- Последний пост
- 12 авг.
- Последнее чтение
- 13 авг.
- Постов за неделю
- 4
- Всего постов
- 22
- Тип
- открытый
- Язык
- персидский
- В каталоге с
- 13 авг.
- 1/24сутки в ленте
- 638
- 1/48двое суток
- 731
- 1/72трое суток
- 788
Оценка по просмотрам недавних постов: пост набирает почти всё за первые сутки.
Посты
از اینکه یه آدم نامناسب رو برای خودت مناسب کنی، دست بردار.
این داستان از چشم افتادن آدمها هم واقعا ترسناکه، چیکار کردی با اون همه علاقهای که بهت داشتم؟
دنیام دستای توعه، که تو دستای منه✨
من از وقتی گمت کردم، تموم رویاهام گم شد...
без подписи
همه رو می تونم ببخشم ، جز اونایی اونایی که اعتماد به نفس و انگیزه آدما رو می کشن ؛
اما عزیز من، من به تو بارها فرصت دادم تا رنجاندنم را جبران کنی؛ اما تو همان فرصت ها را هم صرف رنجاندن دوباره ام کردی.
با تلاشی که اکنون برای ادامهی زندگی میکنم، میتوانستم اهرام مصر رابسازم.
واقعا آدم همه چیز تمومی هستم. همه چیم تموم شده.
هیچوقت نزار یه مشکلی که باید حل بشه، مهمتر از آدمی باشه که باید دوستش داشت. دوستان دور میشن، بچهها بزرگ میشن، عزیزان از دست میرن. خیلی راحته که قدر کسی رو ندونی تا اون روزی که از زندگیمون میرن. و فقط با یه «ای کاش» میمونی . join us: @WorlldDark
هر گاه چیزی را رها کردم به سمتم بازگشت و دیر بود... مثل دریا که جسدی را پس می دهد!
تهش میرسیم به حرف نزار قبانی: "هرکس به اندازهای که دوستت دارد تو را میبیند، تلاش بیهوده نکن."
دارم به اینکه چطور میتونم به تو فکر نکنم، فکر میکنم!
به گل های به خون غلتیده سوگند... 3:12
شخص سبز زندگی کیست؟ یک شخص سبز: کسی که یک روز بهطور تصادفی با او آشنا شدید. و از آن زمان، شما دو نفر جداییناپذیر شدهاید. احساس میکنید میتوانید هر چیزی را به او بگویید. و او شما را به خاطر این موضوع قضاوت نمیکند. او فرد بسیار خاصی است و شما هرگز، هرگز نمیخواهید او را ترک کنید. +پ.ن:این پست رو بفرست برا شخص سبز زندگیت.
دیگر مثل سابق نمیتوانستم رنج، عشق، زخم را در یک واژه توصیف کنم در دنیایی که من زندگی میکردم همهچیز یک شوخیِ بزرگ به نظر میرسید...
ناراحت کردن ناحق یه آدم؛ مثل پرت کردن یه تبر به آسمونه، که نمیدونی کجای زندگیت قراره برگرده پایین و یقهی خودتو بگیره...
join us: @WorlldDark
باشد که روزی عبور کند؛ این رنجی که از آن ما نیست.
«گاه حس میکنم ریشههای ایران، درون گدازههای آتش قرار دارد. میسوزد ولی ایستاده است و همین نوعی معجزه تلقی میشود.»