أح‌ياء

فریب نازکی دست آن نگار مخور که در فشردن دل، سخت آهنین چنگ است • صائب تبریزی | @Ahyaa1112 •

با چُنین گنج که شد خازنِ او روحِ امین به گدایی به درِ خانهٔ شاه آمده‌ایم • حافظ | @Ahyaa1112 •

دل داده ام به یاری عاشق‌کشی نگاری مرضیة السجایا محمودة الخصائل

دو چشمم خون‌فشان از دوری آن دلستانستی که لعلش گوهرافشان، سنبلش عنبرفشانستی چه سان خورشید رویت را مه تابان توان گفتن؟ که از روی تو تا ماه، از زمین تا آسمانستی حرامم باد دلجوییّ پیکانش اگر نالم ز زخم ناوکی کز شست آن ابرو کمانستی غمش گفتم نهان در سینه دارم ساده‌لوحی بین که این سِر در جهان فاش است و پندارم نهانستی در این بستان به پای هر صنوبر جویی از چشمم روان از حسرت بالای آن سرو روانستی بیا شیرین‌زبانی بین که همچون نیشکر خامه شکربار از زبان هاتف شیرین‌زبانستی • هاتف اصفهانی | @Ahyaa1112 •

مستی بهانه کردم و چندان گریستم تا کس نداندم که گرفتار کیستم یارب! چه چشمه ایست محبّت که من از آن یک قطره آب خوردم و دریا گریستم • واقف هندی | @Ahyaa1112 •

اگر خلاصه بخواهم بگویم. چنانکه در شرایط تورمی اگر درآمد ثابت بماند، فرد به سمت فقر نیل خواهد کرد؛ ایمان در شرایط کنونی هم اگر در بهترین حالت مثلا ثابت بماند به سمت کفر نیل خواهد کرد. لذا باید چنانچه شرایط وخیم می‌شود ایمان هم عمق پیدا کند. و ایمان عمیق نمی‌شود مگر با شک مقدس. اسلام اگر اسلام باشد و عرضه داشته باشد از پس شک ها بر می‌آید. لذا شک کنید.

کنون که صاحب مژگان شوخ و چشم سیاهی نگاه دار دلی را که برده‌ای به نگاهی مقیم کوی تو تشویش صبح و شام ندارد که در بهشت نه سالی معین است و نه ماهی چو در حضور تو ایمان و کفر راه ندارد چه مسجدی چه کنشتی، چه طاعتی چه گناهی مده به دست سپاه فراق ملک دلم را به شکر آن که در اقلیم حسن بر همه شاهی بدین صفت که ز هر سو کشیده‌ای صف مژگان تو یک سوار توانی زدن به قلب سپاهی چگونه بر سر آتش سپندوار نسوزم که شوق خال تو دارد مرا به حال تباهی به غیر سینهٔ صد چاک خویش در صف محشر شهید عشق نخواهد نه شاهدی، نه گواهی اگر صباح قیامت ببینی آن رخ و قامت جمال حور نجویی، وصال سدره نخواهی رواست گر همه عمرش به انتظار سرآید کسی که جان به ارادت نداده بر سر راهی تسلی دل خود می‌دهم به ملک محبت گهی به دانهٔ اشکی، گهی به شعله آهی فتاد تابش مهر مهی به جان فروغی چنان که برق تجلی فتد به خرمن کاهی • فروغی بسطامی | @Ahyaa1112 •

مرا دلیست ره عافیت رها کرده وجود خود هدف ناوک بلا کرده ز جور چرخ ستم دیده و رضا داده ز خوی یار جفا دیده و وفا کرده به کار خویش فرو رفته مبتلا گشته به درد عشق مرا نیز مبتلا کرده هر آنچه داشته از عقل و دانش و دل و دین ز دست داده و سر در سر هوی کرده گهی ز بی‌خردی آبروی خود برده گهی ز بی‌خبری قصد جان ما کرده به قول و عهد بتان غرّه گشته وز سر جهل خیال باطل و اندیشهٔ خطا کرده عبید را به فریبی فکنده از مسکن ز دوستان و عزیزان خود جدا کرده • عبید زاکانی | @Ahyaa1112 •

یا رب! آن ابرو، چه محرابی است کز سودای او؟ در زوایای فلک پیوسته یارب یارب است

• @Ahyaa1112 •

○ كأنّي بنفسي واقفة بين يديك • #علماءنا | @Ahyaa1112 •

گر بشکافد هنوز خاک شهیدان عشق آید از آن رفتگان زمزمه دوست دوست • فؤاد کرمانی | @Ahyaa1112 •

Mohsen Chavoshi – 40 Rooz

"چهل روز" شعر: امید روزبه آهنگساز: محسن چاوشی تنظیم‌کننده: رضا فوادیان

چندان بُوَد کرشمه و نازِ سَهی‌قدان کآید به جلوه سروِ صنوبرخَرامِ ما • حافظ | @Ahyaa1112 •

تاب نگاه شمع رخش چون نداشتم بی‌تاب تر ز اشک فتادم به دامنش • لاأدري | @Ahyaa1112 •

با چُنین گنج که شد خازنِ او روحِ امین به گدایی به درِ خانهٔ شاه آمده‌ایم • حافظ | @Ahyaa1112 •

منم آن گدا که باشد سر کوی او پناهم لقبم شه گدایان که گدای پادشاهم به غضب نگاه کردی و دگر نگه نکردی نگهی دگر خدا را که خراب آن نگاهم • محتشم کاشانی | @Ahyaa1112 •

ازین پس شهریارا ما و از مردم رمیدن‌ها که من پیوند خاطر با غزالی مشک‌مو کردم • شهریار | @Ahyaa1112 •

چشمی دارم همه پر از دیدن دوست با دیده مرا خوشست چون دوست دروست از دیده و دوست فرق کردن نتوان یا اوست درون دیده یا دیده خود اوست • ابوسعید ابوالخیر | @Ahyaa1112 •