Aui meme میم دانشگاه هنر اصفهان

ای ظالم خیال جاودانی مکن خاکستر تو باد زمانه خواهد بُرد

🔹بخش پروپاگاندا و مغزشویی رژیم: ۱_روایت‌های جعلی میسازه برای ایجاد اضطراب در مردم و ایجاد همدلی با خودش (آمریکا به مهدکودک حمله کرده، بمب ریختن روی بهزیستی، بیمارستان رو زدن و همه با دست و پاهای کنده شده کف بیمارستان‌اند، نوزادان از دود خفه شدن، پمپ بنزین…

🔹بخش پروپاگاندا و مغزشویی رژیم: ۱_روایت‌های جعلی میسازه برای ایجاد اضطراب در مردم و ایجاد همدلی با خودش (آمریکا به مهدکودک حمله کرده، بمب ریختن روی بهزیستی، بیمارستان رو زدن و همه با دست و پاهای کنده شده کف بیمارستان‌اند، نوزادان از دود خفه شدن، پمپ بنزین رو زدن و هرکسی اونجا بوده درجا سوخته، تو اتوبان بمب ریختن روی ماشین‌های مردم، یه روستا رو که فقط ۲۰۰ نفر جمعیت داشته بمباران کردن و روستا با خاک یکسان شده، قطار مسافربری رو زدن و همه به طرز فجیعی مُردن، نیرو پیاده کردن برای تجزیهٔ ایران، هتل رو بمباران رو کردن) ۲_آمریکا و اسرائیل رو عامل کشتار «مردم عادی» معرفی می‌کنه و همهٔ عوامل تروریست خودش رو «مردم» جا میزنه. ۳_اگه قطع برق، آب، گاز، و هرنوع قطعی و کمبودی رخ بده، آمریکا و اسرائیل رو عامل اون معرفی می‌کنه تا «جامعه» رو بر علیه اون‌ها کنه و مردم رو بیاره پُشت سر خودش. ۴_اگه در مردم به هر دلیلی حس «کلافگی» بوجود بیاد، دست روی این نقطه میذاره و به شدت ازش به نفع خودش استفاده می‌کنه. ۵_سعی می‌کنه با استفاده از تصویر، صدا، جملات (در مورد تلفات، زخمی‌ها، آوارها) مظلوم‌نمایی کنه و جامعهٔ احساسی ایران رو به نفع خودش به بازی بگیره‌‌. ۶_سعی می‌کنه با انواع روایت‌سازی از خودش قدرت‌نمایی نشون بده و روحیهٔ نیروهاش رو حفظ و روحیهٔ مردم رو تضعیف کنه. ۷_حکومت رو در کنار «ایران» قرار میده و سعی می‌کنه «آمریکا» و «اسرائیل» رو حمله‌کننده به «ایران» جلوه بده نه «جمهوری اسلامی». 🔹کارهایی که جمهوری اسلامی انجام خواهد داد، از موارد «احتمالی» تا «موارد قطعی»: ۱_ خرابکاری عمدی زیرساخت‌ها ۲_ایجاد کمبودهای ساختگی ۳_جا زدن کشته‌ها به عنوان کسانی که در حملهٔ آمریکا کشته شده‌اند. ۴_قطع برق، آب، گاز ۵_انتقال تجهیزات نظامی به مکان‌های غیرنظامی ۶_استقرار سرکوبگران در مکان‌های جدید ۷_موشک‌پرانی به سمت اسرائیل ۸_موشک‌پرانی به سمت پایگاه‌ها ۹_خرابکاری محدود در منطقه

سقف ترک‌خورده‌ی خونه‌ت و لاستیک پوسیده‌ی ماشینت و سیب‌زمینی‌پیازی که هنوز از پسش برمیای اون‌قدر ارزش ندارن که دلت بخواد توافق نیم‌بندی شکل بگیره که مبادا آشوبی بشه و بردگیت به خطر بیفته. یه جمله‌ای منتسب به آلبر کامو هست که می‌گه بین آزادی و نان، انتخابم آزادیه تا وقتی گرسنه‌ شدم بتونم گرسنگی رو فریاد بزنم.

وینستون چرچیل، نماینده وقت مجلس عوام، در انتقاد از سیاست مماشات نخست‌وزیر بریتانیا با آلمان نازی و امضای توافق صلح پیش از جنگ جهانی دوم (۱۹۳۸): به شما حق انتخاب بین جنگ و ننگ داده شد. ننگ را برگزیدید. جنگ نیز نصیب‌تان خواهد شد @hafezeye_tarikhi

فضاحتی که این دانشگاه رو مدیریت میکنه داره همه جوره نشون میده چقدر دوست داره بپره تو بغل آخوند

📰 شجاعت، غیرت و شرافت شیربچه‌های جنبش دانشجویی ایران یکشنبه | ۳ اسفند ۱۴۰۴ دانشگاه صنعتی آریامهر (شریف) #انقلاب_شیروخورشید #جاویدشاه 📰 www.AutNews.org 🤳 @AutNews_org 📱 @AutNews_org 📱 @EEAUT

چهل روز است که جای خالی‌شان در خانه‌ها نفس می‌کشد. چهل روز است که مادرها با چشم‌هایی که دیگر خواب را نمی‌شناسد، به قاب عکس‌هایی خیره می‌شوند که لبخندشان هنوز زنده است. چهل روز است که پدرها با بغضی فروخورده، نام‌هایی را در دل زمزمه می‌کنند که پاسخ نمی‌آید. ۱۸ و ۱۹ دی‌ماه ۱۴۰۴، روزهایی شدند که خیابان‌ها شاهد خاموشی صداهایی جوان بودند؛ صداهایی که آرزو داشتند، رؤیا داشتند، آینده داشتند. و حالا در چهلم‌شان، شهر آرام‌تر از همیشه به نظر می‌رسد، چهلم، در فرهنگ ما زمان بازگشتِ یاد است؛ زمانی که داغ، تازه‌تر از همیشه خود را نشان می‌دهد. گویی تازه باور می‌کنیم که دیگر برنمی‌گردند، که دیگر پیامکی نمی‌آید، که دیگر صدای خنده‌ای از اتاق شنیده نمی‌شود. برای آن‌ها که رفتند، شمع روشن می‌کنیم؛ اما حقیقت این است که این شمع‌ها برای دل‌های تاریک‌مان روشن می‌شوند. برای اینکه فراموش نکنیم پشت هر نام، یک زندگی بود؛ یک مادر، یک خواهر، یک برادر، یک دوست… و هزاران خاطره‌ای که حالا به اشک ختم می‌شود.

فکر میکنم کانال صدای آزاد دست عرزشیا افتاده ، محتوای ارسالیش در سطح محتوای ایتا شده امیدوارم ادمین ها و مدیرانش سالم باشن، مطالب و محتوایی که میبینید رو بسنجید و هوشیار باشید که تغییر دادن مسیر محتوایی رسانه از این عوضی ها بعید نیست

نامشان را صدا بزن

هیتلر و نازی‌ها نقطه شکستی برای خودشون تعریف نکرده بودند و هرچه بیشتر در لجن فرو می‌رفتند بیشتر احساس پیروزی داشتند. وقتی می‌کشتند، وقتی می‌ترسیدند، وقتی تلفات می‌دادند، وقتی اسیر می‌شدند، وقتی بمباران می‌شدند، وقتی بمباران می‌کردند، وقتی بچه‌ای رو اعدام می‌کردند، وقتی بچه‌ای در مقابلشون ایستادگی می‌کرد، وقتی یهودیان رو شکار می‌کردند، وقتی شکار می‌شدند، وقتی در جنگ پیشروی می‌کردند، وقتی در تله می‌افتادند، وقتی یکی رو از پنجره پرت می‌کردند پایین، وقتی تیر خلاص می‌زدند، وقتی یکی از دستشون فرار می‌کرد، وقتی بچه‌ها رو می‌کشتند، وقتی یکی تو صورتشون تُف می‌انداخت، وقتی یکی تشویقشون می‌کرد، وقتی پول می‌گرفتن تا بعضی‌ها رو از لیست کشتار بیارن بیرون، وقتی شکست در جنگ قطعی شده بود، وقتی به همدیگه خیانت می‌کردند، وقتی ترور می‌شدند، وقتی ترورشون موفق نبود، وقتی دروغ می‌گفتن و باور می‌کردند، وقتی تو پناهگاه مخفی شده بودند، وقتی هیتلر از ترس سرشون فریاد میزد، وقتی می‌ترسیدن گزارشی رو به هیتلر بدن، وقتی بالای سر جنازه‌ها می‌‌رقصیدند، وقتی با کامیون جناز‌ه‌ها رو خالی می‌کردند، وقتی تجاوز می‌کردند، وقتی یکی از خودشون به جاسوسی متهم شده بود، وقتی درد کشیدن زخمی‌ها رو تماشا می‌کردند، وقتی تحقیر می‌کردند، وقتی مادری رو جلوی چشم بچه‌اش می‌کشتند، وقتی بچه‌ای رو جلوی چشم مادرش می‌کشتند، وقتی همه‌چیز به پایان نزدیک بود، وقتی هیتلر تو پناهگاه به یک گوشه خیره شده بود، وقتی نازی‌ها به همدیگه روحیه می‌دادند. حکومتی که غرق در افسانه‌های ساخته شده بود و هیچ نسبتی با واقعیت نداشت. سال‌ها بعد جمهوری‌اسلامی فرزند نازی‌ها از تخم بیرون اومد با همون فرمول و اینبار لاشخورتر و مبتذل‌تر و احمقانه‌تر، و به همون سرنوشت دچار خواهد شد.

کانون شعر و ادب برگزار می‌کند: محفل شب شعر با موضوع «آزادی» 📍ایران/ اصفهان 🕰۱۸ و ۱۹ دی‌ماه/ از ساعت ۲۰ 🕊به امید دیدار

۱۸ و ۱۹ دی، پنجشنبه و جمعه، با هر عقیده‌ای و فراتر از هر باوری، برای جنگل‌هایی که سوختند، دریاچه‌هایی که خشک شدند، مردمی که هر روز فقیرتر و غمگین‌تر شدند، برای نجات ایران، کنار هم بایستیم. @t1500tasvir

خیلی از کانال های دانشگاه و از انجمن ها رو چک میکنیم و دریغ از حتی یک پیام معترضانه به این وضعیت! سکوت شما یعنی حمایت از ظلم و ظالم _نوید افکاری

"تعطیل است" ❌نه فقط دانشگاه؛ سال‌هاست اندیشیدن، دوست‌داشتن، گفتن و حتی قدم‌زدن به شکل‌های مختلف تعطیل شده است. دیگر اطلاعیه‌های تعطیلی کسی را غافلگیر نمی‌کند، بالا رفتن قیمتِ رؤیاها کسی را شگفت‌زده نمی‌کند و دستِ زور مدت‌هاست به بخشی از منظره عادت‌مان تبدیل شده است. آب از سر گذشته؛ کوچک و بزرگ، شنا یاد گرفته‌اند و در دریایی تیره، راهِ نفس کشیدن را. وقتی توانِ گفت‌وگو با صدای دانشگاه نیست، وقتی تابِ شنیدنِ پرسشِ اهل علم و هنر وجود ندارد، ساده‌ترین راه خاموش‌کردنِ چراغ‌هاست: به بهانه‌ی سرما، ناترازی انرژی، آلودگی هوا یا برای مصلحت! ⁉️اما با کدام دلیل و مصلحت می‌شود دانشجو را از خانه‌ی خود بیرون کرد، بی‌آن‌که راهی پیش پایش گذاشت و فرصتِ جمع‌کردنِ زندگیِ چندمتری‌اش را به او داد؟ 🕊دانشجو را شاید بتوان از دانشگاه دور کرد، اما از پرسش نه. می‌توان چراغِ کلاس‌ها را خاموش کرد، اما چراغ اندیشه را نه. آیا با تعطیلی دانشگاه، حضور دانشجو در جامعه‌ هم ناممکن می‌شود؟