راهی که ادامه دارد🌱

عاشق خرید کردن واسه خونه‌م. میری تو بازار زندگی جریان داره.

باید از داشته‌هام بیشتر محافظت کنم.

واقعا دلم میخواد مسئولیت هیچی رو دوشم نباشه خیلی دوست دارم بتونم هر وقت دلم خواست ول کنم برم و هرکاری دوست داشته باشم انجام بدم ولی متاسفانه در قبال ی سری چیزا، حسا، آدما و.. مسئولم.

بعضی وقتا دلم میخواد خودم رو بکوبم از نو بسازم.

خیلی جدی برای تولید محتوای پیچ پی‌رنگ کمالگرایی رو گذاشتم کنار و بهتر از همیشه دارم پیش میرم.

چه درسی تو زندگیت هست که آرزو داشتی زودتر یاد گرفته بودی؟

هرچه زودتر با این سه تا فکت کنار بیای زندگیت راحتتر میشه: ۱) دنیا جای عادلانه ای نیست. سر بی‌گناه به کرات بالای دار میره و عموما حق به حق‌دار نمیرسه. ۲) دنیا بر مدار خواسته ها و تلاش های ما نمی‌گرده و همیشه ۲×۲=۴ نمیشه و قرار نیست نتیجه ی هر تلاشی موفقیت باشه. ۳) با وجود دو مورد بالا ما محکومیم به ادامه دادن.

برای اولین بار اوتمیل درست کردم، راضی بودم.

این که هرروز دارم میرم میدوم و هر هفته کوه میرم حس زنده بودن بهم میده.

تمرین امروز✨

توجه کردم وقت‌هایی که زیاد تو اکسپلور اینستا می‌چرخم دیگه نمی‌تونم فیلم و سریال ببینم چون مغزم دیگه نمیتونه چیز طولانی ببینه و می‌خواد که سریع تموم شه.

طرحواره شکست زمانی خاموش میشه که دیگه هر اشتباه کوچیکی رو رو مدرک"من نمیتونم"ندونی! وقتی برای اولین بار کاری رو انجام بدی که مدت‌ها ازش میترسیدی و ببینی آخرش دنیا خراب نشد! وقتی به جای اینکه منتظر باشی تا اول مطمئن بشی موفق میشی، بجاش شروع کنی و اجازه بدی وسط راه یاد بگیری. طرحواره شکست با فکرهای مثبت خاموش نمیشه! با تجربه‌های واقعی موفقیت و حتی شکست‌هایی که ازشون جون سالم به در بردی و ازشون درس گرفتی ضعیف میشه. هر بار که کاری رو امتحان میکنی، و نتیجه دقیقا اون چیزی نمیشه که میخواستی، ولی بازم ادامه میدی، داری یه پیام جدید به مغزت میدی که: شکست خوردم، ولی شکست‌خورده نیستم!

خوندن متنی که هکسره توش رعایت نشده عصبیم می‌کنه.

صبح امروز وایب خوبی میده بریم ببینیم چی داره برامون.

اون ورزشگاهی که برای تمرین دو میرم یه زمین فوتبال داره که بچه‌ها میان اونجا کلاس فوتبال. امروز تایم دویدنم به تعطیلیشون خورد، کیف می‌کردم که میدیدم مامان‌ها با موتور اومدن دنبال بچه‌ها. اما نگاه مردها، امان از نگاه‌هاشون=)))