Trump BAN

از ۱۸ سپتامبر ۲۰۲۶، چارچوب دقیق و محدودکننده سال ۲۰۲۲ کنار گذاشته می‌شود و افسران USCIS اختیار بسیار بیشتری خواهند داشت تا بر اساس «مجموع شرایط» درباره سربار عموم تصمیم بگیرند؛ این یعنی نه فقط کمک‌های نقدی و نگهداری‌شدن بلندمدت در مراکز مراقبتی به خرج دولت، بلکه طیف وسیع‌تری از مزایای مبتنی بر نیاز مالی مانند Medicaid، CHIP، SNAP و کمک مسکن ممکن است در ارزیابی خودکفا بودن متقاضی مطرح شوند. استفاده قانونی از یک مزیت به‌تنهایی موجب رد خودکار نخواهد شد، اما می‌تواند در کنار وضعیت مالی، سلامت، بیمه درمانی، تحصیلات، مهارت‌ها، سابقه کار و حتی برخی مزایای دریافتی اعضای خانواده به بخشی از یک ارزیابی منفی تبدیل شود. فرم I-485 نیز قرار است از ۱۸ سپتامبر تغییر کند و احتمالاً پرسش‌های بسیار مفصل‌تری درباره وضعیت مالی و خانوادگی خواهد داشت، در حالی که I-864 دیگر لزوماً به‌اندازه گذشته نقش حفاظتی تعیین‌کننده نخواهد داشت. با حذف تعاریف روشن در مقررات، نتایج می‌تواند بسته به مأمور یا دفتر متفاوت‌ و کمتر قابل پیش‌بینی شود. در کنار یادداشت مه ۲۰۲۶ USCIS که تغییر وضعیت را یک امتیاز به صلاحدید مأمور مهاجرتی و نه حق می‌داند، این مقررات فضای بیشتری برای رد I-485 حتی در پرونده‌هایی ایجاد می‌کند که متقاضی شرایط قانونی اولیه را برآورده کرده است https://blog.cyrusmehta.com/2026/08/the-2026-public-charge-rule-a-new-tool-to-restrict-legal-immigration.html

یک پنل سه نفره از قضات دادگاه استیناف حوزه یکم به این درخواست رسیدگی خواهند کرد. این افراد به طور تصادفی از میان ۱۲ قاضی این دادگاه انتخاب می‌شوند. ۳ نفر از این ۱۲ قاضی منصوب روسای جمهور جمهوریخواه و ۹ نفر منصوب روسای جمهور دموکرات هستند. از این بین ۶ قاضی…

🚨دادگاه استیناف درخواست دولت برای احیای گسترده تعلیق پردازش درخواست‌های مهاجرتی را رد کرد؛ تنها بازبینی پرونده‌های قبلاً تأییدشده موقتاً مجاز شد دادگاه استیناف حوزه اول آمریکا امروز ۱۴ اوت ۲۰۲۶ درباره درخواست دولت برای توقف اجرای حکم قبلی تصمیم گیری کرد.…

🚨دادگاه استیناف درخواست دولت برای احیای گسترده تعلیق پردازش درخواست‌های مهاجرتی را رد کرد؛ تنها بازبینی پرونده‌های قبلاً تأییدشده موقتاً مجاز شد دادگاه استیناف حوزه اول آمریکا امروز ۱۴ اوت ۲۰۲۶ درباره درخواست دولت برای توقف اجرای حکم قبلی تصمیم گیری کرد. دولت می‌خواست تا زمان رسیدگی کامل به تجدیدنظر، حکم دادگاه بدوی که سیاست‌های USCIS را لغو کرده بود متوقف شود. دادگاه این درخواست را فقط به‌صورت محدود پذیرفت. به طور مشخص، دادگاه اجازه داد سیاست «بازبینی جامع پرونده‌های قبلاً تأییدشده» (Comprehensive Re-Review Policy) فعلاً دوباره قابل اجرا باشد. این سیاست به USCIS اجازه می‌دهد پرونده‌های مهاجرتی افرادی از کشورهای موردنظر را که قبلاً تأیید شده‌اند و فرد از ۲۰ ژانویه ۲۰۲۱ به بعد وارد آمریکا شده، دوباره به‌طور جامع بررسی کند. اما درباره سایر سیاست‌هایی که دولت خواسته بود دوباره اجرا شوند، دادگاه گفت دولت نتوانسته دلایل کافی برای توقف حکم قبلی ارائه کند و درخواست دولت را رد کرد. نتیجه به زبان خیلی ساده: دولت یک پیروزی محدود به دست آورد: می‌تواند فعلاً بازبینی مجدد برخی پرونده‌های قبلاً تأییدشده را انجام دهد. اما دادگاه تجدیدنظر اجازه نداد به‌طور کلی حکم قاضی قبلی متوقف شود. بنابراین بر اساس متن همین حکم، دولت نخواهد توانست تعلیق عمومی رسیدگی به پرونده‌های در انتظار، مانند گرین‌کارت، مجوز کار و شهروندی، را دوباره برقرار کند. ترکیب هیئت دو قاضی منصوب بایدن + یک قاضی منصوب ترامپ بوده است. حکم ظاهراً به‌صورت مشترک از طرف هر سه قاضی صادر شده و مخالفت هیچ یک از قضات در آن ذکر نشده است.

همان‌طور که قبلاً حدس زده بودیم، اکنون DHS ظاهراً سامانه‌های I-94، SEVIS و سامانه‌های ESTA/کنسولی را به‌طور کامل با یکدیگر یکپارچه کرده است. به این ترتیب، وقتی فردی با یک وضعیت غیرمهاجرتی وارد آمریکا می‌شود، سامانه، ایمیل ثبت‌شده او را برای ارسال این اعلان‌ها…

همان‌طور که قبلاً حدس زده بودیم، اکنون DHS ظاهراً سامانه‌های I-94، SEVIS و سامانه‌های ESTA/کنسولی را به‌طور کامل با یکدیگر یکپارچه کرده است. به این ترتیب، وقتی فردی با یک وضعیت غیرمهاجرتی وارد آمریکا می‌شود، سامانه، ایمیل ثبت‌شده او را برای ارسال این اعلان‌ها و نیز پایش رعایت الزامات مهاجرتی به آن وضعیت متصل می‌کند. هدف این است که اگر سامانه نتواند خروج فرد را با پرونده I-94 او تطبیق دهد، آن شخص به‌صورت خودکار به‌عنوان فردی که بیش از مدت مجاز اقامت کرده (overstay) علامت‌گذاری شود و این اطلاعات با سایر سامانه‌های DHS، از جمله TSA، به اشتراک گذاشته شود.

سایروس مهتا، وکیل باسابقه مهاجرت در نیویورک و استاد دانشکده حقوق بروکلین، گفت: «فکر می‌کنم عموم مردم متوجه نیستند که نظام مهاجرت تا چه اندازه مبهم و حتی متناقض است؛ چون ممکن است با اینکه اجازه دارید در اینجا بمانید، همچنان در معرض بازداشت و قرار گرفتن در روند اخراج باشید. تناقض همین‌جاست.» به نظر می‌رسد بیشتر موارد گزارش‌شده از بازداشت در فرودگاه‌ها مربوط به افرادی باشد که منتظر تصمیم رسمی درباره درخواست‌های خود برای دریافت یا تغییر وضعیت مهاجرتی بوده‌اند و در عین حال، در روند فعال اخراج قرار نداشته‌اند. قرار داشتن در چنین وضعیتی اصلاً غیرمعمول نیست.برای مثال، فرض کنید تبعه خارجی‌ای هستید که به‌طور قانونی با ویزا وارد آمریکا شده‌اید؛ مثلاً با ویزای توریستی B یا ویزای دانشجویی F-1، و بعداً با یک شهروند آمریکایی ازدواج کرده‌اید. شما برای تغییر وضعیت به اقامت دائم از طریق این ازدواج درخواست می‌دهید. در این مرحله، به شما گفته می‌شود تا زمانی که درخواستتان در حال بررسی است در آمریکا بمانید؛ زیرا خروج از کشور ممکن است به‌عنوان انصراف از درخواست شما تلقی شود. برخی افراد ممکن است گرین‌کارت مشروط داشته باشند و در حال درخواست برای برداشتن این شروط باشند؛ وضعیتی که در برخی ازدواج‌ها پیش می‌آید. در طول این فرایند، ممکن است اعتبار خودِ گرین‌کارت منقضی شود. وجه مشترک همه این افراد این است که قانون را رعایت می‌کنند و حضورشان در کشور قانونی است. با این حال، آیا ممکن است هنگام تلاش برای سفر با یک پرواز داخلی بازداشت شوند؟ چه کسی می‌تواند با قطعیت بگوید؟ دست‌کم ICE چنین پاسخی نداده است. این نهاد هیچ راهنما یا اطلاعات مشخصی منتشر نکرده که روشن کند چه کسانی مشمول بازداشت‌های فرودگاهی هستند و چه کسانی نیستند؛ پرسش‌هایی هم که برای این نهاد ارسال شده، بی‌پاسخ مانده است. این ابهام عمدی است؛ یعنی عدم قطعیت یک پیامد تصادفی نیست، بلکه بخش مهمی از تلاش دولت برای شکل دادن به روایت خود است. می‌توان گفت همین ابهام، حتی بیش از جزئیات عملی اجرای قانون، بر رفتار مردم اثر می‌گذارد. افرادی که ممکن است مشمول بازداشت باشند یا نباشند، احتمالاً از مشارکت در زندگی عادی خودداری می‌کنند، به‌ویژه وقتی نمونه‌های پرسر‌وصدایی از دیگرانی می‌بینند که بازداشت شده و وارد روند اخراج شده‌اند. این وضعیت برای «مایکل» نیز پیش آمد؛ نامی مستعار که برای حفظ حریم خصوصی او استفاده شده است. او با ویزای توریستی وارد آمریکا شد و بعد از ازدواج با یک شهروند آمریکایی، برای تعدیل وضعیت خود به اقامت دائم درخواست داد. در مدتی که منتظر تصمیم سازمان خدمات شهروندی و مهاجرت آمریکا بود، اعتبار ویزای توریستی‌اش به پایان رسید؛ هرچند مایکل در نهایت حدود یک ماه و نیم بعد تأییدیه دریافت کرد. او و همسرش از قبل برنامه داشتند برای شرکت در یک عروسی با پرواز داخلی سفر کنند، اما تصمیم گرفتند تا زمانی که دست‌کم گرین‌کارت فیزیکی به دستش برسد، در این برنامه تجدیدنظر کنند. مهتا گفت مأموران دلیلی برای بازداشت کسی که مقیم دائم شده است ندارند؛ هرچند مأموران برخی دارندگان مشخص گرین‌کارت، مانند محمود خلیل، را به دلایل صراحتاً سیاسی هدف قرار داده‌اند. با این حال، قابل درک است که افراد عادی که سعی می‌کنند در چنین فضای آکنده از ترس و بی‌ثباتی راه خود را پیدا کنند، جانب احتیاط را بیش از حد رعایت کنند. در هر صورت، تمایل مایکل به اینکه حتماً مدارک فیزیکی را در دست داشته باشد، مسئله دیگری را درباره این بازداشت‌های فرودگاهی برجسته می‌کند: سامانه‌هایی که ICE و اداره گمرک و حفاظت مرزی آمریکا (CBP) برای تصمیم‌گیری درباره بازداشت‌ها به آن‌ها تکیه می‌کنند، در بسیاری از موارد اشتباه یا به‌روزنشده‌اند. ممکن است فرد بعداً بتواند ثابت کند که واقعاً وضعیت قانونی داشته است، اما فقط پس از آنکه پروازش را از دست داده و مدتی را در بازداشت سپری کرده باشد. حتی درباره افرادی که بدون تردید در معرض هدف قرار گرفتن هستند، می‌توان گفت خطر نسبی پایین است؛ هر روز میلیون‌ها نفر با پروازهای داخلی سفر می‌کنند و حتی اگر فرض کنیم تعداد بازداشت‌های علنی‌شده بسیار کمتر از تعداد واقعی است، باز هم در چند هفته گذشته فقط بخش کوچکی از مسافران داخلی با وضعیت مهاجرتی نامشخص بازداشت شده‌اند. با این حال، اکنون هر مسافری که در مرحله‌ای میان دو وضعیت مهاجرتی قرار دارد، از جمله کسانی که صراحتاً از دولت اجازه حضور دارند، یا حتی افرادی که وضعیت مشخصی دارند، ممکن است پیش از سفر هوایی حتی در داخل کشور به شک بیفتند. هدف دقیقاً همین است. https://newrepublic.com/article/213971/trump-confusion-ice-airport-crackdowns