آزرم|𝐌𝐨𝐝𝐞𝐬𝐭𝐲
Статистикаܢِ̣ܢܚْܩِ ٱܠܠَّٰܣِ ﴿وَاصْبِرْ لِحُكْمِ رَبِّكَ فَإِنَّكَ بِأَعْيُنِنَا﴾🖇🦋 تأسیس: 1446/10/14 https://t.me/Modestymuslim👈
- Последний пост
- 14 авг.
- Последнее чтение
- 15 авг.
- Постов за неделю
- 3
- Всего постов
- 30
- Тип
- открытый
- Язык
- персидский
- В каталоге с
- 14 авг.
- 1/24сутки в ленте
- 93
- 1/48двое суток
- 106
- 1/72трое суток
- 114
Оценка по просмотрам недавних постов: пост набирает почти всё за первые сутки.
Посты
قال شيخ الإسلام ابن تيمية رحمه الله: المعاصي في الأيام المفضلة والأمكنة المفضلة تغلظ - وعقابها بقدر فضيلة الزمان والمكان" . ❞ گناهانی که در ایام مبارک و در مکانهای مبارک انجام میشوند، سنگینترند و عذاب آنها متناسب با فضیلتِ آن زمان و مکان است. ❝ - مجموع الفتاوى ¹⁸⁰ ' ³⁴ ➥@azarmmuslimah | آزرم
ابن جوزی رحمه الله میفرماید: ❞ از جملهٔ نیرنگهای ابلیس بر عوامِ مردم این است که گناه میکنند و چون بر آنان عیب بگیری و نکوهششان کنی، میگویند: پروردگار کریم و گذشتش بسیار است. ❝ - تلبيس إبليس صـ٨٨٩ ➥@azarmmuslimah | آزرم
قال سفيان بن عيينة رحمه الله : لا يصيب عبد حقيقة الإيمان حتى يجعل بينه وبين الحرام حاجزاً من الحلال ، وحتى يدع الإثم وما تشابه منه . هیچ بندهای به حقیقت ایمان دست نمییابد مگر آنکه میان خود و حرام، حائلی از حلال قرار دهد و گناه و حتی آنچه در آن شبهه است را ترک کند. ـ جامع العلوم والحكم ، صــ٨٤ ➥@azarmmuslimah | آزرم
قال سعيد بن المسيب : لا خير فيمن لا يطلب المال فيقي به دينه، ويصون به عرضه، ويقضي به ذمامه، وإن مات تركه ميراثًا لمن بعده. به راستی، خیری در کسی نیست که برای به دست آوردن مال(کسب روزی حلال) تلاش نکند؛ مالی که با آن بتواند دین خود را ادا کند، آبروی خود را پاس بدارد و حقوق واجبش را به جا آورد؛ و اگر (در این حال) بمیرد، آن مال را برای وارثانش به ارث میگذارد. ـ السنة لحرب الكرماني 272 ➥@azarmmuslimah | آزرم
هربار که نفری بدین جمع اضافه میشود بیشتر میترسم. روز قیامت باید پاسخگوی عقاید تکتک آنان باشم. میترسم الله فردی را بیاورد و بفرماید آن عقیدهٔ باطل در آن گوشهٔ قلبش چه میکند؟ میترسم بفرماید فلانی تو را نمایندهٔ اسلام میدانست چرا او را آنگونه که باید اسلام نیاموختی. بیم آن دارم مسئلهای خطیر مانده باشد که از آن سخن نگفته باشم و کسی با عقیدهای اشتباه از آن به نزد خدایش برود. یا سخنی گفته باشم و دل حقجویی را آزرده باشم. اگر الله مرا رسوا کند چه؟ اگر از آتش دوزخم بچشاند چه؟ اگر الله مرا بر یکایک شما مؤاخذه کند و بابت کاستیهایم از نیکیهای نداشتهام کسر کند و به دوزخ بیاندازد چه؟ یا الله چقدر خطرناک است.. یا الله انسانی چقدر باید جاهل باشد که از چنین وضعیتی نترسد..
این نشید میگوید: من در دلِ شب، غمگینم و زخمهایی دارم، اما این غم و زخم را نعمت و هدیهای از جانب الله میدانم، نه بلا. چون اگر هدایت و یقینِ او نبود، این دردها مرا نابود میکردند. وقتی انسان به قضای الهی راضی شود، الله متعال بالِ امید را در دلمان میگشاید و به زندگیمان نور میبخشد. در پایان نیز شاعر با فروتنی میگوید: ریشهٔ زخمهای من گناهان خودم است؛ پس چگونه میتوانم جز با توبه و رحمتِ الله آنها را درمان کنم؟ ➥@azarmmuslimah | آزرم
أنَّ أبا طالِبٍ لَمَّا حَضَرَتْه الوَفاةُ دَخَلَ عليه النَّبيُّ صلَّى اللهُ عليه وسلَّم وعِندَه أبو جَهلٍ، فقال: أي عَمِّ، قُل: لا إلَهَ إلَّا اللهُ، كَلِمةً أُحاجُّ لكَ بها عِندَ اللهِ. فقال أبو جَهلٍ وعَبدُ اللهِ بنُ أبي أُمَيَّةَ: يا أبا طالِبٍ، تَرغَبُ عن مِلَّةِ عبدِ المُطَّلِبِ! فلَم يَزالا يُكَلِّمانِه، حتَّى قال آخِرَ شَيءٍ كَلَّمَهم بهِ: على مِلَّةِ عبدِ المُطَّلِبِ، فقال النَّبيُّ صلَّى اللهُ عليه وسلَّم: لَأستَغفِرَنَّ لَكَ ما لَم أُنهَ عنه. فنَزَلَت: {ما كان للنَّبيِّ والذينَ آمَنوا أن يَستَغفِروا للمُشرِكينَ ولَو كانوا أولي قُربى مِن بَعدِ ما تَبَيَّنَ لَهم أنَّهم أصحابُ الجَحيمِ} [التوبة: 113]، ونَزَلَت: {إنَّكَ لا تَهدي مَن أحبَبتَ} [القصص: 56]. هنگامی که مرگ ابوطالب فرا رسید، پیامبر ﷺ بر او وارد شد، در حالی که ابوجهل نیز نزد او بود. پیامبر ﷺ فرمود: ای عمو بگو: " لا إلهَ إلّا الله " کلمهای که بهوسیلهٔ آن نزد خداوند به سود تو احتجاج کنم. اما ابوجهل و عبدالله بن ابیامیه گفتند: ای ابوطالب! آیا از آیین عبدالمطلب روی میگردانی؟ آن دو همچنان با او سخن گفتند تا سرانجام، آخرین سخنی که ابوطالب با آنان گفت، این بود: بر آیین عبدالمطلب هستم. پس پیامبر ﷺ فرمود: تا زمانی که از این کار نهی نشده باشم، حتماً برای تو آمرزش خواهم خواست. ⇦ در پی آن، این آیه نازل شد: { ما كان للنَّبيِّ والذينَ آمَنوا أن يَستَغفِروا للمُشرِكينَ ولَو كانوا أولي قُربى مِن بَعدِ ما تَبَيَّنَ لَهم أنَّهم أصحابُ الجَحيمِ } - التوبة ¹¹³ ❞ بر پیامبر و کسانی که ایمان آورده اند سزاوار نیست که از خدا برای مشرکان طلب آمرزش کنند هرچند آن مشرکان خویشان شان باشند؛ زیرا خدای سبحان شرک آوردن به خود را نمی آمرزد. لذا بعد از آنکه برای شان روشن شد که آنان کافر و از اصحاب دوزخ اند دیگر نباید برای شان آمرزش بخواهند. بنابراین هر کس بر شرک بمیرد، آمرزش خواهی برایش حرام است. ❝ ⇦ و نیز این آیه نازل شد: { إنَّكَ لا تَهدي مَن أحبَبتَ } - القصص ⁵⁶ ❞ ای پیامبر! تو نمی توانی هر کس از مردم را دوست داشته و به هدایتش علاقه مند باشی، «هدایت توفیق» ارزانی داری بلکه هدایتگر فقط خدای یگانه یکتاست. پس اوست که هر کس از بندگانش را بخواهد توفیق هدایت می بخشد و او به کسی که سزاوار هدایت است داناتر می باشد؛ بناء سینه اش را برای هدایت می گشاید و او را بر آن راهنمون می گردد. ❝ ● صحيح البخاري 3884 ➥@azarmmuslimah | آزرم
فَآتَاهُمُ اللَّهُ ثَوَابَ الدُّنْيَا وَحُسْنَ ثَوَابِ الْآخِرَةِ ۗ وَاللَّهُ يُحِبُّ الْمُحْسِنِينَ - آل عمران¹⁴⁸ حق تعالی آنان را با پیروزی در دنیا و نعمت آخرت گرامی داشت، بنابراین به آن ها عزت و رستگاری داد و خداوند نیکوکارانی را که بین اخلاص و پیروی پیامبر جمع کرده اند دوست دارد آنانی که طاعت خدای را با کامل ترین وجه آن ادا کرده و از معصیت او بنابر خوفی که داشتند اجتناب نمودند. ➥@azarmmuslimah | آزرم
قال الصحابي محمد بن أبي عميرة رضي الله عنه : لو أن عبداً خرّ على وجهه من يوم ولد إلى أن يموت هرماً في طاعة الله لحقره ذلك اليوم يعني استحقر عمله يوم القيامة واستصغره ولودّ أنه ردّ إلى الدنيا كيما يزداد من الأجر والثواب ... ❞ اگر بندهای از روزی که به دنیا آمده تا زمانی که با پیری از دنیا برود، تمام عمرش را بر روی صورتش در راه اطاعت الله سپری کند، باز هم در روز قیامت، آن اعمالش را ناچیز و کم میشمارد، و آرزو میکند که کاش به دنیا بازگردد تا اجر و ثواب بیشتری کسب کند. ❝ ـ مسند الإمام أحمد 17650 ➥@azarmmuslimah | آزرم
قال شيخ يحيى الحجوري: وإن لم يوفقك الله للهداية؛ ظللت بقولك وفعلك ومشيك ونظراتك، وظللت في باطنك وظاهرك، ومقاصدك، فتصير ضالا بغير هداية. ❞ اگر خداوند تو را به مسیر هدایت توفیق ندهد، تمام ابعاد وجودت از سخن و کردار گرفته تا راه رفتن و حتی نگاههایت در مسیر خطا باقی میماند. این گمراهی به درون و بیرون تو و حتی به نیات و مقاصدت سرایت میکند؛ و در نهایت، بدون آنکه راهی برای بازگشت بیابی، در گمراهیِ مطلق غرق خواهی شد. ❝ - من درس الصحيح المسند ➥@azarmmuslimah | آزرم
من أراد الهداية يتجرد للدليل ويترك التعصبات والعواطف. قال العلامة العثيمين رحمه الله تعالى : يجب عليك الحذر إذا مر بك الدليل ألا تحاول معارضته بل قل : " سمعنا وأطعنا " ، لأنك لو حاولت معارضته فإنه ربما تحرم الهداية في المستقبل ● هر کس جویای هدایت است، باید از بند تعصبات و احساسات رها شود و تنها سر بر آستان دلیل بساید. ⇦علامه عثیمین رحمه الله میفرماید: ❞ هنگامی که به دلیلی برمیخوری، بسیار مراقب باش که سودایِ مخالفت با آن را در سر نپروری؛ بلکه بگو: "سَمِعْنَا وَأَطَعْنَا" شنیدیم و اطاعت کردیم. چرا که اگر در پیِ چون و چرا و معارضه با آن باشی، بیم آن میرود که در آینده از [توفیقِ] هدایت محروم شوی. ❝ - شرح الكافية الشافية : 2 /445 ➥@azarmmuslimah | آزرم
قال الإمام ابن الجوزي رحمه الله: رأيتُ كثيرًا من الناس: •يتحرزون من رشاش نجاسة، ولا يتحاشون من غيبة! •ويكثرون من الصدقة، ولا يبالون بمعاملات الربا! •ويتهجدون بالليل، ويؤخرون الفريضة عن الوقت في أشياء يطول عددها، من حفظ فروع، وتضييع أصول! •فبحثتُ عن سبب ذلك؟ فوجدته من شيئين: •أحدهما: العادة. •والثاني: غلبة الهوى في تحصيل المطلوب، فإنه قد يغلب، فلا يترك سمعًا ولا بصرًا. ■ هشدار از حفظ کردنِ شاخهها و تباه کردنِ ریشهها! ⇦امام ابنجوزی رحمه الله میگوید: ❞ بسیاری از مردم را دیدهام که: ● از ترشحِ نجاست بهشدت پرهیز میکنند، اما از غیبت کردن ابایی ندارند! ● بسیار صدقه میدهند، اما به معاملات ربوی بیتوجهاند! ● و شبزندهداری میکنند، اما نمازهای واجب را از وقتِ خود به تأخیر میاندازند؛ و موارد بسیار دیگری که شمردن آنها طولانی میشود، [انسان] به حفظ فروع میپردازد و اصول را تباه میکند! ⇦پس درباره علت این رفتار جستوجو کردم و آن را در دو چیز یافتم: ❶- عادت. ❷- غلبهی هوی و هوس در رسیدن به خواسته: که گاه چنان بر انسان چیره میشود که دیگر نه شنوایی برایش باقی میگذارد و نه بینایی. ❝ - صيد الخاطر¹⁷⁷ ➥@azarmmuslimah | آزرم
《 از ام المومنین ام سلمه رضی الله عنها روایت شده است که گفت: از رسول الله ﷺ شنیدم که میفرمود: هیچ مسلمانی نیست که دچار مصیبتی شود و همانطور که خداوند امر کرده، بگوید: "إِنَّا لِلهِ وَإِنَّا إِلَيْهِ رَاجِعُونَ"، اللَّهُمَّ أْجُرْنِي فِي مُصِيبَتِي، وَأَخْلِفْ لِي خَيْرًا مِنْهَا. یعنی: پروردگارا! در این مصیبت مرا پاداش ده و بهتر از آن را جایگزینم کن)، مگر آنکه خداوند بهتر از آن [مصیبت] را نصیب او میگرداند. امسلمه میگوید: هنگامی که ابوسلمه (همسرم) وفات یافت، با خود گفتم: کدام یک از مسلمانان از ابوسلمه بهتر است؟ او نخستین خانهای بود که به سوی رسول الله ﷺ هجرت کرد. [با این حال] من این دعا را خواندم؛ پس خداوند، رسول اللهﷺ را جایگزین او کرد. 》 ■ منابع: - صحیح مسلم ⁹¹⁸ - سوره بقره ¹⁵⁶ ➥@azarmmuslimah | آزرم
مشکل از نور نیست؛ مشکل از چشمهاست ـــ کسی که سالها در تاریکی زندگی کرده باشد، هنگامی که ناگهان در برابر نور قرار بگیرد، در ابتدا نمیتواند آن را تحمل کند. نور چشمانش را میآزارد و ناخودآگاه دوباره به تاریکی پناه میبرد و حقیقت و خوبی نور را انکار میکند. نه به این دلیل که نور بد است، بلکه چون چشمهایش به تاریکی عادت کردهاند. حالِ بسیاری از مردم نیز چنین است. وقتی آنان را به توحید، سنت و راه راست دعوت میکنی، بهجای آنکه نور حق و توحید را بپذیرند، از آن روی میگردانند؛ زیرا دلها و اندیشههایشان سالها با تاریکیِ شرک، بدعت، تعصب و هوای نفس خو گرفته است. حق، ذاتاً روشن است و نیازی به اثباتِ روشنایی خود ندارد؛ همانگونه که خورشید برای اثبات نورش محتاج دلیل نیست. این چشمِ بیمار است که توان دیدن نور را ندارد، نه اینکه نور کمفروغ باشد. پس اگر کسی از نور هدایت گریخت، مشکل از نور نیست؛ مشکل از چشمی است که سالها به تاریکی عادت کرده و هنوز آمادگی پذیرش روشنایی را نیافته است. والله المستعان ـــ ◄ • ═══ ༻📖༺═══ • ► ☞ « @min_alruh » | « مِــنَ الـࢪُّوح » ✓ ☞ « @Riwaq_Alilm » | « ࢪِوَاقُ الْعِلْمِ » ✓
● ابنجوزی رحمه الله میگوید: ❞ سلف، از کوچکترین بدعتی بیزار بودند و برای تمسک جستن به سنّت، عاملانِ آن را طرد میکردند. اما در زمانِ ما، گرگ و گوسفند با هم صلح کردهاند [و مرز میان سنّت و بدعت از میان رفته است]. ❝ ● و نووی رحمه الله میگوید: ❞ کسی که [مردم را] به هدایتی فرا بخواند، پاداشی همانند پاداش پیروانش خواهد داشت؛ و کسی که به گمراهیای فرا بخواند، گناهی همانند گناهِ پیروانش بر دوش او خواهد بود. این [قاعده] شامل هر دو حالت میشود: چه آن هدایت یا گمراهی را خود او ابداع کرده باشد و چه پیش از او دیگرانی آن را پایهگذاری کرده باشند؛ همچنین فرقی نمیکند که آن دعوت، آموزشِ علمی باشد یا [ترویج] عبادتی یا آدابی یا هر چیز دیگری. ❝ ■ منابع: - تلبيس إبليس ⁸⁵¹ - شرح مسلم ²²⁷ ' ¹⁶ ➥@azarmmuslimah | آزرم
يقول الإمام ابن القيم رحمه الله : رضا الخلق : لا مَقْدُورٌ، ولا مَأْمُورٌ ، و لا مَأْثُورٌ . خشنود کردن مردم: نه در توان انسان است، نه مأمور به آن شده است و نه از گذشتگان روایت شده است که بر آن امر شده باشند. - مدارج السالكين ²⁸⁶ ' ² ➥@azarmmuslimah | آزرم
خندیدم گفتند: حیا نداری! گریه کردم گفتند: چرا لبخند نمیزنی. خندیدم گفتند: ریا میکند! اخم کردم گفتند:حسِ پنهانش آشکار شد! خاموش بودم گفتند: لال است! سخن گفتم، گفتند: پرحرف است. بردباری کردم گفتند: آدم ترسویی است؛ اگر توانمند بود انتقام میگرفت. قال الإمام الشافعي رحمه الله: رضا الناس غاية لا تدرك، وليس لي إلى السلامة من سبيل، فعليك بما ينفعك فالزمه. جلب رضایت مردم هدفی دست نیافتنی است و من راهی برای در امان ماندن از آن ندارم، پس کاری را انجام بده که برایت سودمند است و به آن پایبند باش. - الزهد ¹⁰²² ' ¹ ➥@azarmmuslimah | آزرم
قال الإمام النووي رحمه الله: يستحب للإنسان إذا رأى صاحبه ومن له حق، واجمًا أن يسأله عن سببه، فيساعده فيما يمكن مساعدته أو يتحزن معه، أو يذكره بطريق يزول به ذلك العارض. ❞ مستحب است که آدمی چون دوستِ خود یا صاحبحق خود را در حال تنگی و اندوه یافت، از سبب آن جویا شود؛ تا بدینوسیله یا در آنچه در توان اوست وی را یاری دهد، و یا با وی همدلی ورزد، و یا به گونهای او را تسلی دهد که آن عارضِ ناخوشایند از میان رود. ❝ - شرح مسلم للنووي ⁸³ ' ¹⁴ ➥@azarmmuslimah | آزرم
📌الله متعال ما را امر کرده است که خود را با نیکان همراه کنیم و از بدان و اهل هوای نفس دوری نماییم؛ ⬅چنانکه در قرآن آمده است که: ➿با کسانی باش که صبحگاهان و شامگاهان خدای خود را میپرستند و به فریاد میخوانند، (و تنها رضای) ذات او را میطلبند، و چشمانت از ایشان…
🎵 شیماء یا عطر الزهر 🎙️ ادریس أبكر ➥@azarmmuslimah | آزرم