(A)نور

Чумолиларнинг ғимирлашини биладиган, сасини ҳам эшитадиган Аллоҳ, қалбларимизнинг астойдил фарёдини эшитмайдими?! Албатта эшитади...

кўнгилга катта баҳо берманг.

Угай она Бу китоб мен учун шунчаки бир хикоя эмас, такдиримга аълокаси булмасада болалигимдан хотира. У менга рахматли дадажонимни эслатиб туради. Ишдан чарчаб келсалар хам бизни китобга булган мухаббатимизни ошириш учун турли туман асарлар мухокамасини килган дадажонимни. Угай она оша асарлардан бири хисобланади. Эсимда бор бизга узлари окиб берардилар. Хикоя чиндан инсонни ларзага солади, йетимлик дарди емон .... Аммо унданхам мени йеглатиши сабаби бу ота согинчини эслатгани учун. Аллох мехрибон, хар бир такдирни гузал ва мукаммал яратган шукр она мехрини хис этиб яшамокдамиз. Китобга келадиган булсак инсонийлик туйгуларини эслатувчи ... Хакикий она кандай булиши бир аел матонати сабри ва гузал ахлоки хакида.

🤲🏻🤲🏻 Аллохим узингдан узгага мухтож килиб куйма

Allohim, Sen ruhiyatimizni ham, uning kuchini ham bizdan koʻra yaxshi bilasan. Allohim, bizga toqatimizdan ortiq yuk yuklama!

уйқунинг одоблари: 🫧. таҳорат билан ётиш. Оиша розияллоҳу анҳодан ривоят қилинади: «Набий соллаллоҳу алайҳи васаллам жунуб бўлганларида емоқ ёки ухлашни ирода қилсалар, намозга таҳорат қилганларидек таҳорат қилар эдилар». Бешовлари ривоят қилишган. Абдуллоҳ ибн Амр ибн Осс розияллоҳу анҳу айтади: «(Инсонлар) ухлаётган вақтда руҳлари осмонга олиб чиқилади ва Аршнинг олдида сажда қилишга амр қилинади. Агар таҳоратли бўлса, Аршнинг олдида сажда қилади. Аммо таҳоратли бўлмаса, Аршдан узоқ жойда сажда қилади». 🫧. тавба қилиш. зеро, сирти таҳоратли бўлгандан кейин, ичи ҳам таҳоратли бўлиши керак. эҳтимол, уйқусидан турмай вафот этар. 🫧. васият қилиши лозим бўлган одамнинг васиятини ёзиб қўйиб ухлаши ҳам уйқунинг одобларига киради.. Ибн Умар розияллоҳу анҳумодан ривоят қилинади: «Набий солаллоҳу алайҳи васаллам: «Васият қилгудек нарсаси бор мусулмон кишига васиятини ёзилган ҳолда ҳузурига қўймай икки кеча (бемор бўлиб) ётиб қолиши дуруст эмас», дедилар». Бешовлари ривоят қилишган. 🫧. ўнг тарафга ёнбошлаб, қиблага юзланган ҳолда ҳадисларда келган дуоларни ўқиб ётиш: Имом Бухорий ва Муслим ривоят қилишган ҳадисда: «بِاسْمِكَ رَبِّي وَضَعْتُ جَنْبِي وَبِكَ أَرْفَعُهُ، فَإِنْ أَمْسَكْتَ نَفْسِي فَارْحَمْهَا، وَإِنْ أَرْسَلْتَهَا فَاحْفَظْهَا بِمَا تَحْفَظُ بِهِ عِبَادَكَ الصَّالِحِينَ». «Бисмика Роббий, вазаъту жанбий ва бика арфаъуҳу. Фа ин амсакта нафсий фарҳамҳаа ва ин арсалтаҳаа фаҳфазҳаа бимаа таҳфазу биҳи ибадакас-солиҳийн», деган дуо ўқилиши айтилган. Маъноси: «Роббим, исминг ила ёнимни қўйдим ва Сенинг ила уни кўтарурман. Агар жонимни тутиб қоладиган бўлсанг, унга раҳм қилгин. Агар уни қўйиб юборадиган бўлсанг, уни солиҳ бандаларингни муҳофаза қиладиган нарса ила муҳофаза қил». Имом Бухорий Оиша онамиздан ривоят қилади: «Набий соллаллоҳу алайҳи васаллам ҳар кеча жойларига ётсалар, икки кафтларига «Қул ҳуваллоҳу аҳад», «Қул аъуузу бироббил фалақ» ва «Қул аъуузу бироббиннааси» сураларини ўқиб, дам солиб, баданларига етган жойигача бошлари ва юзларидан бошлаб олд тарафларига суртиб ётардилар. Буни уч марта қилар эдилар». Абдуллоҳ ибн Амр розияллоҳу анҳумодан ривоят қилинади: «Набий соллаллоҳу алайҳи васаллам дедилар: «Икки хислат ёки одат бор. Мусулмон банда уларни муҳофаза қилса, албатта жаннатга киради. Иккиси осондир ва уларга амал қиладиган оздир. Ҳар бир намоздан кейин ўн марта тасбеҳ айтади, ўн марта Аллоҳга ҳамд айтади ва ўн марта такбир айтади. Ўша ҳаммаси тилда бир юз элликта. Тарозида бир минг беш юзта. Қачон ётар жойини олса, ўттиз тўрт марта такбир, ўттиз уч марта ҳамд ва ўттиз уч марта тасбеҳ айтади. Булар тилда юзта, тарозида мингта». «Батаҳқиқ, Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васалламнинг уларни қўллари билан санаётганларини кўрдим. Шунда: «Эй Аллоҳнинг Расули! Уларнинг осон бўлгани ва уларга амал қиладиган оз бўлиши қандоқ?» дейишди. «Шайтон бирингизга уйқусида келади ва уни айтишидан олдин ухлатиб қўяди. Намозида келиб, уни айтишидан олдин ҳожатини эсига солади», дедилар». «Сунан» соҳиблари ривоят қилишган. 🫧. таҳажжудга туришни ният қилиб йотиш. таҳажжуд намозини енгилгина икки ракат ила бошлайди. Абу Ҳурайра розияллоҳу анҳудан ривоят қилинади: «Набий соллаллоҳу алайҳи васаллам: «Қачон бирингиз кечаси (таҳажжудга) турса, намозини енгилгина, икки ракъат билан очсин», дедилар». Муслим, Абу Довуд ва Аҳмад ривоят қилишган. Кейин икки ракат-икки ракъатдан қилиб таҳажжуд намозини ўқисин. Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам саккиз ракатгача ўқиганлар. Мурид ҳолига қарасин. 1/5

Yurtdoshim, bog‘ingga bir nihol qada, Bu nihol nomini Yaxshilik ata. Niholing yoniga bir gul ekib qo‘y, U gulning ismini Go‘zallik deb qo‘y.   Gul-u niholingga baxsh etib hayot, Suv ber va bu suvga Mehr deb qo‘y ot.   Sendan farzandingga bog‘ qolsin, ey do‘st, Bog‘ing vatan degan nom olsin, ey do‘st.

https://youtu.be/jFGg93JAhNo?si=ycVdPSKXiwinPLnS