YEHETIC TALK 🍷

این روزا هر کاری که میکنین مدرسه دانشگاه امتحان کار محتوای متفرقه میبینین هرچی ... لطفا حتما حتما حتما یه بخشی از روزتون رو برای مطالبه حق زندگی افرادی که ممکنه همونقدر مظلوم و بی دلیل به پنجاه هزار نفری که از دست دادیم بپیوندن بذارین. بچه‌های خارج از کشور تمام مدتی که ما آفلاین بودیم برای سوشال مدیا تلاش کردن که صدامون شنیده بشه حالا که بالاخره تونستین متصل بشین وقتشه ما هم بهشون بپیوندیم این واقعا کوچیک‌ترین کاریه که از دستمون برمیاد این پست و این پست رو مرتب چک کنین هر بار آپدیت میشن و به لیست‌ها اضافه میشه این دوتا چنل هم داشته باشین [ نامشان را صدا بزن ، نام ها را به خاطر بسپار ] خیلیا رو از دست دادیم ولی نذاریم بیشتر از این بشه اینطوری از بار عذاب وجدان و غمی که درگیرشیم هم کم میکنیم

تفریح خوبه، حقمونه، ولی انسانیت بهتره! برای انسانیت و ایران، مراقب خودتون باشید. 🤍

تیم‌های A&R

و تمام. راستی یلداتون گرم و فرخنده. ❤️

— بخش چهارم : جمع‌بندی همون طور که از اول گفتم و تکرار کردم من قصد ندارم نظر کسیو تغییر بدم یا نظر خودمو تحمیل کنم هر کسی هر واکنشی به شرایط بده حق داشته و داره و منم صرفا دوست داشتم تو این شرایط حرفای دل خودمو بزنم و واکنشمو نشون بدم، ممنونم که تا اینجا اومدی و خوندیش. — مـقـدمـــــه — بخش صفر — بخش یکم : منطق — بخش دوم : آمار، دیتا و سرگذشت — بخش سوم : احساس — بخش چهارم : پیوست

— بخش سوم : احساس الان تو شرایطیم که هر طرف چک بزنم درد می‌گیره و می‌دونم همه همین طوری هستیم! منتهی این وسط چیزی که باعث میشه هنوزم دووم بیارم اینه که اکسو همون بچه‌است که هیچوقت کودکی آسونی نداشت ولی تلاش کرد پابرجا بمونه و نمیره! برای من چیزی به اسم ot6 وجود نداره و نخواهد داشت همونطور که ot8 وجود نداشت، تنها چیزی که می‌بینم تلاش همه اعضا هر کدوم از یه طرف، در جهت حفظ و بقای اکسو ـه. همون طور که اول گفتم شما می‌تونید با چیزی که می‌گم مخالف باشید. درسته که اکسو الان تو شرایط خوبی نیست و من حتی روم نمیشه تزریق امید کنم و بگم روزهای خوب میاد چون ممکنه فردا روزهایی بیاد که امروز در برابرشون روزِ خوب محسوب بشه، ولی من دارم تلاش اعضا رو می‌بینم و نه خیانت و ظلم و ناحقی در حق کسی رو! اکسو داره تلاش می‌کنه به نفس کشیدن ادامه بده، داره تلاش می‌کنه برای حفظ و بقای اسم اکسو بجنگه تا بعد بشه درباره تعداد اعضا و نحوه فعالیتشون با اون اس‌ام خراب شده چونه زد! من و شما همگی حق داریم عصبانی باشیم و فحش بدیم و دلخور باشیم و حس کنیم در حقمون ظلم شده! چون این صرفا قرار بود سرگرمی ـمون باشه و نه این که این همه دراما رو تحمل کنیم ولی مگه زندگی چیزی غیر از اینه؟! هیچی فانتزی نیست و فنگرلی ما هم بیش از حد سورئال و دراک شده! به عنوان یه اکسوال قدیمی، من از نبود چنبکشی و حتی نبود ییشینگ تو فمیتینگ و MMA ناراحتم ولی همچنان برای تلاش و تعهد تمام اعضا به اکسو ارزش قائلم و قدردانشونم. قطعا اگه از دستشون برمیومد که با اس‌ام بجنگن هم این شش نفر کامبک رو به تعویق می‌نداختن و هم اون سه نفر برای کنار باقی اعضا بودن تلاش می‌کردن ولی این مارکت همونطور که از اسمش پیداست و من بالاتر فقط یه بخش کوچیک ازشو براتون یادآوری کردم، فراتر و پیچیده‌تر از چیزیه که من فن یا حتی اون افراد آیدل بتونند توش کار خاصی بکنند! این مارکت حتی حق طبیعی انسان برای تشکیل خانواده رو هم به اون فجاعت پاسخ می‌ده به شکلی که انگار جرمی چیزی مرتکب شدند! خلاصه که من دلقک - اِل (خودمو میگم به معنای واقعی کلمه)، هنوزم به اکسو اعتماد دارم، حس می‌کنم تنها راه منطقی بقا براشون همین بوده وبا احترام با هم انتخابش کردن! از انتخاب و تصمیمات و شرایطی که باعث شده الان تو این وضعیت باشم به عنوان یه فن هم عصبانیم هم دلم شکسته ولی هنوزم اکسو خوشحالم می‌کنه و منو به وجد میاره و هر چیزیم که بشه و هر سنگی هم از آسمون بباره، هنوزم اکسو شادی و لذتمه و منتظرم ببینم ادامه‌ش چی می‌شه! از نبود کامل اکسو بعد از این همه صبر ناراحتم ولی برای همین پیکر زخمی و خسته‌اش هم ذوق دارم.  و تمام چیزی که نوشتم، صرفا یه دلنوشته و درددل بود، از کسی که اکسو نوجوونی و بزرگسالیش بوده!

— بخش دوم : آمار، دیتا و سرگذشت ••• هزینه‌ی کامبک‌ها تعیین هزینه‌ی یک کامبک در کی‌پاپ به عوامل مختلفی بستگی داره و مسئله‌ای چندلایه‌ست. چیزی که ما به‌عنوان فن «یک آلبوم» می‌بینیمش، در واقع خروجیِ زنجیره‌ای از هزینه‌هاست که از ماه‌ها قبل براش برنامه‌ریزی شروع شده. — تولید موسیقی ترانه‌سرایی، آهنگ‌سازی، تنظیم، میکس، مسترینگ و حق استفاده از دموها همگی هزینه‌بر هستن. برای گروه‌های سطح بالا: هزینه‌ی تولید یک سینگل معمولاً بین ۱۰ تا ۳۰ هزار دلار و برای یک آلبوم کامل، بسته به تعداد ترک و سطح پرودیوسرها، بین ۵۰ تا ۲۰۰ هزار دلار (و حتی بیشتر) — موزیک‌ویدیو اینجا جاییه که هزینه‌ها به‌طور جدی بالا می‌رن. برای گروه‌های بزرگ، یک MV معمولی می‌تونه: بین ۳۰۰ هزار تا ۱ میلیون دلار هزینه داشته باشه لوکیشن، CGI، لباس، تیم فیلم‌برداری، تدوین، نورپردازی و حتی بیمه اعضا جزو این هزینه‌هاست. — استایل، میکاپ و تصویرسازی لباس‌ها همیشه «مال خود کمپانی» نیستن؛ خیلی وقت‌ها اجاره‌ای یا اسپانسری‌ان، ولی: طراحی کانسپت فیتینگ‌های متعدد تیم استایل، میکاپ آرتیست‌ها، هیر استایلیست‌ها همه هزینه‌ی جداگانه دارن. — فیزیکال آلبوم چاپ، طراحی، بسته‌بندی، فوتوبوک، نسخه‌های مختلف آلبوم، لجستیک و انبارداری. وقتی کمپانی چند ورژن آلبوم می‌ده، یعنی ریسک مالی بیشتری پذیرفته ولی انتظار فروش بالاتری داره. — پروموشن برنامه‌های موسیقی، تبلیغات دیجیتال، بیلبورد، همکاری با پلتفرم‌ها، کمپین‌های خارجی و رسانه‌ای. پروموشن بین‌المللی به‌تنهایی می‌تونه صدها هزار دلار هزینه داشته باشه.  یعنی قبل از این‌که حتی یک دلار سود حساب بشه، کمپانی باید چند میلیون دلار سرمایه‌گذاری کرده باشه. و این‌ها رو نمی‌گم که بگم وای اس‌ام داره خرج می‌کنه، اس‌ام همیشه خیلی کمتر از حق اکسو به اکسو داده و خیلی بیشتر برداشت کرده، این‌ها رو می‌گم که بگم چون از قبل برای کامبک برنامه‌ریزی میشه و کمپانی حسابی روی عایدیش از اکسو حساب می‌کنه، شاید اعضا شرایط و اجازه کنسل کردن کامبک یا تعویقش رو تا حل مشکلات پیش اومده نداشتند. چون که تعویق، لغو یا بایکوت یک کامبک برای کمپانی «احساسی» نیست—ریسک مستقیم مالیه که نتیجه‌ش گردنِ خود گروه رو خواهد گرفت. ••• مالیات و تعهدات مالی کمپانی یه واقعیتی که خیلی وقت‌ها نادیده گرفته می‌شه اینه که کمپانی‌های سرگرمی قبل از سود، با مالیات و بدهی طرفن. تو کره‌جنوبی‌ کمپانی‌ها: • موظف به پرداخت مالیات بر درآمد شرکت • مالیات بر ارزش افزوده (VAT) • مالیات ناشی از فعالیت‌های بین‌المللی هستن. نکته مهم اینجاست که: مالیات جزو اولین تعهدات مالیه، نه آخرینش. یعنی: ¹اول مالیات ²بعد تسویه بدهی‌ها و سرمایه‌گذاری‌ها ³بعد تقسیم سود در مواردی، کمپانی‌ها می‌تونن پرداخت مالیات رو تقسیط کنن یا مهلت بگیرن، اما این کار: • نیاز به تایید اداره مالیات داره • نشونه‌ی فشار نقدینگیه و معمولاً کمپانی‌ها ترجیح می‌دن با افزایش فعالیت آرتیست‌های درآمدزا این فشار رو جبران کنن به زبون ساده: وقتی یک گروه مثل اکسو هنوز توان درآمدزایی داره، کاملاً منطقیه که کمپانی روی فعالیتش حساب کنه — نه از سر لطف، بلکه از سر ضرورت اقتصادی برای خودش!  ••• نتایج بایکوت و عملکرد ضعیف در مارکت تاریخ کی‌پاپ پره از گروه‌هایی که: • به‌خاطر فروش پایین • عدم همکاری با لیبل • یا بایکوت طولانی‌مدت به‌سادگی کنار گذاشته شدن یا دیسبند شدن. کمپانی‌ها احساس ندارن؛ اعداد تصمیم می‌گیرن. اگر یک کامبک: • فروش ضعیف داشته باشه • بازخورد رسانه‌ای کم بگیره • یا از نظر تجاری شکست بخوره اون گروه در اولویت‌های بعدی قرار می‌گیره، یا حتی به‌عنوان «ریسک» دیده می‌شه. در مورد اکسو! واقعیت اینه که اکسو دیگه گروه تازه‌ دبیو نیست و فعالیتش باید دلیل اقتصادی قانع‌کننده داشته باشه که می‌دونیم داره و اکسو سودده‌ترین آرتیست‌ کمپانی بوده پس اس‌ام به هیچ وجه از درآمدزایی این مادرخرج نمی‌گذره و وقتی کفگیر به تهِ دیگ خورده، تحت هر شرایطی به اکسو فکر می‌کنه. حالا کافیه ببینه اکسو دیگه مادر خرج نیست و سوددهیش کاهش پیدا کرده...... در واقع تا وقتی سود داری، قربونت برم اگه نداشتی قربونیت می‌کنم! پس اعضای شریک تو کامبک خائن نیستن بلکه دارن تلاش می‌کنن اسم اکسو زنده بمونه – دقیقا مثل چنبکشی که در تلاشند با اس‌امی که بهشون آسیب زده به توافق برسند تا اسم اکسو زنده بمونه و ییشینگی که خستگی و سختی پروازهای متعدد بین چین و کره رو به جون می‌خره تا اسم اکسو زنده بمونه — همه در تلاشن تا اصلاً چیزی وجود داشته باشه و بمونه که بعدا بشه سرش مذاکره کرد — چه بر سر تعداد اعضا باشه، چه شکل فعالیت گروه!

— بخش یکم : منطق ••• شرایط قراردادها وقتی ۱۳ سالم بود، اعضای ا‌کسو رو به چشم ۱۲ گرگ جذاب روی صحنه می‌دیدم، ولی پشت صحنه‌ی چیزی که می‌دیدم، علاوه بر اعضا، کلی آدم نشسته بودن که از توجه ما درآمد کسب می‌کردن. چیزی که من با احساس بهش نگاه می‌کردم، در حقیقت بازار، صنعت و منبع درآمد برای افراد و کمپانی‌های بزرگ بود. قراردادهای کیپاپ معمولاً محرمانه هستن، اما تحلیل‌ها و سابقه‌ی موارد اختلافی نشون می‌ده که: قراردادها اغلب بلندمدت و چندعاملی هستن به شکلی که آرتیست مثلا حمایت می‌شه اما شرکت هم سرمایه‌اش رو حفظ می‌کنه. قبل از دهه‌ی ۲۰۱۰ قراردادهای طولانی‌تر رایج بود، ولی پس از دعوای تی وی اکس کیو علیه اس ام، قوانین جدید تعیین کردند که قراردادها نباید خیلی طولانی و یک‌جانبه باشند. قراردادها معمولاً شامل بندهایی درباره‌ی فعالیت دوره‌ای، رِست‌ها، تقسیم سود، حق آثار و فعالیت‌های سولو هستن، هرچند جزئیات دقیق خرج کمپانی و پرداخت‌ها معمولاً محرمانه باقی خواهند موند. این یعنی تمام این‌چیزهایی که ما “دل‌گرمی و عشق” می‌بینیم در واقع با قراردادهای اقتصادی، حقوقی و حرفه‌ای اداره می‌شه، جایی که کمپانی دنبال کسب نتایج مالیه تا بار اقتصادی روی دوشش رو سبک‌تر کنه! تو کمپانی‌های بزرگ، تعداد آلبوم‌ها، تور و فعالیت‌ها با اهداف مالی کمپانی تنظیم می‌شه تا بر اساس استراتژی اقتصادی و بازاریابی، برنامه فعالیت آرتیست‌ها به‌صورت کوتاه‌مدت و بلندمدت مشخص بشه. برای همین مارکت به آرتیست به چشم ابزار کسب سود و به فن به چشم خریدار و مشتری نگاه می‌کنه! ••• بک‌گراند فعالیت‌ها خیلی از انتخاب‌هایی که دیده میشه مثل لباس‌ها، استایل‌ها و حتی برنامه‌ها، تنها تصمیم هنریِ اعضا نیستن، بلکه در مواردی از سوی اسپانسرها، تیم‌های تبلیغات یا بخش‌های داخلی کمپانی تعیین می‌شن و نتیجه‌ی بازاریابی و درآمدزایی دارند. کامبک یا فعالیت گروه‌ها نه از سرِ “این رو دوست دارم” یا “فن‌ها اینو می‌خوان”، بلکه بر اساس تقویم، اهداف مالی و تجاری کمپانی برنامه‌ریزی می‌شه. افرادی که این برنامه‌ریزی‌ها رو تهیه می‌کنن شامل: • تیم‌های A&R • پرودیوسرها و تیم‌های تولید • تیم‌های پروموشن و تبلیغات • شرکای رسانه‌ای یا لیبل‌های بین‌المللی هستن که با هم یک برنامه‌ی استراتژیک تدوین می‌کنن. صنعت کی‌پاپ به شکل «کارخونه‌ی تولید ستاره» هم شناخته شده، جایی که کمپانی‌ها آیدل‌ها رو به‌عنوان محصول معرفی و مدیریت می‌کنن. ••• برنامه‌ریزی کامبک‌ها کامبک بر اساس استراتژی درآمد، هزینه، عرضه و تقاضا و سوددهیه. کمپانی‌های بزرگ باید : • به سهام‌داران پاسخ بدن • اهداف مالی سالانه رو محقق کنن • منابع رو در گروه‌ها و پروژه‌های مختلف تقسیم کنن اس‌ام هم مثل بقیه‌ی لیبل‌های بزرگ تقویم سالانه و چندساله داره که در اون : • اهداف مالی • مناسبت‌ها (تولد اعضا، سالروز دبیو) • برنامه‌های جهانی (تور و همکاری‌های بین‌المللی) همه لحاظ می‌شن تا زمان‌بندی فعالیت، رِست و فاصله میان پروژه‌ها تعیین بشه. در نتیجه، کامبک یعنی توافق استراتژیک بین آرتیست و کمپانی که لیبل هم باید ازش به سهام‌داران و هم به تیم‌های داخلی پاسخ بده. بارها دیدیم که اعضایی که دچار مشکلات سلامتی شدن برای مدتی از برنامه کاری گروه کنار گذاشته شدن ولی گروه به مسیرش ادامه داده (مثل جونگ‌یون و توایس) — این یکی از نشونه‌های اولویت اقتصادی و عملیاتی کمپانی بر احساسات و حتی کامل بودن گروهه.

— بخش صفر: دوست دارم قبل از هر چیزی یادآوری کنم که... ¹ من همیشه هیتر اس‌ام بوده، هستم و خواهم بود و همیشه می‌تونم به اس‌ام فحش بدم، حتی برای استیج دیروز ملون هم می‌تونم اس‌ام رو به باد انتقاد بگیرم و شواهد نفرتم نسبت به کمپانی تو چنل موجوده ! کمپانی مالی نداریم. ² من با کریس اکسوال شدم، با رفتن کریس یه مدت آن استن کردم و بعد دوباره برگشتم و از اون لحظه او تی ناین استن بوده، هستم و خواهم بود.

— مـقـدمـه ؛ چند روزی هست که با قلمم بازی می‌کنم، می‌نویسم و پاک می‌کنم. نمی‌دونم کسی هست که بخونه یا نه، ولی با دیدن عکس دیروز چانیول و جونمیون و استوری کیونگسو از جونگین و جونمیون، شجاعتمو جمع کردم تا به‌عنوان اکسوال قدیمی دوباره بنویسم. این سلسله متن، درد دل کسیه که ۱۲ سال با اکسو زندگی کرده — ترکیبی از احساسات شخصی و واقعیت‌هایی که از صنعت کی‌پاپ می‌دونم. می‌تونید باهاش موافق یا مخالف باشید، برداشت خودتون رو داشته باشید، یا فکر کنید زیاده‌گوییه! به هر حال آزادید هر برداشتی داشته باشید، من قصد ندارم نظر کسیو تغییر بدم یا تحمیل یا تلطیف کنم، فقط دوست دارم بگم چون منم غم‌باد گرفتم و حق دارم آزادی بیان و افکار داشته باشم. قبل از هر چیز باید بگم که خیلی‌ طولانیه، اما اگه تصمیم گرفتید برای خوندنش وقت بذارید، پیشاپیش ممنونتون خواهم بود. 🤍

خب راستش من یه مقداری حرف داشتم و دلیل شکستن این سکوت هم همینه! چند روزی نوشتم و هی نمی‌دونستم بذارمش یا نذارمش ولی بالاخره تصمیم گرفتم بذارمشون! چیزی که برام مهم بوده و هست فراتر از اکسو و فنگرلی و... شمایی بودید که حتی وقتی فعالیت نداشتم هم اینجا موندید، باورم نمی‌شد هنوز این همه ممبر اینجا باشن. چون کنارتون احساس راحتی میکردم و اینجا همیشه با پیژامه میچرخیدم میخوام درد دل کنم. همین! امیدوارم دوستش داشته باشید و کلی موز نثارم کنید.

اصرار نکنید من فقط با ریاکشن موز راحتم

دارم سعی میکنم یه چیزی بگم ولی چیزم نمیاد

ودف! این چی بود؟ نیومدم بهتون پکیج بفروشم 😂

سلام گرگ بی طمع نیست

اجازه بدید گرم کنم

وای یا خدا استرس گرفتم چرا؟ 😂