𝑁𝑒𝑓𝑒𝑙𝑖𝑏𝑎𝑡𝑎

چون مشرف به پادگانه ورود ممنوعه. مگر اینکه آشنا داشته باشین و زنگ بزنن وساطت کنن :)))))

ویو دریاچه😍

بماند به یادگار 🙂‍↔️🤍

تازه اطلاع دارین که یک چادر خیلی معمولی مناسب ۲ نفر، با یه زیرانداز زپرتی زیرش چند درمیاد؟🔫🙂

فردا قراره با بچه‌ها بریم سمت دماوند تا بارش شهابی ببینیم. همین به تنهایی ده درصد به امید به زندگیم اضافه کرده :(

دلم میخواد تو استانبول باشم ولی نه به عنوان توریست، یه هفته‌ی عادی با روزمرگی میخوام هعی🚶🏻‍♀

چیزی که چند ماه پیش بهش پی بردم این بود که باید همیشه بتونی ارتباطتو -هرچند خیلی ناچیزـ با نسلای بعدتر از خودت حفظ کنی تا یهویی به خودت نیای و ببینی که هیچی از دغدغه‌هاشون نمیفهمی و چون اون سن و سال اون موقعتو نداری یادت نمیاد خودت چه حس و حالی داشتی اون وقتا. خودم که خیلی استقبال میکنم از تجربه‌های رندوم اینجوری با تینیجرای درست حسابی 🥹

تو قطار با دو تا دختر ۱۵ و ۱۷ ساله هم‌کوپه‌ای بودم که خیلی گوگولی بودن و الان متوجه شدم بیشتر از یه ساعته داریم حرف میزنیم و تهشم فهمیدم کوچه پایینی ما زندگی میکنن 😂

دلم میخواد برای یه هفته برگردم به اون روزایی که پیش بقیه‌ی دوستام بودم و تو همون تراس صبحونه میخوردم و تو کلاس درس دنبال پرونده می‌گشتم و غر میزدم :(

نمیخوام چسناله کنم. فقط حس عجیبیه که درسم تموم میشه. دیگه اینجا اینترن نیستم. دوس ندارم با این راهروها غریبه شم. نشستم تو بالکن داخلی زنان و محو ویو قشنگشم. نمیدونم غصه بخورم یا خوشحال باشم که زندگی داره ورق میخوره ولی الان یه چیز تو ذهنمه اونم اینه که من…

وای من:

چطوری تونستی ۲۷ بار بزایی زن :/

هر شب با یک رکورد گینس با ما باشید:

امروز تو باشگاه به پونه گفتم خیلی سخته میخوام داد بزنم. دختره که کنارم بود گفت راااحت باش بابا و خیلی جدی شروع کرد اصوات ناهنجار دادن و ما یواشکی پاره شدیم از خنده. تا آخرین لحظه هم ادامه داد سر و صداشو. پونه میگفت خانوم ورزشگاهه زایشگاه نیستا😂

باز یه هفته‌س که مادر وزیر ارتباطات رو اذیت کردم انگار. نه میتونم کالاف بزنم نه کارای روزمره‌مو درست انجام بدم. این احمقاام کنار خونه تو خیابون گروه سرود تشکیل دادن🔫🙂

بچه‌ها امروز با جنبه‌هایی از امام راحل آشنا شدم که تا این لحظه برام قفل بود. و چه سعادتی... چه سعادتی...