نوشتگاه

یه نیت کوچیک کن و ببین جوابش آره هست یا نه این ربات برات آره یا نه رو میگه @Areyaanabot

اگر دانهٔ گندم در زمین نیفتد و نمیرد، تنها می‌ماند؛اما اگر بمیرد، ثمر بسیار می‌آورد. #انجیل_یوحنا

نیچه در نامه‌ش به رود مینویسه: ‏«آه دوست عزیز چه زندگی ساکت و پوچی را می‌گذرانم!خیلی تنها خیلی تنها. ‏به من علاقه‌مند بمان.» ‏آدمی نیاز داره که دوست داشته بشه و احساس تعلق کنه.

عهد عتیق - کتاب جامعه ۷:۱۵ ‏«در این زندگیِ پوچ و بی‌معنای خود، این دو چیز را دیده‌ام: ‏نیکوکاری که در نیکوکاریِ خویش هلاک می‌شود، ‏و شروری که در شرارتِ خود عمرِ طولانی می‌کند.»

"و امنيت آن است كه احساس كنى كسى قلبت را محكم گرفته، نه دستت را ...!" ‏ ادهم شرقاوی

لبانت را ‏بیشتر از کتاب‌هایم ‏دوست دارم. ‏[به زیباییِ زن | ژاک پرور]

لحظه‌ای خوش‌حال و امیدوار بود، لحظه‌ای دیگر ناامید و ‌غمگین قصه‌هایی در ناخودآگاهش در حال آغاز و پایان بود؛ بی‌آنکه بداند.

هیچی مثل پول و دعوای ارث بهت ثابت نمی‌کنه که چقدر برداشتت از ادمها اشتباه بوده

‏۳ قانون ساده در زندگی: ‏۱. عشق عمل می‌خواهد ‏۲.اعتماد، اثبات می‌خواهد ‏۳. عذرخواهی، تغییر می‌خواهد

و بزرگترین نقطه ضعف؟ ‏حس کردن بیش از حد.

با ورژن غمگین و خسته خودتون مهربون باشید، اون جز شما کسی رو نداره.

وقتی یه کمالگرا بفهمه توی چیزی که توش نمره‌ی A گرفته نمره‌ی +A هم وجود داشته، اون A براش مزه‌ی F می‌ده.

هوش هیجانی خیلی بالا مانع می‌شه بتونی از کسی کاملاً متنفر باشی، چون حتی دلایل اونم می‌تونی درک می‌کنی

‏نمی‌دونم چطوری توضیح بدم ولی زندگی، حضور و لذت بردن از محیطهای ساکت یه کانسپت پولداریه

باران که میزند، ‏در خیـابـان هـا، ‏بیش از بویِ خاکِ باران خورده، ‏بویِ تازه شـدنِ ‏خاطرات به مشام میرسد. ‏سارا اسدی

تقصیر تو نیست، اون لحظه فکر میکردی ارزششو داره.

باید دوست بداریم ‏قبل از آن که ‏همه‌چیز به خاطره مبدل گردد! ‏سرم ظرفیت خاطراتم را ندارد! ‏چاره چیست؟ ‏وقتی حتی دست‌های خودت ‏به امید زنده ماندن ‏نوازشت می‌کنند برای تهیه‌ی پول! ‏پول، پول و دیگر هیچ! ‏🖋حسین پناهی

«إني أنتظر من الحب كثيراً، ‏فأخاف ألا يأتيني ‏بكل ما أنتظر.» ‏من انتظار زیادی از عشق دارم ‏می‌ترسم به اندازه‌ی انتظارم ‏سراغم نیاید. ‏- مي زيادة؛ محمّد حمادی.

بسیاری هستند که حتی در دردناک‌ترین لحظاتشان از هیچکس کمک نمیخواهند، چون والدین نه تنها حامی نبوده‌اند، بلکه اغلب باری روی دوش نحیفشان بوده‌اند، آنها این باور را درونی کرده‌اند که «وقتی مشکلی دارم هیچکسی بهتر از خودم نمی‌تواند کمکم کند، پس کمک خواستن بی‌فایده و حتی مایه دردسر است» درمان در این افراد به این صورت است که در مقابل خود فردی را ببینند که همراهی میکند، امنیت میدهد و تجربه متفاوتی رقم میزند، در چنین بافتی او قادر خواهد بود به طور تدریجی از انعکاس تصویر والدین ضعیفش روی «همه» دست بردارد و دیگری را آنطور که هست ببیند، نه آنطور که والدینش بوده‌اند!

"هر چیز را هم ‏ که تقصیر من بیندازی ‏ عاشق شدن من تقصیر توست ...!" ‏ عباس معروفی