"بَر بـاد رَفتـه.

+ تو از اون آدمایی هستی که میرن یا میمونن؟ - من از اونام که میرن ، همه فکر میکنن اونی که میمونه بیشتر درد می‌کشه ؛ اما همیشه اینطوری نیست. + آره ... بعضی وقتا سخت ترین نقش ، نقش کسیه که میره. - کسی که قبل گفتن دیگه نمیتونم صد بار خودشو قانع کرده که تحمل کنه.. کسی که هنوز دوست داره اما می‌دونه که دوست داشتن به تنهایی کافی نیست ، و اون طرف ... + کسی که ترک میشه ، مدام از خودش می‌پرسه مگه من چی کم داشتم ؟ چرا یه فرصت دیگه نداد ؟ چرا نخواست بمونه ؟ - و شاید تلخ ترین بخشش همین باشه .. + این که هر دو طرف فکر میکنن قربانی داستان خودشونن - یکی با عذاب رفتن زندگی می‌کنه + یکی با درد موندن .. - بعضی رابطه ها از بین نمیرن چون دوست داشتن تموم شده + تموم میشن چون دوست داشتن ، دیگه برای نجاتشون کافی نبوده. زمزمه ای از خیال

حرفا نقابن‌ ؛ رفتارا حقیقت

اونقدر آدم بد می‌بینی، اونقدر آدم بد میاد و میره، تا یاد بگیری آدمای خوب زندگیتو رو چشات نگه داری.

ما در حال سوختن میدرخشیم.

آدما چقد ارزون خودشونو میفروشن…

یکم پخته تر که بشی میفهمی هرچقدرم خوب باشی ادم بده‌ی داستان خودت میشی…

گرفتار شبیم ولی صبح میشه این شب !

گاهی هیچ کلمه‌ای برای توصیف چیزی که دارم تجربه می‌کنم، پیدا نمی‌کنم.

مارا حوصله خریدن نقاب نبود… خوشا آنان که خریدند و عزیزند!.

دارم به خودم یاد میدم وقتی فهمیدم کجای زندگی آدما وایسادم نقش پر رنگ تری بازی نکنم ، فرقی هم نمیکنه اونا چقدر برام عزیزن دارم یاد میگیرم که که گاهی وقت ها تو برای بقیه اون قدری ارزش نداری که اون ها برای تو دارن و اشکالی هم نداره

#Note

قلبی که من لمس کردم؛ تا ابد آلوده به منه...

این نیز بگذرد ها کجاست؟ که برای ما نمیگذرد...

در نهایت، همه نااُمیدت می‌کنن.

جز تو کسی منو درک نمی‌کرد مادر، برای تو هم دلم نمیومد تعریف کنم...

اینقدری که شبا دلمون گرفت، خوابمون نگرفت.