آرشیو‌النحیط :)

ممنونم که شرکت کردید🤎 .

از نگاه من، «مقروح¹²⁸» روایتِ دلیه که با نام حسین(ع) نفس می‌کشه؛ جایی که نوشته‌ها از جنس ارادت، دلتنگی و عشق به سیدالشهدا هستن .

از نگاه من، «ابنبات هل‌دار» شبیه طعمِ خاطره‌هاست؛ شیرین، آرام و پر از حس‌هایی که بی‌هوا آدم را می‌برند به یک لحظه‌ی دور و دوست‌داشتنی.

از نگاه من، «مجنون» شبیه دلیه که حرف‌هاش رو با ایمان و احساس می‌نویسه؛ جایی که واژه‌ها فقط نوشته نیستن، ردّی از دلبستگی و ارادت توی خودشون دارن.

از نگاه من، «رجا» شبیه چند خط از یک دلِ پر از فکره؛ جایی که احساسات بی‌صدا نوشته می‌شن و هر جمله یه بخشی از درون آدم رو نشان می‌ده.

از نگاه من، «The word sanctuary» شبیه پناهی بین واژه‌هاست؛ جایی که احساسات، فکرها و حرف‌های شخصی بدون هیاهو کنار هم جمع می‌شن.

«حورا خانووم» روایتِ نگاهیه که زیبایی رو فقط نمی‌بینه، بلکه حسش می‌کنه؛ ترکیبی از هنر، دل‌نوشته و حالِ معنوی که از پشت هر ثبت و نوشته پیداست.

«روحی» انگار از جنس حرف‌هاییه که فقط خوانده نمی‌شن، حس می‌شن؛ پر از نگاه‌های عمیق، باورهای قلبی و جمله‌هایی که آدم رو به فکر فرو می‌برن.

«پنهان» روایتِ حس‌هایی‌ست که در سکوتِ دل شکل می‌گیرن؛ پر از حالِ معنوی، ارادت و حرف‌هایی که از عمق باور میان.

از نگاه من، «دخمه عشاق» شبیه پناهی برای دل‌های گرفتارِ عشقه؛ جایی که شعرها و نوشته‌ها، قصه‌ی دلباختگی‌ها و حس‌های عمیق رو روایت می‌کنن.

از نگاه من، «کافه نادری» شبیه گوشه‌ای از دلِ آدمه؛ جایی که خاطره‌ها، احساسات و حرف‌های ناگفته آرام کنار هم می‌نشینن.

از نگاه من، «همطاف» شبیه نجواهاییه که بین دل و باور شکل می‌گیرن؛ نوشته‌هایی که هم رنگِ احساس دارن، هم ریشه در اعتقاد و نگاه عمیق به زندگی.

؛ از نگاه من، اینجا بیشتر از اینکه یه موضوع مشخص داشته باشه، یه حالِ مشخص داره؛ پر از فکرها و حس‌هایی که شاید ساده به نظر برسن، اما یه جایی از آدم رو درگیر می‌کنن.

«نامه‌ای به دلتنگی‌ها» انگار دفترِ شب‌هایی‌ست که خواب از چشم می‌رود؛ پر از فکرهایی که گفته نمی‌شوند، اما عمیق در دل می‌مانند.

«Cozy Notes» شبیه یک گوشه‌ی دنج از روزه؛ پر از نوشته‌هایی که با آرامش خونده می‌شن، مثل یک قهوه‌ی گرم در یک لحظه‌ی خلوت. ☕️

«کلب حیدرمـ110» صدای دلیه که با نام حیدر(ع) معنا می‌گیره؛ جایی برای حرف‌هایی از جنس ارادت و عشقِ اهل‌بیت .

«ضریح حسین» از نگاه من، جاییه که دل بی‌واسطه حرف می‌زنه؛ پر از نوشته‌هایی از جنس ارادت، دلتنگی و عشقی که به نام حسین(ع) آرام می‌گیرد .

«رهین» روایتِ دل‌هایی‌ست که شاید چیزی را فریاد نزنند، اما عمیق حسش می‌کنند؛ پر از نوشته‌هایی که میان تلخیِ روزها، هنوز رگه‌ای از امید و ایمان دارند.

«cold heart» از نگاه من، شبیه حرف‌هاییه که پشت سکوت پنهان شدن؛ جایی که از بیرون شاید سرد به نظر بیاد، اما بین نوشته‌هاش کلی حس و فکر جریان داره.

«نقاهت» روایتِ دلِ آدمیه که هم با عشق حرف می‌زنه، هم با خودش؛ پر از حس‌هایی که آرام و عمیق از میان نوشته‌هاش عبور می‌کنن .