‌کند تا هرگونه تفکر متکثر را به مثابه یک «تهدید» بازنمایی کند؛ بدین ترتیب، حاکمیت با به حاشیه راندن باورهای متفاوت، نه تنها بر فضای عمومی مسلط می‌شود، بلکه از طریق ایجاد هراس و انزوای سیستماتیک، کنترل مطلق خود را بر روان و اندیشه آحاد جامعه تحمیل می‌نماید تا هرگونه امکان مخالفت یا زیست متفاوت را پیشاپیش ناممکن سازد. این فیلم را اینجا ببینید ‏https://youtu.be/RZ0fQpU0fg8?si=WLceJzF_8QtIxnzi #نسرین_ستوده #تفتیش_عقاید #دیگری_سازی #گفتگو_توانا @Dialogue1402

مستند «نسرین» به کارگردانی جف کافمن (۲۰۲۰)، پرتره‌ای عمیق و اثرگذار از زندگی و ایستادگی نسرین ستوده است. این فیلم با بهره‌گیری از تصاویر مستند و گفتگوهای منحصر‌به‌فرد، تلاش‌های بی‌وقفه او را در مقام یک وکیل و فعال مدنی برای تحقق عدالت، حقوق زنان و دفاع از زندانیان سیاسی و عقیدتی به تصویر می‌کشد. «نسرین» فراتر از یک بیوگرافی ساده، روایتی است از تلاقی شجاعانه زندگی حرفه‌ای و خانوادگی زنی که هزینه‌های سنگینی را برای باورهای انسانی‌اش پرداخته است. نسرین ستوده، حقوق‌دان و وکیل برجسته ایرانی، یکی از نمادهای اصلی جنبش حقوق بشر در ایران شناخته می‌شود. تمرکز اصلی فعالیت‌های او بر دفاع از حقوق زنان، حقوق کودکان و زندانیان عقیدتی است. او به دلیل تعهد خلل‌ناپذیرش به حاکمیت قانون و آزادی‌های مدنی، برنده جوایز بین‌المللی معتبری همچون «جایزه ساخاروف» پارلمان اروپا شده است. ستوده در تمام سال‌های فعالیت خود، علیرغم فشارهای امنیتی و محرومیت‌های شغلی، همچنان بر لزوم رعایت حقوق بنیادین بشر تاکید ورزیده است. در حال حاضر، این فعال حقوق بشر بار دیگر در بازداشت به سر می‌برد. نسرین ستوده در شامگاه ۱۲ فروردین ۱۴۰۵ (۱ آوریل ۲۰۲۶) در منزل شخصی‌اش در تهران توسط نیروهای امنیتی بازداشت شد. طبق گزارش‌های منتشر شده در اواخر فروردین و اوایل اردیبهشت ۱۴۰۵، خانواده او همچنان از محل دقیق نگهداری او بی‌اطلاع هستند و نام او در سامانه‌های قضایی ثبت نشده است که این موضوع نگرانی‌های بسیاری را در مورد وضعیت سلامت و امنیت وی ایجاد کرده است. این فیلم را در این آدرس ببینید https://youtu.be/RZ0fQpU0fg8?si=WLceJzF_8QtIxnzi #نسرین_ستوده #زندانی_سیاسی #زندانی_عقیدتی #گفتگو_توانا @Dialogue1402

پذیرش کفالت سیاسی نسرین ستوده توسط اسقف اعظم آلمان؛ ابراز نگرانی از وضعیت نامعلوم این وکیل مدافع حقوق بشر در اقدامی نمادین و بشردوستانه، پروفسور دکتر پتر کولگراف، اسقف اعظم آلمان، رسماً کفالت سیاسی نسرین ستوده، وکیل برجسته و زندانی سیاسی ایرانی را بر عهده گرفت. این اقدام که با هدف جلب توجه بین‌المللی به وضعیت نسرین ستوده انجام شده، نشان‌دهنده همبستگی جهانی در دفاع از کرامت انسانی و آزادی بیان است. 🔷حمایت از کرامت انسانی فراتر از مرزها اسقف اعظم کولگراف که پیش از این نیز کفالت سیاسی زندانیانی همچون محمود مهرابی را پذیرفته و با آسیب‌دیدگان چشم در خیزش «مهسا ژینا امینی» ابراز همدلی کرده بود، بار دیگر بر تعهد اخلاقی خود به حقوق بشر تأکید کرد. این اقدام با پیگیری‌های مستمر بهروز اسدی، فعال حقوق بشر و سخنگوی انجمن «زن، زندگی، آزادی»، و با همکاری سازمان بین‌المللی دفاع از حقوق بشر در آلمان (IGFM) به ثمر رسیده است. بی‌خبری از محل نگهداری نسرین ستوده بر اساس گزارش‌های واصله، از تاریخ یک آوریل (۱۲ فروردین)، محل بازداشت نسرین ستوده به طور آگاهانه توسط نهادهای امنیتی و وزارت اطلاعات مخفی نگاه داشته شده است. خانم ستوده در تماس‌های کوتاه تلفنی تنها از بازداشت خود توسط وزارت اطلاعات خبر داده، اما هیچ اطلاعی از مکان دقیق نگهداری او در دست نیست. این پنهان‌کاری موجب نگرانی‌های شدید در مورد سلامت و امنیت جان این وکیل مدافع حقوق بشر شده است. 🔷فشار مضاعف بر خانواده ستوده بهروز اسدی،فعال حقوق بشر و سخنگوی انجمن «زن، زندگی، آزادی» آلمان، در این زمینه خاطرنشان کرد که سرکوب این خانواده ابعاد گسترده‌تری دارد؛ رضا خندان، همسر نسرین ستوده نیز بیش از یک سال است که به دلیل مخالفت با حجاب اجباری و دفاع از حقوق انسان‌ها در زندان اوین به سر می‌برد. بهروز اسدی: «نسرین ستوده تنها نیست. هیچ انسانی نباید به خاطر عقیده، باور یا تلاش برای حقوق دیگران مورد شکنجه یا زندان قرار گیرد. صدای آزادی و حق‌طلبی خاموش نخواهد شد.» 🔷فراخوان برای اقدام بین‌المللی این گزارش بر اهمیت وظیفه جامعه جهانی در قبال زندانیان سیاسی و عقیدتی تأکید می‌کند. اسقف اعظم کولگراف قصد دارد با اقدامات عملی، فشار دیپلماتیک برای آزادی نسرین ستوده و سایر زندانیانی که در خطر اعدام یا شکنجه هستند را افزایش دهد. سازمان IGFM نیز همچنان بر تداوم کارزار «نه به اعدام» و حمایت از قربانیان نقض حقوق بشر در ایران پافشاری می‌کند. #بهروز_اسدی #نسرین_ستوده #گفتگو_توانا @Dialogue1402

جنگ، محیط‌ زیست و نابرابری: چرا زنان بیش از دیگران آسیب می‌بینند؟ ندا هوشنگ، فمینیست و فعال محیط‌ زیست، در گفت‌وگو با زمانه توضیح می‌دهد که جنگ فقط زیرساخت‌ها را ویران نمی‌کند، بلکه با تخریب محیط‌ زیست و منابع حیاتی، نابرابری‌های اجتماعی را عمیق‌تر می‌کند. به‌گفته او، زنان به‌ویژه در طبقات فرودست، به‌دلیل نقش‌های مراقبتی، فقر و دسترسی محدود به منابع، بیش از دیگران در معرض پیامدهای زیست‌محیطی و انسانی جنگ قرار می‌گیرند. این گفت‌وگو نگاهی تقاطعی به پیوند جنگ، محیط‌ زیست و نابرابری دارد. https://www.radiozamaneh.com/885799/ @RadioZamaneh | رادیو زمانه

عدالت جنسیتی در جهان: دستاوردهای شکننده و چالش‌های پیشِ رو/ #الهه_امانی 📡📡📡📡📡– هفتادمین نشست کمیسیون مقام زن سازمان ملل (CSW70) از ۹ تا ۱۹ مارس ۲۰۲۶ در مقر سازمان ملل متحد در نیویورک برگزار شد. تم‌ این نشست «تضمین و تقویت دسترسی به عدالت برای همه‌ی #زنان و دختران» بود و محورهایی چون «ترویج نظام‌های حقوقی عادلانه و برابر»، «حذف قوانین تبعیض‌آمیز» و «رسیدگی به موانع ساختاری که مانع دسترسی زنان به عدالت می‌شوند» را در بر می‌‌گرفت. در این اجلاس بیش از ۱۵ هزار شرکت‌کننده و بیش از ۵ هزار سازمان (حضوری و در‌ فضای مجازی) از ۱۳۹ کشور شرکت کردند. البته چالش‌های زنان از کشورهای دیگر به‌ویژه جهان جنوب برای حضور در این اجلاس بیش‌تر از سال‌های پیش برآورد شده است. ایران در این اجلاس حضور رسمی به عنوان عضو کمیسیون مقام زن سازمان ملل ندارد. دلیل آن به خیزش «زن، زندگی، آزادی» و لغو عضویت ایران در ۱۴ دسامبر ۲۰۲۲ توسط شورای اقتصادی و اجتماعی سازمان ملل متحد (ECOSOC) برمی‌گردد. این شورا طی یک قطعنامه، جمهوری اسلامی ایران را از کمیسیون مقام زن ملل متحد (CSW) اخراج کرد. این اخراج برای باقی‌مانده‌ی دوره‌ی عضویت چهارساله‌ی ایران (۲۰۲۲ تا ۲۰۲۶) اعمال شد. این تصمیم در واکنش به سرکوب اعتراضات پس از مرگ مهسا امینی و با هدف حمایت از حقوق زنان و دختران ایرانی اتخاذ شد و نخستین بار در تاریخ کمیسیون مقام زنان بود. دسترسی به عدالت برای زنان در ایران با چالش‌های عمیق ساختاری و حقوقی مواجه است که ریشه در نابرابری‌های قانونی و ضعف در حمایت‌های قضایی دارد. در برخی حوزه‌ها، ارزش شهادت دادن زنان کم‌تر از مردان تلقی می‌شود و در مواردی مانند دیه، این نابرابری به‌صورت صریح در قانون دیده می‌شود. هم‌چنین در قوانین خانواده، حق طلاق عمدتاً در اختیار مردان است و مسائل مربوط به حضانت و ولایت کودک نیز غالباً به نفع پدر تنظیم شده‌اند. از سوی دیگر، فقدان قانون جامع برای مقابله با خشونت علیه زنان و تعریف محدود و کمرنگ از خشونت خانگی، امکان پیگیری موثر این موارد را کاهش می‌دهد. این نابرابری‌های قانونی در کنار روندهای پیچیده، پرهزینه و طولانی دادرسی، دسترسی عملی زنان به عدالت را بیش از پیش محدود می‌کند. ادامه مطلب ادامه مطلب در وبسایت خط صلح ↘️ @hranews_bot تماس ✉️ - @Hranews کانال هرانا 🆑