Akademîya Roj

Şehîd Atakan Mahir di temenê xwe yê ciwan de bazdana xwe ya azadiyê dest pê kir. Ew ji Dêrsimê bû, li Dêrsimê li ber xwe da û li wir beşdarî karwanê nemiriyan bû. Wî wek gerîlayê serdema fezayê û fîlozofê vê pirsê bersiv da ku Kurdek û Elewiyek, li hemberî tiştên ku jiyaye, divê çawa azad bijî. Di 8. salvegera şehadeta wî de, em Fermandarê mezin ê Dêrsimê bi rêz û hurmet bi bîr tînin. Em wek ciwanên Kurdistanê û yên têkoşînê soz didin ku em ê rêya wî esas bigirin û li gorî wê bijîn. Şehîd Atakan Mahir genç yaşlarda başlattı özgürlük koşusunu. Dersim'liydi, Dersim'de direndi ve orada ölümsüzler kervanına katıldı. Bir Kürdün, bir Alevinin yaşadıklarına karşılık nasıl özgür yaşaması gerektiğini uzay çağının gerillası, filozofu olarak cevap verdi. Şehadetinin 8. yılında Dersimin büyük komutanını saygıyla anıyor, Kürdistanın ve mücadelenin gençleri olarak yolunu esas alarak yaşayacağımızın sözünü veriyoruz.

Ji Amedê ber bi jor ve, hevgirtin û têkoşîn mezin dibe. Dîmen ji paytexta Kurdistanê, Amedê ne. Bi taybetî li Amedê û li gelek bajarên Bakurê Kurdistanê, gel li dijî madeyên narkotîk û fuhûşê nobetê digire û li hember van pirsgirêkên ku jiyana civakî tehdît dikin, destwerdanê dike. Ciwanên welatparêz li gelek bajarên Kurdistanê li dijî polîtîkayên ku civakê diheşînin, ciwanan ber bi narkotîk û fuhûşê ve dikişînin û nirxên civakî dikin hedef, rabûne ser piyan. Di vê bingehê de, girîng e ku ciwan û gelê Kurdistanê ji bo parastina jiyana civakî û pêşeroja ciwanan, beşdarî vê têkoşînê bibin. Divê li her taxê, li her malê û di her qadê jiyanê de hevgirtineke bêtir rêxistinkirî û bi zanebûn were pêşxistin. Em hevalên xwe yên ku têkoşînê didin silav dikin û dibêjin ku serkeftina dawî ya têkoşîna me bêguman e. Amed’den yükselen dayanışma ve mücadele büyüyor. Görüntüler Kürdistan’ın başkenti Amed’den. Başta Amed olmak üzere Bakurê Kürdistan’ın birçok kentinde halk, uyuşturucu ve fuhuşa karşı nöbet tutuyor, toplumsal yaşamı tehdit eden bu sorunlara karşı müdahalelerde bulunuyor. Yurtsever gençlik, Kurdistan’ın birçok kentinde toplumu zehirleyen, gençleri uyuşturucu ve fuhuşa sürükleyen, toplumsal değerleri hedef alan politikalara karşı harekete geçmiş bulunmakta. Bu temelde Kürdistan gençliğinin ve halkının; toplumsal yaşamı savunmak ve gençlerin geleceğini korumak için bu mücadeleye katılması önem taşıyor. Her mahallede, her evde ve yaşamın her alanında daha örgütlü ve bilinçli bir dayanışmanın geliştirilmesi gerekiyor. Mücadele eden yoldaşlarımızı selamlıyor, mücadelemizin kesin zafer olduğunu belirtiyoruz.

Aram Tigran, 15 Ocak 1934'te Qamishlo kentinde, Ermeni Soykırımı'nda köyleri yakılmış, akrabaları ve sevdikleri katledilmiş Kulplu bir anne ile Sasonlu bir babanın evinde dünyaya gözlerini açtı. Soykırımdan kaçmış, yurdundan sürgün edilmiş bir ailenin evladı olan Aram Tigran'ın ilerleyen tarihlerde ezgilerine dökülecek olan yurt sevgisi ve geri dönme sevdası buralardan başlayacaktı. Aram Tigran, sanatı sevmeyi ve üretmeyi küçük yaşlarda babasından öğrendi. Öğrendiği gibi de sanatını üretmeye geçti. Daha 15 yaşındayken bölgedeki eğlencelere katılıp sanatını icra etmeye başladı. Bu dönemlerde, oğlunun da kendisi gibi sanata özel bir yetkinliği olduğunu fark eden babası, onun sanatçı olmasını istediğini söyledi. Aram Tigran'ın hikâyesi aslında burada başlamış oldu. İlerleyen yıllarda Qamishlo'da birçok şarkı söyledi, birçok ezgi üretti. Sonrasında, 1976 yılında Erivan'a yerleşti ve 1985 yılına kadar Erivan'da müzik üretmeye devam etti. 1990 yılında bu kez Avrupa'ya yerleşen Aram Tigran, burada da 435 şarkıyı derleyip seslendirdiği bir dönem geçirdi. Aram Tigran'ın ezgileri yalnızca kendi halkının ezgileri olmaktan çıktı. Kürtçe, Ermenice, Türkçe, Süryanice ve Yunanca gibi birçok dilde şarkılar besteleyerek acılarını, hasretini ve sevdalarını evrenselleştirdi; halklar arasında müziğiyle bir köprü oldu. Yeri geldi Ermeni halk ezgilerini Kürtçeye çevirdi, yeri geldi özgürlük gerillasının şarkılarının müziğini kendisi besteledi. Kürtçe ezgileriyle, Kürt Halk Önderi'nin “Bu sesi duyduğumda, bu ses sahipsiz kalmamalı, bu ses sahiplenilmeli, bu ses ölmemeli, bu ses başarıya gitmeli.” dediği bir ilham kaynağı oldu. Sonrasında, kendisine bu kadar hayranlık duyan Kürt Halk Önderi ile Suriye sahasında tanıştı ve onun değerli bir yoldaşı olarak adını tarihe yazdırdı. Aram Tigran, 17 sene önce bugün yaşama gözlerini yumdu. Aram Tigran belki fiziki olarak aramızdan ayrıldı ama bugün besteleri, ezgileri ve ilham kaynağı olduğu özgürlük hareketiyle ölümsüz bir kültürü geride bıraktı.

Aram Tigran di 15ê Çileya 1934an de li bajarê Qamişloyê, di malbateke ku dayika wî ji Kulpa ye û gundên wan di dema Qirkirina Ermeniyan de hatibûn şewitandin, xizm û kesên wan ên delal hatibûn qetilkirin, bavê wî jî ji Sasûnê bû, çavê xwe li dinyayê vekir. Aram Tigran, ku zarokê malbateke ji qirkirinê reviyabû û ji welatê xwe hatibû sirgûnkirin, evîna welat û daxwaza vegerê ku di salên pêş de dê di stranên wî de bihata derbirîn, ji vir ve dest pê kir. Aram Tigran hîn di temenê biçûk de ji bavê xwe hez kirina hunerê û hilberîna hunerî fêr bû. Wekî ku fêr bû, dest bi afirandina hunera xwe kir. Di temenê 15 saliyê de beşdarî şahî û şahiên herêmê bû û dest bi pêşkêşkirina hunera xwe kir. Di wan salan de bavê wî, ku dîtibû kurê wî jî wekî xwe jêhatî û bi hunerê re girêdayî ye, jê re got ku dixwaze ew bibe hunermend. Bi rastî jî çîroka Aram Tigran ji wê demê ve dest pê kir. Di salên pêş de li Qamişloyê gelek stran got û gelek stran û ezgî afirand. Paşê, di sala 1976an de koçî Erîvanê kir û heta sala 1985an li wir berhemên xwe yên muzîkê berdewam kir. Di sala 1990an de vê carê koçî Ewropayê kir û li wir jî serdemek derbas kir ku tê de 435 stran kom kir û bi dengê xwe xwend. Ezgiyên Aram Tigran êdî tenê ezgiyên gelê wî neman. Wî bi Kurdî, Ermenî, Tirkî, Suryanî û Yewnanî gelek stran nivîsîn û bestekirin û bi muzîka xwe êş, hasret û evîna gelan gerdûnî kir; bi hunera xwe bû pira di navbera gelan de. Carinan stranên gelêrî yên Ermeniyan diguhezand Kurdî, carinan jî muzîka stranên gerîlayên azadiyê bestekir. Bi stranên xwe yên Kurdî bû çavkaniyek îlhamê ku Rêberê Gelê Kurd gotibû: “Dema ez vê dengî dibihîzim, divê ev deng bê xwedî nemîne, divê were xwedîkirin, ev deng nemire û divê biçe serkeftinê.” Paşê, Aram Tigran li qada Sûriyê bi kesê ku ew qasî heyranê dengê wî bû re nas bû û wekî hevalekî hêja navê xwe di dîrokê de nivîsand. Aram Tigran 17 sal berê, di roja îro de, çavên xwe ji vê dinyayê re girt. Her çend Aram Tigran bi bedenî ji nav me veqetiya be jî, ew bi besteyên xwe, bi ezgiyên xwe û bi tevgera azadiyê ya ku bûye çavkaniya wê ya îlhamê, çandeke nemir li dû xwe hişt.

Kürdistan’da çeteleşmeye dur!

Ortadoğunun, Kafkasyanın ve Kürdistan coğrafyasının kadim halklarından olan Ezidi halkı tarihi boyunca "ferman" olarak adlandırdıkları 73 Katliamdan geçmiştir. Bunlardan en ağırı olan 73. Ferman 2014 yılının 3 Ağustosunda barbar DAİŞ çetelerinin Şengale başlattığı saldırı ile gerçekleşmiştir. DAİŞ çetelerinin barbarlığı karşısında KDP'nin bölgeyi savunmayı reddetmesi, bölgeden geri çekilerek Şengal halkına ihanet etmesi daha da büyük bir trajedinin doğmasına yol açmıştır. DAİŞ çetelerinin saldırıları sonucunda binlerce Ezidi katledilmiş, 200.000 Ezidi topraklarından olmuştur. Fakat Ezidi halkı sadece topraklarından kaçmak zorunda kalmanın acısını yaşamamıştır. Çünkü onlar sadece evlerini değil aynı zamanda DAİŞ çetelerinin kaçırdığı akrabalarını, dostlarını ve sevdiklerini de Şengalde bırakmak zorunda kalmıştır. Binlerce Ezidi'yi kaçıran barbar DAİŞ çeteleri kaçırdığı Ezidileri cinsel köleliğe zorlamış, bir halkın imhasını tarihte birçok kez görüldüğü gibi sistematik tecavüz üzerinden gerçekleştirmeye çalışmıştır. DAİŞ çetelerinin 3 Ağustos günü gerçekleştirdiği katliam Şubat 2016'da Avrupa Parlamentosu tarafından soykırım olarak tanınmış, aynı yılın Haziran ayında da Birleşmiş Milletler Halklar Meclisi yaşananlarının bir soykırım olduğunu kayıtlara geçirmiştir. Fakat 72 fermanın yok edemediği Ezidi halkı 73. Fermandan da başı dik çıkmış ve anayurdundaki varlığını korumayı başarmıştır. Özgürlük Gerillasının dağlardan inerek başlattığı Şengali kurtarma hamlesi sonucunda Ezidi halkı da kendi özsavunmasını örgütlemeyi başarmış ve Kasım 2015'te Şengali özgürleştirmiştir. Özgürlük Hareketinin de girişimleri sonucunda Ezidi halkı ihanet çizgisine karşı Şengalde kendi özsavunma ve özyönetim güçlerini kurmuş, daha bir yıl önce 21. yüzyılın en vahşi soykırımlarından birinin gerçekleştiği Şengal bölgesi özgür bir bölge haline gelmiştir. Şimdi Ezidi Soykırımının 12. Yılında Ezidi halkının 74. Fermandan geçmemesi için, dinini ve kültürünü kendi topraklarında özgür bir şekilde yaşayabilmesi için, geçmişin yaralarının sarılabilmesi için demokratik, komünal toplum mücadelesinde birleşelim, geçmişle yüzleşelim ve özsavunmamızı güçlendirelim. Katledilen, sürgüne zorlanan lâkin değerlerini ve yurdunu asla bırakmayan Ezidi halkımızı, 73. Fermanın 12. yılında saygı ve minnetle anıyoruz.

Rojhilata Navînê, Qafqasyayê û erdnîgarîya Kurdistanê de gelê Êzidî yek ji gelên herî kevnar e. Gelê Êzidî di dîroka xwe de ji 73 fermanan, ku wan bi navê "ferman" têne binavkirin, derbas bûye. Ya herî giran ji wan, Fermana 73'an bû ku di 3'ê Tebaxa 2014'an de bi êrîşa çeteyên barbar ên DAÎŞê li Şengalê dest pê kir. Li hember barbarîya çeteyên DAÎŞê, KDP'ê parastina herêmê red kir û bi vekişîna ji herêmê xiyanet li gelê Şengalê kir, ku ev jî bû sedema trajediyeke mezintir. Di encama êrîşên DAÎŞê de hezaran Êzidî hatin kuştin û 200.000 Êzidî ji axa xwe hatin derxistin. Lê gelê Êzidî tenê êşa dûrketina ji welatê xwe ne jiyaye. Ji ber ku ew ne tenê malên xwe, lê her weha xizm, heval û hezkiriyên xwe yên ku ji aliyê çeteyên DAÎŞê ve hatibûn revandin jî li Şengalê hiştin. Çeteyên barbar ên DAÎŞê, ku hezaran Êzidî revandin, wan bi zor kirin ku bibin koleyên cinsî û wekî ku di dîrokê de gelek caran hatiye dîtin, hewl dan ku bi rêya destdirêjiyên sîstematîk gelêk tune bikin. Komkujiya ku DAÎŞê di 3'ê Tebaxê de pêk anî, di Sibata 2016'an de ji aliyê Parlamentoya Ewropayê ve wekî soykirim hate nasîn û di Hezîrana heman salê de jî ji aliyê Neteweyên Yekbûyî ve di tomaran de wekî soykirim hate qeyd kirin. Lê gelê Êzidî ku 72 ferman nekarîbûn tune bikin, ji Fermana 73'an jî serbilind derket û hebûna xwe li welatê bav û kalan parast. Di encama operasyonên rizgarkirina Şengalê de ku Gerîlayên Azadiyê ji çiyayan dest pê kirin, gelê Êzidî jî karî özparastina xwe rêxistin bike û di Mijdara 2015'an de Şengal azad kir. Di encama hewildanên Tevgera Azadiyê de jî gelê Êzidî li dijî xeta xiyanetê li Şengalê hêzên xwe yên özparastin û xwerêvebirinê ava kirin. Bi vî awayî, herêma Şengalê ku salek berê şahidê yek ji hovane­tirîn soykirimên sedsala 21'an bû, bû herêmeke azad. Niha, di sala 12'an a Soykirina Êzidiyan de, ji bo ku gelê Êzidî ji Fermana 74'an derbas nebe, dîn û çanda xwe li ser axa xwe bi azadî bijî, birînên rabirdû werin sar kirin, em di têkoşîna civaka demokratîk û komunal de yek bibin, bi rabirdû re rû bi rû bimînin û özparastina xwe bihêz bikin. Di sala 12'an a Fermana 73'an de, em bi rêz û spas gelê me yê Êzidî yê ku hat kuştin, hat sirgûnkirin lê qet nirx û welatê xwe nehêşt, bi bîr tînin.

📌Pêşeng’in Ağustos Sayısı Yayımlandı “Gençliğin Sesi” sloganıyla yayın hayatını sürdüren Pêşeng dergisinin Ağustos 2026 tarihli ikinci sayısı, basılı yayının ardından şimdi de PDF formatında okurların erişimine açıldı. Gençlik ve öncülük ekseninde hazırlanan…

📌Pêşeng’in Ağustos Sayısı Yayımlandı “Gençliğin Sesi” sloganıyla yayın hayatını sürdüren Pêşeng dergisinin Ağustos 2026 tarihli ikinci sayısı, basılı yayının ardından şimdi de PDF formatında okurların erişimine açıldı. Gençlik ve öncülük ekseninde hazırlanan yeni… https://rojmedia.com/pesengin-agustos-sayisi-yayimlandi/

Özel savaşın yayılımcısı, Kürt gençlerini tuzağa çeken, Kürt gençleri üzerinden rant sağlamaya çalışan uyuşturucu tacirlerine karşı Yurtsever gençlik her alanda topyekün mücadele edecektir! Tacirlere, yandaşlarına ve onların başlarına açık çağrımızdır; Yurtsever Kürt gençliği öfkesini örgütlemiş, yılların mücadele tarihini omuzlarına almıştır. Siz ve sizin gibilerin tarihinde de ancak bu öfkenin altında ezilmekten başka bir şey yoktur, olmayacaktır! Ya uyarıları dinleyip gideceksiniz ya da hayatınızda karşılaşamayacağınız felaketleri sizin ve başınızı çekenlerin üstüne yağdıracağız! "İnsanı Kıran Silah : Uyuşturucu" başlıklı yazımızı okumak için; 👇 https://komunaciwanrenas.org/yazilar/insani-kiran-silah-uyusturucu.html

https://komunaciwanrenas.org/yazilar/ekolojik-yasam-toplumsal-dengedir.html

https://komunaciwanrenas.org/yazilar/doganin-ve-toplumun-temel-kanunu-oz-savunma-nedir.html

"Ez ji bo gelê xwe çûme çiya, ne ji bo muzîkê. Ez naçim Ewropayê." Di rojnameyên Delîlayê de, deftera sêyem di Çileya sala 2007'an de dest pê dike û di hefteya dawî ya Adara wê salê de bi dawî dibe. Di wê demê de Delîla di dawiyê de digihîje armanca xwe û ji bo şerê li Bakur derbas dibe. Ji sala 1999'an ve, dema ku di 17 saliya xwe de çûbû çiya, hemû armanca Delîlayê ev bû. Lê rêxistin dixwest wê bişîne Ewropayê. Ji ber dengê wê yê xweş, her carê hewl dida ku wê razî bike ku di karên çandê de bixebite. Lê Delîla her carê red dikir. Bi heman gotinê li ser helwesta xwe disekinî: "Ez ji bo gelê xwe çûme çiya, ne ji bo muzîkê. Ez naçim Ewropayê." Di Sîlvanê de, di Tebaxa sala 2013'an de, sibehê Cejnê li mala Dayîka Gulsûmayê, dema ku li ser sofra erdê bi hev re rûniştibûn û sohbet dikirin, birayê Delîlayê, Ebdulbaqî, wiha dibêje: "Ev di sala 2005'an de bû. Wê demê Delîla li Başûr, li Metînayê bû. Delîla her dem dixwest derbasî Bakur bibe û şer bike. Doktor Alî hebû, di Hêzên Parastina Gel de. Bi taybetî ew zext dikir ku Delîla here Ewropayê. Delîla jî bersiv dida û digot: 'Ger vê carê jî min bixapînî û neşînî Bakur, ez ê hem te re hem jî bi xwe re yek gule bipelqînim. Cihê min çiya ne, Ewropa nîne. Bila tu vê bizanî.'

"Li dijî hemû siyaseta şer a dijmin ku ez li ser lingan mayîme û berxwedan dikim, ez vê çalakiyê mafê xwe dibînim. Divê gelê me bizane ku fedayiyên bi ruhê Apocu têne şer kirin hene. Divê gelê Kurd hay ji vê yekê hebe ku hêzeke leşkerî ya wek HPG bi çi qasî ruhê fedayî şer dike û bê tu xof û guman xwe ji bo gelê xwe dide. Heke pêwîst be, em ji bo gelê xwe jî dikevin nav van cure çalakiyan. Ji bo min her perçeyek ji laşê min Nûsaybîn, Sûr û Cizîr e. Divê gelê me vê yekê baş bizane. Ez dixwazim bersivekê bidim vê qonaxa dîrokî. Ji bo vê welatê ku em canê xwe bê tu dudilî jê re dikin qurban, ji bilî şer kirin tu alternatîf tune ye. Serî xwar kirin xiyanet li vê qonaxa dîrokî ya ku divê lê were berxwedan e. Ez vê çalakiyê wek rexneya xwe ya li hember vê gelê pêk tînim." "Düşmanın tüm savaş politikalarına karşı ayakta duran ve direnen yurtsever halkım için bu eylemi gerçekleştirmeyi bir hak görüyorum. Halkımızın, Apocu ruhla savaşan fedailerin olduğunu bilmesi gerekiyor. Kürt halkının, HPG gibi askeri bir gücün ne denli fedai bir ruhla savaştığını ve hiçbir kaygı yaşamadan kendini adadıklarının bilincine varmaları lazım. Gerektiğinde halkımız için bu tarz eylemselliklere de gireriz. Benim için bedenimin her parçası Nûsaybîn, Sûr, Cizîr’dir. Halkımızın bunu iyi bilmesi gerekiyor. Bu tarihi sürece cevap olmak istiyorum. Uğruna canımızı hiç tereddüt etmeden feda ettiğimiz bu ülke için savaşmaktan başka alternatif yoktur. Boyun eğmek, direnilmesi gereken bu tarihi sürece ihanet etmektir. Bu eylemi bu halka özeleştiri olarak yapıyorum."

Henüz elveda demediler.

11 sal berê, bi şîara "Bi hev re parastin, bi hev re ava bikin" ji bo beşdarbûna di avakirina nû ya Kobanê de, 33 rêwiyên xewnê li Navenda Çandê ya Amara li Pirsûsê civiyan û di êrîşa hov a DAIŞ'ê de hatin qetilkirin. Di çenteyên wan de lîstokên ku ji bo zarokên Kobanê dibirin hebûn; di dilên wan de jî bahoza şoreşekê û hêviya pêşerojeke azad hebû. Piraniya wan ciwanên enternasyonalîst ên Tirkiyeyê bûn. Wan dixwest bibin pirek di navbera Tevgera Şoreşger a Tirkiyeyê û Şoreşa Rojava de, biratiya gelan û yekîtiya têkoşînê mezintir bikin. Heta ku li van axan edalet û aşitî were bicîhkirin, têkoşîna me dê bidome. Veguhastina xewnên wan ên nîvco mayî bo rastiyê û avakirina pêşerojeke wekhev û azad erkê me ye. Tu xewna ku ji bo jiyaneke bi rûmet û nirxên hevpar ên mirovahiyê hatiye avakirin, nabe ku nîvco bimîne. Niha, di sala 11emîn a Komkujiya Sûrûcê de, em careke din soz didin ku tu xewn nabe ku nîvco bimîne. Banga Sûrûcê dê sînoran derbas bike û bi mezinkirina yekîtiya têkoşîna gelan civaka Demokratîk û Komunal ava bike. 11 yıl önce "Beraber savunduk beraber inşa edeceğiz" şiarı ile Kobanê'nin yeniden inşasına katılmak üzere Pirsus'un Amara Kültür Merkezi'nde toplanan 33 düş yolcusu IŞİD'in vahşi saldırısında katledildi. Çantalarında Kobanê'nin çocuklarına taşıdıkları oyuncaklar, yüreklerinde bir devrimin fırtınası, özgür bir geleceğe olan umut ile yola çıktılar. Çoğu Türkiyeli enternasyonalist gençlerdi. Türkiye Devrimci Hareketi ile Rojava Devrimi arasında bir köprü olmak, halklar arasındaki kardeşliği, mücadele birliğini büyütmek istediler. Bu topraklarda adalet ve barış sağlanana kadar mücadelemiz sürecek! Onların yarım kalan düşünü gerçeğe dönüştürmek, eşit ve özgür bir gelecek kurmak boynumuzun borcudur. Onurlu bir yaşam ve insanlığın ortak değerleri için kurulan hiçbir düş yarım kalmayacak. Şimdi Suruç Katliamı'nın 11. yılında onlara sözümüzü veriyoruz ki hiçbir düş yarım kalmayacak! Suruç'un çağrısı sınırları aşacak ve halkların mücadele birliğini büyüterek Demokratik Komünal toplumu kuracak!

19ê Tîrmehê tenê wekî rojeke salnameyê dîtin, tê wateya ku maneya dîrokî ya Şoreşa Rojava bi temamî nayê têgihiştin. Ji ber ku tu şoreşek bi xweber dernakeve holê. Her şoreş li ser bingeha berhevokeke dîrokî ya berxwedanê, rêxistinê û lêgerîna azadiyê ya salan dirêj ava dibe. Îradeya ku li Rojava derket holê jî konkretbûna berxwedana li dijî siyaseta înkar û tunekirinê, têgihiştina civaka demokratîk û îdiaya jiyana hevpar a gelan e. Ji ber vê yekê, 19ê Tîrmehê ne tenê destpêkek e, lê her weha konkretbûna têgihiştineke nû ya siyasî û civakî ye. Salvegera 14emîn a Şoreşa Rojava, ne tenê bîranîna rabirdûyê ye; her weha rojeke ku em nirxên ku şoreş li ser wan ava bûye dîsa bîr tînin û girêdana xwe bi wan nirxan re xurtir dikin. Em ê berdewam bikin ku mîrasa şehîdên şoreşê biparêzin, paradîgmaya neteweya demokratîk mezin bikin û îradeya jiyana hevpar a gelan bi biryar biparêzin. Em şehîdên xwe bi rêz, spas û dilsoziyê bi bîr tînin û soza xwe ya mezinkirina têkoşîna li ser riya azadiyê ya ku wan vekirî dîsa dikin. Bijî Berxwedana Rojava! 19 Temmuz’u salt bir takvim günü olarak görmek, Rojava Devrimi’nin tarihsel anlamını eksik kavramaktır. Çünkü hiçbir devrim kendiliğinden ortaya çıkmaz. Her devrim, uzun yıllara yayılan direnişin, örgütlenmenin ve özgürlük arayışının tarihsel birikimi üzerinde yükselir. Rojava’da ortaya çıkan irade de inkâr ve imha politikalarına karşı gelişen direnişin, demokratik toplum anlayışının ve halkların ortak yaşam iddiasının somutlaşmış hâlidir. Bu nedenle 19 Temmuz, yalnızca bir başlangıcın değil; yeni bir siyasal ve toplumsal anlayışın somutlaşmasıdır. Rojava Devrimi’nin 14. yıldönümü, geçmişi anmanın ötesinde; devrimin hangi değerler üzerinde yükseldiğini yeniden hatırlama ve o değerlere bağlılığı büyütme günüdür. Devrim şehitlerimizin mirasına sahip çıkmayı, demokratik ulus paradigmasını büyütmeyi ve halkların ortak yaşam iradesini kararlılıkla savunmayı sürdüreceğiz. Şehitlerimizi saygı, minnet ve bağlılıkla anıyor; açtıkları özgürlük yolunda mücadeleyi büyütme sözümüzü yineliyoruz. Yaşasın Rojava Direnişi!

Kürt halkının gücünü test etmeye kalkmayın! Katılım için mesaj bölümüne yazabilirsiniz👇