گالری تین‌تین

اگر چه عکاسی خیابانی تقریبا هم سن خود عکاسی است، و بسیاری از پیشتازان بزرگ عرصه عکاسی همانند یوجین آتگت، براسای، آندره کرتز، ژاک‌هانری لارتیگ، هنری کارتیه برسون، واکر اوانز و رابرت فرانک را می‌توان به نوعی عکاس خیابانی به حساب آورد، اما خود واژه عکاسی خیابانی بیانگر یک ژانر و یک نگرش است که عکاسان دهه ۶۰ و ۷۰ میلادی کمک زیادی به تعریف آن کردند.‌ این نگرش را می‌توان با یکی از گفته‌های خود وینوگراند درباره عکاسی خیابانی خلاصه کرد.   او گفته است: " وقتی عکاسی می‌کنم، زندگی می‌بینم. ‌این همان چیزی است که هر روز با آن سر و کار دارم.  من هیچ عکسی تصویری در ذهن خود ندارم … نگران‌ این هم نیستم که عکسی که می‌گیرم چطور از آب در بیاید. می‌گذارم خود عکس کارش را بکند … اصلا هدفم ثبت یک عکس زیبا نیست. هر کسی می‌تواند یک عکس زیبا بگیرد." عکس : گری وینوگراند @Everythingaboutphotography

تاریک و ڕوون

بیدارید؟

بیدارید؟

این عکس

.

چاپ عکس هنوزم جزو باحال ترین کارهاست برام این یکی از چیزی که تو صفحه گوشیم بود بهتر در اومد

تازه اگه بیشتر لفت نمیدید وی اچ اس هم داشتیم رو اون فیلم عروسی و یه سری موزیک ویدیو از خواننده ها بود نگاه میکردیم=)

بخدا بابام خریده بود من هیچ نقشی در داشتنش تو خونه نداشتم!

ای وای یکی لفت داد یعنی ماهواره داشتن انقدر بده؟

بله دوستان درست متوجه شدید ما اون موقع ماهواره داشتیم.