Antimatter Persian Fans

والا ما داریم استفاده میکنیم 😂❤️

ایلان ماسک: «در آینده، برای تولید پادماده (Antimatter) جهت سفر به منظومه‌های ستاره‌ای دیگر، یک تریلیون ضربدر یک تریلیون دلار هزینه خواهد شد.آن زمان دیگر چیزی با دلار اندازه‌گیری نخواهد شد؛ فقط با جرم و انرژی.» پادماده (Antimatter) یکی از قدرتمندترین گزینه‌های پیشنهادی برای سوخت فضاپیماهای آینده است، اما فعلاً استفاده از آن به‌عنوان سوخت در حد یک ایده و فناوری نظری باقی مانده. هنگام برخورد پادماده با ماده‌ی معمولی، تقریباً تمام جرم آن‌ها به انرژی تبدیل می‌شود و انرژی عظیمی آزاد می‌کند. امروز تولید حتی مقدار بسیار ناچیزی از پادماده فوق‌العاده گران است و هزینه‌ی آن تا ۶۰ تریلیون دلار برای هر گرم تخمین زده می‌شود. @antimatterp

کدوم ترک رو بیشتر دوست داشتید تحلیلش کنیم؟ 😍 این پایین بنویس 👇

@antimatterp

@antimatterp

@antimatterp

@antimatterp

@antimatterp

@antimatterp

@antimatterp

@antimatterp

@antimatterp

میدونم روش قفلی میزنید 😁 سه چهار روز گوشش بدید آلبوم جدید توی راهه 😍

این آهنگ برای من یادآور دورانیه که خیلی از ترس‌ها و نگرانی‌هام رو بیشتر از چیزی که واقعاً بودن بزرگ کرده بودم. مدت‌ها فکر می‌کردم بعضی آدم‌ها، بعضی حرف‌ها و بعضی اتفاق‌ها می‌تونن روی زندگی من تأثیر زیادی بذارن، اما هرچی زمان گذشت بیشتر فهمیدم که بخش بزرگی از اون ترس‌ها فقط توی ذهن من زندگی می‌کردن. حس آهنگ شبیه لحظه‌ایه که بعد از مدت‌ها درگیری با خودت، بالاخره به یه آرامش عجیبی می‌رسی. نه از این جنس آرامشا که همه‌چیز درست شده باشه، از این جنس که دیگه اجازه نمی‌دی گذشته یا نظر دیگران مسیر زندگیت رو تعیین کنه. یه جایی از زندگی فهمیدم چیزایی که دنبالشون می‌گشتم، اون حس ارزشمند بودن، آرامش و اعتمادبه‌نفس، هیچ‌وقت خیلی دور از من نبودن. فقط خودم لابه‌لای تردیدها و ترس‌هام گمشون کرده بودم. این آهنگ برای من درباره تغییر دنیا نیست؛ درباره تغییر نگاه خودمه. درباره روزی که به پشت سرم نگاه کردم و فهمیدم خیلی از چیزایی که ازشون می‌ترسیدم، در نهایت فقط یه مشت سروصدا تو مغزم بودن و هیچ‌وقت اون قدرتی رو که من بهشون داده بودم نداشتن. @antimatterp

@antimatterp

ترک جدید ☺️

@Spotify_downloaderrr_bot | info­

۵۷ شاید برای بعضیا فقط یک اشتباه ساده بود… ولی برای چند نسل، زخمی شد که هنوز برای دردش مرهمی پیدا نشده...

این آهنگ یه حس خیلی خفه و سنگین داره، انگار از اون مدل اضطرابیه که هی توی سرت می‌چرخه و ولت نمی‌کنه. نه فقط ترس از قضاوت شدن، بیشتر ترس از این‌که نکنه حضورت، رفتارت یا حتی بودنت برای یکی آزاردهنده باشه. من حس می‌کنم این ترک دقیقاً اون درگیری ذهنیِ بی‌صدا رو می‌گه؛ همون لحظه‌هایی که زیادی به خودت فکر می‌کنی، حرفات رو مرور می‌کنی و تهش هم باز به خودت شک می‌کنی. فضای آهنگ خیلی دارک و درونیه، ولی قشنگی‌ش اینه که الکی غمگین نیست؛ واقعاً یه حس مشخص رو منتقل می‌کنه، یه جور فشار روانی که شاید نشه راحت توضیحش داد ولی می‌شه کامل حسش کرد. برای من این آهنگ فقط یه موزیک نیست، یه تیکه از یه حالیه که شاید خیلیا تجربه‌ش کرده باشن ولی نتونسته باشن بگنش. @antimatterp