أبو عبدالله

خودت را در میدان‌های عمل قرار بده؛ تا اگر سستی و ضعف به سراغت آمد، آن محیط تو را به حرکت وادارد. روزی که بدونِ هیچ کاری برای دین سپری شود، در روز قیامت برای صاحبش زیان و حسرت خواهد بود. همیشه خودت را با کسانی همراه کن که سخن و دغدغه‌ای جز یاری اسلام، برافراشتن پرچم و زنده نگه‌داشتن پیامِ دین ندارند. جامعه و محیط اسلامیِ زنده، مانند گردابی است که هرکس وارد آن شود، او را به حرکت درمی‌آورد. خداوند متعال می‌فرماید: {وَاصْبِرْ نَفْسَكَ مَعَ الَّذِينَ يَدْعُونَ رَبَّهُم بِالْغَدَاةِ وَالْعَشِيِّ يُرِيدُونَ وَجْهَهُ ۖ وَلَا تَعْدُ عَيْنَاكَ عَنْهُمْ تُرِيدُ زِينَةَ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا] «و خود را با کسانی شکیبا بدار که صبح و شام پروردگارشان را می‌خوانند و تنها رضای او را می‌خواهند، و چشمانت را از آنان برمگیر که خواهان زینت زندگی دنیا هستی.» امام احمد، هرگاه دربارهٔ کسی می‌شنید که اهل صلاح، زهد، پایبندی به حق یا پیروی از فرمان الهی است، دربارهٔ او پرس‌وجو می‌کرد و دوست داشت با او آشنایی و ارتباط داشته باشد. و مروذی به امام احمد گفت: «اگر کسی وارد مسجد شود و گروهی را ببیند و به خاطر دیدن آنان، نمازش را بهتر بخواند، آیا این ریا محسوب می‌شود؟» امام احمد فرمود: «نه؛ این از برکت مسلمان بر مسلمان است.» پیمودنِ این راه و سرعت گرفتن در آن، نیازمند توفیق، هدایت، برکت، حفظ و حمایت الهی است؛ و این‌ها با اعمال صالح و همنشینی با صالحان به دست می‌آید. #همت_دینی ••┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈•• @Raaasekh | راسخ

#پیام هفته؛ از نمره‌محوری، به معنا محوری! اگر شاگرد فقط برای امتحان درس بخواند، دانش او با پایان زنگ امتحان تبخیر می‌شود. بیاییم به جای «انبار کردن اطلاعات»، به شاگردان کمک کنیم تا ارتباط درس با زندگی واقعی را کشف کنند. دانشی که معنا نداشته باشد، قدرت تغییر ندارد. https://t.me/tahzib_organization

چگونه دعا کنیم؟ آموزش دعا از مدرسهٔ پیامبران ⬜️ دکتر عبدالله حماد القرشی هدف از دعا این است که روزنه‌ای به سوی توحید، شناخت پروردگار و شناخت انسان از ضعف، قصور و عجز خودش باشد؛ چرا که این خود از کمال توحید است و دعا یعنی همین حقیقت بزرگ. ابن تيمیه رحمه الله در کتاب «اقتضاء الصراط المستقيم» می‌گوید: «گاهی حادثه‌ای برای بنده پیش می‌آید و قصد اولیه‌اش فقط برطرف شدن آن مشکل است. پس با درخواست و زاری دست به دعا برمی‌دارد که این خود عبادت و اطاعت است. در ابتدا هدفش فقط رسیدن به آن خواسته (رزق، پیروزی یا سلامتی) است؛ اما همین دعا و تضرّع درهایی از ایمان به الله، شناخت، محبت، و لذت یاد و خواندن او را به روی بنده می‌گشاید که برایش بسیار محبوب‌تر و ارزشمندتر از آن حاجت اولیه‌ای می‌شود که به خاطرش دست به دعا برداشته بود». آیا متوجه شدید؟ انسان شیفتهٔ این مناجات می‌شود! چرا؟ چون چیزی بسیار بزرگتر از خواستۀ دنیوی‌اش به دست آورده و آن، نزدیک شدن به خدا، راز و نیاز با او و شناخت اوست. اهل تجربه این را خوب می‌دانند؛ هرچه تضرّع بیشتر شود، درهای ایمان، معرفت، محبت و لذت یاد خدا بیشتر به روی انسان باز می‌شود، تا جایی که این حالت، برایش از خواستۀ اولیه‌اش (رزق، سلامت و...) دلپذیرتر می‌گردد. دانلود این مقاله به شکل کامل در قالب PDF

فاطمه همسر خلیفه اموی "عمر بن عبدالعزیز" رحمهما الله گوید: وارد اتاق عُمر شدم و دیدم که اشک از گونه‌هایش سرازیر است. گفتم: تو را چه شده است؟! جواب داد: وای بر من که مسئولیت این امت به من واگذار شده است، به دشواری این مسئولیت و به فقیران و یتیمان فکر کردم و دانستم که پروردگارم در روز قیامت درباره آنان، مرا بازخواست خواهد کرد و طرف من نیز محمد ﷺ است لذا ترسیدم که در آن روز نتوانم دلیلی برای کوتاهی در این مسئولیت سنگینم ارائه دهم پس دلم برای خودم سوخت و به گریه افتادم!

[وإنك لعلى خلق عظيم]. «و تو دارای اخلاقی بزرگ هستی.» برترین گواهی از سوی پروردگار بزرگ برای گرامی‌ترین پیامبر. صلى الله عليه ورفع مقامه في العالمين. @doctor_author1/دکتر نویسنده

امروز، به جای مبارزه با نفس، به ستیز با اصول و مبانی دین برخاسته‌اند؛ شبهات و ادعاهایی را تکرار می‌کنند که سال‌هاست از سوی جریان‌های الحادی و مخالفان دین مطرح شده است، گویی فاصله گرفتن از عمل، برایشان به فاصله گرفتن از ایمان نیز انجامیده است.

چند سال پیش، نهایتِ لغزشِ کسی که از مسیر دینداری فاصله می‌گرفت، این بود که پنهانی سیگاری می‌کشید، یواشکی به آهنگی گوش می‌داد، یا اگر اندکی بیشتر از این می‌لغزید، شب‌نشینی و خوش‌گذرانی می‌کرد. این‌ها گناهانی بودند که جامعه آن‌ها را ناهنجاری و خط قرمز می‌دانست؛ خطاهایی که از سرِ غلبه‌ی شهوت رخ می‌داد، نه از سرِ انکارِ حقیقت. اما امروز، در کنار لغزش‌ و گناهانِ اخلاقی، آلودگیِ فکری و انحرافِ اعتقادی نیز به شکلی نگران‌کننده گسترش یافته است. برخی از کسانی که از مسیر دینداری فاصله گرفته‌اند، دیگر تنها مرتکب گناه نمی‌شوند؛ بلکه با جسارت، اصلِ دینداری و مبانی آن را به چالش می‌کشند؛ همان حقیقتی را که روزی در برابرش احساس شرم می‌کردند و گناه خود را از نگاه اهل ایمان پنهان می‌ساختند. امروز، به جای مبارزه با نفس، به ستیز با اصول و مبانی دین برخاسته‌اند؛ شبهات و ادعاهایی را تکرار می‌کنند که سال‌هاست از سوی جریان‌های الحادی و مخالفان دین مطرح شده است، گویی فاصله گرفتن از عمل، برایشان به فاصله گرفتن از ایمان نیز انجامیده است. #ثبات_بر_حق ••┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈•• @Babakhamzeh1924

ما نقش دلپذیر ورق‌های ساده‌ایم چون داغ لاله از جگر درد زاده‌ایم. @doctor_author1

قرآن را حفظ کن، طوری که هر مسئله‌ای شد بتوانی آیه‌ای در آن باره به یاد بیاوری. یعنی با معنا حفظ کن. آنقدر حدیث بخوان که بتوانی به راحتی به سخن پیامبر صلی الله علیه وسلم استشهاد کنی. کتاب‌هایی مانند سیر أعلام و صفة الصفوة و این دست کتاب‌ها را زیاد بخوان. اصلا از اول تا آخر. آن وقت اگر نویسنده شوی هر حرفی که بزنی مستندی از کتاب و سنت و سخنان سلف و علما دارد. این نوشتن ارزش دارد. زیبانویس کم نیست. اما مشکل از بی‌پشتوانه‌گویی است. «آیا در این سخن که گفتی سلفی داری؟ بزرگی پیش از تو این را ولو به شکل دیگر گفته؟» این سوال مهم است. نوشتن باید پشتوانه داشته باشد. پشتوانه‌ای از میراث تو. میراث پدران. هیچ قومی از میراث دیگران بالا نیامده.

«محبوب‌ترین بندگان نزد خدا، مؤمنی است سبک‌بار؛ بهره‌ای از نماز دارد، روزی‌اش به اندازه نیازش است و بر همان صبر می‌کند تا خدا را ملاقات کند. عبادت پروردگارش را نیکو انجام می‌دهد، در میان مردم گمنام است، مرگش زود فرا می‌رسد، میراث اندکی از خود بر جای می‌گذارد، و گریه‌کنندگان بر او نیز اندک‌اند.» - سنن ابن‌ماجه و ترمذی

ولی از عجایب دوران قدیم هم یکی شیفتگی اعراب به تعهدات و عرف همان دوران شان بود( که قطعا بعضی ها سجایای اخلاقی اند) مثل این داستان: داستان حارث بن عباد. (حارث بن عباد، قبیلۀ بکر را برای جنگ با قبیلۀ تغلب و رھبرشان «مھلھل» که پسر وی را کشته بود، بسیج کرد. حارث، مھلھل را به اسارت گرفت، اما او را نمیشناخت. به وی گفت: اگر مھلھل بن ربیعه را به من نشان بدھی تو را رھا میکنم. مھلھل گفت: با من عھد ببند که اگر او را به تو نشان دادم مرا رھا کنی، گفت عھد میبندم. مھلھل بعد از اینکه خود را معرفی کرد، حارث او را آزاد کرد. الگوی هدایت/د.علی صلابی یعنی به تعبیری همان حرف نوشته نشده‌ی بدون سوگند نزد شان چنان اعتباری داشت که حاضر به پذیرش هر نوع فداکاری بودند. پ.ن: ولی مسلمان امروزی با هر بلند شدن و نشستن یک قسم و سوگند تقدیم میکند تا مشکوک نشی!

انسان‌ها از دور زیباتر به نظر می‌رسند. داشته‌های دیگران هم همینطور، بهتر به نظر می‌رسد. آنچه داری را بچسب. یک انسان نزدیک با نمرهٔ ۱۶ خیلی امن‌تر از یک شخص دور با نمرهٔ ۲۰ است. چون آن دور راحت‌تر می‌تواند شما را متقاعد کند که ۲۰ است - یک بیست احتمالی - اما…

رقابت آخرت بی‌رحمانه نیست، چون حذفی نیست. حتی ممکن است یک شخص و قاتلش هر دو بهشتی شوند. چون هرچه تعداد بهشتی‌ها بیشتر شود، منابع آن کم نمی‌شود. از این رو اگر رقابت می‌کنی برای آخرت رقابت کن. چون برعکس رقابت دنیا که رقیب در آن چیز مزاحمی است و باید کنار گذاشته شود، رقیب آخرت خیر است و اتفاقا هرچه بیشتر باشند و قوی‌تر، بهتر. اصلا رقیب آخرت، رفیقِ شفیق است. اگر هم رقیبی نداری یعنی رفیقی نداری، یعنی در خطری چون این بی‌رقیبی باعث کندی سلوک یا حتی توقف در مسیر می‌شود. رقیب دنیا از سود تو کم می‌کند و رقیب آخرت به تو می‌افزاید. اگر رقیبی در این عرصه نمی‌بینی شاید برای این است که وارد رقابت نشده‌ای یا در یک رقابت اشتباه افتاده‌ای؛ در یک رقابتِ بی‌رحم حذفی. اما رقیبان راه بهشت، دوست دارند دست در دست آنها به خط پایان برسی. #بهشت_اندیشی

از نعمات یهویی خداوند متعال. دیروز اتفاقی سر زمین کشاورزی پیداش شد و وقت شب خواستم ببرم خانه ولی نامرد دندان گرفت منم گفتم به سلامت ولی خیلی زیبا بود🫠

کار دشواریست؛ پایین آوردن خری که به مکانی رسیده که جایگاهش نیست. #معذرت

«مطمئن باش در یک روز معمولی، مرگ در میانه‌ی انبوهِ کارها و فعالیت‌های ناتمامت گریبانت را می‌گیرد؛ و جهان بدون تو به مسیر خود ادامه خواهد داد، چنان که گویی هیچ اتفاقی نیفتاده است!» ✍️ ماموستا عادل عزت برگرفته از کانال این راه من است

در سوگ از دست دادن چیزی نشسته بود که هیچ‌گاه نداشت.

خودت را خسته نکن از اینکه در این دنیا به دنبال جایی بگردی که هیچ رنج و سختی‌ای در آن نباشد؛ زیرا این دنیا سرای آسایشِ همیشگی نیست، بلکه خانه‌ی آزمون و میدان ابتلاست؛ همان‌گونه که خداوند فرمود: ﴿الَّذِي خَلَقَ الْمَوْتَ وَالْحَيَاةَ لِيَبْلُوَكُمْ أَيُّكُمْ أَحْسَنُ عَمَلًا﴾ «آن‌که مرگ و زندگی را آفرید تا شما را بیازماید که کدام‌یک نیکوکارترید.» پس حکیمانه‌تر آن است به دنبال قلبی باشی که در میان دردها آرام باشد... قلبی که وقتی تنگناها بر او هجوم می‌آورند، به جای شکایت از تقدیر، به درگاه پروردگار پناه ببرد؛ قلبی که هر مانع را نردبانی برای نزدیک‌تر شدن به الله ببیند، و هر سختی را فرصتی برای دعا، صبر و توکل بداند. زیرا مؤمن می‌داند: گاهی همان چیزی که دلش را می‌شکند، همان چیزی است که خداوند به وسیله‌ی آن او را می‌سازد. ﴿وَعَسَىٰ أَن تَكْرَهُوا شَيْئًا وَهُوَ خَيْرٌ لَّكُمْ﴾ «چه بسا چیزی را ناخوشایند می‌پندارید، در حالی که خیر شما در آن است.» #آرامش_ایمان ••┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈•• @Raaasekh | راسخ

مورّق عجلی رحمه‌الله گفت: «ده سال است که در پی دستیابی به خصلتی هستم، اما هنوز به آن نرسیده‌ام؛ با این حال، هرگز از تلاش برای به دست آوردنش دست برنخواهم داشت.» از او پرسیدند: «ای أباالمعتمر، آن خصلت چیست؟» گفت:«سکوت دربارهٔ آنچه به من مربوط نیست.» رها کردن آنچه به تو مربوط نیست، در حقیقت یعنی پرداختن به آنچه واقعاً به تو مربوط است و فرصت یافتن برای آنچه مایهٔ نجات تو خواهد بود. از همین لحظه، هرگاه در امور دین یا دنیایت با چیزی روبه‌رو شدی که به تو ارتباطی ندارد، از آن دوری کن و دل و وقتت را صرف اموری کن که نزد خداوند بر مقام و منزلتت می‌افزاید. •دکتر علی الشبیلی @fanus9 | فانوس