Locky Vibes

خدایا حداقل یکی براورده کن بفهمم ارتباط ما برقراره.

این تازه بیست سالِ اول زندگی بود.

امشب هر ده تا شخصیتم عصبی و ناراحتن.

تمدن بشر هرگز به حد تکامل نخواهد رسید مگر آن که آخرین سنگ از آخرین مکان مذهبی روی آخرین مُبَلِغ مذهبی فرو افتد.

من فروهامو پاشیدم، الان دنبال انسجامم.

از تمامِ دنیا قلبی حساس، فکری دائما مشغول و جسمی خسته به من رسید.

الان بنده رو نبینید، یک‌زمانی نماد ادب و شخصیت یک خاندان بودم.

اگر انسان بتواند درمقابل دوست نداشته شدن دوام بیاورد تقریبا هیچ چیزی درجهان او را ازپا در نمی‌آورد.

اگر بمیرم؛ احساس کسی را خواهم داشت که از شهربازی بیرون می‌رود، بدون اینکه سوار هیچ‌ وسیله‌ای شده باشد.

تنها ترسم از عادی بودنه.

نمیفهم صبورم یا مجبور!

‏حجم درسام>>تایمم>>کشش مغزم>>سلامت روانم.

خدا کند سهم مردم این سرزمین، روزهای روشن و دل‌های آسوده باشد.

تازه ازین دردناک‌ترم میشه.

تحصیل اینجا، تبدیل شده به سخت‌ترین کار ممکن. نه انگیزه‌ای برای ادامه‌ش داری، نه ثمره خاصی داره و نه دستاورد خاص ازش حاصل می‌شه. دنیایی از بدو بدوها در ازای هیچ!

مردها میتونن تا ۳ بامداد بیدار باشن و ۶ صبح برن سرکار، بدهکارشن ورشکسته شن تنها شن و همچنان ایمان داشته باشند یکروز همچی درست خواهد شد.