Fika

… برای همین سعی می‌کنم به خودم بگم که همه‌ی این حس‌ها اشتباهه. اما تهِ دلم می‌دونم چیزی درون من هست که تمام تلاشش برای دیده شدن و شناخته شدنه، ولی در عین حال، بزرگ‌ترین ترسش هم همینه که دیده بشه. این بزرگ‌ترین تناقضی هست که تا حالا باهاش روبرو شدم. چطوری می‌خوای دیده بشی در صورتی‌که انقدر ازش می‌ترسی و فرار می‌کنی؟ واقعا چی می‌خوای؟

احساس قدرت میکنم سریالارو گذاشتم و بهشون فرصت دادم جذبم کنن واسه ادامه

موضوع اینه که چنگ زدن به اون طناب من رو به سمت پایین میکشه و من باید به سمت بالا برم. ولی بین موندن و ترک کردن گیر افتادم و انقدر معلقم فقط گذر موجودات دورم رو نگاه میکنم و لبخند میزنم. شاید هم اون موجودات افکارمن که حتی برای توجه به اون‌هام زیادی خستم.

انگار هرروز صبح که پامیشم فرو میرم تو یه دریای عمیق و صداهای محو از بیرون اونجا میشنوم. زندگیم پیش میره ولی من خاطراتی از چطور گذشتنش ندارم؛ فقط به درد گذشته چنگ میزنم و هرزگاهی سرم رو بیرون میارم تا نفس بکشم.

یادم میره فیکشنا چی بود ایوها کجا تموم شد سریال اخرین قسمتش چه اتفاقی افتاد

جدیدا نمیتونم هیچی رو انگویینگ پیش ببرم چرا

یادش میدم!

She must be a member of the cult

پینار بلد نیست😓

پاشید رو کاشیا

پاشید رو کاشیا

جمعه‌ی تراز

I wanna be stable, but i do cave.