پالس آب

بندرعباس شهری که در آن بزرگ شدم 💔

یادگیری ماشین در مهندسی عمران، آب و محیط زیست کتاب «کاربردهای یادگیری ماشین در مهندسی عمران، آب و محیط زیست» تالیف پِرِش چاندرا دِکا و ترجمه دکتر مجتبی شوریان، منبعی استراتژیک برای پیوند هوش مصنوعی با مهندسی زیرساخت است. در عصری که روش‌های کلاسیک پاسخگوی پیچیدگی داده‌ها نیستند، یادگیری ماشین با متدهای نظارت‌شده، نظارت‌نشده و تقویت‌شده، ابزاری قدرتمند برای پیش‌بینی سیلاب، بهینه‌سازی شبکه‌های آب و تحلیل سازه‌ها فراهم می‌کند. این اثر که توسط مرکز نشر دانشگاهی منتشر شده، با زبانی روان به بومی‌سازی دانش داده‌کاوی کمک کرده و مطالعه آن برای متخصصانی که به دنبال راهکارهای هوشمند در مواجهه با چالش‌های اقلیمی و عمرانی هستند، ضرورتی اجتناب‌ناپذیر است. برای مطالعه متن کامل مقاله کلیک کنید Linkedin @iranianwaterhub

‌ کمیته تخصصی تغییر اقلیم برگزار می کند: دوازدهمین وبینار علمی: تحلیل ریسک سیلاب متأثر از مخاطرات اقلیمی هم‌افزا ارائه دهنده: دکترحامد مفتخری دانشیار گروه مهندسی عمران، ساخت‌وساز و محیط‌زیست، دانشگاه آلاباما، ایالات متحده آمریکا رئیس نشست : دکتر مجتبی…

‌ کمیته تخصصی تغییر اقلیم برگزار می کند: دوازدهمین وبینار علمی: تحلیل ریسک سیلاب متأثر از مخاطرات اقلیمی هم‌افزا ارائه دهنده: دکترحامد مفتخری دانشیار گروه مهندسی عمران، ساخت‌وساز و محیط‌زیست، دانشگاه آلاباما، ایالات متحده آمریکا رئیس نشست : دکتر مجتبی شوریان دبیر نشست : مهندس سعید باقری زمان برگزاری: دوشنبه - 1 تیر 1405 - ساعت 17:30 آدرس وبینار:  https://www.skyroom.online/ch/wrm/ircold ‌ راه‌های ارتباطی : کانال : بله | تلگرام گروه : بله | تلگرام ‌‌مقتضی است جهت اطمینان از پیگیری به موقع تمامی اطلاعیه‌ها، در هر دو بستر بله و تلگرام عضو شوید. کمیته تغییر اقلیم کمیته ملی سدهای بزرگ ایران ‌‌

https://www.jamaran.news/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D8%A7%D9%82%D8%AA%D8%B5%D8%A7%D8%AF-13/1711748-%DA%86%D8%B1%D8%A7-%D8%AF%D8%A7%D9%86%D8%B4%DA%AF%D8%A7%D9%87-%D8%AA%D9%88%D8%B3%D8%B9%D9%87-%D9%86%D9%85%DB%8C-%D8%A2%D9%88%D8%B1%D8%AF

دلالی، ارزش آفرین نیست، ارزش‌ها را می‌خورد. دلالی که در این متن توصیف شده، نه مهارت است، نه هوشمندی، نه ریسک‌پذیری. یک سوءاستفاده قانونی از شکاف اطلاعاتی، نیاز فروشنده و نبود نظارت کافی است. دلال‌ها مانند زالو به رگ اقتصاد می‌چسبند و خون تولید را می‌مکند. جامعه‌ای که چنین افرادی را قهرمان جلوه دهد، محکوم به رکود تولید، تورم مسکن و ناامیدی نسل جوان است. جامعه‌ای که دلال را باهوش بداند، به کارگر و مهندس و معلم و استاد دانشگاه بی‌احترامی کرده است. سودی که از دلالی حاصل می‌شود، هیچ ارزش معنوی و انسانی ندارد. به جای اینگونه روایات بایستی بدانیم که ارزش آبرو و آرامش وجدان آدمی از هر سود کثیفی بالاتر است. ما به عنوان شهروند مسئول، وظیفه داریم این نوع سوداگری را به نام واقعی آن بخوانیم: انگل اقتصادی. افتخار واقعی به آن است که انسان شغل ایجاد کند، کالای مفید تولید کند، یا خدمتی صادقانه عرضه کند. نه به کسی که پول را از جیب یک انسان ساده به جیب دلال بعدی منتقل می‌کند. https://t.me/Water_Pulse/66

سود دلالی، طاعونی به جان اقتصاد و فرهنگ جامعه ✍️ مجتبی شوریان، عضو هیئت علمی دانشگاه شهید بهشتی در حال گشت و گذار در شبکه های اجتماعی بودم که با دیدن متن زیر، غم و خشمی عمیق بر وجودم مستولی گشت: "حدود یک ماه پیش یه معامله ای برای مشتری انجام دادیم به قیمت ۵۲ میلیارد امروز کمیسیون اونکار رو گرفتیم که در مجموع دوطرف شد ۸۰۰ میلیون تومن در نگاه اول باید خوشحال باشیم ولی فهمیدیم رکب خوردیم ، حالا چطور؟ ما حدود ۱.۵ درصد از ثمن رو دستمزد گرفتیم ولی به سود کوچیک بسنده کردیم و سود بزرگ رو از دست دادیم طرف اومد و ۱۵ میلیارد رو مبایعه نامه داد و برای بقیش یک ماه وقت گرفت که رو سند و تحویل بقیه اش رو بده از پیش ما در میاد، در عرض یک هفته ملک رو به مبلغ ۶۵ میلیارد تومان میفروشه، ۱۳ میلیارد تومن سود خالص معاف از مالیات ظرف ۳ هفته از خریدار دوم پول میگیره و ۳۷ میلیارد بخش آخر رو تامین میکنه و امروز سند میزنه و ملک رو تحویلم میگیره وچند روز دیگه هم الباقی رو از خریدار دوم میگیره و میگذاره جیبش. من کل پول خرید واحد رو هم داشتم ولی سود کوچیک من رو قانع کرد و مانع شد سود بزرگ تر رو ببینم. این فرق ریسک پذیری وبینش داشتن تو کاسبیه با نداشتن" راوی که خود را دلال املاک معرفی می‌کند، با حسرت از معامله‌ای می‌گوید که ظاهراً ۸۰۰ میلیون تومان کمیسیون برایش به ارمغان آورده، اما از دست دادن سود ۱۳ میلیاردی طرف مقابل، او را «رکب خورده» نشان می‌دهد. در این روایت، خریدار اصلی ملک با استفاده از عدم توازن اطلاعات، نقدینگی دیگران و مهندسی مالی، در کمتر از یک ماه سودی معادل ۲۵ درصد (از ۵۲ به ۶۵ میلیارد) به دست می‌آورد، بدون آنکه حتی یک روز در آن ملک زندگی کند یا ارزش افزوده واقعی مانند بازسازی، تولید یا خدمتی به آن اضافه کند. اما پرسش اساسی این است: چرا چنین فرآیندی در یک اقتصاد سالم باید باعث افتخار باشد؟ در اقتصادهای پیشرفته، سود واقعی حاصل «ارزش افزوده» است: یک کشاورز زمین را حاصلخیز می‌کند، یک مهندس بنایی بنا می‌کند، یک کارآفرین شغل ایجاد می‌کند. اما دلالی ملک، هیچ محصول یا خدمت جدیدی خلق نمی‌کند. تنها مالکیت یک کالای موجود را از کسی می‌گیرد و با دستکاری قیمت به دیگری می‌فروشد. در این دلالی، خریدار اول با سوءاستفاده از نیاز فروشنده به نقدینگی، قیمت پایه را تحمیل کرده و سپس ملک را با سود کلان بدون کوچک‌ترین زحمتی واگذار می‌کند. این عین «رانت‌خواری» است، نه کارآفرینی. این سود فرق ریسک پذیری و بینش داشتن در کاسبی نیست. واقعیت این است که ریسک واقعی وقتی معنا دارد که با سرمایه و تلاش شخصی، محصول یا خدمتی عرضه کنی که در معرض شکست یا موفقیت بازار باشد. در این معامله، خریدار اول هیچ ریسکی نکرده است. او فقط با یک قرارداد صوری (مبایعه‌نامه ۱۵ میلیاردی) و وعده پرداخت مابقی، اعتماد فروشنده را جلب کرده، سپس ملک را پیش‌فروش کرده، بدون آنکه یک ریال از جیب خود خارج کرده باشد. این نه ریسک‌پذیری، بلکه «بازی با پول دیگران» و «انتقال بحران نقدینگی» است. وقتی دلال‌ها بدون نیاز واقعی مسکن را دست به دست می‌کنند، قیمت‌ها از قدرت خرید مردم جدا می‌شود. یک زوج جوان باید برای خرید خانه سرپناه، با افرادی رقابت کند که فقط سودای سفته‌بازی دارند. پولی که در این چرخه‌ها می‌چرخد، می‌توانست به سمت کارخانه، استارت‌آپ، کشاورزی یا صنعت برود. هر تومانی در دلالی ملک، از تولید واقعی گرفته می‌شود. رواج چنین داستان‌هایی در شبکه‌های اجتماعی نیز، این پیام را به جوانان می‌دهد که «تحصیل، تلاش، تولید و نوآوری مزخرف است؛ فقط باید یک معامله کثیف با پول دیگران انجام دهی تا یک شبه میلیاردر شوی. «۱۳ میلیارد تومان سود خالص معاف از مالیات» زنگ خطری برای نظام مالیاتی کشور است. در بسیاری از کشورها، سود حاصل از معاملات مکرر ملک (به ویژه در بازه کمتر از یک سال) به عنوان درآمد سرمایه‌ای با نرخ بالا مشمول مالیات می‌شود. معافیت مالیاتی برای سود مسکن زمانی معنا دارد که فرد خانه خود را پس از چند سال می‌فروشد، نه اینکه در یک ماه سه بار ملک را جابجا کند. این خلا قانونی، دلالی را به حرفه‌ای بدون ریسک و بدون هزینه تبدیل کرده است. نشر این روایات با لحن حسرت‌بار یا بزرگ‌نمایی نیز، جوان تحصیل‌کرده‌ای که ۱۰ سال درس خوانده و با ۳۰ میلیون تومان حقوق ماهانه دست و پنجه نرم می‌کند را به سمت یاس و انحراف فرهنگی سوق می‌دهد. این جوان ممکن است به این نتیجه برسد که «هیچ راه شرافتمندانه‌ای برای ثروتمند شدن وجود ندارد، پس یا باید دلال بشوم یا رانت‌خوار». این بزرگ‌ترین ضربه به سرمایه اجتماعی و اخلاق کار در ایران است. https://t.me/Water_Pulse/66

‌ کمیته تخصصی تغییر اقلیم برگزار می کند: دوازدهمین وبینار علمی: تحلیل ریسک سیلاب متأثر از مخاطرات اقلیمی هم‌افزا ارائه دهنده: دکترحامد مفتخری دانشیار گروه مهندسی عمران، ساخت‌وساز و محیط‌زیست، دانشگاه آلاباما، ایالات متحده آمریکا رئیس نشست : دکتر مجتبی شوریان دبیر نشست : مهندس سعید باقری زمان برگزاری: دوشنبه - 1 تیر 1405 - ساعت 17:30 آدرس وبینار:  https://www.skyroom.online/ch/wrm/ircold ‌ راه‌های ارتباطی : کانال : بله | تلگرام گروه : بله | تلگرام ‌‌مقتضی است جهت اطمینان از پیگیری به موقع تمامی اطلاعیه‌ها، در هر دو بستر بله و تلگرام عضو شوید. کمیته تغییر اقلیم کمیته ملی سدهای بزرگ ایران ‌‌

فلک به مردم نادان دهد زمام مراد تو اهل دانش و فضلی همین گناهت بس!

Audio from Mojtaba Shourian

Audio from Mojtaba Shourian

در دنیای امروز که فناوری با سرعتی شگفت‌انگیز در حال تحول است، یادگیری ماشین به‌عنوان یکی از پیشروترین ابزارهای علمی و مهندسی، نقشی کلیدی در حل مسائل پیچیده و بهبود کیفیت زندگی بشر ایفا می‌کند. این فناوری، با توانایی تحلیل داده‌های عظیم و کشف الگوهای پنهان، افق‌های جدیدی را در رشته‌های مختلف، از جمله مهندسی عمران، آب و محیط زیست، گشوده است. کتاب کاربردهای روش‌های یادگیری ماشین در مهندسی عمران، آب و محیط زیست اثری است که به‌گونه‌ای دقیق و جامع، قابلیت‌های این فناوری نوین را در مواجهه با چالش‌های این حوزه‌ها به تصویر می‌کشد. اهمیت یادگیری ماشین در مهندسی عمران، آب و محیط زیست از آن جهت برجسته است که این رشته‌ها با مسائل چند وجهی و پویایی سروکار دارند که نیازمند راه‌حل‌های هوشمندانه و کارآمد هستند. از پیش‌بینی رفتار سازه‌ها در برابر بارهای دینامیکی گرفته تا مدیریت منابع آب و کاهش اثرات زیست‌محیطی پروژه‌ها، یادگیری ماشین ابزاری قدرتمند برای تصمیم‌گیری‌های دقیق‌تر و پایدارتر ارائه می‌دهد. در عصری که تغییرات اقلیمی، رشد جمعیت و نیاز به زیرساخت‌های مقاوم و پایدار بیش از پیش احساس می‌شود، بهره‌گیری از این فناوری نه‌تنها یک انتخاب، بلکه یک ضرورت اجتناب‌ناپذیر است. ترجمه این کتاب با هدف انتقال دانش روزآمد و کاربردی به جامعه علمی و مهندسی ایران انجام شده است. تلاش بر این بوده که ضمن حفظ امانتداری در انتقال مفاهیم، زبانی روان و قابل‌فهم برای خوانندگان فارسی‌زبان ارائه شود تا متخصصان، پژوهشگران و دانشجویان بتوانند به‌راحتی از محتوای غنی این اثر بهره‌مند شوند. امید است این کتاب بتواند گامی مؤثر در جهت ارتقای دانش و مهارت‌های حرفه‌ای در حوزه‌های مهندسی عمران، آب و محیط زیست بردارد و به ترویج استفاده از فناوری‌های نوین در حل مسائل واقعی کمک کند. با آرزوی آنکه این اثر، چراغ راهی برای نوآوری و پیشرفت در مسیر توسعه پایدار باشد. لطفاً هر گونه نظر و پیشنهاد خود را برای مترجم اول کتاب به آدرس m_shourian@sbu.ac.ir ارسال نمایید. آدرس سایت خرید کتاب از مرکز نشر دانشگاهی: https://iup.ac.ir/product/%da%a9%d8%a7%d8%b1%d8%a8%d8%b1%d8%af%d9%87%d8%a7%db%8c-%d8%b1%d9%88%d8%b4%d9%87%d8%a7%db%8c-%db%8c%d8%a7%d8%af%da%af%db%8c%d8%b1%db%8c-%d9%85%d8%a7%d8%b4%db%8c%d9%86-%d8%af%d8%b1-%d9%85%d9%87/

🚨کاهش جمعیت ایران؛ از زوال اقتصادی تا فروپاشی بازار کار 🔻مجتبی شوریان، عضو هیات علمی دانشگاه شهید بهشتی در یادداشتی هشدار داد: نرخ رشد جمعیت ایران که در دههٔ ۱۳۶۰ به اوج خود رسیده بود، در دهه‌های اخیر روند نزولی تندی را طی کرده است 🔻 هم‌اکنون نرخ باروری کل به حدود ۱.۶ تا ۱.۷ فرزند به ازای هر زن رسیده که بسیار پایین‌تر از سطح جانشینی (۲.۱) است. هشدار جمعیت‌شناسان مبنی بر بسته شدن پنجره جمعیتی در یک دههٔ آینده و به دنبال آن کمبود شدید نیروی کار و سالخوردگی جمعیت، دیگر یک سناریوی دور از انتظار نیست، بلکه آینده‌ای نزدیک و تقریباً قطعی است. 🔻بدون تثبیت اقتصادی، هیچ سیاست جمعیتی کارآمد نیست. کاهش نرخ تورم به زیر ۱۰٪ با سیاست پولی انضباطی و مقابله با ناترازی بودجه ضروری است. در غیر این صورت، هر حمایت مالی طی چند ماه بی‌ارزش می‌شود./ جماران 🔆 متن کامل این یادداشت را در جماران بخوانید: https://www.jamaran.news/fa/tiny/news-1710264 🇮🇷 @jamarannews

آب ارزان حق هیچ کس نیست، خصوصاً وقتی به قیمت نابودی منابع آبی کشور تمام می‌شود. هندوانه‌ای که دیروز خریدم، فقط یک میوه نیست. نشانی است از یک سیستم معیوب. سیستمی که در آن: ارزش‌آفرین اصلی زنجیره (کشاورز) کمترین سهم را می‌برد؛ با ارزشترین نهاده‌ی تولید (آب) تقریباً رایگان توزیع می‌شود و میانگین جهانی قیمت آب نادیده گرفته‌ شده و منجر به وقوع بحران آب و فرونشست در کشور شده است. برای حل اساسی معضل ناکارآمدی تخصیص آب به بخش کشاورزی بایستی سیاستهای قیمت‌گذاری آب کشاورزی، به صورت تدریجی و هدفمند مورد بازنگری اساسی قرار گیرد. یارانه‌ها از «قیمت آب» به «تکنولوژی صرفه‌جویی» مانند تجهیز مزارع به آبیاری قطره‌ای و سیستم‌های هوشمند منتقل شوند. کشت محصولات پرآب‌بر در مناطق با تنش آبی شدید ممنوع یا محدود شوند و به کشاورزان و سایر مصرف‌کنندگان آموزش و آگاهی‌رسانی کافی داده شود. بایستی این حقیقت تلخ را درک کرد که قیمتی که برای هندوانه می‌پردازیم، حتی بهای واقعی آبی نیست که برای تولید آن مصرف شده است. بهای اصلی این هندوانه را سفره‌های آب زیرزمینی، دریاچه‌های خشک‌شده و نسل‌های آینده پرداخت می‌کنند. آیا ما حق داریم این قبض را به حساب فرزندانمان بگذاریم؟ هندوانه‌ام را می‌خورم و از طعم شیرینش لذت می‌برم. در کنار آن، یک جرعه هم از طعم تلخ واقعیت را می‌چشم. با این حساب و کتاب، دیگر طعم هندوانه برای همیشه برایم متفاوت می‌شود. https://t.me/Water_Pulse/57

قیمت یک هندوانه، بهای تاراج منابع آبی کشور ✍️ مجتبی شوریان، عضو هیأت علمی دانشگاه شهید بهشتی دیروز سه شنبه مورخ 8 اردیبهشت 1405، در حال عبور از خیابانی در تهران یک وانت پر از هندوانه‌های درشت و سبز، توجه ام را جلب کرد. فروشنده بالای وانت یک کاغذ کارتنی گذاشته بود و درشت نوشته بود: هندوانه چابهار کیلویی 20 تومان به شرط چاقو. هندوانه‌ای به وزن هفت کیلوگرم انتخاب کردم. فروشنده گفت: «صد و چهل هزار تومان». هندوانه را خریدم. اما در مسیر خانه، ذهنم درگیر سوالی شد که شاید برای بسیاری از ما هرگز پیش نیاید: برای رسیدن این هندوانه به دست من، چقدر آب مصرف شده است؟ و سهم واقعی آب در قیمت آن چقدر است؟ برای تولید یک کیلوگرم هندوانه در شرایط معمول کشاورزی سنتی در ایران،‌ بین ۸۰ تا ۱۲۰ لیتر آب مصرف می‌شود. در حالیکه این رقم در کشورهایی با سیستم‌های آبیاری مدرن و کارآمد، حدود ۴۰ لیتر است. بنابراین برای تولید هندوانه‌ هفت کیلوگرمی، بطور متوسط حدود ۵۵۰ تا ۸۵۰ لیتر آب مصرف شده است. خود هندوانه حدود ۸۰ درصد آب دارد. یعنی از آن هفت کیلوگرم، نزدیک به پنج و نیم کیلوگرم آن آب است. به عبارت دیگر، برای اینکه شما یک لیتر آب هندوانه را بخورید، در مزرعه بیش از ۱۰۰ لیتر آب مصرف شده است. این یعنی بازدهی کمتر از یک درصد. رقمی که با هیچ متر و معیاری در اقتصاد قابل قبول نیست. سوال دیگر اینست که از آن ۱۴۰ هزار تومانی که بابت هندوانه پرداخته شد، هر کدام از دست‌اندرکاران این زنجیره، چه سهمی بردند؟ کشاورزی که ماه‌ها زحمت کشیده، بذر کاشته، وجین کرده، سم و کود زده و با کم‌آبی دست و پنجه نرم کرده، معمولاً بین ۳۵ تا ۵۰ هزار تومان از این مبلغ را دریافت می‌کند. یعنی بین ۲۵ تا ۳۵ درصد قیمت نهایی. در این میان، هزینه آب تقریباً هیچ است! چرا که دولت آب کشاورزی را با یارانه‌ سنگین در اختیار کشاورزان قرار می‌دهد. سهم آب در این قیمت، در شرایط یارانه‌ای فعلی، کمتر از ۳ هزار تومان است. اما اگر بخواهیم ارزش واقعی این آب را محاسبه کنیم (یعنی هزینه‌ استحصال، انتقال، تصفیه و فرصت‌های ازدست‌رفته)، این رقم به حدود ۸۰ تا ۱۵۰ هزار تومان می‌رسد. یعنی هزینه واقعی آب مصرفی برای تولید این هندوانه، به تنهایی از قیمتی که برای آن پرداخت شده، بیشتر است. باقی مبلغ ۱۴۰ هزار تومانی بین حمل و نقل، سردخانه، سود واسطه‌ها و خرده‌فروش تقسیم می‌شود. جالب است که سهم واسطه‌ها و خرده‌فروش از این مبلغ، بیشتر از سهم کشاورز است؛ گاهی تا دو برابر. اگر قیمت آب کشاورزی در ایران را با دنیا مقایسه کنیم به نتایج بسیار تلخی می رسیم. قیمت یارانه‌ای آب در ایران کمتر از ۰.۰۱ دلار و قیمت واقعی تمام‌شده آن ۰.۱۵ تا ۰.۲۵ دلار است. این رقم در اسپانیا در حدود ۰.۱۵ تا ۰.۳۰ دلار و در آمریکا در حدود ۰.۱۰ تا ۰.۳۵ دلار و در آلمان در حدود ۰.۵۰ تا ۱.۰۰ دلار است. نتیجه‌ این مقایسه چیست؟ آب کشاورزی در ایران، به دلیل یارانه‌های سنگین و نبود بازار شفاف، بین ۱۵ تا ۱۰۰ برابر ارزان‌تر از میانگین جهانی به دست کشاورز می‌رسد و این یعنی یک فاجعه‌ خاموش. متوسط بارندگی در ایران حدود یک سوم میانگین جهانی است. از طرفی، حدود ۹۰ درصد آب مصرفی کشور در بخش کشاورزی مصرف می‌شود، در حالی که سهم این بخش از تولید ناخالص داخلی کمتر از ۲۵ درصد است. زمانی که آب اینقدر ارزان در اختیار کشاورز قرار می‌گیرد، سه اتفاق ناگوار رخ می‌دهد: نخست، مصرف بی‌رویه و هدررفت. کشاورز انگیزه‌ای برای صرفه‌جویی ندارد. چرا که آب تقریباً رایگان است. نتیجه آن آبیاری غرقابی، استفاده از روش‌های سنتی و بازده پایین است. دوم، کشت محصولات پرآب‌بر در مناطق خشک. هندوانه، برنج، چغندر قند و ذرت علوفه‌ای از جمله محصولاتی هستند که در مناطق کویری و نیمه‌کویری ایران کشت می‌شوند، در حالی که هر کیلو از آنها صدها لیتر آب مصرف می‌کند. سوم، تاراج سفره‌های آب زیرزمینی. در مناطقی که آب سطحی کم است، کشاورز سراغ چاه می‌رود. سال‌هاست که در دشت‌های ایران، برداشت از سفره‌های آب زیرزمینی چندین برابر تغذیه طبیعی آنهاست. نتیجه آن فرونشست زمین، شوری آب و در نهایت، خشک شدن دشت‌ها است. یکی از راهکارهای حل این مشکل افزایش قیمت آب در بخش کشاورزی است. اگر قیمت آب کشاورزی فقط به ۲۰ درصد میانگین جهانی برسد، یعنی حدود ۰.۰۵ دلار به ازای هر مترمکعب (حدود ۷۵۰۰ تومان)، در این صورت هزینه آب برای هندوانه‌ هفت کیلوگرمی از ۳ هزار تومان فعلی به حدود ۴۰ تا ۵۰ هزار تومان می‌رسد. هندوانه گرانتر می‌شود، اما نه آنقدر که قابل توجه باشد. چون سهم آب تنها بخش کوچکی از قیمت نهایی است. در عوض، کشاورز انگیزه بیشتری پیدا می‌کند تا روش‌های آبیاری مدرن (قطره‌ای، زیرسطحی) را جایگزین روش‌های سنتی کند. کشت محصولات کم‌بازده و پرآب‌بر نیز به تدریج از مناطق خشک به مناطق مرطوب‌تر منتقل می‌شود. https://t.me/Water_Pulse/57

کمیته تخصصی تغییر اقلیم IRCOLD برگزار می کند: یازدهمین وبینار علمی: ده جستار در خصوص دریاچه ارومیه ارائه دهنده: دکتر فرهاد ایمان شعار رئیس حوضه آبریز دریاچه ارومیه شرکت مدیریت منابع آب ایران زمان برگزاری: سه شنبه 8 اردیبهشت 1405، ساعت 15 آدرس وبینار:  https://www.skyroom.online/ch/wrm/ircold شرکت در وبینار برای کلیه علاقمندان آزاد است. کانال کمیته تخصصی تغییر اقلیم: http://ble.ir/ircold_climatechange

https://www.jamaran.news/fa/tiny/news-1705806