ارشک رفیعی

🖤 ‌‌روح برهوتم من ، عریان و بیابانی قطعۀ «سرگشته» در فضایی رازآلود و رویاگونه آغاز میشود؛ همچون دری بی دیوار که در میانۀ برهوت، به آنسوی دشت باز میشود... این شعرِ #منزوی، به تمامی خودنگاره‌ای از شاعر است. در همان ابیات آغازین گویی همۀ روایت را فشرده می‌گوید، اما در ادامه به عمق می‌رود؛ و آهنگساز، در رویکرد غالباً توصیفی خود، این فرورفتن را به‌خوبی دریافته و آشکار می‌سازد. به‌جای اوج‌های نمایشی، با انباشت آهسته‌ی رنگ پیش می‌رود. فضا کم‌کم و با تزئین‌هایی به‌جا ساخته می‌شود؛ همانند گستره‌ی مهیب بیابان که از لابه‌لای بادهای سرگردان، گهگاه آشکار می‌شود. ویلنسل، آغازگر این پیمایش در پرده‌ی دوم است؛ و بر دوش وُکال، ما را به باد و برهوت می‌رساند. و بعد...، به‌راستی خدایان سازهای کوبه‌ای را برای همین ساختند: برهوت! «سرگشته» را شاید بتوان نقطه‌ی تلاقی شعرِ شاعری درگذشته با درونیاتِ امروزِ آهنگسازی سوگوار دانست؛ سوگی که «بُهت» را جایگزین «ضجه» کرده است. میان آوای خواننده —که با اثر هماننده شده— و نوای نی، که بویژه در فصل پایانی چون باد در آن می‌پیچد، تعاملی اندوهبار جریان دارد؛ گفت‌وگویی خاموش میان باد و بدن. و چند نتِ سه‌تار؛ نه برای پایانبندی، برای رها کردن... «سرگشته» روایتِ برهوت نیست، خودِ برهوت را در گوش می‌سازد. #هنرآیین #مانوک_معتضدیان @honaraeen 🍂🍃🕯 سرگشته خواننده : #کیانوش_میرجعفری آهنگساز : #ارشک_رفیعی شاعر : #حسین_منزوی

سرگشته خواننده : کیانوش میرجعفری آهنگساز : ارشک رفیعی شاعر : حسین منزوی https://t.me/kianooshmirjafari

من حتم دارم تو یک جایی هستی... توی برق چشم یکی از روباه های کنار خانه ی قبلی توی کوهستان که با شانار برای صیدشان میرفتیم.. ، لاي پاکت خرید یک زن حامله ای... توی شکم يک اژدهایی، لای استخوانهای لاشه ی یک آهوی تصادف کرده ای... جایی هستی و داری انگشتت را ميمکي!... بچه... من اصلا نفهمیدم کی این ریختی شدم، اما میدانم جرقه ي آتش توی دلم... توی سرم... توی دهنم وسط چه شبی توی چه خیابانی زده شد. روی تو چند بیل خاک تازه ریختند... من روی تخت بیهوش بودم که تمام ستاره های سوخته ریختند توی تنم... براي شادی مرده و زنده ی هر دوتايمان پیک اول را سنگین می ریزم... #ارشك_رفيعي ((هیچکدام از چیزهایی که تازه ساختم آماده نبود... قطعه ای از موسیقی آخربن فیلمی که برایش موسیقی ساختم....هبوط را گذاشتم... کاش میشد دوباره بیرونت میکرد وسط دستهای من اینبار!)) #ستاره_رفیعی Cello: kourosh keshavarz Violin:@mahmoodarabany Ney:@saeed.hemmatian @moradyanfarshad

https://x.com/i/status/2017418021581603203

از دیدن ستاره ی نازنینم تا ابد محروم شدم... با خشمی و کینه ای که تا ابد توی دلم میمونه... با گلوله کشته شد... با گلوله ای که زیباترینم رو در بیست سالگی ازم گرفت... داغدارم... خسته م... بشدت خشمگینم و غمگین... ممنونم از دوستان عزیزم و خانواده م که کنارم ایستادند و نگهم داشتند که زنده بمونم... (( ما را به سخت جانی خود این گمان نبود)) حالا تمام حواسم پیش پانیذ شانار باران و هلیاست... تمام ترس و امیدم این چهارتا هستند... از هر گزندی دور بمونید... با زیبایی های رویاییتون جهان رو قشنگ نگه دارید...

خلوتیان نازنین حسن بخشان شعر حافظ

‌‌شیوه‌نامۀ بیشعوری در کنسرت یا: چگونه بیشعوری خود را در یک کنسرت هنری به منصۀ ظهور برسانیم؟ [با الهام از استانداردهای جهانی «بیشعوری» اثر خاویر کرمنت] قدم اول: انتخابی نابخردانه و غرورآفرین همه‌چیز از اینجا شروع می‌شود که شما بلیط کنسرتی را بخرید که یا اساساً نمی‌دانید چیست، یا از آن خوشتان نمی‌آید. نه مهم است چه اجرایی‌ست، نه کی اجرا می‌کند؛ مهم این است که فردا در استوری اینستاگرام، اثبات کنید که شما در «صحنۀ فرهنگ» حضور داشته‌اید. مثلاً اگر گوشتان به پاپ عادت دارد، یک اجرای عود و سنتور از دوره صفوی بخرید، یا اگر اهل نوای اصیل ایرانی هستید، کنسرت فیلارمونیک اسلو را از ردیف جلو رزرو کنید. تا همین‌جا نیمی از مسیر «بیشعوری فاخر» را طی کرده‌اید. این همان بستر طلایی‌ست که بیشعوری در آن چون قارچ پس از باران می‌روید. حالا که روغن داغ شده، وقت شکستن تخم‌مرغ است. الف) شگردهای بدون ابزار: بیشعوری با دست خالی (واقعیتی ست که بیشعوری چندان هم وابسته به ابزار وتشریفات فنی خاصی نیست.) 1️⃣ تحلیل کنید. لازم نیست شما نقد هنر بدانید یا حتی قادر باشید بعداز اجرا دو کلام حرفِ با سر و ته در بارۀ آن بزنید. شما یک ذهن آزاد دارید! پس با صدای نسبتاً بلند با همراهتان راجع به قیافۀ نوازندگان، چروک کت رهبر ارکستر، و اینکه فلان ویولونیست چرا اینقدر "کلافه" می‌زند، اظهار نظر کنید. پچ‌پچ، نطفۀ فرهنگ است. (کودکانِ احساس، جای بازی اینجاست🤤) 2️⃣ ضرب بگیرید. وقتی ارکستر می‌نوازد، شما هم با پا یا با انگشت روی صندلی ریتم بگیرید. کسی چه می‌داند، شاید اصلاً شما در کودکی طبل‌زن ارتش بودید! به‌خصوص در بخش‌های کند و احساسی، ریتم سریع‌تر بزنید تا تعادل برقرار شود. خصوصاً که به یک نوازندۀ سلو کمک شایانی میکنید تا بفهمد کجا آمده.... 3️⃣ همراه‌خوانی کنید. بله، چرا که نه؟ اگر خواننده در حال اجراست، شما هم با او بخوانید. قرار نیست او تنها باشد. تازه، شاید صدای شما بهتر هم باشد! پس زمزمه کنید یا رسماً بخوانید. اصول دموکراسی ست؛ هر کس یک رای و هر کس یک آواز... 4️⃣ سرفه کنید. هروقت احساس کردید سکوت عمیقی سالن را فرا گرفته و همه مجذوب بخش احساسی و آرام اجرا شده اند، خصوصاً اگر یک نوازنده سلو مینوازد، وقت مناسب است. بله، به زور هم که شده سرفه کنید و این فضا را بشکنید. ب) شگردهای ابزارمند: تکنولوژی در خدمت بیشعوری ه🅰️ گوشی تلفن همراه کاربردهای گوشی در سالن کنسرت بحدی زیاد است که میشود فصلی از یک کتاب را به آن اختصاص داد. اما خیلی فشرده؛ ▪️ مبادا گوشی را سایلنت کنید! زنگ بوق‌دار و نوتیفیکیشن، رنگ‌وبوی زندگی‌اند. ▪️ تلفن را جواب بدهید. در سالن کنسرت، پاسخ دادن به تماس هم نوعی هنر تعاملی‌ست. بله، حتی اگر مشاجره سر کسب کار است، واجب است که همینجا تکلیفش را روشن کنید. کار شما در اولویت است، چه رسد به نوبت دندانپزشک و منشی فراموشکارش. اگر صدای ارکستر مزاحم است، روی آیفون بگذارید. ▪️ فضای مجازی -خصوصاً اینستای گرامی- را چک کنید. نمی‌شود که مدت طولانی «بی‌خبر» بمانید یا دیگران از شما بی‌خبر باشند! این نور لامصب صفحۀ چه‌ها که با تمرکز اطافیانتان نمی‌کند👌 ▪️ و شیرینکاری اصلی؛ فیلم و عکس بگیرید. ولی نه مخفیانه! نورافکن دوربین را فعال کرده، گوشی را بالا نگه دارید تا نه‌تنها ردیف جلویی، بلکه سه ردیف کناری و پشتی و حتی بداقبال‌های بالکن‌نشین هم از نور آن مستفیض شوند. ه🅱️ بچه بیاورید. بله، بچه یک ابزار محسوب میشود. یک حرف زور روی بلیط یا در سایت مربوطه درج شده که «از آوردن اطفال خودداری کنید». خب معلوم است که این تبعیض است. گوشتان بدهکار نباشد و بچه را به هر شکلی شده به داخل سالن ببرید. حالا یا به کمک همراهتان حواس راهنما را پرت میکنید یا اصلاً شانس می‌آورید و راهنما خودش یک بیشعور است و شما و گوگولی را به داخل هدایت می‌کند. شما فرزندتان را بیاورید، چون هم "نابغه موسیقی" است و هم "معتاد لالایی شوبرت". حالا اگر وسط اجرای سولوی ویلن شروع به گریه یا دویدن کرد، طبیعی‌ست؛ هنر باید زنده باشد. 📛در پایان: خلاق باشید، بیشعور بمانید بیشعوری نه یک عادت، که یک سبک زندگی‌ست. اگر ایده‌های بالا تکراری شد، نوآوری کنید. 🔺مثلاً: ➖ نیمه اجرای قطعه بروید دستشویی و با صدای زیاد برگردید. ➖ از ردیف میانی به‌هوای "آب‌خوردن" بیرون بروید و از همان پشت، روی پله‌ها بایستید و فیلم بگیرید. ➖ برای دوستتان که جا نمانده عکس صندلی خالی کناری را بفرستید با جمله: «جات خالی عشقم». 🔚 اگر آلبرت اینشتین گفته که «دو چیز بی‌نهایت است: جهان و حماقت انسان»، ما اضافه می‌کنیم: « و بیشعوری در کنسرت، مصداق درخشان این بی‌نهایت است.» تا دیداری دیگر در سالن بعدی، با نورافکن‌های آماده و سرفه‌هایی مهندسی‌شده... بدرود!

نازنین حسن بخشان بی نشانه

نسیم علی علایی-کتایون ساکت آهنگساز سورن ترانه پرویز وکیلی باز تنظیم ارشک رفیعی این ترانه در دهه چهل با صدای زییای ویگن اجرا شده و اجرای جدید آن به هنرمندان پدیدآورنده تقدیم میگردد

انفرادی ترانه و ملودی بابک قادری تنظیم ارشک رفیعی @arashk.rafiee

ساعتهای رفتن فرزانه محجوب آهنگساز ؛ بارید شعر ؛ ارشک رفیعی @arashk_rafiee 🌻 https://t.me/farzanehmahjoob 🌻 instagram.com/mahjoobfarzaneh

از داستان ها و عاشقانه هایی که بی زمان است و همیشه شنیدنی .... خواننده: #کتایون_ساکت تنظیم: #ارشک_رفیعی @katayoun_saket @arashk_rafiee

‌‌بر بال نت‌های بی‌قرار نقدی بر آلبوم «آتش غمگین» ✍️ #محمود_معتضدیان 🎼 در آلبوم Sad Fire، #ارشک_رفیعی بار دیگر از فضای مألوف خود ـکه آمیزه‌ای از شکوه ارکسترال و نگاهی تغزلی بودـ فاصله گرفته و عزم کشف افق‌های تازه کرده است. او پیش‌تر نیز با آلبوم «سرمست»، در فضایی تلفیقی و نوآورانه، میزبانی از شعر حافظ را تجربه کرده بود. 🎹 این‌بار اما، تلفیق بدیع و خلاقانه، تغییرات غافلگیرانه در تم و حتی تغییر سازبندی در طول قطعات، حکایت از نوعی جسارت در آهنگساز دارد. در یک کلام، گویی ارشک، روح بی‌قرار خود را آزاد و رها گذاشته است تا به هر سو از دایرۀ پویایی ذهنِ شنیداری‌اش پرواز کند و آنچه از این سیر و سلوک دریافته را بکر و بی‌درنگ بر صفحۀ نت ریخته و به نوا مبدل سازد. حرکت و پویایی چنین پروازی در تندای فزایندۀ قطعات به‌خوبی احساس می‌شود؛ به‌ویژه که برخی سازها (مانند کمانچه، کوبه‌ای‌ها و نی) به‌خوبی از عهدۀ این همراهی برآمده‌اند. آمیزه‌ای که در کنار استفادۀ ظریف و محتاطانه از وُکال، به فضای تماتیک اثر وسعت بخشیده و با بهره‌گیری از تنوع موسیقی سرزمینی، آن را غنی‌تر کرده است. 🌄 از دیگر ویژگی‌های این اثر می‌توان به تنوع فضاسازی اشاره کرد که گستره‌ای فراتر از حد یک آلبوم را تداعی می‌کند. همچنین، شکل توصیفی و روایی قطعات، یادآور موسیقی فیلم است. شاید همین روایتگری، زنجیره‌ای از پیوستگی و کلیت را به قطعاتی با این سطح از تنوعِ رنگ‌آمیزی بخشیده باشد. 💎 نکته‌ای ظریف نیز در این میان از چشم مخاطب پنهان نمی‌ماند و البته نیازمند تدقیق است؛ پایان‌بندی‌های ناتمام برخی قطعات، در نگاه اول تا حدی به تمامیت آن‌ها لطمه وارد کرده و این ذهنیت را ایجاد می‌کند که گویی با پیش‌نویس‌های نیمه‌کاره روبه‌رو هستیم. بااین‌حال، اگر آلبوم را به‌صورت اثری یکپارچه (و به‌ویژه از اولین تا آخرین ترک) گوش کنیم، هر قطعه به شکلی موزاییکی از یک کل نمود می‌یابد. نگرشی که، گرچه در آن استقلال قطعات، کمتر مورد توجه قرار گرفته، اما یک «کلِ زیبا» را در ضمیر شنونده شکل می‌دهد. #هنرآیین #محمود_معتضدیان @honaraeen —🍂🍃🎶🍁 🔹برای دسترسی به این اثر به 👈اینجا سری بزنید. 🔸مشاهده متن در سایت یکتا پرس 👈 اینجا

"آتش غمگین" مجموعه ای از قطعات بی کلام متشکل از موسیقی فیلم، موسیقی مدیتیشن و تجربه های مستقل منتشر شد. این آلبوم در کلیه ی پلتفرم‌های جهانی قابل دسترس و در ایران فقط بصورت نسخه ی الکترونیک با ارسال نام آلبوم به شماره تلفن اعلامی با قیمت دویست و پنجاه هزار تومان هم اکنون قابل خریداری ست. خرید فقط با ارسال پیامک نام آلبوم و دریافت در لحظه لینک دانلود به شماره 09223615471 تشکر ویژه از دوست عزیز "آسو ماریچی" جهت انتشار این اثر بصورت جهانی... @mareechiasu از ترانه باران جهت تهیه و آماده سازی نسخه ی دیجیتال از محمد حمزه پور جهت تولید تیزر این آلبوم و از بهترین دوستانم نوازندگان نازنین مشارکت کننده در این اثر

جادوی سه‌چهارم من عاشق ریتم سه‌چهارم در موسیقی هستم، همان ریتم دلنشینی که با والس شناخته می‌شود. هر بار که صدای این ریتم به گوشم می‌رسد، گویی جهان برای لحظه‌ای از حرکت بازمی‌ایستد. اما چیزی در این میان بیش از همه جادو می‌کند: وقتی آهنگ در گام مینور نوشته شده باشد. اینجا است که حس غریبی در جانم می‌نشاند؛ ترکیبی مسحورکننده از اندوهی عمیق، عشقی آرام، امیدی ناپیدا و سرمستی‌ای که انگار در رقصی بی‌پایان غوطه‌ور است. این آمیزه بی‌همتا، مرا به سفری خیال‌انگیز می‌برد، جایی میان واقعیت و رؤیا... #هنرآیین #محمود_معتضدیان @honaraeen —🍂🍃❤️ 👈این دوقطعه شاید در میان دنیای بیکرانۀ ریتم 3/4 یا والس، بیش از همه گویای مقصود باشد ❣️ 1️⃣ قطعۀ «والس گرامافون» (Gramophon Waltz) شاهکار اوجن دوگا (Eugen Doga) 2️⃣ قطعۀ «والس سرنوشت» (Waltz of Destiny) جی پینگ کن (Ji Pyeong Kwon)

En/فارسی Harmonic Tunes is proud to present: “The Rain Falls” A single track by Azadeh Hodjat, Arashk Rafiee! Available now on all major music platforms. Find the links in our highlights. هارمونیک تیونز با افتخار اعلام می کند “باران می بارد” قطعه ای از آزاده حجت به آهنگسازی ارشک رفیعی هم‌اکنون در تمامی پلتفرم‌های موسیقی قابل دسترس است لینک‌ها در هایلایت 🔹🔹🔹🔹🔹🔹🔹🔹🔹🔹 «باران می‌بارد» خواننده: آزاده حجت آهنگساز  و تنظیم کننده: ارشک رفیعی شاعر: سیاوش کسرایی کارگردان و طراح: فرید حامدی ناشر: هارمونیک تیونز 🔹🔹🔹🔹🔹🔹🔹🔹🔹🔹 ارشک رفیعی: نوازنده پیانو و سه تار امین عطایی- محمود عربانی: ویولن داریوش حجازی: ویولا غزاله شیرازی: ویلنسل سعید همتیان:  نی فرزاد‌ جعفری: کوبه ای استودیو تمشک صدابردار حامد پدرام کارگردان و طراح: فرید حامدی @Azadeh_hodjat_official @sabzdarsabzz @arashk_rafiee @musicians_women