"𝑨𝒓𝒄𝒂𝒏𝒆"

مهراسا اردک دیدم یادت افتادم

از امروز عکسای زیادی ندارم اما روز خیلی خیلی دوست داشتنی ای بود زمان زیادی بود سمت ولیعصر و تجریش و دربند نرفته بودم چون دوست داشتم ثبتش کنم همین چنتا عکسو اینجا گذاشتم

فیلم دیدم، یادت افتادم و اشک ریختم نیکا.

بی داد غمگین کننده بود و البته واقعی

مشکل همینه روابط صفر و صد یا با دسته ای از ادم ها صفر هستم یا صد حد وسط ندارم در من وجود نداره و چی میشه که احساس میکنم تو زندگی یک فردی همیشه خودمو به زور جا کردم و هیچوقت جایی نداشتم سخت برای پذیرش و راحت برای غصه خوردن

در اخر من هیچوقت ادمی نبودم که دورم پر از ادم باشه و دوست ها و اشنایان زیادی داشته باشم نخواستم و هیچوقت نمیخوام تا جاییم که میتونم سعی میکنم دورم خلوت باشه و ادم های واقعی کنارم باشن نگه داشتن روابط انسانی برای من سخته و نمیتونم به ادم هایی که اهمیت زیادی برای من ندارن بخوام اهمیت زیادی بدم بیشتر اوقات تنهایی و سکوت ترجیح میدم اما اینجا یه باگی وجود داره چی میشه اگه ادم های صمیمی و نزدیک ناامیدم کنن و بخوان منو به این فکر بندازن که شاید باید فاصله بگیرم و کم کم خودم خودمو حذف کنم؟

از لحظه ای که از یک ادمی ناامید میشم متنفرم میشینم با خودم فکر میکنم فکر میکنم و فکر میکنم نمیدونم باید چیکار کنم و راه حلش چیه و حتی اینم میدونم که راه حلی نداره و از هرراهی برم به جایی نمیرسم که هیچ بدتر قاطی میکنم و روحی بهم میریزم اینجور وقتا فقط سکوت میکنم و فاصله میگیرم و حتی یه سری چیز مربوط به ادم ادمو تغییر میدم نمیدونم عکس العملم در مقابل یک ادمی که ازش ناامید میشم فاصله گرفتن و دور شدنه حتی اگه بدونم اون ادم هیچوقت قرار نیست ازم سوالی بابت اینکه چرا دارم دور میشم و فاصله میگیرم و حرف نمیزنم بپرسه

تا پیرمرده چشماشو میبنده پسره صداشو میبره بالا و این پیرمرده هی میپره

خدایا خیلی خندم گرفته وای

من صبحا که سوار مترو میشم با بعد از ظهر زمین تا اسمون فرق هست صبحا او و دوستانش پلی میکنم میشینم رو زمین یه کنج از درون مرده بعد از ظهر سوار مترو میشم که سیتکام از نزدیک ببینم و بشنوم

وای ایستگاه قبلی یه دعوایی شد که پاشدم جامو عوض کردم اون وسط کتک نخورم چون هم داشتم خیلی میخندیدم هم ترسیدم جدی قشنگ شبیه سریالای دهه هشتاد عطاران بود وای جدی کم مونده بود مترو رو نگه دارن

همین الان یکی سوار شد و شروع کرد رندوم اهنگ خوندن با صدای بلند و یه پیرمرده از صداش پرید و خدای من شما نمیتونین ببینید چطوری پسررو نگاه کرد و من به سختی جلوی خودمو گرفتم رو زمین غلت نخورم

یهو وایسادم شروع میکنم به خندیدن و مردم فکر میکنن من دیوونم ولی نمیدونن من دارم حرفای خانوم پشتیمو گوش میدم که داره راجع به دامادش غیبت میکنه

این چندروز تو مترو خیلی اتفاقای خنده داری میفته

بعضی شبا که دقیقا تو همین حالتم به این فکر میکنم که چقدر چیزها و ادم هایی که از دورم برای خودم ساختم خیالی و توهم به نظر میان انگار وجود ندارن و فقط تو ذهنم ساختمشون

بعضی شبا که دقیقا تو همین حالتم به این فکر میکنم که چقدر چیزها و ادم هایی که از دورم برای خودم ساختم خیالی و توهم به نظر میان انگار وجود ندارن و فقط تو ذهنم ساختمشون

هرشب یک بار دچار فروپاشی روانی میشم

هرشب یک بار دچار فروپاشی روانی میشم