🌸🍃کانال آوای دیلمده🍃🌸

آگهی اولین سالگرد مرحوم زنده یاد ناز علی نقوی دیلمده @avayedeylamdeh

🧶آنان که در غبار جا ماندند.... https://t.me/gahobigah2

🧶آنان که در غبار جا ماندند.... ✍جهانگیرنقوی ​ 🍀​سپیده که برمی‌آید، خورشید دیگر آن پیام‌آورِ گرم و روشن نیست؛ او تنها شاهدی است که با بی‌رحمی، پرده از رخسارِ ویرانی برمی‌دارد. خیابان‌هایی که باید تپشِ زندگی و هیاهو می‌بودند، حالا شبیه به ایستگاه‌هایِ متروکِ تاریخ‌اند. بوی تندِ کاغذهای سوخته، مشام را نمی‌آزارد؛ قلب را می‌سوزاند. این‌ها فقط سند و دفتر نیستند؛ این‌ها تکه‌هایی از «عمرِ» ماست که دود شد و به آسمان رفت. وقتی هیاهویِ خیابان فرو می‌نشیند، سکوتی سهمگین‌تر از فریاد حکم‌فرما می‌شود؛ جایی که دیوارها، سیاه از شرمِ تکرارِ فاجعه، به آوارِ آرزوها خیره مانده‌اند. ​🍀​سوگ، صادقانه‌ترین جامه‌ای است که بر تنِ این شهر زار می‌زند. مرگ، برخلافِ ما آدم‌ها، شناسنامه نمی‌خواند و مرز نمی‌شناسد. چه فرقی می‌کند مادری بر مزارِ پسری بگیرید که لباسِ وظیفه بر تن داشت، یا مادری دیگر بر خاکی مویه کند که آرزویِ تغییر را در آن دفن کرده است؟ هق‌هقِ هر دو، لرزه‌ای یکسان بر اندامِ هستی می‌اندازد. اما آه از آنجا که حتی برای گریستن هم دیوار می‌کشند؛ «آپارتایدِ سوگواری» یعنی زخمی را با گل بپوشانند و زخمی دیگر را در انزوایِ سردِ فراموشی رها کنند. زمین اما مهربان‌تر است؛ او هر دو پیکرِ سرد را با یک آغوشِ مادرانه می‌پذیرد. ​ 🍀​آتش شاید در نگاهِ اول شعله‌ی اعتراض باشد، اما دودِ سیاهش مستقیماً به چشمِ سفره‌هایی می‌رود که پیش از این هم رمقی نداشتند. هر دیواری که فرو می‌ریزد، پلی است که برای رسیدنِ نان و دارو شکسته می‌شود. میلیاردها خسارت، یعنی نایاب شدنِ لبخند در خانه‌هایی که سقفشان از ناامیدی ترک خورده است. خیابان‌های سوخته، آیینه‌ی روان‌هایِ تکه‌تکه‌ای است که میانِ «خشمِ بی‌سرپناه» و «تدبیرِ مرده»، معلق مانده‌اند. در این میان، تنها «کاسبانِ خون و بحران» هستند که از خاکسترِ معیشتِ مردم، برای خود قصر می‌سازند. ​ 🍀​تراژدیِ واقعی در اتاق‌هایِ عطراگین و پشتِ میزهایِ آبنوس در آن سویِ مرزها نوشته می‌شود. آنان که با فنجانی قهوه در دست، فرمانِ «آشوب» صادر می‌کنند، حتی نسیمی سرد هم به صورتِ بلورین‌شان نمی‌خورد. چه آنان که در رویایِ بازگشتِ تاج‌های پوشالی‌اند و چه آنان که نان‌شان در خونِ تاریخ خیس خورده است؛ همگی تنها تماشاگرِ این گلادیاتورهایِ خسته در میدان‌اند. هزینه‌ی این بازیِ کثیف را نه مدیرانِ بی‌درد می‌پردازند و نه آقازاده‌هایِ غرق در امنیت؛ هزینه، خونِ همان «سربازِ بی‌نشان» و «جوانِ معترضِ کفِ خیابان» است که هر دو قربانیِ یک بازیِ بزرگ شده‌اند. ​ 🍀​طوفان که فروکش می‌کند، دریا می‌ماند و ساحلی پر از جنازه‌ی رویاها. دوباره همان چرخه: سفره‌های کوچک‌تر، چشم‌های گودافتاده‌تر و جامعه‌ای که اعتماد در آن به افسانه بدل شده است. ما ماندیم و ترس‌هایی که جایِ منطق را گرفتند. ما ماندیم و زخم‌هایی که دهان گشوده‌اند. همان‌طور که همیشه بوده؛ موج‌سوارانِ حرفه‌ای، بارِ خود را بستند و به ساحلِ امن رفتند، و ما باز هم با موج‌هایِ سهمگین و تنهاییِ عمیق‌مان، در میانهِ اقیانوس رها شدیم. ​🍀​این کلمات، مرثیه‌ای برای ناامیدی نیست؛ نهیبی است برای بیداری. باید دید که در هر تکانه‌ی بی‌هوا، اولین کسی که زیرِ آوار می‌ماند، «مردمِ عادی» هستند. همان‌هایی که فقط حقِ «زندگی» می‌خواستند. تاریخِ ما پر است از «ناجیانِ دروغین» که بر شانه‌هایِ زخمیِ مردم پله ساختند. تا زمانی که آگاهی، جایگزینِ هیجان‌هایِ زودگذر نشود، ما همچنان بازندگانِ همیشگیِ قصه‌هایی هستیم که دیگران برایمان نوشته‌اند. https://t.me/gahobigah2

🧶آنان که در غبار جا ماندند.... ✍جهانگیرنقوی https://t.me/gahobigah2

​پدر، ای اصالتِ تپنده در رگ‌های من ​سلام بر تو که اکنون در ساحتِ «معنا» ایستاده‌ای. ​امروز روزِ توست؛ اما نه از آن دست روزهایی که با هدیه‌ای و تبریکی سر شود. امروز روزِ بازخوانیِ کتابِ زندگیِ مردی است که ده‌ها سال، سکوتش لبریز از حکمت بود و نگاهش، لنگرگاهِ تمامِ تلاطم‌های ما. ​چند ماهی است که تو از پیله‌ی تن رها شده‌ای و من در پدیدارشناسیِ این نبودن، به کشفِ عجیبی رسیده‌ام: تو نرفته‌ای، بلکه «وسعت» یافته‌ای. پیش‌تر، تو را در هیبتِ آن قامتِ نجیب و آن دست‌هایِ گرم می‌جستم، اما اکنون تو را در وزشِ هر نسیمِ باوقار، در تپشِ تندِ وجدانم و در معنایِ غلیظِ «شرافت» حس می‌کنم. ​پدر جان! تو از آن تبارِ نایابی بودی که دنیا را نه با هیاهو، که با «بودنِ» خویش تغییر می‌دادند. در این ماه‌هایِ پس از تو، فهمیدم که چقدر دشوار است مردی تمامِ بارِ یک عمر را بر دوش بکشد و در پایان، چنان سبک‌بال پر بکشد که گویی از آغاز، مسافرِ آسمان بوده است. کمالِ تو در آن سال‌هایِ پربرکت، نه در انباشتنِ مال، بلکه در صیقل دادنِ جانی بود که جز به آستانِ حق، سر فرود نیاورد. ​امروز در خلوتِ خود، به یادت شمعی روشن نمی‌کنم؛ بلکه سعی می‌کنم آن چراغِ اخلاقی را که در جانم افروختی، روشن نگه دارم. تو به من آموختی که ریشه داشتن، پیوند با خاک نیست، پیوند با حقیقت است. ​ای مسافرِ اقلیمِ نور! اولین روزِ پدری که در مدارِ زمین نیستی، برای من روزِ تماشایِ ردِ پایِ توست که بر جاده‌ی ابدیت حک شده است. مهربانیِ تو، اکنون دستِ دعایی است که از آن سویِ هستی، پشتِ سرِ من است. ​روزت در بیکرانگیِ محض، مبارک. تو که هیچ‌گاه تکرار نمی‌شوی، اما همیشه در من جاری هستی. "پدرم توگرانمایه ترین تصویری ،من اگر قاب تو باشم کافیست" ✍جهانگیر نقوی ۱۴۰۴/۱۰/۱۲ https://www.instagram.com/reel/DTAXmTukfiq/?igsh=cHE4Z3JqZGlqaDB2

‍ 🔴 یادگاری که در این گنبد دوار بماند... به پاسداشت یکی از خداوندگاران صنعت چوب شاهرود؛ استاد حاج گلعلی نقوی دیلمده (اوستاگولعلی)، استاد تمام عیار هنر چوب بخش شاهرود رخ در نقاب خاک کشید. استاد حاج گلعلی(اوستا گولعلی) نقوی از معدود هنرمندان نسل قدیم بخش شاهرود در خطه زیبای شهرستان خلخال است که توانسته  بود هنر چوب را با ذوق و قریحه بی حد و حصری در آثار خود درآمیزد. ساخت انواع هره و تلار و سر ستون تا آفرینش انواع پنجره ها و درب های زیبا و هنرمندانه از یادگارهای این هنرمند فقید شاهرودی است برجسته ترین و بزرگترین هنر دست زنده یاد استاد گلعلی نقوی در معماری مسجد صاحب الزمان روستای دیلمده نمود پیدا کرده است. آنهایی که میران مچت کلور(مسجد جامع سادات شهرکلور) با معماری قبلی را دیده باشند شباهت های بسیاری را می توانند بین معماری این دو مسجد پیدا کنند. زنده یاد استاد نقوی ضمن تایید این شباهت از نقش اصلی خود در ساخت مسجد دیلمده در سالهای  ۵۶و ۵۷ می گوید و تایید می کند. ساخت مسجد سادات کلور را نیز با همکاری زنده یاد قدرت افلاکی که ایشان هم از اساتید صاحب ذوق هنری چوب شاهرود بود با اتمام رسانده است. البته سید صمد احدزاده کار حلب و شیروانی و اکبر الماسی هم کار خطاطی و نگارش متون را برعهده داشت. استاد زنده یاد حاج گلعلی نقوی سالها پیش از روستای دیلمده به شهرکلور از توابع بخش شاهرود شهرستان خلخال در استان اردبیل مهاجرت کرد و در همسایگی ما زندگی می کرد. الحق و الانصاف کاسبی خدادوست و با انصاف و هنرمندی تمام عیار و همسایه ای محترم و بسیار دوست داشتنی بود مسجد صاحب الزمان دیلمده یک یادگار با ارزش و بسیار مهم و نماینده و بازمانده یک سبک معماری است که در آنجا نماز و عبادت و خداپرستی بوی دلاویز چوب به خود می گیرد. زنده یاد نقوی با آفرینش این هنر یادگاری بسیار ارزشمند از خود بجای گذاشت. روحش شاد ✍️ سید امیر ایرانی کلور 🇮🇷 @dolat_irani

معماری مسجد صاحب الزمان روستای دیلمده یادگاری زنده یاد استاد حاج گلعلی نقوی دیلمده سال ۵۶ @twitkhalkhali

به پاسداشت یکی از خداوندگاران صنعت چوب شاهرود؛گولعلی نقوی استاد تمام عیار هنر چوب شاهرود رخ در نقاب خاک کشید . استاد گلعلی (گولعلی)نقوی از معدود هنرمندان نسل قدیم شاهرود است که توانسته  بود  هنر چوب را با ذوق و قریحه بی حد و حصری در آثار خود درآمیزد ساخت…

به پاسداشت یکی از خداوندگاران صنعت چوب شاهرود؛گولعلی نقوی استاد تمام عیار هنر چوب شاهرود رخ در نقاب خاک کشید . استاد گلعلی (گولعلی)نقوی از معدود هنرمندان نسل قدیم شاهرود است که توانسته  بود  هنر چوب را با ذوق و قریحه بی حد و حصری در آثار خود درآمیزد ساخت انواع هره و تلار و سر ستون تا آفرینش انواع پنجره ها و درب های زیبا و هنرمندانه از یادگارهای این هنرمند فقید شاهرودی است برجسته ترین و بزرگترین هنر دست زنده یاد گولعلی نقوی در معماری مسجد صاحب الزامان روستای دیلمده نمود پیدا کرده است . آنهایی که میران مچت کلور با معماری قبلی را دیده باشند شباهت های بسیاری را می توانند بین معماری این دو مسجد پیدا کنند . زنده یاد نقوی ضمن تایید این شباهت از نقش اصلی خود در ساخت مسجد دیلمده در سالهای  ۵۶و ۵۷می گوید و تایید می کند  ساخت مسجد سادات کلور را نیز با همکاری زنده یاد قدرت افلاکی که ایشان هم از اساتید صاحب ذوق هنری چوب شاهرود بود با اتمام رسانده است. البته سید صمد احدزاده  کار حلب و شیروانی و اکبر الماسی هم کار خطاطی و نگارش متون را برعهده داشت . استاد زنده یاد گولعلی نقوی سالها پیش از دیلمده به کلور مهاجرت کرد و در همسایگی ما زندگی می کرد . الحق و الانصاف کاسبی خدادوست و با انصاف و هنرمندی تمام عیار و همسایه ای محترم و بسیار دوست داشتنی بود مسجد صاحب الزمان دیلمده یک یادگار با ارزش و بسیار مهم و نماینده  و بازمانده یک سبک معماری است که در آنجا نماز و عبادت و خداپرستی بوی دلاویز چوب به خود می گیرد . زنده یاد نقوی با آفرینش این هنر یادگاری بسیار ارزشمند از خود بجای گذاشت روحش شاد

إِنَّا لِلَّهِ وَإِنَّا إِلَيْهِ رَاجِعُونَ ⚫️بازگشت همه بسوی اوست! 🖤با سلام عرض تسلیت  خدمت خانواده محترم  نقوی 🖤 این مصیبت دردناک را خدمت شما و خانواده گرامی تان تسلیت گفته و آرزوی مغفرت و آمرزش برای آن عزیز سفر کرده و صبر جزیل برای شما و سایر بستگان از درگاه خداوند متعال مسئلت می نمایم. روحش شاد و یادش گرامی باد🖤

مراسم تشییع و تدفین صبح فردا جمعه ساعت ۱۰ صبح در روستای دیلمده برگزار می گردد. @yadetat

🌹 خاندان محترم و معزز نقوی 🌹 با اندوهی فراوان هجران پدر بزرگوارتان شادروان حاج گلعلی نقوی از استادکاران بنام عرصه نجاری و نیک مردی زحمتکش را به شما و تمامی بازماندگان تسلیت عرض می نمائیم. مراسم تشییع و تدفین متعاقبا اعلام خواهد شد. @yadetat

إِنَّا لِلَّهِ وَإِنَّا إِلَیْهِ رَاجِعُونَ با سلام و عرض ادب خدمت همشهریان، دوستان و آشنایان. مجلس ترحیم سومین روز درگذشت مرحوم حاج گلعلی نقوی روز شنبه 17آبان ساعت 2/30الی 4بعد از ظهر در مسجد جامع سادات کلور برگزار خواهد شد. در ضمن مجلس هفتم پنجشنبه آینده ساعت 2الی 3بعدا ظهر در مسجد صاحب الزمان عج روستای دیلمده برگزار خواهد شد.

با سلام و عرض ادب خدمت همشهریان، دوستان و آشنایان. درگذشت حاج گلعلی نقوی را خدمت دوستان و آشنایان و همشهریان عزیز می رساند. مراسم دفن و کفن آن مرحوم فردا روز جمعه 16آبان ساعت 10صبح در مزار روستای دیلمده برگزار خواهد شد.

🔰 طی حکمی از سوی مدیر کل آموزش وپرورش استان اردبیل؛ 🔻 کریم رمضان پور در سمت سرپرست جدید اداره آموزش و پرورش منطقه شاهرود منصوب شد. ✍ به گزارش روابط عمومی اداره آموزش و پرورش منطقه شاهرود؛ با حضور مسئولان استانی، بخشدار بخش شاهرود، اعضای شورای معاونان منطقه و جمعی از کارکنان اداری آموزش و پرورش منطقه مراسم معارفه کریم رمضان پور سرپرست جدید اداره آموزش و پرورش منطقه شاهرود برگزار شد. با آرزوی موفقیت برای ایشان @yadetat

إِنَّا لِلَّهِ وَإِنَّا إِلَيْهِ رَاجِعُونَ ⚫️بازگشت همه بسوی اوست! 🖤با سلام عرض تسلیت  خدمت خانواده محترم  نقوی 🖤 این مصیبت دردناک را خدمت شما و خانواده گرامی تان تسلیت گفته و آرزوی مغفرت و آمرزش برای آن عزیز سفر کرده و صبر جزیل برای شما و سایر بستگان از درگاه خداوند متعال مسئلت می نمایم. روحش شاد و یادش گرامی باد🖤 @avayedeylamdeh