السنة لعبد الله

بسم اللە، الحمدللە، والصلاة و السلام علی رسول اللە أما بعد؛ لە پێشووتردا لە وانەی ٤٢ی کتێبی نقض علی المریسي دانراوی ئیمام دارمی، ئەم ڕوونکردنەوەیەمان دابوو، کە گوایە ئیمام دارمی نەیپێکاوە لەوەی کە دەڵێت اللە تعالی تەنها لە چاوی ئیمانداراندا وێنەی خۆی دەگۆڕێت بۆ وێنەیەک کە لە دونیادا بۆ ئیماندارانی وەسف نەکردووە، بەڵام دەرکەوت کە سەلەفیش هەمان قسەی ئیمام دارمیان کردووە، اللە تعالی وێنەی خۆی ناگۆڕێت، بەڵکو تەنها لە چاوی ئەواندا وا نیشانی دەدات و وێنەی خۆی تەنها لە چاوی ئیمانداران دەگۆڕێ، و ئەم بەهەڵە چوونەی ئێمەش لە قەولێکی ابن تیمیة ـوە سەرچاوەی وەرگرتووە کە ئەو دەڵێت ئەمە پێچەوانەی ڕووکەشی فەرموودەکەیە. ابن تیمیة دەڵێت: (جا ئەو وتەیەی کە دەڵێت لە وێنەیەکەوە ناگۆڕێت بۆ وێنەیەکی تر بەڵکو لە چاوی ئیمانداراندا وا خۆی دەردەخات، ئەوا پێچەوانەی دەقەکەیە). - بیان تلبیس الجهمیة (١٣٤/٧) بەڵام لە ڕاستیدا لە سەلەفەوە پێچەوانەی ئەمە گێڕدراوەتەوە، وە سەلەفیش هەمان قسەکەی ئیمام دارمیان کردووە. إسحاق بن عیسی بن الطباع دەڵێت: پیاوێکمان هێنا بۆ لای عبد العزیز بن أبي سلمة الماجشون کە ئینکاری لە فەرموودەی ڕۆژی قیامەت دەکرد لەوەی کە الله دێتە لایان، جا ئینکاری لێ دەکرد. بۆیە وتم: ئەی باوکی عبداللە، ئەمە ئینکاری لە فەرموودەی عبداللە رضي اللە عند دەکات، لەگەڵ فەرموودەی ابي الزعراء دەربارەی سیفەتی ڕۆژی قیامەت ئەوەش کە تێیدا اللە دێتە لایان. بۆیە وتی: (ڕۆڵە ئینکاری لە چی دەکەیت؟). وتی: اللە گەورەتر و بە شکۆترە لەوەی کە لەم سیفەتە بیبینین. وتی: (گەمژە، ئەو لە مەزنایەتی خۆی ناگۆڕێت، بەڵکو چاوەکانتن کە دەیانگۆێت، هەتا ئەوەی کە بەو شێوەیە دەیبینیت کە ویستی لێیەتی). جەهمییەکە وتی: لە وتەکەم تەوبە دەکەم بۆ لای اللە. جا گەڕایەوە لەوەی کە لەسەری بوو. - کتاب صفات رب العالمین (٢٧٨٦) هەروەها ابن أبي عاصم النبیل دەڵێت: (ئەو گۆڕانکارییە لە چاوی بینەراندا ڕوو دەدات، وەک چۆن مرۆڤ شتێکی دێتە بەر چاو بە پێچەوانەی ئەوەی کە هەیە، ئیتر وا تێدەگات کە ئەوەی بینیویەتی حەقیقەتە). - کتاب صفات رب العالمین (٢٧٨٨) ان شاء اللە ئەوەی کتێبەکەی بە چاپکراوی لایە با ئەو بەشەی لێ لابەرێت، وە ئومێدەکەم لای خۆتان ئەمە بڵاو بکەنەوە بۆ ئەوەی زۆرترین کەس بیبینێت. وە کتێبە پیدیئێفەکە لای خۆتان بسڕنەوە ان شاء اللە ئەو بەشەی کە ڕوونکردنەوەمە دابوو لێی لائەبەم و دایئەنێمەوە دووبارە. داواکارم لە اللە تعالی لە من و لە ئێوەش ببورێت، و ئەم ڕوونکردنەوەیەش بگەیەنێت بە هەموو ئەوانەی کە پێشتر کتێبەکەیان خوێندووەتەوە و چەندێکە عەقیدەیان لەسەر ئەمە دامەزراندووە.

٢٦٤ - حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ عَمْرِو بْنِ عَبَّاسٍ الْبَاهِلِيُّ، ثَنَا الْأَصْمَعِيُّ، قَالَ: قَالَ سُفْيَانُ الثَّوْرِيُّ: مَا وُلِدَ مَوْلُودُ بِالْكُوفَةِ أَوْ فِي هَذِهِ الْأُمَّةِ أَضَرُّ عَلَيْهِمْ مِنْ أَبِي حَنِيفَةَ، قَالَ: وَزَعَمَ سُفْيَانُ الثَّوْرِيُّ أَنَّ أَبَا حَنِيفَةَ اسْتُتِيبَ مَرَّتَيْنِ. ٢٦٤ - الأصمعي دبێژیت: سفیان الثوري دگوت: هیچ زاروکەك ژ دایك نەبوویە ل کوفە یان دڤێ ئوممەتێ ـدا لسەر وان ب زیانتر بیت ژ أبو حنیفة، گوت: و سفیان الثوري گوت کو أبا حنیفة دوو جارا ئیستیتابەی پێ هاتیەکرن.

٢٦٣ - حَدَّثَنِي مَحْمُودُ بْنُ غَيْلَانَ، ثنا مُؤَمَّلُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ، عَنِ الثَّوْرِيِّ، أَنَّهُ ذُكِرَ عِنْدَهُ أَبُو حَنِيفَةَ وَهُوَ فِي الْحِجْرِ فَقَالَ: غَيْرُ ثِقَةٍ وَلَا مَأْمُونٌ حَتَّى جَاوَزَ الطَّوَافَ. ٢٦٣ - بۆ من بەحسکر محمد ـێ کورێ غیلان، بۆ مە بەحسکر مٶمل ـێ کورێ إسماعیل ـی، ژ الثوري، کو بەحسێ أبو حنیفة لدەڤ کر و ئەو ل حیجر بوو، ڤێجا گوت: متمانەیی نینە، و ئەمین نینە، هەتا کو ژ تەواف ـێ دەرچووی.

٢٦٢ - حَدَّثَنِي هَارُونُ، ثنا الْحُمَيْدِيُّ، ثنا مُؤَمَّلُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ، عَنِ الثَّوْرِيِّ، رَحِمَهُ اللَّهُ بِنَحْوِ حَدِيثِ حَمْزَةَ. ٢٦٢ - بۆ من بەحسکر هارون ـی، بۆ مە بەحسکر الحمیدي بۆ مە بەحسکر مٶمل ـێ کورێ إسماعیل ـی، ژ الثوري رحمە اللە ب شێوێ فەرموودەیا حمزة.

٢٦١ - حَدَّثَنِي هَارُونُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، نا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الزُّبَيْرِ الْحُمَيْدِيُّ، نا حَمْزَةُ بْنُ الْحَارِثِ بْنِ عُمَيْرٍ مِنْ آلِ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ عَنْ أَبِيهِ، قَالَ: سَمِعْتُ رَجُلًا، يَسْأَلُ أَبَا حَنِيفَةَ فِي الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ عَنْ رَجُلٍ، قَالَ: أَشْهَدُ أَنَّ الْكَعْبَةَ، حَقٌّ وَلَكِنْ لَا أَدْرِي هَلْ هِيَ هَذِهِ أَمْ لَا؟ فَقَالُ: مُؤْمِنٌ حَقًّا، وَسَأَلَهُ عَنْ رَجُلٍ قَالَ: أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ نَبِيُّ وَلَكِنْ لَا أَدْرِي هُوَ الَّذِي قَبْرُهُ بِالْمَدِينَةِ أَمْ لَا، فَقَالُ: مُؤْمِنٌ حَقًّا، قَالَ الْحُمَيْدِيُّ: مَنْ قَالَ هَذَا فَقَدْ كَفَرَ، قَالَ الْحُمَيْدِيُّ: وَكَانَ سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ يُحَدِّثُ عَنْ حَمْزَةَ بْنِ الْحَارِثِ. ٢٦١ - بۆ من بەحسکر هارون ـێ کورێ عبداللە ـی، بۆ مە بەحسکر عبداللە ـیێ کورێ زبیر الحمیدي، بۆ مە بەحسکر حمز‌ة ـێ کورێ حارث ـێ عمیر، کو ژ خێزانا عمر ـێ کورێ خطابی یە رضي الله عنە، ژ بابێ خوو گوت: من گوهـ ل زەلامەکێ بوو پسیار ژ أبا حنیفة ـی کر ل مزگەفتا حرام. دەربارەی زەلامەکێ کو دبێژیت: ئەز شاهدیێ ددەم کو کەعبە حەقە، بەلێ ئەز نزانم کا ئەڤەیە یان نە؟ ڤێجا أبو حنیفة ـی گوت: ئیماندارێ حەقیقیە. و پسیار ژێ کر دەربارەی زەلامەکێ کو دبێژیت: شاهدیێ ددەم کو محمد کورێ عبداللە ـی پێغەمبەرە، بەلێ نزانم ئەوە کا ئەوە یێ قەبرێ وی ل مەدینێ یان نە؟ ڤێجا أبو حنیفة ـی گوت: ئیماندارێ حەقیقیە. الحمیدي دبێژیت: هەر کەسێ ئەڤێ بێژیت: ئەو یێ کافر بووی. الحمیدي دبێژیت: و سفیان ـێ کورێ عیینة ـی ژ حمزة کورێ حارث ڤەدگێرایەڤە.

٢٦٠ - حَدَّثَنِي أَبِي، حَدَّثَنَا مُؤَمَّلُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ، نا سُفْيَانُ، قَالَ: حَدَّثَنِي عَبَّادُ بْنُ كَثِيرٍ، قَالَ: قَالَ لِي عُمَرُ بْنُ عُبَيْد: سَلْ أَبَا حَنِيفَةَ عَنْ رَجُلٍ قَالَ: أَنَا أَعْلَمُ أَنَّ الْكَعْبَةَ حَقٌّ وَأَنَّهَا بَيْتُ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ وَلَكِنْ لَا أَدْرِي أَهِيَ الَّتِي بِمَكَّةَ أَوِ الَّتِي بِخُرَاسَانَ أَمُؤْمِنٌ هُوَ؟ قَالَ: مُؤْمِنٌ، فَقَالَ لِي: سَلْهُ عَنْ رَجُلٍ قَالَ : أَنَا أَعْلَمُ أَنَّ مُحَمَّدًا صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَقٌّ وَأَنَّهُ رَسُولُ وَلَكِنْ لَا أَدْرِي أَهُوَ الَّذِي كَانَ بِالْمَدِينَةِ أَمْ مُحَمَّدٌ آخَرُ أَمُؤْمِنٌ هُوَ؟ قَالَ: مُؤْمِنٌ. ٢٦٠ - عباد ـێ کورێ کثیر ـی دبێژیت: عمرو کورێ عبید گوتە من: پسیار ژ أبا حنیفة ـی بکە دەربارەی زەلامەکێ کو دبێژیت: ئەز دزانم کەعبە حەقە، بەلێ نزانم کا ئەوە یا ل مەککە ـێ، یان ئەوە یا ل خوراسان ـێ. ئەرێ ئەو ئیماندارە؟ أبو حنیفة گوت: ئیماندارە. ڤێجا گوتە من: پسیار ژێ بکە دەربارەی زەلامەکێ کو دبێژیت: ئەز دزانم محمد ﷺ حەقە، و ئەو پێغەمبەرە، بەلێ نزانم کا ئەوە یێ ل مەدینێ، یان محمدەکێ دیترە، ئەرێ ئەو ئیماندارە؟ أبو حنیفة گوت: ئیماندارە.

٢٥٩ - حَدَّثَنِي أَحْمَدُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الدَّوْرَقِيُّ، حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ مُوسَى النَّسَائِيُّ، قَالَ: سَمِعْتُ عَبْدَةَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ، يُحَدِّثُ عَنْ شُعَيْبِ بْنِ حَرْبٍ، قَالَ: قَالَ لِي سُفْيَانُ الثَّوْرِيُّ: اذْهَبْ إِلَى ذَلِكَ، يَعْنِي أَبَا حَنِيفَةَ فَاسْأَلْهُ عَنْ عِدَّةِ أُمِّ الْوَلَدِ إِذَا مَاتَ عَنْهَا سَيِّدُهَا، فَأَتَيْتُهُ فَسَأَلْتُهُ فَقَالَ: لَيْسَ عَلَيْهَا عِدَّةٌ، قَالَ: فَرَجَعْتُ إِلَى سُفْيَانَ فَأَخْبَرْتُهُ فَقَالَ: هَذِهِ فُتْيَا يَهُودِيٍّ. ٢٥٩ - شعیب ـێ کورێ حرب ـی دبێژیت: سفیان الثوري گوتە من: هەر لدەڤ وی: ئانکو: أبا حنیفة پسیار ژێ بکە دەربارەی عیددەیا دایکا زاروکا دەمێ زەلامێ وێ دمریت؟ ئەز چوم بوو لایێ وی من پسیار ژێ کر، ڤێجا گوت: عیددە لسەر نینە. گوت: ئەز ڤەگەریامەڤە بۆ لایێ سفیان ئەڤ جەندە من پێگەهاند، گوت: ئەڤە فەتوایا یەهودیایە. ____ چونکی یەهودی وەسا دبینن کو عیددە لسەر ئافرەتێ نینە دەمێ زەلامێ وێ دمریت. الشعبي دبێژیت: یەهودی وەسا نابینن لسەر ئافرەتێ عیددە هەبیت.(السنە للخلال ٧٧٦).

٢٥٨ - حَدَّثَنِي أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي عَوْنٍ، نا مُعَاذٌ، نا سُفْيَانُ، وَذَكَرَ أَبَا حَنِيفَةَ، قَالَ: اسْتُتِيبَ أَصْحَابُهُ مِنَ الْكُفْرِ غَيْرَ مَرَّةٍ. ٢٥٨ - بۆ من بەحسکر أبو بکر ـێ کورێ أبي عون، بۆ مە بەحسکر معاذ ـی، بۆ مە بەحسکر سفیان ـی و بەحسا أبو حنیفة ـی کر گوت: هەڤالێن وی ئیستیتابە پێکریە ژ کوفرێ زێدەتر ژ جارەکێ. (ئیستیتابە ئانکو: داخازا توبێ).

٢٥٧ - حَدَّثَنِي أَحْمَدُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، نا هَيْثَمُ بْنُ جَمِيلٍ، حَدَّثَنِي ابْنُ سُمَيْعٍ الْأَشْجَعِيُّ، يُحَدِّثُ عَنْ سُفْيَانَ الثَّوْرِيِّ، قَالَ: اسْتُتِيبَ أَبُو حَنِيفَةَ مِنَ الْكُفْرِ مَرَّتَيْنِ. ٢٥٧ - سفیان الثوري دبێژیت: دوو جارا ئیستیتابەی ب أبو حنیفة ـی هاتەکرن ژ کوفرێ.

٢٥٦ - حَدَّثَنِي هَارُونُ بْنُ سُفْيَانَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ حَدَّثَنِي أَسْوَدُ بْنُ عَامِرٍ، نا جَعْفَرُ بْنُ زِيَادٍ الْأَحْمَرُ، عَنْ سُفْيَانَ، قَالَ: اسْتُتِيبَ أَبُو حَنِيفَةَ مَرَّتَيْنِ. ٢٥٦ - سفیان (الثوري) دبێژیت: دوو جارا ئیستیتابە ب أبو حنیفة ـی هاتەکرن.

٢٥٥ - حَدَّثَنِي أَبُو الْفَضْلِ الْخُرَاسَانِيُّ، نا سَلَمَةُ بْنُ شَبِيبٍ، نا الْفِرْيَابِيُّ، سَمِعْتُ سُفْيَانَ الثَّوْرِيَّ، يَقُولُ: اسْتُتِيبَ أَبُو حَنِيفَةَ مِنْ كَلَامِ الزَّنَادِقَةِ مِرَارًا. ٢٥٥ - سفیان الثوري دبێژیت: چەندین جارا ئیستیتابەی ب أبو حنیفة ـی کریە ژ گوتنێن زەندیقان.

٢٥٤ - حَدَّثَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاذٍ الْعَنْبَرِيُّ، قَالَ: سَمِعْتُ أَبِيَ يَقُولُ: سَمِعْتُ سُفْيَانَ الثَّوْرِيَّ، يَقُولُ: اسْتُتِيبَ أَبُو حَنِيفَةَ مِنَ الْكُفْرِ مَرَّتَيْنِ. ٢٥٤ - بۆ من بەحسکر عبید اللە ـیێ کورێ معاذ العنبري گوت: من گوهـ ل بابێ خوو بوو دگوت: من گوهـ ل سفیان الثوري بوو دگوت: أبو حنیفة دوو جارا ئیستیتابە ـی پێکریە ژ کوفرێ.

٢٥٣ - حَدَّثَنِي أَبُو بَكْرِ بْنُ خَلَّادٍ الْبَاهِلِيُّ، قَالَ: سَمِعْتُ يَحْيَىَ بْنَ سَعِيدٍ، يَقُولُ: حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، قَالَ: اسْتَتَابَ أَصْحَابُ أَبِي حَنِيفَةَ أَبَا حَنِيفَةَ مَرَّتَيْنِ. ٢٥٣ - یحیی کوڕێ سعید ـی دبێژیت: بۆ مە بەحسکر سفیان ـی گوت: هەڤالێن أبو حنیفة دوو جاران ئیستیتابە ـی کر ب أبا حنیفة.

٢٥٢ - حَدَّثَنِي أَبِي رَحِمَهُ اللَّهُ، ثنا مُؤَمَّلُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ، قَالَ: سَمِعْتُ سُفْيَانَ الثَّوْرِيَّ، يَقُولُ: اسْتُتِيبَ أَبُو حَنِيفَةَ مَرَّتَيْنِ. ٢٥٢ - مؤمل ـێ کوڕێ إسماعیل ـی دبێژیت: من گوهـ ل سفیان الثوري بوو دگوت: أبو حنیفة ـی دوو جارا ئیستیتابە ـی پێکریە.

٢٥١ - سَمِعْتُ أَبِيَ رَحِمَهُ اللَّهُ، يَقُولُ: أَظُنُّ أَنَّهُ اسْتُتِيبَ فِي هَذِهِ الْآيَةِ: ﴿سُبْحَانَ رَبِّكَ رَبِّ الْعِزَّةِ عَمَّا يَصِفُونَ﴾ [الصافات: ١٨٠] قَالَ أَبُو حَنِيفَةَ: هَذَا مَخْلُوقٌ، فَقَالُوا لَهُ: هَذَا كُفْرٌ فَاسْتَتَابُوهُ. ٢٥١ - من گوهـ ل بابێ خوو بوو رحمە اللە دگوت: گومانێ دبەم کو ئیستیتابە ـی پێکربیت لسەر ئەڤێ ئایەتێ ﴿سُبْحَانَ رَبِّكَ رَبِّ الْعِزَّةِ عَمَّا يَصِفُونَ﴾ [الصافات: ١٨٠] أبو حنیفة گوت: ئەڤە مەخلوقە، گوتنێ: ئەڤە کوفرە٫ ڤێجا ئیستیتابەـی پێکر.

٢٥٠ - حَدَّثَنِي أَبِي، ثنا شُعَيْبُ بْنُ حَرْبٍ، قَالَ : سَمِعْتُ سُفْيَانَ الثَّوْرِيَّ، يَقُولُ : مَا أُحِبُّ أَنْ أُوَافِقَهُمْ عَلَى الْحَقِّ، قُلْتُ لِأَبِي رَحِمَهُ اللَّهُ يَعْنِي أَبَا حَنِيفَةَ؟ قَالَ : نَعَمْ، رَجُلٌ اسْتُتِيبَ فِي الْإِسْلَامِ مَرَّتَيْنِ، يَعْنِي أَبَا حَنِيفَةَ، قُلْتُ لِأَبِي رَحِمَهُ اللَّهُ: كَأَنَّ أَبَا حَنِيفَةَ الْمُسْتَتِيبُ؟ قَالَ : نَعَمْ . ٢٥٠ - بۆ من بەحسکر بابێ من، بۆ مە بەحسکر شعیب ـێ کورێ حرب ـی گوت: من گوهـ ل سفیان الثوري بوو دگوت: من پێ خوش نینە دگەل دا هەڤرابم (موتەفقبم) د حەقیێ دا. من گوتە بابێ خوو رحمە اللە: ئانکو أبا حنیفة؟ گوت: بەلێ، زەلامەکە دوو جار ئیستیتابە ـی.. (ئیستیتابە کرن: ئانکو: کەسەك لسەر کوفر ـێ یێ توند بیت پەشیمان نابیت هەتا کو شیری نە دانە لسەر ستویێ وی، شنی پەشیمان دبیت)..پێکریە د ئیسلامێ ـدا، ئانکو: أبا حنیفة. من گوتە بابێ خوو رحمە اللە: أبا حنیفة ئیستیتابە ـی پێکریە؟ گوت: بەلێ.

٢٤٩ - حَدَّثَنِي أَبُو مَعْمَرٍ، ثنا ابْنُ عُيَيْنَةَ، قَالَ : كُنَّا عِنْدَ رَقَبَةَ فَجَاءَ ابْنُهُ فَقَالَ : مِنْ أَيْنَ؟ قَالَ : مِنْ عِنْدِ أَبِي حَنِيفَةَ، فَقَالَ : إِذًا يُعْطِيكَ رَأْيًا مَا مَضَغْتَ، وَتَرْجِعُ بِغَيْرِ ثِقَةٍ . ٢٤٩ - بۆ من بەحسکر أبو معمر، بۆ مە بەحسکر ابن عیینة ـی گوت: ئەم لدەڤ رقبة ـی بووین، کورێ وی هات ڤێجا گوتێ توو لکیرێ بۆی؟ گوت: لدەڤ أبو حنیفة بووم. گوت: کەواتە راوبچوونەك دایەتە کو نەتجاوییە (ئانکو: تە هزر تێدانەکر کا جەندا خرابە) و دێ زڤریەڤە بێ باوەری.

٢٤٨ - حَدَّثَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ صَالِحٍ الْأَزْدِيُّ، ثنا أَبُو بَكْرِ بْنُ عَيَّاشٍ، عَنْ رَقَبَةَ، أَنَّهُ قَالَ لِرَجُلٍ: مِنْ أَيْنَ جِئْتَ؟ قَالَ: مِنْ عِنْدِ أَبِي حَنِيفَةَ، قَالَ: جِئْتَ مِنْ عِنْدِ رَجُلٍ يُمْلِيكَ مِنْ رَأْيٍ مَا مَضَغْتَ، وَتَقُومُ بِغَيْرِ ثِقَةٍ. ٢٤٨ - بۆ من بەحسکر عبدالرحمن ـێ کورێ صالح الأزدي، بۆ مە بەحسکر أبو بکر ـێ کورێ عیاش، ژ رقبة ـی، کو گوتیە زەلامەکێ: توو ژ لکیرێ هاتی؟ گوت: لدەڤ أبو حنیفة ـی.گوت: تۆ ژ لایێ زەلامەکێ ڤە هاتییە کۆ فەرمانێ ل تە دکەت ب ڕایەکێ کۆ تە چ هزر تێدا نەکرییە (ئانکو: زێدە یا خراپە و تە هزر ژێ نەکرییە کۆ چەندیا خرابە)، و تۆ ژی ڕادبی ب بێی باوەری.

٢٤٧ - سَمِعْتُ أَبِيَ يَقُولُ: مَرَّ رَجُلٌ بِرَقَبَةَ فَقَالَ لَهُ رَقَبَةُ: مِنْ أَيْنَ جِئْتَ؟ قَالَ: مِنْ عِنْدِ أَبِي حَنِيفَةَ، فَقَالَ: كَلَامٌ مَا مَضَغْتَ، وَتَرْجِعُ إلَى أَهْلِكَ بِغَيْرِ ثِقَةٍ. ٢٤٧ - من گوهـ ل بابێ خوو بۆ دگوت: زەلامەك برەخ رقبة ڤە چوو، رقبة گوتێ: توو ژ کیڤە هاتی؟ گوتێ: لدەڤ أبو حنیفة ـی. گوت: لدەڤ أبو حنیفة ـی. گوت: ئاخڤتنەك کو نەتجاوییە (ئانکو: تە هزر تێدانەکر کا جەندا خرابە)، و بێی باوەری دێ زڤریەڤە بو لایێ خەلکێ خوو. ____ رامانا وێ کو دبێژیت: بێی باوەری دێ زڤریەڤە بو لایێ خەلکێ خوو. ئانکۆ : ب راوبوچوونڤە، چونکی ابو حەنیفة پشتی چەندەکا دی دێ ژ وێ ڕاوبۆچوونا خۆ زڤڕیت (پەشێمان بیت)، و تە ژی ئێدی باوەڕی نامینیت لدەڤ خێزان و کەسەکێن خوو.

٢٤٦ - حَدَّثَنِي أَحْمَدُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، حَدَّثَنَا مُعَاذُ بْنُ مُعَاذٍ، سَمِعْتُ عُثْمَانَ الْبَتِّيَّ، يَقُولُ ذَاتَ يَوْمٍ: وَيْلٌ لِأَبِي حَنِيفَةَ هَذَا مَا يُخْطِئُ مَرَّةً فَيُصِيبُ. ٢٤٦ - بۆ من بەحسکر أحمد ـێ کوڕێ إبراهیم ـی، بۆ مە بەحسکر معاذ ـێ کوڕێ معاذ ـی، من گوهـ ل عثمان البتي بوو، ڕوژەکێ دگوت: وەیل بۆ أبو حنیفة، ئەڤە چ جاران خەلەتیەکێ ناکەت، ئیللا یێ تووشی بوویە ڤە.