Anna Lynn ဝတ္ထုများ 📖

မြပုလဲသွယ်ရဲ့ အချစ်ဦးက ဘယ်သူလဲ🫶🏻

🚨ကဲ ... အစအဆုံး တင်ပေးပြီးပြီဆိုတော့ ... အသည်းမပေးရင် စိတ်ကောက်ပါမယ် 🫶🏻🤍 အမေးအဖြေလေးရော လုပ်ကြဦးမလားဟင် 🫶🏻

အခုတော့ သူနည်းနည်းထူပူလာပြီဖြစ်၏။ "မ ... " "မ 'လို့ " သူခပ်ချွဲချွဲခေါ်လိုက်လျှင် သူမက သူ့အား လှည့်ကြည့်ကာ မျက်စောင်းထိုးသွား၏။ "အဟင်း " သူ့ကိုအရေးမလုပ်ပဲ စိတ်ကောက်နေတဲ့ မ'အား ပြုံးကြည့်ကာ သူမ'ခါးသိမ်သိမ်လေးအား ‌အနောက်မှသိုင်းဖက်လိုက်လျှင် ဒေါသသံစွတ်နေတဲ့ အသံသေးသေးလေးက ထွက်လာတော့၏။ "လွှတ်စမ်း ငါ့ကို " သူက မလွှတ်ပေးပဲ ပိုလို့ တင်းကြပ်စွာ ဖက်လိုက်ကာ သူမပခုံးလေးအပေါ် မေးတင်ကာ ချော့တော့သည်။ "မကလည်း ... မောင်က မ ကို ချစ်လို့ သဝန်တိုတာလေဗျာ။ စိတ်မဆိုးပါနဲ့နော်" "ကလေးတစ်ယောက်တောင် ထွက်ထားပြီ ။ မင်းအခုထိ ငါ့ကို သဝန်တိုနေတာ မလွန်လွန်းဘူးလား။ " "မလွန်လွန်းဘူး။ ကိုယ့်မိန်းမကိုယ် သဝန်တိုတာလေ။" သူမကိုယ်လေးအား နောက်ကနေ ဖက်ထားရင်း လျှာဖျားနဲ့ နားရွက်ဖျားလေးအား လှမ်းလျက်ကာ လက်တစ်ဖက် ရင်သားလေးတွေအား ပွတ်သပ်ကာကိုင်လိုက်လျှင် မ'က လှုပ်လှုပ်ရှားရှားဖြစ်လာတော့သည်။ "ညီညီဟန်သာ ငါဟင်းချက်နေတာနော်။ ဖယ်တော့ " "မဖယ်ဘူး။ Morning exercise လေးလုပ်ရအောင်။ " "မလုပ်ချင်ဘူး။ " "မောင်လုပ်ချင်တယ်လေ " "အို " ပြောပြောဆိုဆိုနှင့် သူက ပုလဲ ကိုယ်လုံးလေးအား သိမ်းပွေ့ကာ အိပ်ခန်းဆီသို့ခေါ်ဆောင်သွားတော့သည်။ "မီး ... ဟင်းအိုက မီးဖွင့်ထားတာ မီးတွေလောင်ကုန်လိမ့်မယ်။ ငါ့ကိုအောက်ချပေး ။ " "မောင် အခန်းထဲရောက်မှ မိန်းချလိုက်မယ် " "အို ..." မနက်စောစော အခန်းလေးထဲဝယ် ကောင်လေးရဲ့ အချစ်ကြမ်းကြမ်း အနမ်းကြမ်းကြမ်း‌ေတွအောက်မှာ ပုလဲကိုယ်လေး ပျော့ဖတ်သွားတော့သည်။ ပုလဲက သူ့အား မကျေမနပ် ကြည့်လျှင် သူက ပုလဲအား ပြုံးပြုံးကြီးစိုက်ကြည့်ကာ "သဝန်တိုလို့ အတိုးချပြီး ဆိုးတာပါ"တဲ့။ အဲ့လိုပဲ ဘယ်အသက်အရွယ်ထိပဲ ရောက်လာရောက်လာ ကောင်လေးကလည်း ပုလဲသဝန်တွေတိုရင်း ပုလဲကလည်း စိတ်ကောက်ရင်း လှပတဲ့ မိသားစုဘဝလေးက အချစ်တွေနှင့် ဖုံးလွှမ်းကာခိုင်မြဲစွာ တည်ရှိနေပြီး အချစ်ပန်းရနံ့လေးများ ထုံးသင်းကြိုင်လှိုင်နေလေတော့သည်။ ပြီးပါပြီရှင်။ (ဒီအခန်းလေးလည်း အစကမှောင်မလို့ အမှောင်ခန်းတွေများနေလို့ ) (ဖတ်ရတာ အဆင်မပြေ မကောင်းခဲ့သည်ရှိသော် Annaရဲ့ အရေးအသားညံ့ဖျင်းမှုသာ ဖြစ်သောကြောင့် အနူးအညွတ်တောင်းပန်အပ်ပါတယ်ရှင့်) အစကနေ အဆုံးထိ ဖတ်ရှုပေးကြတဲ့ စာဖတ်သူအားလုံး ကျေးဇူးအထူးပဲ တင်ရှိပါတယ်ရှင့်။ စာဖတ်သူအားလုံးအား အမြဲချစ်ခင်လေးစားလျှက်ပါရှင့်။ Pdf file သိမ်းချင်လျှင် ၂၀၀၀ ကျပ်ပါရှင့် ဒီဇာတ်လမ်းလေးထဲက နောက်ထပ်အတွဲတစ်တွဲကို ပြံဖော်မယ်ဆို ဘယ်အတွဲလေးကို ပုံဖော်စေချင်လဲရှင့် 🤍 Author -Anna Lynn

🌼 မကြာခင်မှာ ကြင်နာမယ် 🌼 အပိုင်း (၅၅) ဇာတ်သိမ်းပိုင်း 🚨🚨 မြပုလဲသွယ်တစ်ယောက် သနပ်ခါးအဖွေးသားနှင့် သီချင်းလေးညဉ်းရင်း အိမ်သန့်ရှင်းရေးလုပ်နေလေသည်။ "🎶နုနုငယ်ငယ် စိတ်ကူးငယ်တတ်တဲ့ အရွယ်ကတည်းက သူနဲ့ကျွန်တော် နှလုံးသားက ခင်တွယ်လာကြတယ်။ စိတ်တူ ကိုယ်တူ အတွေးများလည်း အတူတူပဲကွယ်။ အမြဲတတွဲတွဲ သွားသွားစားစားနေလာခဲ့တယ်။ ချစ်ခွန်းသီဖွဲ့ ခွန်းချိုစကားတွေဖလှယ်။ ဘဝအဆက်ဆက်က အကျွန်းတဝင် ခင်မင် လာခဲ့သူလေလားလို့ ဝိုးတဝါးစိတ်ဝယ် ချစ်အားတက်မိပြန်သေးတယ်။ ကိုယ့်ငယ်ကျွမ်းရဲ့ အသည်းလွှာပြင်ဝယ် ချစ်အက္ခရာ တင်ဖို့အတွက်တော့ ချစ်သတ္တိ အမှန်မရှိလေတယ်။ 🎶 "ကျစ် " ညီညီဟန်သာ အိပ်ရာမှနိုးနိုးချင်း အိမ်ရှေ့ခန်းကနေ ကြားနေရတဲ့ မ'ရဲ့ သီချင်းဆိုသံကြောင့် အလိုမကျစွာ စုပ်တစ်ချက်သပ်လျှက် မျက်မှောင်ကြုံ့လိုက်သည်။ စိတ်အလိုမကျစွာ ကုတင်ပေါ်မှဆင်း၍ ရေချိုးခန်းထဲဝင်ကာ မျက်နှာသစ်၍ ထွက်လာပြနလတော့ သူမက သီချင်း နောက်တစ်ပုဒ် ပြောင်းဆိုနေပြန်သည်။ 🎶"ငယ်ကချစ်တဲ့ ငယ်ချစ်ဆွေရေ။ တို့ငယ်ကျွမ်းဆွေ ... ငယ်ကချစ်တဲ့ ငယ်ချစ်ဆွေရေ ... တို့ငယ်ကျွမ်းဆွေ။ 🎶 "ဟာ ... ဒီမိန်းမကတော့ကွာ " မျက်နှာသုတ်ပုဝါကို လွှင့်ပစ်ခဲ့ကာ ခြေလှမ်းကျဲကြီးတွေဖြင့် အိမ်ရှေ့ခန်းသို့ ထွက်လာခဲ့ပြီး ဆိုဖာကို ကြက်မွှေးနှင့် လိုက်သုတ်နေတဲ့ သူမကိုယ်လေးအား ဆွဲလှည့်ပစ်လိုက်၏။ "အမေ့ ... ဟင် မောင်နိုးပြီလား။ " "အင်း ... ငှက်ဆိုးထိုးသံကြောင့် နိုးလာခဲ့တာလေ။ " "ဟင် ... ဘယ်က ငှက်ဆိုးထိုးသံလဲ။ ပုလဲလည်း မကြားမိပါဘူး။ " သူ့အား မျက်လုံးလေးဝိုင်းလျှက် မေးလာလျှင် မှုန်ကြုတ်ကြုတ်ပြန်ကြည့်ကာ ... "ခင်ဗျား သီချင်းသံကိုပြောတာ။ " "ဘာ ... နင်က ငါ့အသံကို ငှက်ဆိုးထိုးသံလို့ပြောတာပေါ့ ဟုတ်လား။" "အသံကမဟုတ်ဘူး။ ဆိုနေတဲ့ သီချင်းတွေက ကျက်သရေတုံးနေတာ။ " "ဘာ ... ငါက ဘာသီချင်းဆိုမိလို့လဲ" ပုလဲက ဒေါသထွက်ကာ ခပ်ဆတ်ဆတ်လေးအော်လျှင် သူကလည်း တရှူးရှူးတရှဲရှဲနှင့် ပြန်အော်လေသည်။ "ခင်ဗျား ဆိုတဲ့သီချင်း ခင်ဗျားသိမှာပေါ့။ မပြောလိုက်ချင်ဘူး ... စောစောစီးစီး ဘယ်အကောင်ကို လွမ်းနေလဲမသိဘူး။ " "ညီညီဟန်သာ ... မင်းယောင်္ကျားမဟုတ်ဘူးလား။ " "ဟ ... ကျုပ်ယောင်္ကျားစစ်ကြောင့် ခင်ဗျားအသိဆုံးပဲမလား။ " "ဟင် ... နင် နင် စောစောစီးစီး ဘာစကားတွေပြောနေတာလဲ။ " ပုလဲ မျက်နှာလေးထူအမ်းစွာ ပြောလိုက်လျှင် သူက ပေကပ်ကပ်နှင့်ပြန်ဖြေလေသည်။ "ကြားတဲ့အတိုင်းပဲ " "ကျစ် ... နင်ငါ့ကို ဘာမကျေနပ်တာလဲ " "ဘယ်က ငယ်ကျွမ်းဆွေကို လွမ်းနေလဲမသိဘူး။ အေး ... လွမ်းရင်လည်း အဲ့အလွမ်းတွေ ဝဲလိုက်တော့။ လင်ကြီး ငုတ်တုပ်ရှိနေပြီသိရဲ့လား။ " "ဟမ် ... နင်ဘညတွေပြောနေတာလဲ။ ငါက ဘယ်ငယ်ကျွမ်းဆွေကို လွမ်းရမှာလဲ။ " "ခင်ဗျားဆိုတဲ့ သီချင်းတွေလေ။ ငယ်ကျွမ်းဆွေတဲ့ ဘယ်က သူတောင်းစားလဲ။ မဟုတ်မှ အပျိုကြီးဖြစ်နေတာ အဲ့ငယ်ကျွမ်းဆွေဆိုတဲ့ အကောင်ကို မမေ့နိုင်လို့လား။ နောက်မှ မရနိုင်တော့မှန်းသိလို့ ကျုပ်ကို ကောက်ယူလိုက်ရတာလား။ " "ဘာ ... ညီညီဟန်သာ ငါစောစောစီးစီး ရန်မဖြစ်ချင်ဘူးနော်။ " "ဟ ... ကျုပ်ကရော ဖြစ်ချင်နေလို့လား။ " "ငါ့ဟာငါ သီချင်းဆိုတာကို နင်ပြဿနာလာရှာနေတာလေ။ " "ဟ ... ဆိုစရာသီချင်းကအဲ့လောက်ရှားသလား။ ပြောစမ်းပါဦး ... မနေ့ကလည်း 'ငယ်သူငယ်ချင်းရေ အခုတော့ ငယ်ကျွမ်းဆွေ'လုပ်နေပြီး ဒီနေ့လည်း ဆိုပြန်ပြီ ငယ်ကျွမ်းဆွေသီချင်း ... ဘယ်ကကောင်ကို စဉ်းစားတမ်းတပြီး ဆိုနေတာလဲ။ " "ကျစ် ... ညီညီဟန်သာ နင့်ကိုငါတအားစိတ်ပျက်လာပြီ " "အောဟော ... အခုတော့စိတ်ပါပျက်နေပြီပေါ့။ " "ညီညီဟန်သာ ..." ပုလဲ စိတ်တိုတိုနှင့် စူးစူးယားယားအော်ကာ ပြောမယ်အလုပ် အိမ်ထဲသို့ နေယံဇော်က ရောက်လာလေသည်။ "ဟာ ... အချိန်မှားပြီး လာမိတာလား။ " "ဟွန့် " နေယံဇော်ရောက်လာတာကြောင့် ပုလဲ ဆက်မပြောတော့ပဲ အရှေ့က မှုန်ကြုတ်ကြုတ်နှင့် ညီညီဟန်သာအား မျက်စောင်းကြီး ထိုးကာ ထွက်ခဲ့လိုက်၏။ "ဟေ့ကောင် ... မင်းတို့ကလည်း စောစောစီးစီး ဘာဖြစ်နေကြတာလဲကွာ " "ဘာဖြစ်ရမှာလဲ မင်းအဒေါ်ပေါ့။ ဘယ်က ငယ်ကျွမ်းဆွေကို လွမ်းနေလဲမသိဘူးလေ။ " "ဟာ ... တီငယ့်မှာ ဘယ်ငယ်ကျွမ်းဆွေရှိလို့လဲကွ။ မရှိပါဘူး " "မသိဘူးလေ ... ရှိရင်လည်း ရှိနေမှာပေါ့ " ညီညီဟန်သာက ခပ်ထေ့ထေ့‌စောင်းပြောလိုက်လျှင် မြပုလဲသွယ်က မီးဖိုခန်းထဲမှ လှမ်းအော်လေသည်။ "ညီညီဟန်သာ " "ဘာလဲ " "ဟာ ... ရာသီဥတု အခြေအနေမကောင်းပါလားကွ။ ဟန်သာပေါက်စလေးရော " "မနေ့ကတည်းက မေမေတို့ခေါ်သွားတယ်။ " "ဪ ... အဲ့ဒါဆို ငါလည်း ငါ့ကောင်မလေးဆီသွားတော့မယ်ကွာ။ မင်းတို့ဟာမင်းတို့ ရန်ဆက်ဖြစ်ကြ " "သွားကွာ ... သွားသွား " ခပ်အုပ်ဆံပက်တွေအား ထိုးဖွကာ နေယံဇော်ပြန်သွားသည်နှင့် သူလည်း မီးဖိုခန်းထဲဝင်လာလိုက်သည်။ "အဟမ်း ..." သူရောက်နေကြောင်း ချောင်းဟန့်ကာ အသံပေးလိုက်ပေမယ့် သူမက သူ့အား မျက်လုံးစွေလို့ပင်ကြည့်မလာ။ ဒါက ဘာအခြေအနေကြီးလဲ။ သူ့ကို စိတ်ကောက်သွားတာလား။ အခုမှသူလည်း နည်းနည်းမချင့်မရဲဖြစ်လာကာ သူမအနား တိုးကပ်လိုက်ကာ ... "ဘာတွေ ချက်နေတာလဲ။ " သူ့အမေစကားသာရှိပြီး သူမထံမှ ပြန်ဖြေသံထွက်မလာပေ။ မ'က သူ့ဟာသူ လုပ်စရာရှိတာတွေကိုသာ ဆက်လုပ်နေလေသည်။

"မ'ကလည်း ချစ်လို့လေဗျာ " "ဘာချစ်တာလဲ။ မညှာမတာ လုပ်ပြီးတော့လား။ " "ဟာ ... မ'ကလည်း အဲ့ဒါ မောင့်အပြစ်မဟုတ်ဘူး။ အောက်ကကောင်အပြစ် ... မ'နဲ့ထိတာနဲ့ ထန်လာတဲ့ အောက်ကကောင်ရဲ့အပြစ်။ အပြစ်ပေးချင်ရင် အဲ့ကောင်ကိုပေး။ မောင့်ကိုမပေးနဲ့ " "အေး ... ပေးမှာ။ ဒီတစ်လအတွင်း ငါ့ကို ဘာမှလာလုပ်ဖို့စိတ်မကူးနဲ့။ " "ဟာ... တစ်လကြီးကတော့ များတယ်လေဗျာ။ " "ထပ်အတွန့်တက်နေမယ်ဆို သုံးလဖြစ်သွားမယ် " "ဟာ ... ရက်စက်လိုက်တာ။ ယောင်္ကျားကို အငတ်ပစ်ထားတော့မှာ။ " "မင်းအပြစ်နဲ့မင်း " "အေး ... အဲ့တစ်လပြည့်ရင်တော့ မောင့်စိတ်ကြိုက်ပဲနော်။ တစ်လအတွင်း အားမွေးထား ဟင်း ဟင်း " အနောက်က ဟင်းဟင်းဆိုပြီး ကြိတ်မနိုင်ခဲမရ ပြောချလိုက်တဲ့အသံကြီးကြောင့် ပုလဲကြက်သီးတွေဖြန်းကာ မွှေးညှင်းလေးတွေပင်ထောင်ထ သွား‌ရသည်။ ___ "ဟက်ပီးဘတ်ဒေးတူးယူ ... ဟက်ပီးဘတ်ဒေးတူးယူ။ ဟက်ပီးဘတ်ဒေး ဒီးယား မေပုလဲဟန် ... ဟက်ပီးဘတ်ဒေးတူးယူ" မွေးနေ့သီးချင်းအဆုံးတွင် မေပုလဲဟန်လေးက မွေးနေ့ကိတ်‌ကြီးမှ ထွန်းညှိထားတဲ့ ဖယောင်းတိုင်၅တိုင်အား ကုန်းမှုတ်လိုက်လေသည်။ "ဝူး ... ဟက်ပီးဘတ်ဒေးပါ ဟန်ဟန်လေးရေ " "ဟုတ်ကဲ့ပါရှင့် " ပုလဲက မွေးနေ့ကိတ်အားလှီးကာ ပန်းကန်ထဲထည့်ပေးလိုက်လျှင် သမီးလေးက အကုန်လုံးကို လိုက်ခွံ့ကျွေး၏။ ‌မွေးနေ့ပွဲကို မေမေတို့ ခြံကျယ်ကြီးထဲမှာပဲ ကျင်းပကာ အိမ်နီးနားချင်းအသိမိတ်ဆွေနှင့် အမျိုးတွေရော အလုပ်သမားတွေရောမို့ လူတွေက စည်ကားနေလေသည်။ မွေးနေ့ပွဲဖိတ်ကတည်းက ဖိတ်စာထဲမှာ လက်ဆောင်မယူခဲ့ဖို့ ထည့်ထားပေမယ့် လက်ဆောင်တွေယူခဲ့ကြကာ ခြံထဲမှာ ပုံနေတော့သည်။ ဂါဝန်အနီရဲရဲလေးနှင့် ဆံပင်ဂုတ်ဝဲလေးမှာ သရဖူလေးဆောင်းထားတဲ့ မေပုလဲဟန်လေးကလည်း အားလုံးအလယ်မှာ အရုပ်မလေးအလား ချစ်စဖွယ်တည်ရှိနေ၏။ သမီးလေးမွေးနေ့အတွက် မေမေကပဲ အကုန်လုံးအကုန်အကျခံ စီစဉ်ပေး၏။ ပုလဲတို့ပဲ အကုန်အကျခံမယ်ဆိုတာကို မရပါ။ သူဌေးမကြီးက ငါ့မြေးမလေးအတွက် ငါလုပ်ပေးတာတဲ့လေ။ အပိုင်း (၅၅) ဇာတ်သိမ်းပိုင်း ဆက်ရန် ... Author -Anna Lynn

🌼 မကြာခင်မှာ ကြင်နာမယ် 🌼 အပိုင်း (၅၄) 🔞🔞🔞 "မောင့်အကောင်ကြီးက ‌တအားထောင်နေပြီ " "လိမ်ချိုးထားလိုက် " "ဟာ ... ရက်စက်လိုက်တာဗျာ။ လူညွန့်တုံးအောင်တော့လုပ်ပြီ " "လွှတ် ... အိပ်ချင်ပြီ " "မောင့်အကောင်ကို အရင်ချော့သိပ်ပြီးမှ အိပ် ဒီမှာ မောင့်ကောင်ကြီးကိုလည်း ကိုင်ကြည့်ဦး အတော်ဆိုးနေပြီ " ပြောပြောဆိုဆိုနှင့် သူက ပုလဲလက်ကလေးအား ဆွဲယူကာ သူ့အရာကြီးပေါ် တင်လိုက်လျှင် ပူနွေးနွေးအထိအတွေ့ကြောင့် ပုလဲ လက်ကို အတင်းရုန်းပစ်လိုက်သည်။ "တွေ့လား။ လုပ်ရအောင်နော်။ ခဏပဲလေ " "တော်စမ်းပါ ... နင်ခဏဆိုရင် ငါကြောက်လွန်းလို့ " "ဒီတစ်ခါ တကယ်ခဏပဲ‌ " "အသံသိပ်ထွက်လို့မရဘူးနော်။ ဘေးခန်းမှာ လူတွေရှိတယ် " "အင်းပါ ... အဲ့ထဲက မင်းသမီးလို အပေါ်ကနေပေးနော် " "ဘာ " "ရှူး ...တိုးတိုးအော်ပါ။ ဘေးခန်းမှာ လူတွေရှိတယ်လေ " "မင်းက ပေါက်ကရတွေပြောတာကို " "လုပ်ပါ ... ဒီတစ်ခါလေးပဲ လ်ုက်လျောပေးလေနော် " ပါးစပ်ကလည်း တောင်းဆိုသလို သူမကိုယ်လေးကိုလည်း သူ့ကိုယ်ပေါ်ခွတင်ပေးလိုက်သည်။ ပြီးလျှင် သူမခါးလေးမှ ထိန်းကိုင်ကာ သူမဝတ်ထားတဲ့ စပန့်ဂါဝန်ပန်းဆီရောင်လေးကို လျှင်မြန်စွာ ဆွဲချွတ်ပစ်၏။ "အို " အိပ်ခါနီး ဘောလီမဝတ်ထားတာကြောင့် အကင်္ကျီချွတ်လိုက်တာနှင့် တင်ရင်းမို့မောက်နေတဲ့ ရင်သားလေးတွေက ထွက်ပေါ်လာလျှင် ညီညီဟန်သာ ပက်လက်လှန်အိပ်နေရာမှထကာ သူမနို့လေးအား စို့လိုက်သည်။ "အ့ အဟင့် " "ပြွတ်စ် ပြွတ်စ် ပျလပ် " သူမနို့လေးတွေအား ငုံ့စို့ရင်း သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်က စပို့ရှပ်အညိုရောင်နှင့် ပုဆိုးကွက်စိပ်အပြာရောင်ကိုလည်း တစ်ခါတည်းချွတ်ထားလိုက်သည်။ ပြီးလျှင် သူမအတွင်းခံလေးအား ဆွဲချွတ်ကာ ပက်လန်ပြန်လှဲလိုက်ပြီး အသင့်ထောင်မတ်နေတဲ့ သူညီလေးအား မ'တွင်းပေါက်လေးထဲ အောက်ကနေ တဖြည်းဖြည်းချင်း ထိုးသွင်းလိုက်သည်။ "အာ့ ... နာတယ် အဟင့် အ့ " "အင်း ခဏ ခဏပဲ အား ရှစ် " မ တွင်းလေးအား သူ့အကောင်ကြီးအား အလန့်တကြားနှင့် ဆွဲညှစ်လိုက်တာကြောင့် သူမျက်ဖြူပင်လန်ချင်သွားရသည်။ ဒီတိုင်းတွင်းနေရင် သူ့အချောင်းရှည်ကြီးက တော်တော်နှင့် တစ်ချောင်းလုံးဝင်ရောက်တော့မှာမဟုတ်တာကြောင့် သူမတင်သားအစုံအား လက်နှင့်အပေါ်သို့ပင့်တင်ကာ ခါးကော့၍ ထိုးဆိုက်ချလိူက်တော့သည်။ "အား ... နာတယ် ဘယ်လိုလုပ်လိုက်တာလဲ အဟင့် " "ဟူး ..." သူမတင်ပါးလေးအား သူ့အကောင်ကြီးပေါ်ပြန်ချကာ လေပူတစ်ချက်မှုတ်ထုတ်လိုက်သည်။ "မ ... ဆောင့်ပေး " "ဟင် " "မောင့်အပေါ်ကနေ ဆောင့်ပေး " "ဟင့်အင်း ... ငါမလုပ်တတ်ဘူး။ ဘယ်လိုကြီးမှန်းမသိဘူး။မနေတတ်ဘူး ထုတ်ပေးတော့ " "အာ ... မ'ကလည်း မထုတ်ပါဘူး။ " သူမ တင်ပါးလေးအား လက်နှစ်ဖက်နှင့် ပြန်ဆုပ်ကိုင်ကာ အပေါ်တင်လိုက်အောက်ချလိုက်နှင့် အသွင်းထုတ်လုပ်လိုက်သလို အောက်ကနေလည်း ခါးကော့ကော့ပြီး ထိုးဆောင့်လိုက်သည်။ "အာ့ အာ့ အာ့ အဟာ့ အာ့ အာ့ နာတယ် ဖြည်းဖြည်း " "ဖြည်းချင်ရင် မ'ကိုယ်တိုင်လုပ် " "ဟင့် ... ဟင့်အင်း အာ့ " "မလုပ်ချင်ရင် မောင်ကတော့ မြန်မှာပဲနော် " "အာ့ အာ့ နာတယ် ... အဟင့် လုပ်မယ် လုပ်ပါ့မယ် " "အဟင်း ... ဟုတ်ကဲ့ ဆောင့်ပေးနော်။ အရမ်းကြီးလည်း မနှေးနဲ့ " "အင်း ဟင်း " ပုလဲ ကိုယ်လေးအား တဖြည်းဖြည်းချင်းကြွကာ အထိုင်အထသဘောမျိုးနှင့်ဆောင့်ပေးလိုက်လျှင် သူကလည်း ခါးကော့ကော့လာပြီး အောက်နေဆောင့်နေကာ တစ်ချက်ဆိုတစ်ချက် ထိမိနေတော့သည်။ "အား ဟား ... အာ့ အာ့ " တစ်ကိုယ်လုံး ယမ်းခါလျှက် တုန်ယင်လှိုက်မောကာ ဖွံ့ဖွံ့ထွားထွားနို့လေးတွေက အပေါ်တက်လိုက်အောက်ဆင်းဖြစ်နေလေသည်။ "အား ဟား ဟုတ်တယ် အား ရှစ် ... ကောင်းတယ် မ " ခပ်ရှရှအသံနှင့် အောက်ကနေ အော်ညဉ်းနေရင်း ပက်လက်လှန်နေရာမှ ထထိုင်လိုက်သလို ရင်ချင်းအပ်အနေအထားမှာ လက်တစ်ဖက်နှင့် သူမခါးလေးအား သိုင်းဖက်ကာ ကျန်တစ်ဖက်က လှုပ်ယမ်းခါ‌ေနတဲ့ ရင်သားစိုင်လေးတွေကို ထိန်းကိုင် ညှစ်ချေလိုက်သည်။ ထို့နောက် ခေါင်းမော့ကာ နှုတ်ခမ်းလေးကိုက်လျှက် ညဉ်းသံခပ်တိုးတိုးထွက်နေတဲ့ သူမ နှုတ်ခမ်းဖူးလေးကိုလည်း သူ့နှုတ်ခမ်းနှင့် ဂဟေဆက်ကာ ဆွဲငုံပစ်လိုက်၏။ "ပြွတ်စ် ပြွတ်စ် " "ဖြန်း ဖြန်း " သူမခါးလေးအား သိုင်းဖက်ထားတဲ့ လက်တစ်ဖက်နဲ့ လှုပ်ရှားနေတဲ့ တင်သားလေးနဲ့ နှစ်ချက်ဆင့်ရိုက်လိုက်လျှင် သူမက သူ့အား ငေးကြည့်လာကာ ... "အား ... ဘာလို့ရိုက်တာလဲ " "မြန်ပေး နည်းနည်းမြန်ပေး " ပြောပြောဆိုဆိုနှင့် သူမခါးလေးမှ ဆုပ်ကိုင်ကာ ခပ်မြန်မြန်လှုပ်ရှားလိုက်လျှင် အော်ညဉ်းသံတွေ အစီအရီထွက်လာတော့သည်။ "အား အာ့ အာ့ အာ့ " "ပြွတ်စ် ဗျစ် ... ဖတ် ဖတ် အား " "အား ... ပြီးတော့မယ်။ အား ကောင်းတယ် " သူမခါးလေးအား ဆုပ်ကိုင်ထားတဲ့လက်တွေက တဖြည်းဖြည်းအားလျော့သွားကာ အောက်ကနေ ခါးကော့ကာ ထိုးဆောင့်နေမှုကြီးကလည်း နှေးကျသွားရင်း ငြိမ်သွားတော့သည်။ "အား ... ပြီးပြီ ပြီးပြီ " သူ့ထံမှ အသံခပ်အက်အက်နှင့်အတူ ပုလဲ တွင်းလေးထဲ ပူခနဲဖြစ်သွားတာနှင့် အစွမ်းကုန် နှင်ထားရတဲ့ ပုလဲ ကိုယ်လုံးလေးကလည်း သူ့ရင်ဘတ်ကြီးပေါ်သို့ အရုပ်ကြိုးပြတ် မှောက်ကျသွားတော့သည်။ _____ " မ ... မ 'လို့ " "ဖယ် ... ငါ့အသားလာမထိနဲ့။ အသားချင်းထိတာနဲ့ ထကြွနေတဲ့ မင်းကို ငါကြောက်နေပြီသိလား။"

"ဘာဖြစ်လဲ ...ရည်းစားဘဝက မကဲခဲ့ရတာတွေ အတိုးချပြီး ကဲနေတာဗျာ " "ဇာတ်ကားက ကျော်ကုန်ပြီ။ ပြန်ရစ်လိုက်ဦး " "အင်း " ဇာတ်ကားကို ပြန်ပြီး စိတ်ဝင်တစားကြည့်နေရင်း နောက်ထပ်အနမ်းခန်းရောက်လာချိန်မှာတော့ သူမနမ်းခင် ပုလဲအရင် ဦးအောင် တားလိုက်သည်။ "ထပ်မနမ်းနဲ့တော့နော် " "အဟင်း ... အင်းပါ " ဇာတ်ကားက အချစ်ကားမကြိုက်တဲ့ ပုလဲတောင် သဘောကျနေမိသည်။ မင်းသားကလည်းချောသလို ရင်ထဲကလိကလိနှင့် မင်းသားနဲ့မင်းသမီးက Chemistry မိလှသည်။ သွေးမတော်သားမစပ်ပဲ မောင်နှမဖြစ်လာတဲ့ လူနှစ်ယောက်ကြားမှာ အချစ်တွေဖြစ်ထွန်းလာကာ ဘာဆက်မဖြစ်မလဲက စိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းနေသည်။ "ဟင် " ဇာတ်ဝင်ခန်းတစ်ခုအရောက်တွင် ပုလဲ ပါးစပ်အဟောင်းသားဖြစ်သွားရသည်။ မင်းသားနဲ့မင်းသမီးက ညအချိန် ကမ်းစပ်တစ်နေရာတွင် ကားပေါ်မှဆင်းကာ သူတို့အဝတ်တွေအားချွတ်ပစ်လိုက်ကြသည်။ ပြီးလျှင် တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် နမ်းရှုံ့ကာ အဆင့်တက်ကြလေသည်။ "အို ... ဘာတွေလဲ " လျှို့ဝှက်အစိတ်အပိုင်းတွေကို ကွက်ကွက်ကွင်းကွင်းရိုက်မပြထားပေမယ့် ယိမ်းထိုးနေတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်နှစ်ခုကိုတော့ သေချာရိုက်ပြထားတာကြောင့် ပုလဲဆက်မကြည့်နိုင်တော့ပဲ မျက်နှာကြီး ထူအမ်းလာကာပုလဲ မောင့်မျက်နှာကို ငေးကြည့်မိသလို မောင့်မျက်ဝန်းတွေအား အဓိပ္ပါယ်ဖတ်မိလာလျှင် မောင့်အနားမှ ရွေ့ရန်ပြင်လိုက်သည်။ ဒါပေမယ့် မောင့်က အရွေ့မခံပဲ ပုလဲကိုယ်လေးအား ဆွဲပွေ့လိုက်ကာ နားရွက်ဖျားလေးအား ဖိကိုက်ကာ။ "မ " ‌‌ေကာင်‌ေလးရဲ့ခပ်အက်အက်အသံထဲဝယ် ရမ္မက်သံတွေပါဝင်နေလေသည်။ "ဟင့်အင်း ... မရ မရဘူးနော် " သူ့ရင်ခွင်ထဲမှ ပုလဲကိုယ်လေးအား လှုပ်ယမ်းကာ ငြင်းဆန်လျှင် သူက ပိုတိုးလို့ဖက်ကာ ပုလဲ မျက်လုံးတွေနှင့် အကြည့်ချင်းဆုံလိုက်ပြီး ခပ်တိုးတိုးဆိုလာ၏။ "မောင့်ညီလေးက ဆန္ဒပြနေပြီ " "ဟင့်အင်း ... မရဘူးလို့။ မေမေတို့လည်းရှိတယ် ဘယ်လိုဖြစ်နေတာလဲ " "မကြားရပါဘူး မ'ရဲ့ ...သမီးလေးလည်းမရှိတုန်းလေးလေကွာ နော် " "မရဘူး ... ဖယ်တော့ အိပ်တော့မယ် " "ဟာ ... အိပ်လို့မရဘူးလေဗျာ။ မောင့်အကောင်ကြီးက ‌တအားထောင်နေပြီ " အောက်ဘက်က သူ့အရာကြီးအား မျက်စလှမ်းပစ်ကာ ပြောလျှင် ပုလဲ သူ့အား မျက်စောင်းထိုးပစ်လိုက်ကာ။ "လိမ်ချိုးထားလိုက် " ဟု အမြင်ကတ်ကတ်နှင့် ပြောပစ်လိုက်သည်။ အပိုင်း (၅၄) ဆက်ရန် ... Author -Anna Lynn

🌼 မကြာခင်မှာ ကြင်နာမယ် 🌼 အပိုင်း (၅၃) 🚨🔞🚨 ဒီနှစ်တော့ သမီးလေး မွေးနေ့ကို ခါတိုင်းလို ရန်ကုန်မှာမလုပ်တော့ပဲ ပုသိမ်သွားလုပ်ဖို့ စီစဉ်ထားကာ မွေးနေ့မတိုင်ခင် ၃ရက်လောက်ကတည်းက ကြိုပြီး ပုသိမ်ကိုသွားလိုက်ကြသည်။ ကောင်လေး အဖေနဲ့အမေလည်း ပါလာကြကာ မမကြီးတို့ကလည်း အလည်မရောက်ဖြစ်တာကြာနေတာကြောင့် သူတို့ပါ ပါလာကြကာ လူစုံနေတော့၏။ မေမေကတော့ သူ့မြေးလာမယ်ဆိုလို့ ပျော်နေတော့သည်။ သမီးလေးကလည်း အဲ့တာကြောင့် တစ်ခါတလေမှ တွေ့ရလည်း စိမ်းမနေပဲ ဘွားဘွားကြီး ဘွားဘွားကြီးနှင့် ကပ်ကပ်ချွဲလေသည်။ တစ်ခါတလေ ပုလဲတို့နှင့် စိတ်ကောက်ထားလျှင် မေမေနှင့် ဖုန်းပြောလျှင် သူက တိုင်တတ်သေး၏။ "ဟယ် ... ငါမြေးလေးရောက်လာပြီဟဲ့ " ပုလဲတို့ကားလေး ခြံထဲဝင်တာနှင့် မေမေက အိမ်ထဲမှ အပြေးထွက်ကြိုတာများ ဖျက်လတ် သွက်လတ်နေ၏။ သမီးလေးကလည်း သူ့အဘွားကိုမြက်တာနှင့် ကားပေါ်မှ ပြေးဆင်းကာ သူ့အဘွားကို ပြေးဖက်တော့သည်။ "ဘွားဘွားကြီး " "ဟေ ... အမယ်လေး ဘွားမြေးလေးက ချစ်ဖို့ကောင်းလိုက်တာကွယ် " "ဟီးဟီး ... မီးက ဘွားဘွားကြီးကို လွမ်းနေတာ " ပုလဲတို့က သမီးအား ကိုယ့်ကိုယ်ကို သမီးလို့ သုံးနှုန်းဖို့ သင်ပေးထားပေမယ့် သူက အဖျားစွတ်ကာမီးလို့သာပြောကာ ဘယ်လိုသင်သင်မရပေ။ "ဟုတ်လား ... ဘွားဘွားကြီးကလည်း ငါ့မြေးလေးကို လွမ်းနေတာကွဲ့။ ငါ့မြေးတို့လာမယ်ဆိုလို့သာ မဟုတ်ရင် အဘွားက ရန်ကုန်ကို လာတော့မလို့ " "ဘွားဘွားကြီးလာရင် ဘွားဘွားကြီး ပင်ပမ်းမှာပေါ့။ မီးတို့ပဲ လာခဲ့မယ်လေ " "အမယ်လေး ... ငါ့မြေးအလိမ္မာတုံးလေးပါအေ " "အမေ ... အထဲဝင်ပါဦးဗျာ။ အထဲရောက်မှ အမေ့မြေးနဲ့ အလွမ်းဆက်သည်ကြလေ " အိမ်ရှေ့ကြီးမှာ အလွမ်းသည်နေကြတဲ့ မြေးအဘွားအား ခန့်ညားမောင်က မနေနိုင်စွာ ဝင်ပြောရတော့သည်။ ထိုအခါမှ ဒေါ်မြဖူးသွယ်က သူ့မြေးမလေး လက်ကိုဆွဲကာ ... "ဟုတ်သားပဲ ... မြေးကိုမြင်တာနဲ့ပျော်ပြီး ဘွားကမေ့သွားတာ။ လာလာ အထဲဝင်ကြရအောင် မြေးလေးလည်း ကားစီးလာရတာ ပင်ပမ်းနေပြီမလား။ " "မီးက မပင်ပမ်းပါဘူး။ ပျော်တယ် " "အေးအေး ဟုတ်ပါပြီကွယ်။ အထဲမှာ ဘွားဘွားကြီးက မြေးအတွက် လက်ဆောင်တွေ အများကြီးဝယ်ထားတယ်သိလား။ " "ရေး ... ပျော်လိုက်တာ " ဒေါ်မြဖူးသွယ်က သူ့မြေးတစ်ယောက်နှင့်တင် အလုပ်ရှုပ်နေကာ ကျန်တဲ့သူတွေကို ဂရုပင်မစိုက်ပေ။ အဲ့ဒါကြောင့် ဦးခန့်ညားကိုကပဲ ကျန်တဲ့သူတွေကို ဧည့်ခံရတော့၏။ ဒါပေမယ့် သူစိမ်းလည်းမပါပါဘူး။ "လာ လာ ထိုင်ကြဦး။ အကုန်လုံးအတွက် အခန်းလည်း စီစဉ်ထားပြီ။ ဖိုးသားရေ အိတ်တွေကူသယ်ပေးလိုက်ပါဦးကွာ " "ဟုတ်ကဲ့ ဟုတ်ကဲ့ " __ ညအိပ်တော့လည်း မေမေက သူ့မြေးကို သူနဲ့အတူခေါ်သိပ်မယ်ဟုဆိုကာ ခေါ်ထားပြီး ဟန်ဟန်လေးကလည်း မငြင်းတဲ့အပြင် ပျော်နေသေး၏။ မေပုလဲဟန်လေးမရှိတော့ သူ့အဖေနဲ့အမေက လွတ်လပ်နေတယ်ဆိုပါတော့။ "မ ဇာတ်ကားကြည့်ရအောင် " ညီညီဟန်သာ သူ့လပ်တော့ပ်အား ဖွင့်ကာ ပြောလျှင် ပုလဲကလည်း ခေါင်းငြိမ့်ကာ ‌ပြန်ပြောလိုက်၏။ "အင်း ကြည့်မယ်လေ။ သရဲကား ကောင်းကောင်းလေးဖွင့် " "ဟာ ... ဘာသရဲကားလဲဗျာ။" "သရဲကားမဟုတ်ရင် မကြည့်ချင်တော့ဘူး ပျင်းတယ်။ အိပ်တော့မယ် " "ဟာ ... မ'ကလည်း မအိပ်ပါနဲ့ဦး။ ဒီမှာ ဒီကားတအားကောင်းတယ်လို့ နာမည်ကြီးနေတာ။ ကြည့်ရအောင် " "ဘာကားလဲ " "My fault တဲ့ " "အချစ်ကားကြီးလား '" "အင်း ... ဟုတ်မယ်ထင်တယ်။ လာပါ ကြည့်ရအောင် " "မကြည့်ချင်ပါဘူး။ " "တစ်ခါတလေလေး ကြည့်ရအောင်ပါဗျာ။ မောင်တစ်ယောက်တည်း မကြည့်ချင်လို့လေ နော် " "ဟင်း ... အင်း ငါအိပ်ချင်လာရင်တော့ဘအိပ်မှာနော် " "ဟုတ် " သူ့အကြံထဲဝင်သွားပြီမို့ ညီညီဟန်သာ ခေါင်းကို အားရပါးရငြိမ့်ကာ ညစ်ကျယ်ကျယ်ကြီး ပြုံးလိုက်လေသည်။ ဇာတ်လမ်းအစတွင် မင်းသမီးနဲ့သူ့အမေက မင်းသမီးအမေရဲ့နောက်အိမ်ယောက်ျားဆီကိုသွားကြပီ့း အစပြုတာဖြစ်သည်။ မင်းသမီးနဲ့အမေရဲ့ နောက်ယောင်္ကျားက မင်းသားအဖေဖြစ်၏။ ပုလဲ ကြည့်နေရင်း သဘောတော့ကျနေမိသည်။ "မင်းသားက ချောတယ်နော် " "မောင့်လောက်မချောပါဘူး " ညီညီဟန်သာက မျက်နှာပြောင်စွာ ခပ်ဟဟဆိုလျှင် ပုလဲ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။ ပုလဲ ဇာတ်ကားကို စိတ်ဝင်တစားကြည့်နေမိရင်း မင်းသမီးနဲ့ မင်းသားနမ်းတဲ့အခန်းရောက်လျှင် ပုလဲ မျက်နှာပူလာရသည်။ နမ်းနေတာလည်း ပြင်းပြင်းရှရှစုပ်နမ်းနေကြ၏။ "မ " "ဟင် ... အွန့် " ဘာမပြောညာမပြောနှင့် ကောင်လေးက ပုလဲအား ဇာတ်ကားထဲကလို လိုက်နမ်းလေသည်။ အရမ်းဆုံး နှုတ်ခမ်းဖူးဖူးလေးအား စုပ်ယူသည်။ ပြီးလျှင် နှုတ်ခမ်းလွှာတစ်လွှာချင်း လှည့်ပတ်နမ်းရှိုက်သည်။ "အင်း ... ဟင်း " တဖြည်းဖြည်းအနမ်းတွေက ကြမ်းရှလာကာ ပုလဲအာခံတွင်းထဲသို့ သူ့လျှာကြီးအားထိုးသွင်းပြီး ပြင်းပြင်းပြပြစုပ်ယူနမ်းရှိုက်တော့သည်။ "ပြွတ်စ် ပြွတ်စ် " "အင်း ပြွတ် ပြွတ် " ဇာတ်ကားထဲက အနမ်းခန်းက ပြီးသွားတာကြောင့် သူကမပြီးသေးပဲ အနမ်းတွေက ရှည်ကြာနေကာ နှစ်ယောက်လုံး မောဟိုက်လာမှ ပူထူနေတဲ့ ပုလဲနှုတ်ခမ်းလေးအား ဖြည်းဖြည်းချင်း လွှတ်ပေးလေသည်။ အနမ်းတွေရပ်သွားပြီး သူက ပုလဲအား ရီဝေဝေစိုက်ကြည့်နေလျှင် ပုလဲ မျက်မှောင်လေးကြုံ့ကာ ... "ဘာလုပ်တာလဲ " "နမ်းတာလေ ... ပထမဆုံး မူးဗီးဒိတ်ကတည်းက ဒါမျိုးလုပ်ချင်နေတာ " "တအားကဲတာပဲ "

ခပ်တိုးတိုးဆိုရင်း ထိုတင်သားအစုံအား ကုန်းနမ်းလိုက်လေသည်။ ထို့နောက် ထိုတင်သားနားသို့ သူ့ကိုယ်ကြီးကို တိုးကပ်လိုက်ကာ အမောက်တထောင်ထောင်ဖြစ်နေတဲ့ သူ့အကောင်အား အနောက်ကနေ သူမအပေါက်လေးဆီသို့ တေ့လိုက်သည်။ ပြီးလျှင် သူမ ခါးသိမ်သိမ်လေးအား လက်နှစ်ဖက်နှင့် ဆုပ်ကိုင်ကာ တေ့ထားတဲ့ သူ့အရာကြီးက ထိုးသွင်းပစ်လိုက်၏။ "အား အ့ အ့ " သူမကျောပြင်လေးနှင့် သူ့ရင်ဘတ်ကြီးအားဆွဲကပ်ကာ အနောက်ကနေ ခပ်ဆောင့်ဆောင့် ထိုးသွင်းလျှင် သူမရင်သားတွေ လှုပ်ရမ်းခါနေတော့သည်။ ထိုအခါ ခါးမှလက်တွေကို လွှတ်လိုက်ပြီး ထိုရင်သားတွေအား ဆွဲကိုင်ကာ ဖိချေရင်း အောက်က အကောင်ကိုလည်း တရစပ်သွင်းလေသည်။ "အား အ့ အ့ အဟင့် အ့ " "အား ဟား ကောင်းတယ် ရှစ် " သူ့ရက်ဘတ်ကြီးနှင့် ကပ်နေတဲ့ သူမကျောပြင်လေးအား လက်တစ်ဖက်နှင့် ဖိချလိုက်ကာ တင်သားအစိုင်အား အပေါ်သို့ နည်းနည်ူဆွဲမကာ ထပ်မံ ထိုးသွင်းပြန်သည်။ "အား အ့ အ့ မပြီးသေး အ့ ဘူးလား ။ အဟင့် အာ့ တော် တော်တော့ အ့ " သူ့ရဲ့ ခဏလေးဆိုတဲ့စကားက နောက်ဆုံးတော့ သမီးလေးနိုးပြီး ထငိုမှပဲ ရပ်သွားတော့သည်။ သူ့နမ်းရှိုက်မှုတို့ကြောင့် သနပ်ခါးတွေလည်းပျက်ကာ လူလည်းတော်တော် မောဟိုက်သွားတော့သည်။ ___ မေပုလဲဟန်လေးက တဖြည်းဖြည်းအရွယ်ရောက်လာကာ အတတ်ကလေးဖြစ်လာတော့သည်။ ယံယံကဆို အမြဲတမ်း အိမ်ရောက်ရောက်လာကာ သူ့ညီမကို လက်ကမချဖြစ်နေလေသည်။ ပုလဲနဲ့သာ မတည့်ပေမယ့် သူ့ညီမကိုတော့ အတော်ချစ်၏။ မေမေတို့ကလည်း အားရင်အားသလို ရန်ကုန်ကို ရောက်ရောက်လာကြကာ သူ့မြေးဆီ လာလာလည်ကြသည်။ လာတိုင်းလည်း သူ့မြေးအတွက် တစ်ခုမဟုတ်တစ်ခု ဝယ်ဝယ်လာကာ ပုလဲတို့အိမ်တွင် သမီးလေးပစ္စည်းတွေက အများဆုံးဖြစ်နေတော့၏။ ကောင်လေးမိဘတွေကတော့ ရန်ကုန်မှာပဲဆိုတော့ အလုပ်ခရီးမသွားရတဲ့နေ့တွေ‌ဆို နေ့တိုင်းလိုလို အိမ်ကို ရောက်လာပြီး ပုလဲတို့ကလည်း သူတို့အိမ်သွားလည်လိုက် မမကြီးတို့အိမ်သွားလည်လိုက်နှင့်ပင်။ ကလေးမိဘတွေကလည်း ဘာထူးလဲ ခရီးတစ်ခုက ပြန်လာလျှင် သူ့မြေးအတွက် လိုတာတွေရော မလိုတာတွေရော စုံစိနေအောင် ပါလာလေသည်။ အခုဆို မေပုလဲဟန်လေးက ၄နှစ်ကျော်ပြီး ၅နှစ်ထဲကိုပင် ဝင်နေပြီဖြစ်၏။ မေပုလဲဟန်လေးက လူလေးက ၅နှစ်ကောင်းကောက်းတောင် မပြည့်သေးဘူး။ လည်တာတော့ မွတ်နေသလို စကားလေး မပီကလာ ပီကလာနှင့်အကုန်လုံးကိုလည်း လိုက်ချွဲနေတဲ့ ချွဲစိန်လေးဖြစ်၏။ မျက်နှာက သူ့အဖေနဲ့ တစ်ထေရာတည်းတူပြီး စိတ်ကကျ ပုလဲနှင့်လာတူကာ ခဏခဏလည်းစိတ်ကောက်တာ ကွေးနေတော့သည်။ သွေးကတော့ ဖအေသွေးအပြည့်ပါသည်။ ဖအေ ဆိုင်ကယ်ပြိုင်ပွဲတွေ ကြည့်ပြီဆို သူက မျက်တောင်မခတ် မပျင်းမရိလိုက်ကြည့်တတ်၏။ အဲ့ဒါကိုသိတဲ့ ဖအေကလည်း သူကိုယ်တိုင် ဆိုင်ကယ်မပြိုင်တော့ပေမယ့် ပွဲတွေဆို သွားကြည့်တတ်တာကြောင့် သွားတိုင်း သူ့သမီးကို ခေါ်ခေါ်သွားချင်ပြီး သမီးလုပ်သူကလည်း လိုက်ချင်တာပြောမနေပါနဲ့။ ပုလဲက ငေါက်လိုက်လို့ ဖအေက ခေါ်မသွားတော့ရင် သူက အိမ်မှာ ခြေဆင်းငိုကာ ၂ရက်၃ရက်လောက်အထိ ကောက်တော့သည်။ အပိုင်း (၅၃) ဆက်ရန် ... (ဇာတ်သိမ်းဖို့ သိပ်မလိုတော့ပါ။ ရန်ကုန်သားလေးနဲ့ ပုသိမ်သူအပျိုကြီးမမတို့နဲ့ ခွဲရပါတော့မယ်နော် ) Author -Anna Lynn

🌼 မကြာခင်မှာ ကြင်နာမယ် 🌼 အပိုင်း (၅၂) "မောင် စ တော့မယ်နော် " သူမ မျက်လုံးလေးတွေနှင့် အကြည့်ချင်းဆုံကာ နားရွက်ဖျားလေးမှာ တိုးတိုက်ဆိုလိုက်ပြီးလျှင် ကိုယ်ကို နည်းနည်းကြွကာ အသင့်ဖြစ်နေတဲ့ သူ့အကောင်အား သူမပန်းလေးထဲသို့ ထိုးဆိုက်ချလိုက်သည်။ "အား ... အ နာတယ် ဟင့် ဖြည်းဖြည်း " "အား ... ရှစ် မ'ပန်းလေးက မောင့်အကောင်ကြီးကို တအားညှစ်ထားတယ်။ နည်းနည်းလျှော့ပေးဦး အ့ မောင်လှုပ်လို့မရတော့ဘူး ဟား " ထိုအခါမှ သူ့အရာကြီးအားဆွဲညှစ်ထားတဲ့ သူမတွင်းပေါက်ငယ်လေးက တဖြည်းဖြည်းချင်း လျော့ကျသွားကာ သူ့အကောင်လှုပ်လို့ရသွားတော့သည်။ သူလည်းချက်ချင်းပဲ သူ့အကောင်ကို ဆောင့်သွင်းလိုက်ပြီး အသွင်းအထုတ်ခပ်မှန်မှန်လုပ်လိုက်သည်။ "အား ... အ့ အ့ ဟ့ အဟင့် အ့ အ့ " "ပြွတ်စ် ဖတ် ဖတ် ဖတ် " အရှိန်ပြင်းပြင်းဖြင့် ဆောင့်ကာ ထိုးသွင်းနေတာကြောင့် အသားချင်းရိုက်ခတ်သံတို့ ညံနေတော့သည်။ "အ့ ဖြည်း ဖြည်း အ့ " "အား ... ရှစ် ကောင်းတယ် မ မ'ရော ကောင်းလားဟင် " "ဟင် ... မောင်မေးနေတယ်လေ " "အ့ ဟ့ ... ဘာတွေ အ့ လာမေးနေတာလဲ အ့ အ့ " "ကောင်းလားလို့ ... ဟား " အသွင်းအထုတ် ခပ်မှန်မှန်လုပ်ရင်းမေးလျှင် သူမ မျက်နှာလေးတွေမှာ ရဲတွတ်နေလေသည်။ "ဖြေလေ ... ကောင်းလားလို့။ မဖြေရင် ပိုလုပ်မှာနော် " ပြောပြောဆိုဆိုနှင့် ပိုပြီးဆောင့်သွင်းကာ အသွင်းအထုတ်ပိုမြန်လိုက်လျှင် သုမတစ်ကိုယ်လုံး လှုပ်ရမ်းကာ ... "အင့် ... အ့ ဟ့ နာတယ် အ့ ဖြည်း ဖြည်း အ့ အဟင့် အား " "အဲ့ဒါဆို ဖြေ ... ကောင်းလား " "အာ့ ဟ့ အာ့ အင်း အင်း " သူမကခေါင်းငိ့မ့်ကာ ဖြေလျှင် သူက အားမရသေးပဲ ပိုတိုးလို့ဆောင့်ကာ ... "ကောင်းတယ်လို့ ပြောလေ အား ရှစ် " "အင့် အင့် အဟင့် နာတယ်လို့။ အ့ အ့ ကောင်း ကောင်းတယ် အ့ ... ဖြည်း ဖြည်းပေး အ့ " "အဟက် ... မောင်လည်းကောင်းတယ် " သူလိုချင်တဲ့အဖြေရတော့မှ မျက်နှာကြီးက ပြုံးဖြီးသွားကာ အသွင်းအထုတ် ခပ်မှန်မှန်လေး ပြန်လုပ်ပေးလိုက်သည်။ "အား ... မောင် ပြီးတော့မယ် မ ... အား ဟား ပြီးပြီ ပြီးပြီ " အသံနှင့်အတူ အပြင်းအထန်ခရီးနှင်နေတဲ့ ကိုယ်လုံးကြီးက အရုပ်ကြိုးပြတ် သူမကိုယ်လုံးလေးပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားကာ အောက်ဘက်မှာလည်း သူမတွင်းလေးထဲသို့ လွှတ်ထုတ်လိုက်တဲ့ ပြီးမြောက်ခြင်း အရည်တို့က အပြင်ထိ လျှံကျလာတော့သည်။ "ပြွတ်စ် ပြွတ်စ် " ညီညီဟန်သာ မောပမ်းလှိုက်မောသွားကာ ကိုယ်လုံးကြီးက ငိ့မ်ကျသွားပေမာ့် ပါးစပ်တွေကတော့ အငြိမ်မနေပဲ သူ့မျက်နှာနားက သူမ နို့လေးတွေက တပြွတ်ပြွတ် စို့နေလေသည်။ နှစ်ယောက်သား အသက်ရှူသံခပ်ပြင်းပြင်းနှင့် အမောဖြေနေကြကာ တအောင့်လောက်ကြာလျှင် အခုထိ တွင်းထဲက မထုတ်ရသေးတဲ့ ညီညီဟန်သာ့ ကောင်ဆိုးကြီးက ပြန်လည် ထကြွလာပြန်၏။ "ဟင် ... မင်း မင်းဟာကြီးက " ပုလဲ ကိုယ်လေးတွန့်ခနဲ ဖြစ်သွားသလို ပုလဲအပေါ်က သူ့ကိုယ်ကြီးအား တွန်းထုတ်လျှင် သူက ပုလဲ ကိုယ်လေးအား ဆွဲဖက်ပစ်လေသည်။ ပြီးလျှင် ပုလဲ နားရွက်ဖျားလေးအား လျှာနဲ့လျက်ကာ ခပ်တိုးတိုးဆိုလာတာက ... "မောင် မဝသေးဘူး။" တဲ့ မောင့်စကားအဆုံး ပုလဲ ကြက်သီးလေးတွေ တဖြန်းဖြန်းထကာ မျက်လုံးအစုံ ပြူးကျယ်သွားရသည်။ "မောင့်ကို ကုန်းပေးပါလား ... မ " ပြောပြောဆိုဆိုနှင့် သူက ပုလဲအား ခါးလေးမှ ကိုင်ကာ ဆွဲလှည့်ဖို့ပြင်လျှင် ပုလဲ သူ့လက်ကြီးအား ပုတ်ထုတ်ပစ်ကာ ... "ဟင် ... မင်း မင်းနော်။ ပေါက်ကရတွေ ဘာတွေ လုပ်ခိုင်းနေတာလဲ။ ဖယ် တော်တော့။ သမီးလေး နိုးလာတော့မယ် " "ဟာ ... မ ကလည်း ခဏလေးပဲလေဗျာ နော် ။ နည်းနည်း ကုန်းပေးနော် " "အို ... ထပ်မပြောနဲ့တော့်နော်။ ရှက်စရာကြီး ဘာတွေလာပြောနေတာလဲ " "လုပ်ပါ။ အဲ့ဒါဆို မောင်တစ်ညလုံး မအိပ်ခိုင်းပဲနေမှာနော် " "လုပ်ရဲလုပ်ကြည့်ပါလား။ " "အာ ... လုပ်ပါ မ'ကလည်း ခဏပဲလေနော် ကတိ ကတိ " "တော်ပြီ ... ဒီတိုင်း ဒီတိုင်းပဲနေ " "မောင် အဲ့ position လေးနဲ့ တစ်ခါလောက် နေကြည့်ချင်လို့ပါ။ မောင့်ကို မသနားဘူးလား ဟင် " "မသနားဘူး " "မောင့်ကို မသနားရင်လည်း မောင့်ညီလေးကို သနားပါ မ'ရယ် " "ကျစ် ... ညီညီဟန်သာ နားငြီးတယ်။ ဖယ်တော့ ... ညစ်ပတ်နေပြီ။ သန့်ရှင်းရေးသွားလုပ်တော့မယ် " "မဖယ်ဘူးဗျာ " "မင်းနော် ... မညစ်ပတ်နဲ့ " "အဲ့ဒါဆို မောင်ပြောတဲ့အတိုက်းလုပ်ပေးလေ။ ခဏလေးပါဆို " "ငါမှအဲ့လိုကြီး မလုပ်တတ်တာ။ နောက်ပြီးတော့ ရှက်တယ် " "ဘာ ရှက်စရာရှိလို့လဲ။ မောင်နဲ့မ နှစ်ယောက်တည်းပဲ ရှိတာကို " "မင်းကိုပဲ ရှက်တာလေ " "မရှက်ပါနဲ့ ... တကယ် ခဏလေးပဲလေနော်။ အဲ့ဒါပြီးရင် ထပ်လည်း မလုပ်တော့ဘူးလေ။ " "ကျစ် ... ပြီးရောဟာ ဘယ်လိုလုပ်ရမှာလဲ " ပုလဲ ဒီအတိုင်းဆို အိပ်ယာထဲက ထရတော့မှာ မဟုတ်တာကြောင့် သူ့အကြိုက်လိုက်ဖို့သာလုပ်ရတော့သည်။ "မောင်လုပ်ပေးမယ်နော် ... မ 'က အလိုက်သင့်လေးပဲ နေပေး " ပြောပြီးလျှင် သူမကိုယ်‌ေလးအား ခါးမှဆုပ်ကိုင်ကာ သူ့အား ကျောပေးစေလိုက်ပြီး သူမကို ဒူးလေးထောက်လျှက် ခပ်ကုန်းကုန်းအနေအထားမှာ ထားလိုက်သည်။ ပြီးလျှင် သူ့မျက်လုံးရှေ့ စွင့်ကားထွက်နေတဲ့ ပြောင်ဝင်းဖြူနုတင်သားနှစ်ကို လကဝါးနဲ့ ဖျန်းခနဲရိုက်ပစ်လိုက်သည်။ ထိုအခါ သူမကိုယ်လေးက တွန့်ခနဲ ခါသွားကာ အော်သံလေးထွက်လာတော့သည်။ "အ့ ... ဘာလို့ရိုက်တာလဲ " "လှလို့ "

ပြီးလျှင် သူ့ကိုယ်ပေါ်မှာရှိတဲ့ အင်္ကျီနှင့်ဘောင်းဘီအပြင် ဘောက်ဆာပါ ချွတ်ချကာ သူမအပေါ်သို့ အုပ်မိုးလိုက်လေသည်။ သူမကို စနမ်းကတည်းက အဆင့်သင့်ဖြစ်နေတဲ့ သူ့အကောင်ကတော့ သူမဗိုက်မှာ သွားထောက်နေလေသည်။ "ပြွတ်စ် ပြွတ်စ် " သူမနှုတ်ခမ်းလေးတွေအား ပြင်းထန်စွာ စုပ်ယူနမ်းလိုက်ပြီး လည်တိုင်လေးတွေဆီ ဆင်းသက်ကာ ညှပ်ရိုးလေးတွေအား စုပ်ယူလိုက်လျှင် သူမကိုယ်လေးက တွန့်သွားလေသည်။ "အ့ အဟင့် " "ပြွတ်စ် ပြွတ်စ် " ညှပ်ရိုးလေးတွေကို စုပ်ယူနမ်းရှိုက်ပြီးလျှင် ရင်ညွန့်လေးထက်မှာ စတည်းချကာ နမ်းရှုံ့နေပြန်သည်။ လက်တစ်ဖက်က ရင်သားလေးတွေကို တစ်လှည့်စီ ဖျစ်ညှစ်ကာ နောက်တစ်ဖက်က တင်သားစိုင်လေးတွေအား အိခနဲ အိခနဲ ညှစ်‌ကာ ကျန်ရှိနေတဲ့ အတွင်းခံလေးကိုပါ ဆွဲချွတ်ပစ်လိုက်သည်။ ထိုအခါ ထွက်ပေါ်လာတဲ့ သူမအရာလေးအား လက်ဖဝါးလေးနဲ့ ခပ်ဖွဖွပွတ်ကာ ချော့မြူပြီးလျှင် လက်ညှိုးသုံးချောင်း ထိုးသွင်းပစ်လိုက်သည်။ "အား အ့ နာလိုက်တာ အဟင့် " ခါတိုင်းလို တစ်ချောင်းချင်းမသွင်းပဲ တစ်ခါတည်း သုံးချောင်းပူးကာ ထိုးသွင်းခံလိုက်ရတာကြောင့် ပုလဲ အပေါက်လေးမှာ မခံမရပ်နိုင်စွာ နာကျင် သွားရသည်။ "အ့ ဘာလို့ အတင်းထည့်နေတာလဲ။ သေတော့မယ် အ့ အဟင့် " "လက်သုံးချောင်းတည်းပါ မရဲ့။ မောင့်အကောင်က အဲ့ထက်ပိုကြီးတာ မ သိပါတယ် အား ရှစ် " "အ့ နင် အဟင့် နင်နော် ... ဖယ်တော့ " "ဖယ်စရာလား ... အား ရှစ် ဟ့ " သူမတွင်းပေါက်လေးထဲက လက်သုံးချောင်းကို အသွင်းအထုတ်ခပ်မှန်မှန်လုပ်ပေးရင်း သူမပြီးခါနီးလောက်တွင် ဆွဲထုတ်ပစ်လိုက်သည်။ "အ့ " ရှုံ့မဲ့သွားတဲ့ သူမမျက်နှာလေးအား ရွှန်းရွှန်းစားစားကြည့်ကာ နဖူးလေးအား ခပ်ဖွဖွနမ်းရှိုက်လိုက်သည်။ ပြီးလျှင် သူမနားရွက်အနားသို့ တိုးကပ်ကာ နားရွက်ဖျားလေးအား လျှာနဲ့သပ်လိုက်ပြီး တိခနဲ ခပ်ဆတ်ဆတ်ကိုက်လိုက်လျှင် စူမက 'အ'ခနဲအော်လေသည်။ "အဟက် " "နာတယ် မကိုက်နဲ့" "အဟင်း ... မောင် စ တော့မယ်နော် " သူမ မျက်လုံးလေးတွေနှင့် အကြည့်ချင်းဆုံကာ နားရွက်ဖျားလေးမှာ တိုးတိုက်ဆိုလိုက်ပြီးလျှင် ကိုယ်ကို နည်းနည်းကြွကာ အသင့်ဖြစ်နေတဲ့ သူ့အကောင်အား သူမပန်းလေးထဲသို့ ထိုးဆိုက်ချလိုက်သည်။ အပိုင်း (၅၂) ဆက်ရန် ... Author -Anna Lynn

🌼 မကြာခင်မှာ ကြင်နာမယ် 🌼 အပိုင်း (၅၁) 🚨🔞🚨 သမီးလေး ၆လ ပြည့်ချိန်မှာတော့ ကောင်လေးဆိုင်ကို ပစ်ထားတာ တအားကြာနေတော့တာကြောင့် ပုလဲတို့ ရန်ကုန်ကို ပြန်ပြောင်းလာကြတော့သည် ။ ဒီလောက်အကြာကြီးနေပြီးမှ ပြောင်းလာတာတောင် မေမေတို့က သူ့မြေးမလေးကို မခွဲနိုင်ဘူးဟုဆိုကာ သိပ်သဘောမကျချင်ကြပေ။ ရန်ကုန်မှာတော့ အစက ပုလဲက ကောင်လေး မိဘတွေနဲ့ပဲ ပေါင်းနေရမယ်ထင်ထားပေမယ့် ကောင်လေးက ဘယ်တုန်းကတည်းက စီစဉ်ထားမှနမသိပဲ သူ့အလုပ်နဲ့ နီးတဲ့နေရာမှာ ခြံဝယ်ပြီး တိုက်တစ်လုံး ဆောက်ထားလေသည်။ ခြံဝန်းကျယ်ကျယ်မှာဆိုတော့ ကလေးနဲ့လည်း အဆင်ပြေနေလေ၏။ _____ "မ သမီးလေးရော " အလုပ်ကပြန်ရောက်ရောက်ချင်း သမီးလေးကို မေးလာတာကြောင့် ပုလဲပြုံးလိုက်မိကာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "အခုပဲ ရေချိုးပေးပြီး သိပ်ထားတယ် " "ဪ " "..." "ဟာ ... မ သနပ်ခါးတွေ လိမ်းထားတာပါလား " အခုမှ သနပ်ခါးပါးကွက်ကြားလေးနဲ့ ယဉ်စစလေးအလှကြီးလှနေတဲ့ မ'အား မြင်သွားလေသည်။ "အွန်း " "သနပ်ခါးက မွှေးလား " "အွန်း မွှေးတယ် ကျောက်ကုန်း သနပ်ခါးစစ်စစ် ... မေမေ ဝယ်ပြီး ပို့ပေးလိုက်တာ " "ဟုတ်လို့လား ... မောင်တော့ အနံ့မရပါဘူး ။ ကျောက်ကုန်း သနပ်ခါးမစစ်လောက်ဘူး " သင်းပျံ့နေတဲ့ သနပ်ခါးနံ့လေးရနေပေမယ့် သူ့အကြံနှင့်သူ ခပ်တည်တည်ဆိုလိုက်လျှင် ... "အစစ်ပါဆို ... တို့က မင်းကို ညာစရာလားလို့ " "မောင်မှ အနံ့မရတာ ... ကိုယ်တိုင်မွှေးကြည့်ရမှ ယုံမယ် " ပြောပြောဆိုဆိုနှင့် သူမ ဘယ်ဘက်ပါးပြင်လေးအား နစ်ဝင်သွားတဲ့အထိ နမ်းရှိုက်လိုက်သည်။ "ဟင် ... မင်း" ပုလဲက မျက်မှောင်လေးကြုတ်ကာ အနမ်းခံလိုက်ရတဲ့ ဘယ်ဘက်ပါးလေးအား အုပ်လိုက်လျှင် သူက နောက်ထပ်ညာဘက်ပါးကို ထပ်နမ်းလိုက်ပြန်၏။ "ရွှတ် " "အား မွှေးသားပဲ ... ယုံပြီ ယုံပြီ ကျောက်ကုန်း သနပ်ခါးအစစ်ပဲ " "မင်း မင်းနော် ... သက်သက်ညစ်ပတ်တာ " "ဟား ဟား ... ဟား ဟား " နှုတ်ခမ်းလေးဆးကာ မကျေမနပ်ဖြစ်နေတဲ့ သူမအားကြည့်ကာ ညီညီဟန်သာ သဘောကျစွာရယ်လိုက်လျှင် လက်သီးဆုပ်သေးသေးလေးတွေက သူ့ရင်ဘတ်ပေါ်သို့ ကျရောက်လာတော့၏။ "ကောင်လေး ဗိုက်ဆာပြီလား " "ဟော ခေါ်ပြန်ပြီ " "အဟင်းဟင်း ... မှားသွားလို့ပါ မောင်ရဲ့။ မောင်ဗိုက်ဆာပြီလားလို့ " "ဆာတော့ဆာတယ် ဒါပေမယ့် ထမင်းမစားချင်ဘူး " "ဟင် ... ထမင်းမစားချင်ရင် မောင်က ဘာစားချင်လို့လဲ ပြောလေ ပုလဲလုပ်ပေးမယ် " "တကယ်လုပ်ပေးမှာလား " "အင်းပေါ့ ... ဘာစားချင်လို့လဲ " ထိုအခါသူက ပုလဲ နားရွက်ဖျားသို့ တိုးကပ်ကာ လေသံလေးနှင့် ဆိုလိုက်လေသည်။ "မြပုလဲသွယ်ကို စားချင်တာ ... ဖြစ်အောင်လုပ်ပေးနော် " "အို " ပုလဲ မျက်နှာလေးရဲတွတ်ကာ ရှက်သွေးဖြာသွားရသည်။ "နော် ... ကျွေးမယ်မလားဟင်။" "မင်းနော် ... မိုးတောင်မချုပ်သေးဘူး။ ဘာတွေ လာပြောနေတာလဲ " "မိုးချုပ်ရင် မ'က သမီးလေးနဲ့အတူ အိပ်တော့တာလေ။ အခု သမီးလေး အိပ်တုန်းလေးလေ နော် " "ဟင့်အင်း ... ရှက်စရာကြီး " "ဟာ ... ဘာရှက်စရာလိုလဲဗျာ။ ဟိုမှာ ကလေးတောင်ရပြီးသွားပြီ။ လုပ်ပါဗျာ။ မောင့်ကို မသနားဘူးလားဟင် " "မသနားပါဘူး။ မင်းက အမြဲတမ်း ဆာလောင်နေတာပဲကို " "အဲ့လို ဆာလောင်နေတဲ့သူကို ကျွေးရတာ ကုသိုလ်ရပါတယ်ဗျ။ ကဲ ကြာပါတယ်ဗျာ ။ အချိန်ရှိခိုက် လုံ့လစိုက်လိုက်ရအောင် " ပြောပြောဆိုဆိုနှင့် သူမကိုယ်လေူအား ပွေ့ချီကာ အိပ်ခန်းထဲသို့ ခေါ်လာလိုက်တော့သည်။ "အို " အခန်ူထဲရောက်တာနှင့် မတ်တပ်ရပ်အနေအထားနှင့်ပဲ ညီညီဟန်သာက သူမအား အငမ်းမရ နမ်းရှိုက်လေတော့သည်။ "အင်း ပြွတ်စ် ပြွတ်စ် " အနမ်းတွေနှင့် အစပျိုးပြီးလျှင် သူမတစ်ကိုယ်လုံးအနှံ့ ပွတ်သပ်ကာ ဝတ်ထားတဲ့ ရင်စိအင်္ကျီမရမ်းရောင်လေးအား အရင်ဆုံး ချွတ်ပစ်လိုက်လေသည်။ ထိုအခါ ဗိုက်သားဖြူဖြူလေးထက်မှ အရှိုက်အဝန်းလေးတွေကို ဖုံးအုပ်ထားတဲ့ ဘော်လီအနီရောင်လေးက ထွက်ပေါ်လာလေ၏။ သမီးလေးကို မွေးထားတာကြောင့် ရင်သားလေး‌‌ေတွက ပိုကိတ်လာကာ ဘော်လီထက်မှ လျှံတက်နေကာ နှစ်မြွှာလေးက မြင်နေရကာ ဆွဲဆောင်မှုတစ်မျိုးရှိနေ၏။ ညီညီဟန်သာ ထိုထွက်ပေါ်နေတဲ့ သူမ ရင်သား နှစ်မြွှာလေးအား ကုန်းနမ်းပစ်လိုက်သည်။ ပြီးလျှင် ဘော်လီချိတ်လေးအား အနောက်မှ ဖြုတ်ကာ ဆွဲချွတ်ပစ်လိုက်လျှင် တင်းရင်းလုံးဝန်းနေတဲ့ ရင်သားလေးနှစ်ဖက်က ထွက်ပေါ်လာရာ သူချက်ချင်းပဲ ကုန်းစို့ပစ်လိုက်၏။ "အ့ ဟ့ အ့ " ရင်သားတစ်ဖက်ကိုလည်း အငမ်းမရစို့နေသလို နောက်တစ်ဖက်ကိုလည်း လက်နဲ့ဖျစ်ညှစ်ပစ်လိုက်သည်။ သူ့လက်ချက်လား သမီးလေးလက်ချက်လားမသိပဲ အရင်ထက် ပိုကိတ်လာတဲ့ ရင်သားလေးတွေက သူ့ပါးစပ်နဲ့ လက်ထဲတွင် ပြည့်လျှံနေတော့သည်။ "အ့ ဖြည်းဖြည်း အ့ " "ပြွတ် ပြွတ် " နို့လည်းထွက်သေးတာကြောင့် သူ့ပါးစပ်ထဲ နို့ရည်ကြည်လေးတွေပါ ဝင်လာကာ သူသောက်ကောင်းကောင်းနှင့် သောက်နေလေသည်။ အားနေတဲ့လက်တစ်ဖက်ကနေ သူမထဘီလေးအား ချွတ်ချလိုက်လျှင် ကြည်ပြာရောင် အပွင့်ရိုက်ထဘီလေးက အောက်မှာ ပုံကျသွားတော့သည်။ ထိုအခါ ညီညီဟန်သာ သူမကိုယ်လေးအား ပွေ့ချီလိုက်ကာ အိပ်ယာပေါ်သို့ ဖွဖွချင်း ချပေးလိုက်သည်။

❤️‍🔥 Paid gp အသစ် ❤️‍🔥 ၃၀၀၀ ကျပ် 📢စဆုံး ရပါတော့မယ်ရှင့် 🫶🏻🩷 🌾မောင့်ငွေလမင်း🌾 ဘရန်ဆိုင်း ♡ ငွေလမင်း ❤️‍🔥❤️‍🔥❤️‍🔥❤️‍🔥❤️‍🔥❤️‍🔥❤️‍🔥❤️‍🔥 ဇာတ်လမ်းအညွှန်းကိုတော့ နောက်မှပဲ သေချာလေးရေးပါမယ်ရှင့် အကျဉ်းချုပ် ဇာတ်လမ်းပုံစံလေးကတော့ ... ကချင်ပြည်နယ်ရှိ ရွာ‌လေးတစ်ရွာက မနဲ့မောင် ဇာတ်လမ်းလေးပါ။ ရွာထဲမှာ ငွေတိုးပေးစားတဲ့ စွာတေးလန် ဆတ်ဆတ်ကြဲ အပျိုကြီးနဲ့ ခပ်ဆိုးဆိုး ခပ်ပေပေ ကချင်ကောင်လေးတို့ရဲ့ ဘုဘောက်ဇာတ်လမ်းပေါ့ 🫶🏻 ဘယ်လိုပုံစံလေးလဲဆိုတာကတော့ ပုံထဲမှာမြင်တဲ့အတိုင်းပဲ ... နှစ်ယောက်လုံး အလံနီ(red flag) တွေပါ အနီချင်းတူတော့ ဘယ်သူက ပိုနီမလဲ ဆိုတာတော့ ... ဇာတ်လမ်းလေးကို ဖတ်ကြည့်ကြပေါ့နော် 🫶🏻❤️ ခါတိုင်းလို mature on 21 ... +🚨 ပါပဲ Fb gp & telegram gp 2မျိုးလုံးရပါတယ်ရှင့် စဆုံးပြီးရင် pdf file ပါရပါမယ်နော် 🫶🏻 @AnnaLynn990 အဲ့အကောင့်မှာ လာဝယ်ဖတ်လို့ရပါတယ်ရှင့် 🫶🏻 Author -Anna Lynn

🌼မကြာခင်မှာ ကြင်နာမယ်🌼 Wp မှာ 🚨စဆုံး တင်ထားပါပြီ🚨 https://www.wattpad.com/1649556886?utm_source=android&utm_medium=link&utm_content=share_published&wp_page=create_on_publish&wp_uname=Mable99 Author -Anna Lynn

Fb page မှာ give away လေး ရှိပါတယ်နော် 🤍 https://www.facebook.com/100094303085551/posts/922502910903137/?app=fbl

🚨အရေးကြီးအသိပေးချက်🚨 ဘာအသိပေးချင်တာလဲဆိုတော့ အခုထွက်ပေါ်နေတဲ့ star link wifi သတင်းကနေ အစပြုမှာပေါ့နော် Annaတို့ဆီက ဘာအင်တာနက်မှမရပဲ star link wifi တစ်မျိုးသာ သုံးလို့ရတဲ့နေရာပါရှင့် ... (သိတဲ့သူတွေလည်း သိကြပါတယ်နော်။ အန်နာ အရင်ကလည်း လိုင်းမရလို့ ခဏခဏပျောက်သွားဖူးပါတယ်) အခုလည်း အဲ့တာပါပဲ အဲ့ဒီ star link wifi မရတော့ရင် ... 🚨အန်နာလည်း လိုင်းတက်နိုင်မှာ မဟုတ်တော့သလို စာတင်နိုင်မှာလည်း မဟုတ်တော့ပါဘူးရှင့် ... (Wifi က ရပြီး အရင်လို တစ်နာရီ ၃/၄ သောင်း ပေးသုံးရမယ်ဆိုလည်း အန်နာ မသုံးနိုင်တော့ပါဘူးရှင့် အဲ့လောက်ထိ သုံးနိုင်ဖို့ အန်နာလည်း မချမ်းသာပါဘူးနော်) အဲ့ဒါကြောင့် ရုတ်တရတ် အန်နာ ပျောက်သွားရင် လိုင်းမရတော့လို့သာ ဖြစ်ပါကြောင်း ကြိုတင် အသိပေး တောင်းပန်ပါတယ်နော် ... ‌ 🚨နောက်ထပ် အရေးကြီးတာတစ်ခုက paid gp စာအုပ်ဝယ်တဲ့ သူလေးတွေပေါ့နော် လိုင်းမရရင် စာအုပ်လည်း ရောင်းမပေးနိုင်တော့သလို စာလည်း မပြန်နိုင်တော့ပါဘူးနော် အဲ့တာကြောင့် စာအုပ်ဝယ်မယ့် သူလေးတွေက အန်နာ cbမှာ စာပြန်မှသာ ငွေလွှဲပြီး စာအုပ်ဝယ်ကြရန်နှင့် အန်နာလင်း အသုံးပြုတဲ့ ငွေလွှဲ အကောင့်များမှာ 🚨Wave /K pay/ AYA Pay🚨 09 797886825 🚨အဲ့နံပါတ် တစ်ခုတည်းသာရှိကြောင်းလည်း ကြိုတင်အသိပေးပါတယ်နော် 🤍🫶🏻 အကုန်လုံး နစ်နာမှုတွေ မရှိရအောင် ကြိုတင်အသိပေးခြင်း ဖြစ်ပါတယ်ရှင့် 💛🩵 🚨အကျဉ်းချုပ်အနေနဲ့ကတော့ အားလုံးကို နှုတ်ဆက်ရတော့မလား မသိပါဘူးရှင် 🥺 ကျွန်မလည်း ငိုချင်နေပါပြီ 🥺 လိုင်းလေး ကောင်းကောင်းပြန်သုံးရတာတောင် မကြာသေးဘူးလေနော် 🥺 Author -Anna Lynn