انجمن علمی مغز و شناخت دانشگاه علوم پزشکی تبریز

🛑🛑 آخرین مهلت ثبت نام 🖥️ دوره ICDL (مهارت های هفت گانه کامپیوتر‌) 🟡Excel 🟡Powerpoint 🟡Windows 🟡Word 🟡Access 🟡IT 🟡اطلاعات و ارتباطات ✅‌تمامی سازمان ها برای استخدام نیروهای خود برخورداری از قابلیت کار با رایانه را یکی از معیارهای مهم در مراحل جذب نیرو مورد نظر قرار می دهند. از این رو دوره ICDL برای یادگیری اصول برای دانش پذیران طراحی شده است. 💎با گذراندن دوره ICDL می‌توانید به خوبی کار با کامپیوتر را بیاموزید و ضمن بهبود رزومه خود، برای ورود به بازار کار آماده شوید. ‼️ظرفیت باقی مانده محدود است. 🗓دوشنبه ، پنجشنبه و جمعه ها ساعت ۱۶ الی  ۱۸ (شروع کلاس ها از ۱۲ مردادماه) به مدت ۵۰ ساعت 📜اعطای گواهینامه معتبر از دانشگاه اردبیل 🔗دوره بصورت مجازی برگزار می شود. ( بعد از برگزاری هر جلسه آنلاین ، محتوای جلسه نیز در اختیار شما قرار خواهد گرفت. ) 🔹شهریه با ارسال کدتخفیف: فقط ۸۹۸ تومان ( در صورت ثبت نام گروهی ۳ نفره شهریه هر نفر فقط ۷۹۸ تومان و ثبت نام گروهی حداقل ۶ نفره شهریه هر نفر فقط ۶۹۸ تومان ) 🎁کدتخفیف:  K303 🟠جهت ثبت نام به آیدی زیر در تلگرام،ایتا یا بله پیام دهید👇 @new_webinar

دایو لین، استاد علوم اعصاب و روان‌پزشکی در دانشگاه نیویورک، که شکست اجتماعی را در مدار دیگری مطالعه می‌کند و در این پژوهش نقشی نداشت، می‌گوید: «پدیده تعمیمی که آن‌ها توصیف می‌کنند، منسجم و نیرومند است.» اما به گفته او، توضیح احتمالی دیگری نیز برای اجتناب اختصاصی موش‌ها از مهاجم وجود دارد: آن‌ها همچنین یاد می‌گیرند که موش غیرمهاجم بی‌خطر است. او می‌گوید: «آن‌ها می‌دانند این حیوان امن است. بنابراین ممکن است همین موش غیرمهاجم باشد که برای وقوع اجتناب اختصاصی اهمیت دارد.» مایکل پلات، استاد علوم اعصاب و روان‌شناسی در دانشگاه پنسیلوانیا، که در این پژوهش نقشی نداشت، می‌گوید این مطالعه همچنین یک الگوی رفتاری قابل‌مدیریت در اختیار این حوزه قرار می‌دهد تا بتوان با آن انعطاف‌پذیری حافظه اجتماعی را مطالعه کرد. او می‌گوید: «شگفت‌انگیز است که آن‌ها توانستند شخصیت یک موش را تغییر دهند و ثبت کنند که موش دیگری چگونه بازنمایی خود از آن فرد را به‌روزرسانی می‌کند.» او یادآور می‌شود که چنین دستکاری‌هایی در مطالعات مربوط به نخستی‌ها و انسان‌ها امکان‌پذیر نیست. با این حال، مالنکا می‌گوید این بررسی‌ها هنوز فقط «نوک کوه یخِ درک ما» از مدارهای رفتار اجتماعی هستند. او اضافه می‌کند که شناخت مسیرهای خروجیِ پایین‌دستیِ مدار هیپوکامپ ـ آمیگدال بازولترال نیز بسیار مهم است. به گفته او: «تغییر در بار هیجانیِ خاطره برای حیوان فایده‌ای ندارد، مگر آنکه به رفتار منجر شود. در گام بعدی باید بفهمیم کدام مدار عصبی به موش اجازه می‌دهد خاطره را به کار بگیرد و به سمت موش دوست‌داشتنی برود». برگرفته از مجله Science July 10th 2026

از دوست تا دشمن: مغز چگونه احساسات خود را نسبت به دیگران تغییر می‌دهد روابط اجتماعی، رفتارها را در گونه‌های مختلف، از جمله موش‌ها و انسان‌ها، شکل می‌دهند. این پیوندها بسیار پویا هستند و به وضعیت رابطه در هر لحظه وابسته‌اند. اگر یک دوست قدیمی ناگهان به دشمن تبدیل شود، مانند بروتوس برای سزار یا یاگو برای اتللو، مغز باید احساسات فرد را نسبت به خیانت‌کننده به‌روزرسانی کند، بدون آنکه خاطرات مربوط به هویت آن همراه را تغییر دهد. هیپوکامپ ممکن است گاهی هر دو نوع اطلاعات را ذخیره کند، اما طبق یک مطالعه روی موش‌ها که در ۹ ژوئیه ۲۰۲۶ در مجله Science منتشر شده است، وقتی موضوع به‌روزرسانی احساسات مطرح می‌شود، هیپوکامپ هویت و بار هیجانی را جدا از هم نگه می‌دارد. تروهیرو اوکویاما، پژوهشگر این مطالعه و استاد مؤسسه علوم زیستی کمّی در دانشگاه توکیو، می‌گوید: «ما مکانیسم‌های عصبیِ زیربنای احساسات نسبت به دیگران را پیدا کردیم.» این مطالعه نشان می‌دهد نورون‌های ذخیره‌کننده حافظه در هیپوکامپ نسبتاً پایدار باقی می‌مانند، اما شدت ارتباطات آن‌ها با نورون‌های آمیگدال ( هسته بادامی شکل در لوب گیجگاهی ) بازولترال تغییر می‌کند. اوکویاما و همکارانش با استفاده از کموژنتیک Chmogenetic، در موش‌هایی که پیش‌تر آرام و بی‌آزار بودند پرخاشگری ایجاد کردند، و سپس با استفاده از اپتوژنتیک Optogenetic فعالیت مدارهای هیپوکامپ را در حیوانات هم‌قفس موش مورد پژوهش بررسی کردند که چگونه تغییر می‌کنند. آن‌ها دریافتند که می‌توانند با هدف قرار دادن جمعیت‌های خاصی از نورون‌ها، «خاطرات اجتماعی را هم بنویسند و هم پاک کنند». رابرت مالنکا، استاد روان‌پزشکی و علوم رفتاری در دانشگاه استنفورد که در این پژوهش نقشی نداشت، می‌گوید: «واقعاً باورنکردنی است که آن‌ها در این مقاله چه کار دقیق و بسیار زیبایی انجام داده‌اند. آنها سه ناحیه مغزی را بررسی کرده و ارتباطات و اتصال‌های اختصاصیِ نوع سلولی را که مسئول پدیده مورد پژوهش‌شان هستند، تعریف کردند.» پژوهش‌های پیشین نشان داده‌اند که نورون‌های هیپوکامپ خاطرات اجتماعی را ذخیره می‌کنند و خاطرات مثبت و منفی را از هم جدا می‌سازند. اما بیشتر پژوهش‌های گذشته فقط نشان داده‌اند که برخوردهای منفی با حیوانات ناآشنا چگونه بر رفتار اثر می‌گذارد. اوکویاما می‌گوید موشی که از سوی یک موش ناآشنا مورد حمله قرار می‌گیرد، معمولاً در تمام تعاملات اجتماعی آینده مضطرب‌تر و محتاط‌تر می‌شود؛ حالتی که تا حدی شبیه وضعیت‌های افسردگی یا اضطراب است. اما وقتی موش توسط یک موش آشنا مورد حمله قرار می‌گیرد، به‌طور اختصاصی فقط از همان موش اجتناب می‌کند و همچنان با دیگران تعامل دارد. در یکی از آزمایش‌های این پژوهش جدید، موشی وارد قفسی شد که در آن با موشی آشنا و پیش‌تر دوست‌داشتنی روبه‌رو شد؛ موشی که بعداً با روش کموژنتیک‌ وادار شده بود به بازدیدکننده حمله کند. یافته‌های مطالعه نشان داد که موش بازدیدکننده یاد گرفت به‌طور اختصاصی از آن موش تازه‌پرخاشگر دوری کند، اما همچنان با موش‌های کنترل که آشنا و دوستانه بودند به‌طور طبیعی تعامل داشت. این فرایند یادگیری زمانی مختل شد که گروه پژوهشی با اپتوژنتیک، مسیرهای عصبیِ موش بازدیدکننده را از هیپوکامپ به آمیگدال بازولترال، و از آمیگدال به هسته آکومبنس مهار کرد. اما خاموش کردن مسیر مستقیم هیپوکامپ به آکومبنس، که با تشخیص آشنا بودن یک موش ارتباط دارد، این یادگیری اجتنابی را دست‌نخورده باقی گذاشت. پس از شناسایی گروه خاصی از نورون‌های هیپوکامپ که خاطره موش مهاجم را ذخیره کرده بودند، پژوهشگران با تضعیف ارتباطات سیناپسی آن نورون‌ها با آمیگدال، آن خاطره را پاک کردند. این نتیجه نشان می‌دهد که افزایش اتصال سیناپسی بین این دو ناحیه مغزی برای آن لازم است که موش‌ها بتوانند احساس خود را نسبت به موش‌های دیگر به‌روزرسانی کنند. در مقابل، وقتی شوک اکتریکی به پا با فعال‌سازی اپتوژنتیک نورون‌های ذخیره‌کننده حافظه در یک موش جدید همراه شد، آن موش از همدم خود دوری کرد، حتی اگر آن حیوان قبلاً رفتار پرخاشگرانه‌ای نشان نداده بود. ثبت فعالیت جمعیتی نورون‌ها نشان داد که نمایش عصبیِ موش مهاجم در هر مرحله از آزمایش تغییر می‌کند. نورون‌های آمیگدال که به تهدید پاسخ می‌دهند، در برابر موش تازه‌پرخاشگر با شدت بیشتری فعال شدند، اما تعداد سلول‌های درگیر همانند قبل باقی ماند. در مقابل، در هسته آکومبنس، تعداد بیشتری از نورون‌های بیان‌کننده گیرنده D2 وارد فعالیت شدند و با شدت بیشتری شلیک کردند. همچنین این نورون‌ها با هماهنگی و هم‌زمانی بیشتری با یکدیگر فعال شدند؛ امری که نشان‌دهنده نوعی کدگذاری گسترده‌تر و جمعیتی‌ترِ بار هیجانی است.

✅ رویداد تخصصی ایده پردازی در علوم پزشکی با مدیکال پلاس ➕ ایده پردازی کنید ➕دانش افزایی کنید ➕ و جایزه بگیرید 🧠 به مناسبت روز جهانی مغز ✨✨ منتظر دیدن شما در رویداد تخصصی ایده پردازی علوم پزشکی هستیم 🧐 توجه کنید که هدف این رویداد تقویت مهارت ایده پردازی هست، بنابراین ایده‌های ابتدایی شما یا حتی ایده‌های بازتعریف شده از نمونه های خارجی هم برای ما ارزشمند هستند.✨✨ 📒 چهارشنبه ۳۱ تیر ماه ۱۴۰۵ 🕛 ساعت 14 تا 16 📍مرکز نوآوری و شتابدهی سلامت 💡مهلت ارسال ایده تا ۲۸ تیرماه ۱۴۰۵ 🏆 همراه با جایزه‌ برای ایده‌های برتر 🏆 ✍️جهت ثبت نام در این رویداد از طریق وبسایت کارگاه ها به نشانی https://workshop.tbzmed.ac.ir/ اقدام نمایید و سپس ایده خود را از طریق دیجی فرم زیر ارسال نمایید. انجام هر دو مرحله ضروری میباشد. ثبت نام رایگان میباشد. https://digiform.ir/w2458e7e21 🟠@src_tbzmed 🔵@neuroradiology_association

🎧 چرا بعضی آهنگ‌ها مو بر تن ما سیخ می‌کنند؟ ✨ این تجربه شگفت‌انگیز در علوم اعصاب «چیلز» (Chills) یا لرزش موسیقایی نام دارد. اما در آن ثانیه‌ای که موسیقی شما را به لرزه می‌اندازد، در مغز چه می‌گذرد؟ 🧠 پژوهشگران در ژورنال معتبر Nature Neuroscience فاش کرده‌اند که این پدیده، حاصل یک انفجار دوپامینی دو فازی و کاملاً هوشمندانه در مغز است: ⏳فاز انتظار: ترشح دوپامین در «هسته دم‌دار» (Caudate) درست چند ثانیه پیش از اوج آهنگ. 💫فاز اوج لذت: آزادسازی انبوه دوپامین در «هسته اکومبنس» (Nucleus Accumbens) دقیقاً در چیلز. 🎹آهنگسازان چگونه از این ویژگی مغز استفاده می‌کنند و با نقض انتظارات ما، تله‌های دوپامینی پهن می‌کنند؟ 👈🔗برای رمزگشایی کامل از آناتومی این لذت بیولوژیک و دسترسی به رفرنس‌های علمی معتبر این پژوهش، متن کامل مقاله را در وبسایت سیناپس بخوانید.(اینجا کلیک کنید.) ❗لطفا برای دسترسی به سایت VPN خود را خاموش کنید. @synapsemedia

انجمن علمی دانشجویی مغز و شناخت دانشگاه شهید بهشتی برگزار می‌کند: 🔖 کارگاه آنلاین طراحی تسک در PsychoPy مدرس 👤فاطمه کدخدارستم ⏺ دانشجوی کارشناسی ارشد علوم شناختی پژوهشکده علوم شناختی و مغز دانشگاه شهید بهشتی 📚سرفصل‌های کارگاه - معرفی ساختار کلی تسک‌های روان‌شناختی و اصول طراحی آن‌ها - آشنایی با محیط PsychoPy و مولفه‌های پرکاربرد - نحوه‌ استفاده از فایل‌های اکسل جهت مدیریت متغیرها و شرایط آزمایش - معرفی راهکارهای ساده برای کدنویسی مقدماتی (با بهره‌گیری از ChatGPT) - بررسی نمونه‌تسک‌های اجراشده و تحلیل اجزای آن‌ها - طراحی تسک در کلاس به‌صورت گروهی ⏳زمان برگزاری: دوشنبه‌ها ۵، ۱۲، ۱۹ و ۲۶ مرداد‌ماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۸ الی ۲۰ 💻 به صورت مجازی در بستر الوکام 🔻 با امکان شرکت آفلاین و دریافت فایل ضبط شده جلسات 🔻 تخفیف ثبت‌نام گروهی و زودهنگام تا ۲۰ تیرماه 🎖همراه با اعطای گواهی از انجمن مغز و شناخت دانشگاه شهید بهشتی جهت ثبت‌نام و کسب اطلاعات بیشتر با آیدی زیر در ارتباط باشید: 🆔 @Brainy_SBU ⚫️ https://ble.ir/brainysbu 🔵 @Ssacssbu 🟣 www.instagram.com/brainy.sbu

Cataplexy کاتاپلکسی یا تن‌انداختگی نوعی بیماری است بدین معنی که شخص به هنگام حالات هیجانی قوی یا خنده و گریه شدید اختیار عضلانی بخش‌هایی از بدن خود را از دست می‌دهد و به زمین می‌افتد، اما هم‌چنان به‌هوش است.کاتاپلکسی معمولاً از نشانه‌های مهم دچار بودن به نوعی اختلال خواب موسوم به حمله خواب (نارکولپسی) است و به تنهایی بسیار نادر است. در حدود ۷۰ درصد از افراد دچار به حمله خواب از کاتاپلکسی نیز رنج می‌برند. #نورولوژی

مغز چگونه فکر می‌کند(قسمت دوم) از روز نخست زندگی تا منشور حقوق بشر به مسیری شگفت‌انگیز فکر کنید: از نخستین نفسی که به‌عنوان یک نوزاد می‌کشید تا شکل‌گیری اصول بنیادین تمدن دموکراتیک. همان شبکه‌های عصبی که در نخستین لحظات زندگی به بقای شما کمک کردند، بعدها مفاهیمی مانند عدالت، آزادی و کرامت انسانی را امکان‌پذیر ساختند. همان سامانه‌های زیستی که ضربان قلب و تنفس شما را تنظیم می‌کنند، در نهایت چارچوب‌های فکری‌ای را ایجاد می‌کنند که به پیدایش اسنادی انتزاعی مانند «منشور حقوق ایالات متحده» منجر شده‌اند. این صرفاً یک استعاره شاعرانه نیست؛ بلکه واقعیت شگفت‌انگیز تبدیل تجربه جسمانی به اندیشه انتزاعی است. سفر شما با ابتدایی‌ترین تجربه‌های بدنی آغاز می‌شود. در دوران نوزادی، از طریق تعامل فیزیکی با جهان، الگوهای بنیادی را می‌آموزید. مفهوم «درون و بیرون بودن» را با در آغوش گرفته شدن، قرار دادن اشیا در دهان و تجربه محدودیت‌های گهواره درک می‌کنید. مفهوم نیرو را از طریق هل دادن، کشیدن، مقاومت اشیا و حمایت سطوح می‌آموزید. مفهوم مسیر را با خزیدن از نقطه‌ای به نقطه دیگر یا دنبال کردن حرکت یک توپ با چشمانتان فرا می‌گیرید. این تجربه‌های ساده بدنی، آنچه دانشمندان «طرحواره‌های تصویری» (Image Schemas) می‌نامند را شکل می‌دهند؛ الگوهای ساختاری بنیادی که بعدها داربست تمام تفکر انسان می‌شوند. طرحواره «ظرف یا دربرگیری» از تجربه‌های مکرر قرار گرفتن درون و بیرون فضاها، ظرف‌ها و آغوش‌ها شکل می‌گیرد. طرحواره «مسیر» از حرکت بدن در فضا و مشاهده حرکت پیرامون شما ایجاد می‌شود. طرحواره «تعادل» زمانی شکل می‌گیرد که نشستن، ایستادن و راه رفتن را یاد می‌گیرید. اما نکته شگفت‌انگیز اینجاست: مغز این الگوهای بدنی را کنار نمی‌گذارد، بلکه آن‌ها را به «معماری تفکر انتزاعی»تبدیل می‌کند. طرحواره «دربرگیری» که از مرزهای فیزیکی آغاز شده بود، بعدها به درک شما از دسته‌بندی‌ها، گروه‌ها و طبقه‌بندی‌ها تبدیل می‌شود. طرحواره «مسیر» که از خزیدن و حرکت شکل گرفته بود، به فهم استدلال‌های منطقی، مسیر زندگی و پیشرفت اخلاقی تبدیل می‌شود. طرحواره «تعادل» که از حفظ تعادل جسمانی ناشی شده بود، به احساس عدالت، انصاف و ثبات اجتماعی تبدیل می‌شود. برای مثال، زمانی که تدوین‌کنندگان قانون اساسی آمریکا مفهوم «تفکیک قوا و توازن قدرت» را مطرح کردند، نظریه سیاسی را از هیچ خلق نکردند؛ بلکه همان طرحواره تعادل را که هر انسان در مواجهه با جاذبه و ثبات فیزیکی تجربه می‌کند، به عرصه سیاست گسترش دادند. وقتی حقوق فردی را به‌عنوان حفاظی برای آزادی انسان تصور کردند، بر همان طرحواره دربرگیری تکیه داشتند که ریشه در ابتدایی‌ترین تجربه‌های امنیت و مرزبندی دارد. توانایی شما برای استدلال اخلاقی، فلسفه سیاسی و سازمان‌دهی اجتماعی همگی از همین الگوهای جسمانی اولیه سرچشمه می‌گیرند. حتی در سطح عصبی نیز این ارتباط دیده می‌شود. قشر پیش‌پیشانی شکمی-میانی (Ventromedial Cortex) که واکنش‌های هیجانی شما به تهدیدهای فیزیکی را پردازش می‌کند، هنگام ارزیابی مسائل اخلاقی نیز فعال می‌شود. شبکه‌هایی که پاسخ ایمنی بدن را به خطرات زیستی هماهنگ می‌کنند، در واکنش به بی‌عدالتی اجتماعی نیز نقش دارند. این گذار از تجربه جسمانی به اصول انتزاعی، پیوستگی عمیق میان وجود زیستی ما و عالی‌ترین دستاوردهای فکری‌مان را آشکار می‌کند. حتی دموکراسی نیز از همان بنیان‌های عصبی‌ای سرچشمه می‌گیرد که بقای ما را تضمین می‌کنند. ادامه دارد

مغز چگونه فکر می‌کند (قسمت نخست) برای قرن‌ها، تمدن غرب درک خود از ذهن انسان را بر یک فرض بزرگ بنا کرده بود: ذهن و بدن از یکدیگر جدا هستند. بر اساس این دیدگاه، افکار انسان به‌گونه‌ای در فضایی نامرئی و ذهنی شناورند و ارتباطی با سازوکار پیچیده و زیستی مغز ندارند. فیلسوفان این مسئله را «مسئله ذهن و بدن» نامیدند و دانشمندان نیز اغلب ،شناخت را مانند نرم‌افزاری می‌دیدند که بر روی سخت‌افزار زیستی مغز اجرا می‌شود. نظام‌های آموزشی نیز مفاهیم انتزاعی را چنان آموزش می‌دادند که گویی مستقل از تجربه‌های جسمانی هستند. اما این فرض کاملاً نادرست است. کشفیات انقلابی علوم اعصاب نشان داده‌اند که انتزاعی‌ترین افکار شما در جایی خارج از بدن شناور نیستند؛ بلکه در همان مدارهای عصبی شکل می‌گیرند که برای حرکت کردن، دیدن و احساس کردن به کار می‌برید. هنگامی که مفهوم «گرفتن یک ایده» را درک می‌کنید، مغز شما واقعاً همان نواحی‌ای را فعال می‌کند که هنگام گرفتن اشیاء با دست فعال می‌شوند. وقتی به «گرمای عاطفی» فکر می‌کنید، بخش‌هایی از مغز که دمای فیزیکی را پردازش می‌کنند نیز فعال می‌شوند. زمانی که آینده را چیزی «پیشِ رو» تصور می‌کنید، همان سامانه‌های مغز که پردازش فضایی برای حرکت رو به جلو را در محیط استفاده می‌کنند وارد عمل می‌شوند. با یافته‌های جدید علوم اعصاب دیدگاه قدیمیِ «زندانی بودن افکار درون سر» به چالش کشیده می‌شود و نشان می‌دهد که اندیشه در حقیقت تجربه‌ای تجسم‌یافته است که از هماهنگی پیچیده میان مغز و بدن پدید می‌آید. درک این حقیقت انقلابی، امکانات تازه‌ای برای تفکر، یادگیری و ارتباط برقرار کردن فراهم می‌کند. مرز میان ذهن و بدن همیشه یک توهم بوده است؛ اکنون می‌توانید فراتر از آن بیندیشید. کشفی که همه‌چیز را تغییر داد در چند دهه گذشته انقلاب بزرگی به‌آرامی در علوم اعصاب در سراسر جهان شکل گرفت. در دهه ۱۹۹۰، پژوهشگران ایتالیایی هنگام مطالعه مغز میمون‌ها کشف شگفت‌انگیزی انجام دادند. آنان نورون‌هایی یافتند که هم هنگام انجام یک عمل توسط میمون و هم هنگام مشاهده همان عمل در میمونی دیگر، فعال می‌شدند. این نورون‌ها که بعدها «نورون‌های آینه‌ای» نام گرفتند، نشان دادند که مغز میان «دیدن» و «انجام دادن» مرز روشنی قائل نیست. این تنها آغاز ماجرا بود. مطالعات تصویربرداری مغزی نشان دادند که وقتی افراد واژه‌هایی مانند «لگد زدن» یا «لیسیدن» را می‌شنوند، همان بخش‌هایی از قشر حرکتی مغز فعال می‌شوند که مسئول انجام واقعی این حرکات هستند. به بیان دیگر، مغز شما واژه «لگد زدن» را تقریباً مانند خودِ عمل پردازش می‌کند. بنابراین، سامانه‌های عصبی مربوط به حرکت و زبان، دو سیستم جداگانه نیستند. پژوهشگران سپس دریافتند که هنگام فکر کردن به گذشته، نواحی مرتبط با حرکت به عقب در فضا فعال می‌شوند و هنگام اندیشیدن به آینده، شبکه‌های عصبی مرتبط با حرکت رو به جلو به کار می‌افتند. به نظر می‌رسد مغز ما زمان را از طریق تجربه جسمانی حرکت در فضا درک می‌کند. نمونه دیگری از این ارتباط را می‌توان در مفهوم گرما مشاهده کرد. افرادی که جسمی گرم در دست دارند، دیگران را صمیمی‌تر و مهربان‌تر ارزیابی می‌کنند؛ در حالی که نگه داشتن جسمی سرد باعث می‌شود موقعیت‌های اجتماعی را سردتر و فاصله‌دارتر ببینند. مسیرهای عصبی پردازش گرمای فیزیکی مستقیماً بر درک گرمای عاطفی تأثیر می‌گذارند. حتی ریاضیات نیز ریشه‌ای جسمانی دارد. هنگام جمع کردن اعداد، توجه ذهنی افراد به سمت راست یک خط فرضی حرکت می‌کند و هنگام تفریق به سمت چپ. کودکانی که در استدلال فضایی مشکل دارند، معمولاً در حساب نیز ضعیف‌تر هستند. بنابراین، درک ما از ریاضیات از تجربه جسمانی حرکت در فضا و دستکاری اشیاء سرچشمه می‌گیرد. مجموع این یافته‌ها شواهد قاطعی فراهم کرد که مغز از مدارهای عصبی اولیه‌ای که برای عملکردهای بدنی تکامل یافته‌اند، برای ساختن افکار انتزاعی استفاده می‌کند. شبکه‌های بینایی بینش و بصیرت را می‌آفرینند، مسیرهای حرکتی درک تغییر را ایجاد می‌کنند و مدارهای لمس، احساس ارتباط اجتماعی را شکل می‌دهند. در نتیجه، دیدگاه سنتی که شناخت را نوعی دستکاری نمادهای انتزاعی می‌دانست فرو ریخت. تفکر اساساً فرایندی تجسم‌یافته است و پیچیده‌ترین افکار شما از همان ماشین عصبی‌ای پدید می‌آیند که برای عبور از یک اتاق شلوغ از آن استفاده می‌کنید. ادامه دارد

🔺سیمرغ سیزدهم به پرواز در آمد ‌ 🔹سیزدهمین دوره جشنواره فرهنگی هنری نظام سلامت (سیمرغ) با ابلاغ آیین‌نامه جدید رسماً آغاز شد. 🔹این جشنواره با هدف ترویج فرهنگ ایرانی–اسلامی، حمایت از استعدادهای فرهنگی و هنری جامعه سلامت و ایجاد نشاط اجتماعی در دانشگاه‌های علوم پزشکی برگزار می‌شود. ‌ 🔹در این دوره که در چهار بخش اصلی و ۷۶ رشته برگزار می‌شود، با احتساب رسته‌های ویژه و تندیس‌ها، ۱۱۸ سیمرغ در انتظار برگزیدگان خواهد بود. ‌ ⏳ زمان‌بندی جشنواره: ‌ تشکیل دبیرخانه‌های دانشگاهی: تا پایان آذر ارسال آثار: تا ۳۰ بهمن داوری ابتدایی: اسفندماه داوری نهایی و جشنواره‌های تخصصی: فروردین ۱۴۰۵ آیین اختتامیه: اردیبهشت ۱۴۰۵ ‌ ‌ 🔹دانشگاه‌ها موظف‌اند برای مشارکت حداکثری جامعه هدف اقدام کرده و تیم‌های سفیران دانشجویی سیمرغ را تشکیل دهند. ‌ 🔹 سامانه جشنواره: festivalf.behdasht.gov.ir 🔹 شماره‌های دبیرخانه: ۸۱۴۵۵۱۶۹ – ۸۸۹۴۶۹۱۷ ‌ 🌐 مشروح خبر👇 📌www.Festivalf.ir @festivalf #جشنواره_بین_المللی_سیمرغ #جشنواره_سیمرغ #وزارت_بهداشت #تئاتر #موسیقی #فیلم #هنرهای_تجسمی #ادبی

✨ انجمن علمی مداسکوپ با همکاری معاونت تحقیقات و فناوری دانشکده پزشکی تبریز برگزار میکند: 🟢 از سلسله کارگاه های آموزشی پزشکی؛ کارگاه تفسیر آزمایش CBC 🧑‍⚕👩‍⚕ ویژه تمامی دانشجویان علوم پزشکی 👨‍🏫 استاد: دکتر مرتضی رئیسی ، فوق تخصص بیماری های انکولوژی و هماتولوژی ، دانشیار دانشگاه علوم پزشکی تبریز 📆 تاریخ برگزاری: پنج شنبه ۴ دی ماه ۱۴۰۴، ساعت ۱۱ صبح 🔴 مکان برگزاری: به صورت مجازی در بستر اسکای روم برگزار خواهد شد. 🟢 هزینه شرکت در کارگاه: ۳۰ هزار تومان 🔶 همراه با ارائه گواهی شرکت در کارگاه 🔸 جهت ثبت نام از طریق آیدی ادمین اقدام فرمایید. @MEDSCOPE_admin ‼️جهت کسب اطلاع از برنامه ها و کارگاه های آتی انجمن درکانال تلگرام ما عضو شوید. @tbzmedscope

نمونه ای از Absence seizure: ❗️A sudden, brief lapse of consciousness or awareness, often described as "staring into space." Key Features: · Duration: Very short, usually 5-20 seconds. · Onset/Offset: Abrupt, with no warning (aura) and immediate recovery. · Manifestation: Blank stare, possible subtle motions like eye blinking or lip smacking. · Common in: Children ages 4-12 Medication: Ethosuxamide Valproic acid Lamotrigine

https://www.nature.com/articles/s41593-025-02111-0 یه مقاله بسیار جالب خلاصه : یک مطالعه جدید در مجله نیچر نوروساینس (Nature Neuroscience) نشانه جالبی ارائه می‌دهد. دانشمندان دانشگاه کالیفرنیا، سانتا کروز، با همکاری پژوهشگرانی از آلمان و سوئیس، با استفاده از اندام‌واره‌های مغزی رشد یافته در آزمایشگاه، دریافتند که نورون‌ها مدتها قبل از فعال شدن هرگونه سیستم حسی، شروع به ایجاد الگوهای قابل تشخیص و شبیه به پردازش اطلاعات می‌کنند. به عبارت دیگر، مغز ممکن است حتی پیش از آنکه دنیا به ما برسد، نوعی الگوی داخلی از پیش بارگذاری شده برای خوانش جهان داشته باشد.

راهنمایی : کپسول داخلی حرکتیه :))

#Neuroanatomy

#Neuroanatomy

#Neuroanatomy