انجمن خوشنویسان مشهد

هنرجوی گرامی، سرکار خانم زینب راوندی 🌸 کسب رتبه برتر در آزمون دوره چلیپا – مقطع ممتاز انجمن خوشنویسان ایران را به شما تبریک عرض نموده و برایتان تداوم موفقیت و درخشش در مسیر هنر خوشنویسی را آرزومندیم. انجمن خوشنویسان شعبه مشهد

انجمن خوشنویسان مشهد از همه شما فرهیختگان گرامی، استادان عزیز پیشکسوتان گرانقدر و اعضای فهیم در مراسم هم نویسی صمیمی ولی نعمتان حضرت علی بن موسی الرضا علیه السلام در مجتمع سلطانعلی مشهدی که ما را همراهی و موجب دلگرمی خادمین خود در انجمن را فراهم نمودید تشکر و قدرانی می نمائیم.

گزارش تصویری از برگزاری مراسم دورهمی و ورکشاپ در مجتمع سلطانعلی مشهدی با حضور ارزشمند جناب آقای سمیع سرپرست معاونت هنری اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی خراسان رضوی و جمعی از اساتید، مدرسین و اعضای محترم انجمن خوشنویسان مشهد

🔴 فرآیند تکوین «سبک شخصی» در هنرخوشنویسی «سبک شخصی» از برخورد سه عنصر بنیادین پدید می‌آید: ♦️۱. تجربه‌ی سالها تمرین ♦️۲. نگاه (مسئله و دغدغه) ♦️۳. انتخاب‌های تکرار شونده باید دانست که سبک، محصولِ «تصمیم برای متفاوت بودن» نیست؛ بلکه از دلِ تکرار بیرون می‌آید. اگر همواره از یک مسئله سخن بگویید، اگر جهان را از زاویه‌ای خاص مشاهده کنید و اگر بارها به دغدغه‌ای مشترک بازگردید، سبک شما به آرامی در آثارتان جان می‌گیرد. برای ورود به این مسیر، سه تمرین عملی پیشنهاد می‌شود: 🔹نخست: پرسش خود را تغییر دهید. به‌جای آنکه بپرسید: «امروز شبیه چه کسی خوشنویسی کنم؟»، از خود بپرسید: «چه مسئله‌ای سال‌هاست که ذهن و احساس مرا رها نمی‌کند؟» 🔹دوم: خودکاوی در آثار. ده اثر نمایشگاهی خود را در کنار هم قرار دهید و به دنبال تکرارها بگردید؛ تکرار در موضوع، ترکیب‌بندی، اندام و ریخت کلمات، فضاسازی، چیدمان کلمات و یا حتی در صاف نویسی و بی‌تکلف بودن. همین تکرارها، سرنخ‌های نهفته‌ی سبک شما هستند. 🔹سوم: مواجهه با حقیقت. از خود بپرسید: «اگر از هیچ خوشنویس دیگری پیروی نمی‌کردم، آیا باز هم این اثر را به همین گونه می‌نوشتم؟» اگر پاسخ شما «نه» است، بدانید که هنوز طنین صدای دیگران، از صدای خودتان بلندتر است. 🔶یادآوری پایانی: صاحب سبک شدن، یک «هدف» نیست؛ بلکه «نتیجه‌ی» سال‌ها تمرین، مشاهده، اندیشیدن، تحقیق و دقت در فرآیند خلق است. هنرمندانی که زودتر به سبک دست یافته‌اند، کمتر به دنبال آن بوده‌اند؛ آن‌ها تنها به دنبال حل یک مسئله‌ی شخصی بودند. به یاد داشته باشید: «سبک، در مسیر حل مسئله متولد می‌شود.» شاید بهترین تعریف از سبک این باشد: وقتی مخاطب بدون دیدن امضا، اثر را باز می‌شناسد؛ اما از آن مهم‌تر، خودِ هنرمند بداند که چرا این اثر، تنها و تنها توسط او قابل خلق بوده است. باقرزاده طوسی *مدرس انجمن خوشنویسان مشهد*

🔴 تداوم سلسله درس‌های نظری هنر خوشنویسی ♦️ تمایز میان «سبک» (Style) و «مکتب» (School) 🟣 مخاطب این موضوع بیشتر هنرجویان دوره ی تربیت استادی و بخصوص دوران پس از دریافت مدرک استادی است . همان‌گونه که پیش‌تر اشاره شد، «مکتب» زمانی پدید می‌آید که گروهی از هنرمندان، ویژگی‌های مشترکی را در آثار خود منعکس کنند؛ همان‌طور که در نقاشی با جنبش‌هایی چون امپرسیونیسم، کوبیسم یا سوررئالیسم رو به رو هستیم. در خوشنویسی نیز، مکاتب بنیادین در سیر تحول خط نستعلیق شکل گرفته‌اند؛ از مکتب میر عماد حسنی و میرزا رضا کلهر گرفته تا مکتب استاد غلامحسین امیرخانی. اما «سبک» یا «شیوه»، همان ویژگی‌های منحصر به‌ فرد یک هنرمند در درون یک مکتب است؛ مانند سبک عمادالکتاب یا سبک استاد علی‌اکبر کاوه، که هر دو از پیروان مکتب میرزا رضا کلهر بودند. باید دانست که سبک، صرفاً به «ظاهرِ اثر» محدود نمی‌شود. نه رنگ مرکب و نه قالب‌های اجرایی (مانند سطری‌نویسی، کتابت، چلیپا، سیاه‌مشق، کتیبه یا ترکیب آزاد)، این‌ها تنها ابزارهای تجلی سبک هستند، اما خودِ سبک نیستند. پس حقیقتِ سبک چیست؟ سبک، شیوهٔ ثابتِ دیدن، اندیشیدن و تبدیل یک پرسش یا مسئله به تجربه‌ای شخصی و منحصر به‌ فرد در یک اثر هنری است. به عنوان مثال، میر عماد حسنی بیش از آنکه به سیاه‌ مشق یا کتابت بپردازد، به نوشتن چلیپا مشهور بود؛ اما نگاهِ وی در تمامی قالب‌های جاری آن زمان بود . ما حتی پیش از مشاهده امضای میر عماد، اثر را از نگاه او باز می‌شناسیم. به همین ترتیب، میرزا غلامرضا اصفهانی نیز در قالب‌های مختلف، حضور پررنگ خود را به نمایش گذاشت، هرچند تمرکز اصلی‌اش بر سیاه‌ مشق بود. ⚠️ کژ‌ فهمی در مسیر استادی بزرگ‌ترین خطای برخی هنرجویان در دوران تربیت استادی (و حتی پس از آن)، تلاش برای «ساختن» سبک است. باید دانست که سبک ساخته نمی‌شود، بلکه کشف می‌شود. برخی هنرمندان در بازه‌های زمانی مختلف، شیفته‌ی یکی از اساتید مکتب (میر عماد، کلهر یا امیرخانی) می‌شوند؛ نتیجه‌ی این پدیده، مجموعه‌ای از تقلیدهای پیاپی است که فاقد «زبان شخصی» می‌باشد. اگرچه تأثیرپذیری در دوران تربیت استادی ضرورتی انکار ناشدنی است، اما چالش اصلی، «هضم نکردن» این تأثیرات است. هنرمند بزرگ، تأثیر را تکرار نمی‌کند؛ او تأثیر را جذب، درونی و سپس دگرگون می‌سازد. استاد غلامحسین امیرخانی از میر عماد، کلهر، عمادالکتاب، استاد علی اکبر کاوه ،و نیز استادان خود ،  چون حسن و حسین میرخانی تأثیر پذیرفت، اما هیچ‌ یک را تکرار نکرد. او همه را به زبانِ خود بازگرداند؛ تا آنجا که از مرز «سبک» گذشت و در طول ۶۰ سال، مکتبی نو بنیان نهاد.

🔴هم‌نویسی هنرمندان خوشنویس مشهد در سوگ اهل‌بیت(ع) ▫️همزمان با ایام شهادت حضرت امام رضا(ع)، پیامبر اعظم حضرت محمد(ص) و شهادت حضرت امام حسن مجتبی(ع)، مراسم «هم‌نویسی» انجمن خوشنویسان مشهد با حضور جمعی از پیشکسوتان، استادان، مدرسان و اعضای انجمن برگزار شد. ▫️به گزارش روابط عمومی اداره کل فرهنگ و ارشاد خراسان رضوی، این مراسم با حضور محسن سمیع، سرپرست معاونت هنری اداره‌کل فرهنگ و ارشاد اسلامی خراسان رضوی و جمعی از هنرمندان خوشنویس، در مجتمع فرهنگی هنری سلطانعلی مشهدی برگزار شد. ▫️در این محفل هنری، خوشنویسان مشهد با خلق آثار و نگارش اشعار و متون مرتبط با سیره و معارف اهل‌بیت(ع)، ارادت خود را به خاندان عصمت و طهارت(ع) به زبان هنر بیان کردند. ▫️مراسم «هم‌نویسی» با هدف پاسداشت مناسبت‌های مذهبی و بهره‌گیری از ظرفیت هنر خوشنویسی در ترویج فرهنگ و معارف رضوی و اسلامی برگزار شد و فرصتی برای حضور و همراهی نسل‌های مختلف هنرمندان این عرصه در فضایی صمیمی و فرهنگی فراهم کرد. 🆔 @farhangkhrz