𝟓𝟐𝑯𝒁🐋

Today is a gift...

قد آغوش منی؛ نه زیادی نه کمی...!

اونجا که صائب تبریزی میگه: گر قسمتِ ما باده و گر خون‌ جگر شد ما نوبت خود را گذراندیم و گذشتیم ‏

...!

به من بنویس که می‌دانی این سکوت و ابتذال، زاینده‌ی زندگی در این زندانی‌است که مال ما نیست، که خانه‌ی ما نیست، که شایسته ما نیست. به من بنویس که توهم در انتظار سحری هستی که پرنده عشق ما در آن آواز خواهد خواند...!

شرایط برای نوشتن خیلی افسرده کننده‌است. مدام می‌گویی اوضاع بدتر از این نمی‌شود و بعد می‌بینی که می‌شود؛ چقدر بدتر می‌تواند بشود..؟!