مدرسه دختران افغان

https://youtu.be/uyuD2xYq-S0?si=eUDWk0ryMkMIwJOO

https://youtu.be/UdUvbS4ORjU ویدئو جدید در یوتیوب آپلود شد💐

سلام عزیزانم 🌷 مشکل فعال‌سازی مجدد اسپات‌پلیر برای خارج از ایران برطرف شده. از این به بعد عزیزانی که خارج از ایران هستند هم می‌تونن دوباره به دوره‌های غیرحضوری خودشون دسترسی داشته باشن. لطفاً اسپات‌پلیرتون رو بررسی کنین✨

📢 به یک منتور کمک‌پرستاری نیاز داریم اگر به تزریقات مسلط هستین، روزهای جمعه وقت آزاد دارین و ساکن تهران هستین، جای شما تو تیم ما خالیه. 🌱 اگر دوست دارین به‌عنوان منتور با ما همکاری کنین، با شماره زیر تماس بگیرین یا پیام بدین: 📞 09109662863

#تحصیل_کار_آزادی

rubika.ir/afghangirlsschool لینک کانال روبیکا اینجا دنبالمون کنین

*اگه اینو تجربه کردی، تنها نیستی* 💭🐻 می‌خوای یه کار مهم انجام بدی… آماده میشی و درست وقتی که می خوای شروع کنی حس می‌کنی ذهنت هنوز “متمركز ” نشده 😵‍💫 یا وقتی که داری انجامش میدی حواست بارها پرت میشه و اینجاس که بخودت میگی! *«من تمرکز ندارم.»* ولی بذار یه حقیقت مهم رو بشکونیم 💥 *مشکل این نیست که تو تمرکز نداری… مشکل اینه که زمان کافی فکر برای تمرکز نداری!* ⏰ داستان چیه؟ 🧠 تمرکز یه دکمه نیست که بزنی روشن شه 💡 یه پروسه‌ست… یه چیزی که زمان می‌خواد تا ساخته بشه مغز اول باید از حالت شلوغی و فکرهای پراکنده بیاد بیرون 🌪️ بعد کم‌کم توجهش رو روی یه موضوع نگه داره 🎯 بعد تازه وارد “عمق” میشه 🌊 و این مرحله آخر، همون چیزیه که ما اسمش رو می‌ذاریم تمرکز واقعی. حالا نکته مهم ⚠️ هر بار که وسط این مسیر قطع میشی… مثلاً یه پیام میاد 📱، یه نوتیفیکیشن 🔔، یا خودت می‌ری سراغ خوراکی 🍭🍪 مغز مجبور میشه از صفر شروع کنه 🔄 و اینجاست که خیلی‌ها اشتباه می‌کنن: فکر می‌کنن فقط *۳۰ ثانیه* حواسشون پرت شده 😶‍🌫️ در حالی که در واقع، کل مسیر رسیدن به تمرکز رو ریست کردن 🔁 *برای همین تحقیقات دانشگاه University of California, Irvine نشون داده برگشت به سطح تمرکز قبلی بعد از یک وقفه می‌تونه حدود ۲۰ دقیقه زمان ببره* ⏱️ یعنی چی؟ 👀 یعنی تمرکز چیزی نیست که* “نداشته باشی”…* چیزی‌یه که یا بهش فرصت میدی ساخته بشه 🌱 یا مدام قبل از ساخته شدن *خرابش* می‌کنی 💔 مثلاً هنوز صفحه اول کتاب رو نخوندی 📖 یه پیامک میاد 📩، یکی صدات می‌زنه 🗣️، یا یه نگاه به گوشی می‌ندازی 👀 و همونجا همه‌چی قطع میشه. بعدش چی میگی؟ میگی: «چرا من تمرکز ندارم؟» 😔 در حالی که مسئله این نیست… مسئله اینه که هیچ‌وقت به تمرکزت اجازه ندادیم کامل “جا بیفته” 🌸 پس دفعه بعدی که خواستی تمرکز کنی و نشد… یه سؤال ساده از خودت بپرس 🤍: *من تمرکز ندارم؟ یا فرصت کافی برای تمرکز کردن به خودم ندادم؟* 🐣

*آماده* بشین 👀 🧢 میدونیم جمعس و احتمالا خیلیاتون دارین *استراحت* می کنین ولی یه مطلب آموزشی اینجا براتون میزارم حتما بخونین. موضوعش *داستان تمرکزه!* و کلا ازتون ۵ دقیقه زمان میگیره ⌛️

🫧🎧 اگه *استرس* دارین یا *تمرکز ندارین* فقط کافیه چشماتون رو ببندین و بهش گوش بدین.

«کاری که در *سکوت* و *تمرکز* ساخته می‌شود، اغلب ارزشی دارد که شلوغی دنیا نمی‌تواند تولیدش کند.» 📚از کتاب Deep Work

🦓 معرفی صوتی از کتاب چرا گورخرها زخم معده نمیگیرن “ اثر رابرت ساپولسکی”🦓 بنظرم یکی از مهم‌ترین کتاب‌هایی هست که درباره استرس نوشته شده.🦥 https://t.me/afghangirlsschool

یکی از پر حس ترین صداهایی که شنیدم 🎧🎶🎧 #استاد_ساربان

«انسان تنها موجودی است که می‌تواند برای اتفاقی که هنوز رخ نداده، بیمار شود…» 🌷🫀 — رابرت ساپولسکی ✨ از کتاب «چرا گورخرها زخم معده نمی‌گیرند» 📖☁️ #کتاب #استرس #روانشناسی #رابرت_ساپولسکی #چرا_گورخرها_زخم_معده_نمیگیرند:::

بعضی کتاب‌ها فقط اطلاعات نمی‌دن؛ یه جوری آدمو وادار می‌کنن دوباره به زندگی و حالِ دلش فکر کنه 🌱✨ کتاب Why Zebras Don’t Get Ulcers یا «*چرا گورخرها زخم معده نمی‌گیرند*» دقیقاً یکی از همون کتاب‌هاست 🤍 رابرت ساپولسکی توی این کتاب، یه سؤال ساده اما عمیق می‌پرسه: چرا حیواناتی که هر روز با خطر مرگ روبه‌رو هستن، کمتر از انسان‌ها دچار بیماری‌های ناشی از استرس می‌شن؟ 🫀 گورخر وقتی شیر رو می‌بینه، فرار می‌کنه؛ ضربان قلبش بالا میره، آدرنالین ترشح میشه و بدنش وارد حالت بقا میشه 🦓🦁 اما چند دقیقه بعد، اگر زنده بمونه، دوباره آروم علف می‌خوره… انگار نه انگار که چند لحظه قبل تا مرز مرگ رفته بوده 🍃 ولی ما آدما… حتی وقتی هیچ خطری وجود نداره، با فکر کردن به آینده، ترس از قضاوت، نگرانی مالی، شکست، تنهایی یا حتی خاطرات گذشته، بارها و بارها خودمون رو وارد حالت اضطراب می‌کنیم ☁️ یعنی بدن ما هنوز برای فرار از شیر ساخته شده، اما ذهنمون هر روز داره با هزار تا فکر خاموش می‌جنگه… 🕊️ و شاید یکی از تلخ‌ترین حقیقت‌های کتاب همین باشه: «بیشترِ زخم‌هایی که انسان می‌خوره، از اتفاقات واقعی نیست؛ از فکرِ اتفاقاتیه که هنوز نیفتادن…» این کتاب درباره‌ی استرسه؛ درباره‌ی خستگی‌های خاموش، اضطراب‌های پنهان و فکرهایی که آروم‌آروم حالِ آدم رو می‌گیرن 🌧️ کتابی که یادت می‌اندازه گاهی بیشتر از چیزی که دنیا داره به ما آسیب می‌زنه، این ذهنِ خسته‌ی خودمونه که داره بی‌وقفه می‌جنگه… 🤍

📚 کتابی که خیلی تو این شرایط توصیه میشه!! بنظرتون موضوعش چیه؟🙄

یکی از عمیق‌ترین و امیدوارکننده‌ترین جملاتی که تا امروز خوندم، از کتاب *«انسان در جستجوی معنا» * اثر ویکتور فرانکله...✨ جایی که وسط تاریک‌ترین لحظات تاریخ، وقتی مرگ هر لحظه نزدیک بود، هنوز چیزی وجود داشت که از انسان گرفته نمی‌شد: «ما که در اردوگاه‌های کار اجباری زندگی می‌کردیم، مردانی را به یاد داریم که از میان کلبه‌ها عبور می‌کردند، دیگران را دلداری می‌دادند و حتی آخرین تکه نان‌شان را می‌بخشیدند… شاید تعدادشان کم بود، اما همان‌ها کافی‌اند تا بفهمیم: همه‌چیز را می‌توان از انسان گرفت، جز یک چیز… آخرین آزادی انسان: اینکه در هر شرایطی، "نگرش" خودش را انتخاب کند و "راهش" را بسازد.» 🕊️🤍 گاهی زندگی شبیه یک بوم کاملاً تاریک می‌شود… اما حقیقت اینه که هنوز یک چیز دست خود ماست: «انتخاب ما» 🎀 🎨 قلم‌مو هنوز توی دست ماست… می‌تونیم انتخاب کنیم تسلیم بشیم یا ادامه بدیم 🌷 می‌تونیم انتخاب کنیم تلخ بشیم یا عمیق‌تر بشیم می‌تونیم انتخاب کنیم خاموش بشیم یا هنوز نور کوچیکی باشیم ✨ دنیا شاید همه‌چیز رو ازت بگیره… اما نمی‌تونه اینو ازت بگیره که «چطور بودن» رو انتخاب کنی 🌱

هر کجا هستم؛ باشم آسمان مال من است 🩵🫧

منم ناامید شدم 😔🪫 اما یادتونه؟ ما باهم یه قرار گذاشتیم اینکه مدرسه دختران افغان قراره جایی باشه که ما دخترا و پسرای افغانستانی به خودمون فرصت یادگیری یه مهارت رو بدیم و تو مسیر رشد و توسعه فردی، خودمون رو تبدیل به آ‌دمای ارزشمندتری کنیم! خواستم بهتون بگم اولین درسی که یاد گرفتیم همونی بود که بعدا تبدیل شد به شعارمون 😍 اینکه *«هرکجا که هستم؛ باشم آسمان مال من است» * 🪁🌈☁️ و حالا دوباره انگار این شعار همون درسی که این روزا باید بیشتر مرورش کنیم و از مسیر و کاری که می کردیم دست نکشیم.

سلامممم🌱☀️ • اول از همه امیدوارم حالتون این روزا خوب باشه و بهترینا براتون باشه👌 • همینطور که میدونید خیلی از دخترا و پسرامون مثل بچه های مدرسه دختران افغان این روزا تو شرایط سخت جنگ قرار داریم و خب احتمالا تو این شرایط بازم ما قراره تنهاترین آدم های این روزا باشیم! این شرایط با قطع شدن اینترنت واسمون بدترم شده به حدی که خیلیا حتی نمی تونن با خانواده هاشون♥️ که اینجا نیستن ارتباط بگیرن 😔 و خب دلتنگی، استرس، ناامیدی و از همه بدتر بلاتکلیفی حسی که ممکنه این روزا سراغمون اومده باشه خواستم بهتون بگم شاید نتونیم این روزا خیلی چیزارو تغییر بدیم اما ما هم کنارتونیم و البته همراه! قراره اینجا تو «بله و روبیکا » فعلا کنارهم باشیم حداقل شاید کمتر تنهاتر شدیم 🙄 پس حتما یادتون نره کانال مدرسه رو به دوستانتون معرفی کنید 👌 مرسی که کنارمونید🤍🫧