❲آکادمی روان‌شناسی افران❳

درود همراهان عزیزم💚 اگر این روزها درگیر بیش‌فکری، فرسودگی ذهنی، مشکلات ارتباطی، بی‌انگیزگی، سردرگمی یا تصمیم‌های سخت هستید، برای هماهنگی جلسات آنلاین مشاوره و کوچینگ فردی می‌تونید به من پیام بدید: @tehrani_reyhaneh در این جلسات فقط دربارهٔ مسئله صحبت نمی‌کنیم؛ باهم ریشه‌ها و الگوهای ذهنی و رفتاری تکرارشونده رو شناسایی می‌کنیم و به راهکارهای مشخص و قابل اجرا می‌رسیم. 📌در پایان هر جلسه، متناسب با مسئله و شرایط خودتون تمرین‌های اختصاصی دریافت می‌کنید. تمرین‌ها بین دو جلسه انجام می‌شن و در جلسهٔ بعد هم بررسی‌شون می‌کنیم تا فرایند تغییر فقط به صحبت ‌کردن محدود نشه و در زندگی روزمره ادامه پیدا کنه. برای اینکه بتونم روند جلسات و تمرین‌های هر فرد رو با دقت پیگیری کنم، ظرفیت پذیرش محدوده🌷

اگه فقط با آدم‌هایی همدلی می‌کنی که مثل تو فکر می‌کنن، احتمالاً بیشتر از اینکه احساسشون رو بفهمی، با شباهتی که بین‌تون وجود داره احساس راحتی می‌کنی. همدلی یعنی بتونی تجربه و احساس یک نفر رو ببینی و درک کنی، حتی وقتی با نظر، انتخاب یا سبک زندگی‌ش موافق نیستی. فهمیدن یک آدم به این معنی نیست که حتماً حق رو بهش بدی یا رفتارش رو تأیید کنی؛ یعنی قبل از قضاوت ‌کردن، تلاش کنی بفهمی دنیا از نگاه اون چطور دیده می‌شه... اگه فقط آدم‌های شبیه خودمون رو قابل ‌درک بدونیم، اسمش همدلی نیست؛ فقط دوست داشتن شباهت‌هاست.

توی همه‌ی رابطه‌ها تعارض و اختلاف نظر وجود داره؛ فرق رابطه‌ی سالم و ناسالم، توی نحوه‌ی دعوا کردنه! 🎧توی این اپیزود یاد می‌گیریم چطور اختلاف‌هامون رو بدون خراب ‌کردن رابطه مطرح کنیم، چطور شنیده بشیم، چطور گوش بدیم و چطور بعد از دعوا دوباره به هم برگردیم.❤️‍🔥

آدم‌ها ممکنه ناخواسته به کسی که دوستش دارن آسیب بزنن؛ اما چیزی که کیفیت رابطه رو مشخص می‌کنه، اشتباه‌ کردن نیست؛ رفتاریه که بعد از فهمیدن آسیبی که زدن، نشون می‌دن. وقتی می‌گی رفتارش ناراحتت کرده، آیا تلاش می‌کنه حرفت رو بفهمه، مسئولیتش رو بپذیره و رفتارش رو تغییر بده؟ یا تو رو «حساس» و «سخت‌گیر» می‌دونه، تقصیر رو گردنت می‌اندازه و فقط وقتی عذرخواهی می‌کنه که احساس کنه ممکنه از دستت بده؟ تفاوت پشیمانی دلی با ترس از دست ‌دادن، در رفتار بعد از عذرخواهی دیده می‌شه. کسی که واقعاً پشیمونه، فقط نمی‌گه «ببخشید»؛ می‌پرسه کجای رفتارش بهت آسیب زده، برای جبران تلاش می‌کنه و دفعهٔ بعد سعی می‌کنه همان رفتار رو تکرار نکنه! البته تغییر همیشه سریع و بی‌نقص نیست. بعضی الگوها برای اصلاح‌ شدن به زمان و تمرین نیاز دارن؛ اما باید نشونه‌ای واقعی از تلاش و پیشرفت وجود داشته باشه، نه یک چرخهٔ تکراری از: آسیب‌زدن، عذرخواهی‌کردن، آرام‌شدن موقت رابطه و دوباره همان آسیب. اگر بارها توضیح دادی، مرزت رو مشخص کردی و فرصت معقولی برای تغییر دادی، اما هنوز همان رفتار تکرار می‌شه، شاید مسئله این نیست که نتونستی درست منظورت رو برسونی. شاید او فهمیده که رفتارش آزارت می‌ده؛ اما ناراحتی تو هنوز براش دلیل کافی‌ای برای تحمل هزینهٔ تغییر نیست.💔 عشق فقط با ترس از دست ‌دادنت سنجیده نمی‌شه؛ با اهمیتی سنجیده می‌شه که وقتی هنوز در رابطه هستی، برای احساسات، امنیت و مرزهات قائل می‌شه! ✍️حامد صادقی|کارشناس ارشد روانشناسی

خیلی وقت‌ها چیزی که ما به اسم عشق افلاطونی می‌شناسیم، در واقع ترکیبی از اضطراب، بلاتکلیفی و ترس از دست‌ دادنه! رابطه‌ای که توش مدام باید حدس بزنی طرف مقابل چه حسی داره، دنبال توجهش بدوی، از سکوتش بترسی یا نگران باشی که چه زمانی ترکت می‌کنه، ممکنه هیجان زیادی داشته باشه؛ اما لزوماً امن و سالم نیست. بعضی از ما انقدر به بالا و پایین‌های عاطفی عادت کردیم که آرامش رو با بی‌علاقگی اشتباه می‌گیریم و اضطراب رو نشونه‌ی عاشق ‌بودن می‌دونیم درحالی‌که عشق سالم همیشه قرار نیست شبیه سقوط‌ کردن سرشار از آدرنالین باشه! گاهی عشق سالم یعنی: کنار یک نفر مجبور نباشی مدام خودت رو ثابت کنی، سکوتش تو رو نترسونه، بتونی نیازها و احساساتت رو بدون ترس بیان کنی و برای نگه ‌داشتنش، بخش‌هایی از خودت رو کنار نذاری. یکی از مهم‌ترین نشونه‌های رابطه‌ی امن اینه که دوست‌داشتن اون آدم باعث نشه خودت رو گم کنی. رابطه‌ی سالم قرار نیست همه‌ی اضطراب‌ها و زخم‌های گذشته‌مون رو یک‌ دفعه از بین ببره؛ اما باید فضایی بسازه که توش بتونیم بیشتر خودمون باشیم، نه اینکه برای پذیرفته ‌شدن، دائم نقش بازی کنیم یا از نیازهای خودمون فاصله بگیریم. پس فقط از خودتون نپرسید: «چقدر دوستش دارم؟» از خودتون بپرسید: «کنار این آدم، بیشتر خودم رو زندگی می‌کنم یا بیشتر خودم رو گم می‌کنم؟» عشق سالم فقط بهتون پروانه توی شکم و قیلی ویلی نمی‌ده؛ به سیستم عصبی‌تون ثبات، به رابطه‌تون امنیت و به خودتون اجازه‌ی واقعی ‌بودن می‌ده.❤️‍🔥 ریحانه طهرانی|کارشناسی ارشد روانشناسی

۳ کاری که می‌تونه در لحظه شدت اضطرابتون رو کمتر کنه: ۱. برای چند دقیقه محیطتون رو عوض کنید اگه توی اتاق یا فضای بسته موندید و ذهنتون مدام داره یک فکر رو تکرار می‌کنه، چند دقیقه برید بیرون، کمی راه برید یا حتی فقط جاتون رو عوض کنید. تغییر محیط، حرکت‌ کردن و توجه ‌کردن به چیزهای اطراف می‌تونه به ذهنتون کمک کنه از چرخه‌ی فکرهای تکراری کمی فاصله بگیره. قرار نیست اضطراب فوراً ناپدید بشه؛ هدف اینه که شدت موجش کمی کمتر بشه. ۲. نفستون رو آهسته‌تر کنید وقتی مضطرب می‌شیم، معمولاً نفس‌هامون سریع و سطحی می‌شن و همین موضوع می‌تونه احساس اضطراب رو شدیدتر کنه. سعی کنید از بینی نفس بکشید، اجازه بدید شکمتون کمی بالا بیاد و بازدمتون رو کمی طولانی‌تر از دم انجام بدید. مثلاً: چهار ثانیه دم شش ثانیه بازدم این کار رو چند بار تکرار کنید؛ بدون اینکه خودتون رو مجبور به نفس‌های خیلی عمیق کنید.. هدف، آروم‌تر کردن ریتم تنفسه؛ نه اینکه با فشار، اضطراب رو سرکوب کنید. ۳. به‌جای فکرکردن بی‌پایان، یک کار کوچک انجام بدید اضطراب معمولاً ما رو وارد چرخه‌ی «اگه این اتفاق بیفته چی؟» می‌کنه و باعث می‌شه فقط فکر کنیم، اما هیچ قدمی برنداریم. از خودتون بپرسید: «الان چه کار کوچیکی واقعاً از دستم برمیاد؟» اقدام هر چند کوچک می‌تونه احساس درماندگی و گیر کردن رو کمتر کنه. نکته‌ی مهم اینه که قرار نیست با فکر کردن، آینده رو کاملاً کنترل کنید. گاهی اوقات بهترین کاری که می‌تونید انجام بدید اینه که بدنتون رو کمی آروم کنید، از فکر فاصله بگیرید و فقط قدم بعدی رو بردارید. این راهکارها برای اضطراب‌های لحظه‌ای می‌تونن کمک ‌کننده باشن؛ اما اگه اضطرابتون شدید، مداوم یا مختل‌ کننده‌ست، بهتره فقط به تکنیک‌های فوری اکتفا نکنید و از متخصص کمک بگیرید.🤍 حامد صادقی|کارشناس ارشد روانشناسی

همیشه به مراجعین سوگوارم یادآوری می‌کنم که هدف سوگواری، فراموش‌ کردن عزیزی که از بین ما رفته یا از بین‌ بردن کامل غم نیست. ما به‌تدریج یاد می‌گیریم فقدان رو بخشی از داستان زندگی‌مون کنیم و با وجود دلتنگی، دوباره زندگی کنیم. وقتی موج سوگ ناگهانی برمی‌گرده، لازم نیست سریع متوقفش کنیم یا از خودمون مدام بپرسی چرا هنوز خوب نشدم؟.. برگشتن غم، لزوماً به معنای پسرفت نیست. ممکنه یک آهنگ، بو، تاریخ، مکان یا حتی یک صبح معمولی، خاطره‌ی فرد ازدست‌رفته رو زنده کنه.🖤 در چنین لحظه‌هایی می‌شه چند کار انجام داد: اول، با احساس نجنگیم به خودمون یادآور بشیم که: «الان موج دلتنگی اومده و طبیعیه که درد داشته باشه..» سرکوب‌ کردن مداوم غم معمولاً باعث نمی‌شه از بین بره؛ فقط فرصتی برای پردازش‌ شدن پیدا نمی‌کنه. دوم، به بدن کمک کنیم احساس رو تحمل کنه چند نفس عمیق، گذاشتن دست روی سینه، نشستن در یک جای امن، نوشیدن آب یا تماس با فردی قابل ‌اعتماد می‌تونه شدت موج هیجانی رو قابل ‌تحمل‌تر کنه.🫂 سوم، برای سوگ فضا ایجاد کنیم گریه‌کردن، نوشتن، دیدن عکس‌ها، حرف‌ زدن درباره‌ی فرد فوت شده یا انجام‌دادن یک یادبود کوچک، راه‌هایی برای ادامه‌ دادن پیوند عاطفی با او هستن. چهارم، زندگی‌کردن رو خیانت تلقی نکنیم(خیلی مهمه) خندیدن، لذت‌بردن، سفرکردن یا ساختن یک زندگی جدید به این معنا نیست که او رو فراموش کرده‌ایم. می‌شه هم‌زمان دلتنگ بود و زندگی کرد؛ این دو احساس با هم تضادی ندارن.🥲 پنجم، در روزهای سخت توقعمون رو از خودمون کمتر کنیم سالگردها، تولدها و مناسبت‌ها ممکنه سوگ رو دوباره پررنگ کنن. در این روزها، سبک‌تر کردن برنامه‌ها و درخواست حمایت، ضعف نیست؛ نوعی مراقبت از خوده. سوگ کاملاً ناپدید نمی‌شه؛ ظرفیت ما برای حمل‌کردنش بزرگ‌تر می‌شه. درد ممکنه گاهی دوباره برگرده، اما به‌مرور دیگه تمام زندگی رو اشغال نمی‌کنه. ما فرد از دست ‌رفته رو پشت سر نمی‌ذاریم؛ یاد می‌گیریم خاطره، عشق و جای خالیش رو با خودمون حمل کنیم و در کنارش، به زندگی ادامه بدیم.🕊️❤️‍🩹 ✍🏻حامد صادقی|کارشناس ارشد روانشناسی

🫀وقتی با کسی واقعاً صمیمی می‌شی، موقع خوندن پیام‌هاش می‌تونی صدای اون رو توی ذهنت بشنوی وقتی کسی رو خوب می‌شناسیم، مغزمون به ‌مرور صدای اون، لحن حرف‌ زدنش و سبک ارتباطیش رو یاد می‌گیره. برای همین ممکنه وقتی پیامش رو می‌خونیم، متن رو با صدای خودش توی ذهنمون بشنویم؛ انگار فقط کلمات رو نمی‌خونیم، بلکه بخشی از حضور اون آدم رو هم بازسازی می‌کنیم. به این تجربه می‌شه «تصویرسازی شنیداری» گفت؛ یعنی 🧠مغز صدای آشنا رو در ذهن شبیه‌سازی می‌کنه. برای همینه که گاهی یک پیام کوتاه از یک آدم خاص می‌تونه فوراً لبخند به لبمون بیاره، یا برعکس اضطرابمون رو بالا ببره؛ حتی قبل از اینکه دقیقاً بفهمیم منظورش چی بوده! البته این تجربه برای همه به یک اندازه اتفاق نمی‌افته، اما هرچه یک نفر برامون آشناتر و از نظر عاطفی مهم‌تر باشه، احتمال اینکه لحنش رو موقع خوندن پیام‌هاش در ذهن بازسازی کنیم بیشتر می‌شه. حامد صادقی| کارشناس ارشد روانشناسی

اینم اپیزود اعتمادبه‌نفس که قولش رو داده بودم💚🌷 سعی کردم همه‌چیز رو تا جای ممکن علمی، واقع‌بینانه و کاربردی بگم؛ چون متأسفانه درباره تقویت اعتمادبه‌نفس، توصیه‌های عجیب‌وغریب و غیرواقعی کم نمی‌شنویم😅🦦 توی این اپیزود هم درباره سوءتفاهم‌های رایج حرف زدم، هم وسط بحث با هم چندتا سؤال و تمرین داریم تا موضوع فقط در حد حرف باقی نمونه. بعد از گوش‌دادن، حتماً نظرتون رو برام بنویسید. بازخوردهای شما برام دلگرم‌کننده‌ست؛ نقدهاتون هم کمک می‌کنه کنار هم بهتر پیش بریم .🫱🏻‍🫲🏼

چیزی که تو رو متوقف کرده، نداشتن هدف نیست؛ این باوره که باید از همون ابتدا، بهترین هدف رو انتخاب کنی. بیشتر آدم‌ها، مسیر درستشون رو پیدا نمی‌کنن؛ بلکه در طول مسیر، اون رو می‌سازن.

شنیده‌ها حاکی از اینه که ممکنه دوباره اینترنت قطع بشه… نمی‌دونیم چقدر این خبر جدیه، اما امیدواریم که اتفاق نیفته. واقعاً همه‌مون از این شرایط بلاتکلیف و پر از تنش خسته‌ایم!❤️‍🩹 برای اینکه راه ارتباطی‌مون حفظ بشه، اگر تمایل داشتید می‌تونید توی کانال بله هم همراه ما باشید.👇🏼🫂 ble.ir/join/BA2oszEgbR

😂😫چرا بعضیامون وقتی می‌خندیم، به بغل دستی‌مون ضربه می‌زنیم؟ دلیلش اینه که 👇🏻 وقتی آدم‌ها خیلی می‌خندن یا یه چیزی خیلی براشون خنده‌داره، یه جورایی کنترل احساسات و واکنش‌های فیزیک‌شون کم می‌شه. بدن می‌خواد اون هیجان رو یه جوری تخلیه کنه. حالا این “تخلیه” می‌تونه به صورت صدای بلند، دست‌زدن، پَرپَر زدن یا همون ضربه زدن به بغل‌دستی باشه! 🟢 از نظر روان‌شناسی اجتماعی، این کار (مثلاً زدن به بغل‌دستی وقت خنده) یه جور شیوه‌ی اتصال اجتماعی یا “bonding” هست. یعنی ناخودآگاه داری به اون طرف می‌گی: «هی، تو هم با منی توی این حس خوب!» یه جور هم‌دلی فیزیکی. 💗 🔵 از دید عصبی (نورولوژیکی) هم، وقتی خیلی می‌خندیم، بخش‌هایی از مغز که مربوط به کنترل رفتارهای حرکتی هستن، مثل “لوب پیشانی”، یه‌کم از کنترل خارج می‌شن. برای همینه که بعضیا حتی ممکنه اختیار پخش زمین بشن یا به یکی بخندن و بزنن تو بازوش! 🟠 از دلایل دیگه‌ش تقویت خنده‌ی جمعیه (Laugh Amplification) بعضیا ناخودآگاه می‌زنن به بغل‌دستی تا اونم بیشتر بخنده! یه جورایی دارن فضا رو «داغ‌تر» می‌کنن. می‌گن: «ببین چقدر باحاله، توام بخند دیگه!» 🟡 گاهی هم هیچ دلیل خاصی هم نداره، فقط یه نفر سال‌ها همین‌طوری خندیده، حالا دیگه ناخودآگاه شده بخشی از استایل خندیدنش. مثل امضاش! 📌 در کل یه ترکیب از هیجان، احساس صمیمیت، و تخلیه‌ی انرژیه. خیلی طبیعیه، البته تا وقتی که طرف مقابل اذیت نشه. 🙌🏼😬

سلام دوستان، وقتتون بخیر💚 من درباره‌ی دوره‌ی «ذهن وراج» یه توضیحی بدم: دوره ذهن وراج برای بهبود نشخوار فکری طراحی شده و همچنان در حال ثبت‌نامه و تا الان بیش از هزار دانشجو داشته🫱🏻‍🫲🏼 🎧این دوره یک دوره‌ی صوتی آفلاین شامل ۱۱ اپیزود به همراه تمرین‌های عملیه که با رویکردهای علمی مثل CBT، ACT، نوروساینس و روان‌شناسی تروما طراحی شده تا بهتون کمک کنه از چرخه‌ی نشخوار فکری خارج بشید. 📌بخشی از سرفصل‌های دوره: •طیف نشخوار فکری؛ از افکار مزاحم تا وسواس فکری (OCD) •صدای منتقد درونی، کودک درون و بازوالدگری •فلج تحلیلی و پارادوکس انتخاب •نشخوار فکری از نگاه نوروساینس(علوم اعصاب و مغز) •تروما و روان‌زخم •مهارت فاصله گرفتن از افکار (Defusion) •مقایسه، فومو (FOMO) و احساس ناکافی بودن •نشخوار در روابط، ذهن‌خوانی و سناریوسازی •کمال‌گرایی، اهمال‌کاری و چرخه‌ی شرم 🎁 هر اپیزود تمرین اختصاصی داره و با یک‌بار تهیه دسترسی به فایل‌ها دائمیه و می‌تونید بارها مرور کنید. هزینه‌ی ثبت‌نام با احترام: ۵۵۰ تومان در صورت تمایل به ثبت‌نام به آیدی زیر پیام بدید تا فوراً لینک کلاس براتون ارسال بشه.🌷👇🏼 @tehrani_reyhaneh

اغلب بچه‌هایی که یاد نگرفتن پدر داشتن چه حسیه، بیشتر تو بزرگسالی دنبال امنیت می‌گردن تا عشق.❤️‍🩹

اینم تمرین‌هایی که قولش رو داده بودم، به‌همراه یه پیشنهاد ویژه✨ امیدوارم این تمرین‌ها براتون مفید و اثربخش باشن و بتونن توی مسیرتون کمکتون کنن.🌷 حتماً این پست رو ذخیره کنید و برای عزیزانی که فکر می‌کنید بهش نیاز دارن، بفرستید.💚

🎧 قبل از اینکه این اپیزود رو گوش بدی، یه خواهش دارم... فقط از خودت بپرس: آخرین باری که ذهنت واقعاً آروم بود، کی بود؟ منظورم به وقتی که خواب بودی... یا حواست پرت بود نیستا... می‌خوام بدونم واقعاً کی تونستی بدون مرور گذشته، بدون نگرانی برای آینده و بدون تحلیل کردن همه‌چیز، آروم باشی؟ فکرا میان و میرن اما کی بهشون بی‌توجه بودی و خودتو غرقشون نمی‌کردی؟ اگر جوابت «یادم نمیاد» یا «خیلی وقته...»ست، این اپیزود برای شماست. توی این فایل صوتی سعی کردم مفید و مختصر براتون از این بگم که: • نشخوار فکری چیه؟ • چرا هرچی بیشتر فکر می‌کنیم، کمتر به جواب می‌رسیم؟فرقش با تحلیل سالم و افکار مزاحم چیه؟ + و دوتا تمرین ساده که می‌تونه از همین امروز کمکت کنه از این چرخه فاصله بگیری. این اپیزود، فقط یه آموزش نیست، ادامه‌ی همون مسیریه که این هفت شب با هم شروع کردیم. آخر اپیزود، درباره ادامه‌ی این مسیر و کلاس صوتی «ذهن وراج» هم صحبت کردم. اگر بعد از شنیدن اپیزود احساس کردید تمایل دارید راهکارهای عمیق‌تر و متناسب با شرایط خودتون یاد بگیرید، برای دریافت اطلاعات و ثبت‌نام به آیدی زیر پیام بدید: @tehrani_reyhaneh 💚

مهارت‌های اجتماعی تا اینجا با اختلاف جلو افتاده، پس اپیزود بعدی می‌ریم سراغش.🤌🏼 اگه به مهارت‌های رابطه عاشقانه رأی دادین، نگران نباشین؛ اونم خیلی زود نوبتش می‌رسه.🤎 هر موضوعی هم که توی کامنت‌ها می‌نویسین، می‌خونم و دونه‌دونه براش محتوا آماده می‌کنم.🌷

❲آکادمی روان‌شناسی افران❳ pinned an audio file

🎙️اپیزود جدید منتشر شد✨ این اپیزود رو برای کسایی ضبط کردم که... • هرچقدر تلاش می‌کنن، باز احساس می‌کنن کافی نیستن • به موفقیت می‌رسن، اما ذهنشون می‌گه: «می‌تونستی بهتر باشی یا تلاشت شانسی بوده...» • ازشون تعریف می‌شه، اما باورش نمی‌کنن💔 • مدام خودشون رو با بقیه مقایسه می‌کنن و با یه صدای منتقد توی ذهنشون در جنگن! توی این اپیزود درباره‌ی خودتردیدی، ریشه‌های شکل‌گیریش و مهم‌تر از همه، اینکه چطور می‌شه دوباره به خودمون اعتماد کنیم، صحبت کردم. اگر حتی یکی از این جمله‌ها براتون آشناست، فکر می‌کنم این اپیزود ارزش وقت گذاشتن رو داره.🤍🌱