Un cãlin

روان انسان می‌تونه رنج‌های عظیمی رو تحمل کنه، اما چیزی که اون رو از پا در میاره چرخه‌ی تکرار شونده‌ی امیدهای واهی و ناامیدی‌های پی در پی‌ است.

پاداشِ هر بار در آغوش کشیدنِ تو انگار عذرخواهی دنیاست از من منی که تمام دردها را تحمل کرده‌ام. -جمال ثریا •

• جنتلمن، مَردى است که باتو می‌خوابد، مستى‌ات را می‌بیند، گریه کردنت را، چین وُ چروکِ تنت را، لک وُ پیس پوستت را.. • می‌داند بلد نیستى برقصى. • می‌داند با کفش پاشنه‌بلند مشکل دارى. • می‌داند دیوانهٔ سبُک‌مغزِ سر به هواى کم‌حافظه‌اى هستى که نظیر ندارى. - و با این‌همه می‌گوید: « تو خانمى با شخصیت، توانا و بهترین ‌ ‌ 🎀

و اگر اندوهت آن‌قدر زیاد شد که حرف زدن برایت دشوار بود، به سمت من بیا تا کنار هم سکوت کنیم.

نمی‌خواهم کسی را سرزنش کنم، اما گاهی فکر می‌کنم جهان برای قلب‌هایی مثل من زیادی سنگین است.

ما برای به دوش کشیدن این‌همه رنج، به‌اندازه‌ی کافی گناهکار نبودیم. 🫠😕

«مهم نیست که یک نفر چقدر قوی باشد؛ او همچنان محتاجِ آغوشِ کسی‌ست که دوستش دارد.»

هیچ‌کس نمی‌داند در دلِ دیگری چه می‌گذرد؛ شاید لبخندی که می‌بینی، آخرین تلاشِ او برای فرو نریختن باشد.