بوّابة|دروازه

_ «النِّسَاءُ السَّلَفِيَّاتُ أَغْلَىٰ مِنَ الذَّهَبِ الأَحْمَرِ

اگر هر چه ارائه کردید کافی نبود؛ نبودتان را ارائه کنید..

الان سه ساله که ازش هیچ خبری نیست

پیام دادن نوبتیه آیا؟

شما هم بگویید.

شاید ادامه داشته باشد... شما هم بگویید.

شاید ادامه داشته باشد... شما هم بگویید

قال صلى الله عليه وآله وسلم: "أشدُّ النَّاسِ حسرةً يومَ القيامةِ رجلٌ أَمْكَنَهُ طلبُ العلمِ في الدُّنيا فلم يطلبه

برادر سلفی عزیزم، همان‌طور که تقلید برای مجتهد حرام است، اجتهاد هم برای عوام – که قضاء جنابعالی هم از عوام هستی – حرام می‌باشد. اگر جایی دیدید که علما به طور مطلق گفته‌اند «تقلید حرام است»، منظورشان تقلید برای اهل علم است. از توجه شما به این موضوع سپاسگزارم.

کنارش نشسته بودم. بی‌وقفه صفحه را بالا و پایین می‌کرد. لحظه‌ای بلند می‌خندید، چند ثانیه بعد نگاهش آرام و غمگین می‌شد. پست بعدی اخمش را در هم می‌کشید و بعد بی‌آنکه فرصت کند هیچ‌کدام از این احساسات را زندگی کند، تصویر دیگری از راه می‌رسید. برایم عجیب بود... این همه فراز و فرود احساس، در چند دقیقه. این همه خنده و اندوه، تعجب، خشم و تحسین، در تصاویری که عمر بعضی‌هایشان به سی‌ثانیه هم نمی‌رسد. ذهن، هنوز درگیر معنای یک تصویر است که تصویر بعدی احساسی تازه را به او تحمیل می‌کند. شاید برای همین است که دیگر کمتر چیزی در ما می‌ماند. نه اندوهی فرصت نشستن پیدا می‌کند، نه شادی‌ای عمق می‌گیرد، نه اندیشه‌ای به تأمل می‌رسد. ما از یک احساس، مستقیم به احساسی دیگر پرتاب می‌شویم، بی‌آنکه فرصت کنیم هیچ‌کدام را واقعاً بفهمیم. شاید به همین دلیل است که هیچ‌وقت حتی وسوسه‌ی نصب اینستاگرام هم در دلم شکل نگرفته. نه از سر مخالفت با آن، بلکه چون این بی‌انسجامی پیوسته با روحیه‌ام سازگار نیست. دلم هنوز دوست دارد هر احساس، هر تصویر و هر فکر، آن‌قدر فرصت داشته باشد که آرام در جانم بنشیند؛ نه اینکه پیش از فهمیده شدن جای خود را به بعدی بدهد... #یومیات

من علاماتِ العِلم النَّافع: أنَّ صاحبَه لا يدَّعي العلمَ، ولا يفخَر به على أحدٍ، ولا ينسِبُ غيرَه إلى الجهل إلَّا مَن خالفَ السُّنَّة وأهلَها، فإنَّه يتكلَّمُ فيه غضبًا لله، لا غضبًا لنفسِه، ولا قصدًا لرفْعَتِها على أحد

سُئل الإمام أحمد بن حنبل رحمه الله: كيف السبيل إلى السلامة من الناس؟ فأجاب: تعطيهم ولا تأخذ منهم، يؤذونك ولا تؤذيهم. تقضي مصالحهم ولا تكلفهم بقضاء مصالحك. قيل له: صعبة يا إمام! قال: وليتك تسلم

وقتی نمیدونی چی را کجا و چگونه و‌خطاب به کی بگی ، پس لطفا دهنتو ببند (ببخشید فاز نصیحت برداشتم، ولی مجبورم)

احترام گذاشتن به استاد فقط برای وقتی نیست که پیشش درس می‌خوانی و مثل یک بچه‌ی نوپا پیشش علم یاد می‌گیری. احترام به استاد حتی برای وقتی است که از فضلِ الهی و منتِ همون استاد به درجاتی در علم رسیدی. این برای توی جاهلیست که فک میکنی چیزی شدی

داعی عرب زبان عزیز، لطفا وسط محاضره‌ای که برای عموم پخش میکنی با لهجه‌ی محلی حرف نزن، چون اصلا نمیفهمم چی میگی |●میدونم هرگز پیاممو نمیبینی، ولی اینجا نگم، کجا بگم؟|

نظرتُ في دواوينِ السنة والأثر فلا أعلمُ امرأة صحابية ولا تابعية حُرَّة ذُكرت باسمها فـلانة بنت فلان ثبت السند عنها صريحاً أنها تكشف وجهها للأجانب. «در مجموعه‌های سنت و آثار نگاه ڪردم، و هیچ زن صحابیه یا تابعیه‌ی آزادی را نمی‌شناسم ڪه با نامش - فلانه دختر فلان - به‌طور صریح با سندی صحیح از او ثابت شده باشد ڪه چهره‌ی خود را برای مردان نامحرم ‌[اجنبی] آشڪار می‌کرده است.» الشيخ عبدالعزيز الطريفي

یکی از اعضا گربه‌‌ی زیبایی داشت به اسم بوره گیان

جوان خوش قلب ایرانی، سلام