tgindex
پیام بیداری!

پیام بیداری!

Статистика
@badary4персидский

هر روز یک حدیث ویک تلاوت با پیام‌های آموزنده!

Последний пост
9 мая
Последнее чтение
13 авг.
Постов за неделю
0
Всего постов
50
Тип
открытый
Язык
персидский
В каталоге с
13 авг.
Подписчики
108
−2 за 2 дн.
Сутки
0
0,00%
Неделя
 
Месяц
 
Просмотров на пост
37
40 постов
Вовлечённость
34,3%
к подписчикам
Постов в день
0,0
всего 50
Упоминаний
0
каналов
Охват размещения
оценка
1/24сутки в ленте
1/48двое суток
1/72трое суток

Оценка по просмотрам недавних постов: пост набирает почти всё за первые сутки.

Посты

  • #سخن_روز - انگار پروردگار بزرگ می‌فرماید: بنده‌ام! - هرگاه به چیزی نیاز داشتی، آن را از من بخواه و برای هیچ‌کس خودت را خوار و شکسته مکن؛ - زیرا من با رحمت و حکمتِ خویش، امور را تدبیر می‌کنم. ✍️: دکتر عبدالکریم بکار 📖: واحد ترجمهٔ فروغ اندیشه

  • تکنولوژی نه‌تنها ما را از خودمان جدا کرد؛ بلکه شوق بهره‌گیری از لحظه‌ها را نیز از ما ربود. آن‌قدر حریص مستندسازی خاطرات‌مان شدیم که فراموش کردیم آن‌ها را زندگی کنیم. ✍️ د. ادهم شرقاوی 📝 خلیل الرحمن خباب

  • آداب زندگی در خانه مسلمان (۱۳) کثرتِ ذکر و یادِ الله تعالی در خانه‌ها خانه‌هایی که در آن‌ها یادِ خداوندِ منّان فراوان باشد، مشمول رحمت الهی می‌گردند؛ فرشتگانِ نورانی آن‌ها را دربر می‌گیرند، جلوه‌گاهِ برکاتِ ربّانی می‌شوند و محلّ گریختنِ شیاطین قرار می‌گیرند. چنین خانه‌هایی از حالتِ صرفاً مادی خارج شده و به محیطی سرشار از آرامش، نورانیت و معنویت تبدیل می‌گردند؛ جایی که دل‌ها در آن آرام می‌گیرد و روابط خانوادگی رنگ محبت و صمیمیت به خود می‌گیرد. پیامبر گرامی ﷺ خانه‌ای را که در آن ذکرِ خدا می‌شود به موجودِ زنده، و خانه‌ای را که از یادِ خدا تهی است به مرده تشبیه فرموده‌اند: «مَثَلُ البَیتِ الَّذی یُذکَرُ اللهُ فیهِ، وَالبَیتِ الَّذی لا یُذکَرُ اللهُ فیهِ، مَثَلُ الحَیِّ وَالمَیِّتِ» ترجمه: خانه‌ای که در آن یادِ خدا می‌شود و خانه‌ای که در آن یادِ خدا نمی‌شود، همچون زنده و مرده‌اند. [صحيح مسلم] و در حدیثی دیگر آمده است: «لا تَجعلوا بُیوتَکُم مَقابِرَ، إنَّ الشَّیطانَ یَنفِرُ مِنَ البَیتِ الَّذی تُقرَأُ فیهِ سُورَةُ البَقَرَةِ» ترجمه: خانه‌های خود را قبرستان نسازید؛ زیرا شیطان از خانه‌ای که در آن سوره بقره تلاوت می‌شود، می‌گریزد). [صحیح مسلم] این بیانات نشان می‌دهد که ذکرِ الهی نه‌تنها یک عبادت فردی، بلکه یک عامل اساسی در زنده نگه‌داشتن فضای خانه است. وقتی در خانه‌ای قرآن تلاوت می‌شود، اذکار گفته می‌شود و نماز برپا می‌گردد، آن خانه به مرکزِ آرامش روانی و تربیت سالم تبدیل می‌شود. کودکان در چنین محیطی با یاد خدا انس می‌گیرند، فطرت دینی‌شان تقویت می‌شود و از همان آغاز با ارزش‌های اسلامی رشد می‌کنند. خانه‌های مسلمانانِ صدرِ اسلام نمونه‌ای روشن از این حقیقت بود؛ خانه‌هایی که در آن‌ها نوای قرآن طنین‌انداز بود، شب‌ها به قیام و تهجّد می‌ایستادند و با تلاوتِ آیات الهی دل‌های خود را زنده نگه می‌داشتند. پیامبر اکرم ﷺ در شب‌ها از حالِ یاران خویش آگاهی می‌یافتند و مشاهده می‌کردند که هر یک به گونه‌ای مشغول ذکر و تلاوت‌اند؛ برخی آهسته و برخی با صدایی بلند، خدای خویش را یاد می‌کنند و به عظمت او می‌اندیشند. حتی در میدان‌های نبرد نیز جایگاه آنان از صدای تلاوت قرآن در دل شب شناخته می‌شد. در آن زمان، تلاوت قرآن و ذکر الهی جزئی جدایی‌ناپذیر از برنامه‌ی روزانه مسلمانان بود؛ به‌گونه‌ای که اگر لحظه‌ای از یاد خدا غافل می‌شدند، احساس می‌کردند گوهری گران‌بها را از دست داده‌اند. حتی دشمنان سرسخت اسلام، با آن‌که در روز از شنیدن قرآن روی‌گردان بودند، شب‌ها پنهانی گرد می‌آمدند تا صدای دلنشین قرآن را بشنوند و از آن اثر بپذیرند. اما اگر به وضعیت بسیاری از خانه‌های امروزی بنگریم، تفاوتی آشکار دیده می‌شود؛ در بسیاری موارد، صدای موسیقی و سرگرمی‌ها بیش از صدای قرآن به گوش می‌رسد و برنامه‌های دنیوی جای برنامه‌های ایمانی را گرفته است. این امر سبب می‌شود که فضای خانه به‌تدریج از نورانیت تهی شده و زمینه‌ی غفلت و ناآرامی افزایش یابد. در حالی‌که زنده نگه‌داشتن یاد خدا در خانه کار دشواری نیست؛ می‌توان با برنامه‌هایی ساده اما مستمر، این نورانیت را احیا کرد، مانند: تلاوت روزانه‌ی قرآن، حتی به مقدار اندک؛ تعیین زمانی کوتاه برای ذکر و دعا؛ گفتن اذکار ساده در طول روز؛ برپایی نماز، به‌ویژه نوافل، در خانه؛ تشویق فرزندان به شرکت در این برنامه‌ها. اگر این اعمال با نظم و استمرار انجام شود، به‌تدریج فضای خانه دگرگون می‌گردد؛ آرامش، برکت و محبت در میان اعضای خانواده افزایش می‌یابد و خانه به پناهگاهی امن و معنوی تبدیل می‌شود. چه نیکوست که پدران و مربیان، همان‌گونه که برای امور دنیوی برنامه‌ریزی می‌کنند، برای ذکر و یاد خدا نیز زمانی مشخص قرار دهند؛ خانواده را گرد هم آورند، قرآن تلاوت کنند، از عظمت پروردگار سخن بگویند و لحظاتی در نعمت‌های او به تفکر و تدبر بپردازند. آری، آبادانیِ حقیقیِ خانه‌ها در پرتو یاد خداست؛ خانه‌ای که با ذکر الهی زنده است، دل‌های ساکنانش را نیز زنده، آرام و نورانی می‌سازد. ادامه دارد.... ظهور زُهیر ۱۶ ثور ۱۴۰۵

  • #خانه_و_خانواده #تربیت_سالم راز موفقیت در تربیت فرزندان کسی از من پرسید: چه زمانی احساس می‌کنم در تربیت فرزندانم موفق بوده‌ام؟ پاسخ دادم: وقتی آن‌ها را در نبود خودت ببینی که نمازشان را سر وقت می‌خوانند، به مردم احترام می‌گذارند و در حالی که آزادند، راه درست را انتخاب می‌کنند. تربیت واقعی زمانی آشکار می‌شود که تو حضور نداری تا آن را ببینی. ✍ دکتر عبد الکریم بکار

  • #پیام‌روز هیچ گاه انسانی دانشمند نمی شود مگر آنکه به بالاتر از خود حسد نورزد، و به پایین تر از خود در علم بسنده نکند، و در مقابل علم خود از کسی مزدی دریافت نکند. ✍ حضرت عمر فاروق رضی‌الله‌عنها

  • در یک اقدام آموزشیِ ارزشمند، یکی از معلمان مدرسۀ دخترانم فعالیتی متفاوت را پیشنهاد داد: این‌که دانش‌آموزان یک روز دیرتر به خانه برگردند و به جای بانوی خدمتکاری که هر روز وظیفۀ نظافت را بر عهده دارد، خودشان این کار را انجام دهند.  و این اتفاق افتاد؛ دخترانم با احساس رضایت و افتخار برگشتند، چرا که توانسته بودند به «خاله» یک روز استراحتِ سزاوار بدهند. چنین فعالیت‌هایی صرفاً «تمیز کردن» نیست، بلکه پیام‌هایی برادرانه و انسانیِ ژرفی در خود دارند که باید ترویج و تشویق شوند. این کارها تأکیدی است بر این‌که ما نسبت به کسانی که مشاغل به‌ظاهر «ساده» در نگاه جامعه دارند، احساس برتری نمی‌کنیم و آنان را خُرد نمی‌شماریم، بلکه تلاششان را که موجب آسایش ماست، ارج می‌نهیم. در چنین رفتاری، تسلّی و دلگرمی بزرگی نهفته است و پاسداری شرافتمندانه از کرامت ایشان. این ارزش باید تا درون خانواده‌های ما نیز نفوذ کند. از نشانه‌های والای اخلاق آن است که اعضای خانواده، از جمله پدر و پسران، گاهی داوطلب انجام کارهایی شوند که معمولاً از آن دوری می‌جویند یا آن را وظیفۀ زنان می‌دانند. هرچند گاه، چنین کاری پیامی بی‌کلام ولی زیبا در خود دارد: «ما کارها را تقسیم می‌کنیم از سر همکاری، نه برتری‌جویی.» الگوی ما در این رفتار، آموزگار نیکی‌ها، گرامی‌ترین آفریدۀ خدا، حضرت محمد ﷺ است؛ چنان‌که مادرمان عایشه (رضی‌الله‌عنها) فرمودند: *«او در خدمت خانواده‌اش بود»*؛ یعنی در انجام کارهایی که آنان انجام می‌دادند، به ایشان کمک می‌کرد. در *مسند احمد* آمده است که او ﷺ کارهای شخصی خود را انجام می‌داد، گوسفند خود را می‌دوشید، لباسش را وصله می‌زد، و کفشش را تعمیر می‌کرد. در حالی که کسی چون انس (رضی‌الله‌عنه) افتخار خدمت به او را داشت، اما آن دست‌های پیامبرانه از انجام کارهای ساده روی‌گردان نبود؛ و این، درسی بود برای بشریت که یاری رساندن به دیگران مایۀ بزرگی است، نه کوچکی. این نکته همچنین اشاره‌ای دارد به خانواده‌هایی که از کارگران یا خدمتکاران خانگی کمک می‌گیرند: اگر اعضای خانواده هر از گاهی بخشی از کارهای ساده را خودشان انجام دهند، دیوار تکبّر را در هم می‌شکنند و در دل فرزندان، روح فروتنی را می‌کارند. و به یاد داشته باشید:  «مهربانان را خداوندِ رحمان مورد رحمت قرار می‌دهد. به آنان که در زمین‌اند رحم کنید تا آن‌که در آسمان است به شما رحم نماید.» دکتر ایاد قنیبی

  • *🔖گمانت را نیک بدار...!* *👈🏻پیامبر عـزیزمان ﷺ فــرمودند:* > *اللّه سبــــحانه وتعالی مـی فـــرمـــایند‌: من،بابنده ام مطابق گــمانی که نسبت به من دارد،رفـتارمی کنـم.*☝🏻🌸💐 `📚صحیح‌بخاری7405.``` *👈🏻پس هميشه زندگيت را آن طور* *كه ميخواهی تصور كن تا همان قسم شود..!*💫🤎🌾

  • *از زندگی‌ات لذت ببر* 8️⃣ *روش تعامل با نیازمندان*🫀🫂📚 اخلاق برخی از مردم تجاری است؛ زیرا در نظرشان فقط ثروتمندان‌اند که سخنان و نکته‌های ظریف را می‌دانند و مردم به هنگام شنیدن آن شاد می‌شوند و اشتباهات‌شان کوچک است و مردم از آن چشم می‌پوشند. اما فقرا و تهیدستان به هنگام بیان سخنان نغز و نکته‌های ظریف، سنگین، بی‌مزه‌اند. مردم هنگام شنیدن سخنان آنان، آن‌ها را به باد تمسخر می‌گیرند و اشتباهات‌شان را بزرگ می‌پندارند، و به هنگام سخنان این قشر، تحمل را از دست داده و فریاد می‌زنند. اما رسول خدا ﷺ بر غنی و فقیر به طور یکسان مهربان بود. انس رضی الله عنه می‌گوید: شخصی بیابان‌نشین به نام زاهر بن حرام بود که بسا اوقات وقتی از بیابان می‌آمد، چیزهایی از قبیل پنیر و روغن برای رسول خدا ﷺ هدیه می‌آورد. هرگاه می‌خواست نزد اهلش برگردد، رسول خدا ﷺ چیزی از قبیل خرمای خشک و غیره برایش مهیا می‌کرد. رسول خدا ﷺ او را دوست می‌داشت و می‌گفت: «زاهر از دوستان بیابان ماست و ما از دوستان شهرنشین او هستیم» و زاهر شخصی بدقیافه و زشت چهره بود. روزی از بیابان بیرون آمد و به خانه‌ی رسول خدا ﷺ آمد و او را نیافت برخی از کالا و وسایل به همراه داشت، آن‌ها را به بازار برد وقتی رسول خدا ﷺ از وی آگاهی یافت به دنبال او به بازار رفت، زاهر را در حالی یافت که مشغول فروش اسباب و کالاهایش بود و عرق از جبینش می‌چکید و لباس‌هایش همان لباس‌های بیابان با شکل و بوی بیابانی بودند. در این هنگام رسول خدا ﷺ از پشت او را بغل نمود به طوری که زاهر او را ندید و نمی‌دانست که چه کسی او را در بغل گرفته است، زاهر آشفته شد و گفت: رهایم کن. تو کیستی؟ رسول خدا ﷺ خاموش شد و چیزی نگفت! زاهر می‌کوشید تا خود را از دست رسول خدا ﷺ برهاند و به پشت سر خودش نگاه می‌کرد. وقتی رسول خدا ﷺ را دید، آرام گشت و آشفتگی‌اش برطرف گردید و وقتی آنحضرت ﷺ را شناخت شروع به مالیدن پشتش به سینه آنحضرت نمود. رسول خدا نیز از باب شوخی صدا می‌زد: «چه کسی خریدار برده است؟ چه کسی برده می‌خرد؟» زاهر به وضع خودش نگاه کرد دید یک انسان نادار، فقیر، شکسته‌حال و بی‌رنگ و روست. گفت: به خدا سوگند! ای رسول خدا ﷺ تو در معامله‌ات مغبون و زیانبار می‌شوی. رسول خدا ﷺ گفت: اما تو در نزد خداوند بی‌ارزش نیستی، بلکه تو نزد خداوند باارزش و قیمتی هستی. پس جای شگفتی نیست که دل‌های نیازمندان به آنحضرت ﷺ پیوسته و معلق باشد و با این اخلاق، مالک قلب‌هایشان باشد. بسیاری از فقرا از ثروتمندان به خاطر بخل در مال و طعام، ایراد نمی‌گیرند، بلکه از این جهت ناراحت هستند که آنان در لطف و محبت و حسن معاشرت بخل می‌ورزند. تو چه‌قدر به روی یک نیازمند تبسم و لبخند زده‌ای و با او به دیده ارزش و احترام نگریسته و رفتار کرده‌ای و در نتیجه او در تاریکی شب دست به دعا برآورده و به وسیله آن رحمت‌ها را از آسمان برایت جلب نموده است، چه‌قدر فراوانند انسان‌های پراکنده‌مو و غبارآلود و ژنده‌پوشی که بر دروازه‌های شهر افتاده‌اند و به آن‌ها توجه نمی‌شود، ولی اگر همین افراد به خداوند در باره کاری که هنوز انجام نشده سوگند یاد کنند، خداوند قسم‌شان را راست نموده و مطابق قسم آنان عمل می‌کند و نزد او مستجاب الدعوات هستند. پس با این ضعیفان همواره خنده‌رو باش. *اشاره* «بی‌تردید لبخند تو به روی فقرا و نیازمندان، درجات تو را در نزد خداوند بالا می‌برد». *کتاب از زندگی‌ات لذت ببر اثر دکتر محمد العریفی*

  • 📖 رهنمود کتابخوانی‌... ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــ 📚 با مطالعه... 📖 با مطالعه ۱۰ کتاب اول، احساس می‌کنی فهمیده‌ترین فرد دنیایی و می‌توانی با هر خبره و فیلسوفی روبه‌رو شوی. 📖 با مطالعه ۵۰ کتاب، عاشق روتین و قهوه شده، میزهای خلوت کافه‌ها را انتخاب می‌کنی و دوست داری کنار پنجره‌های سرک‌های عمومی بنشینی. 📖 با مطالعه ۲۰۰ کتاب، بین کتاب‌های جدی و کتاب‌های بی‌کیفیت تفاوت قایل شده، کتابچه و قلمی برای یادداشت با خود داشته، کیفی چرمی، عینک طبی می‌خری و آرام می‌گردی. 📖 با مطالعه بیش از ۲۵۰ کتاب، بیشتر از مردم کناره‌گیری می‌کنی، آهنگ‌های رایج یا برنامه‌های پخش شده را دوست نداری، در دنیای خودت زندگی می‌کنی و دیوانه‌وار به دنبال کسی می‌گردی که شبیه تو باشد. 📖 با مطالعه ۳۵۰ کتاب، احساس می‌کنی چقدر در گذشته احمق بودی و چقدر اکنون احمق هستی چون هنوز که هنوز است فقط اندکی می‌دانی. 📖 با مطالعه ۵۰۰ کتاب، شروع به نوشتن می‌کنی، و این خودش داستان دیگری است. 📝 ترجمه از عربی #رهنمود_کتابخوانی @Alefba99 | الفباء

  • تلاوت روز

  • چرا حاطب؟! در صحیح بخاری از علی بن ابی‌طالب رضی الله عنه روایت شده است که گفت: پیامبر خدا صلی الله علیه و سلم مرا همراه با زبیر و مقداد فرستاد و فرمود: حرکت کنید تا به منطقه‌ی خاخ برسید، در آن‌جا زنی است که نامه‌ای همراه دارد، آن نامه را از او بگیرید. ما حرکت کردیم و اسب‌های‌مان با شتاب ما را بردند تا به آن‌جا رسیدیم، ناگهان با آن زن روبه‌رو شدیم، به او گفتیم: نامه را بیرون بیاور، گفت: من نامه‌ای ندارم. گفتیم: حتما نامه را بیرون می‌آوری، وگرنه لباس‌هایت را جستجو می‌کنیم. پس آن را از میان گیسوان بافته‌اش بیرون آورد و ما نامه را نزد رسول الله صلی الله علیه و سلم آوردیم. دیدیم که در آن نامه، از حاطب بن ابی بلتعه خطاب به گروهی از مشرکان مکه نوشته شده بود و در آن برخی از برنامه‌های پیامبر خدا صلی الله علیه و سلم را به آنان خبر داده بود. پیامبر صلی الله علیه و سلم فرمود: ای حاطب این چیست؟ حاطب گفت: ای رسول خدا، درباره‌ی من شتاب نکن، من مردی بودم که در میان قریش همیشه هم‌پیمان بودم، یعنی از قریش نبودم. کسانی که با شما از مهاجران هستند، در مکه خویشاوندانی دارند که از خانواده‌ها و اموال‌شان حمایت می‌کنند. پس چون من چنین خویشاوندی در میان آنان نداشتم، خواستم نزد آنان چیزی داشته باشم تا از خویشاوندانم حمایت کنند. من این کار را از روی بازگشت از دینم انجام ندادم و به کفر پس از اسلام راضی نبودم. پیامبر خدا صلی الله علیه و سلم فرمود: او راست گفته است. و عمر رضی الله عنه گفت: ای رسول خدا! اجازه بده گردن این منافق را بزنم. پیامبر صلی الله علیه و سلم فرمود: او در جنگ بدر شرکت کرده است، و تو چه می‌دانی؟ شاید خداوند بر کسانی که در بدر حاضر بودند نظر افکنده و فرموده باشد: هرچه می‌خواهید انجام دهید که من شما را آمرزیده‌ام. پیام اول: او در بدر حضور داشته است! آیا وقتی از مردم خطایی سر می‌زند، گذشته‌ی درخشان‌شان را به یاد می‌آوریم؟ یا این‌که با اولین لغزش، تمام خوبی‌ها، لحظه‌های شیرین و احساسات زیبایی را که با آنان داشته‌ایم فراموش می‌کنیم؟ در زندگی هر انسان «بدری» وجود دارد که در آن حضور داشته است. چرا خطا را با آن بدر پاک نکنیم، به جای آن‌که بدر را با این خطا پاک کنیم؟ پیام دوم: چرا می‌خواهیم مردم همیشه مانند فرشتگان باشند؟ آیا هر اسب تیزرو گاهی نمی‌لغزد؟ و هر قدمی ممکن است خطا نکند؟ حتی انسان شریف نیز گاهی ممکن است شرافتش او را یاری نکند، چنان‌که علی بن الجهم گفته است: چه کسی را می‌توان یافت که همه‌ی خصلت‌هایش پسندیده باشد؟ برای بزرگواریِ انسان همین بس که عیب‌هایش قابل شمارش باشد. پیام سوم: می‌بینی که یک همسر هر روز بدرهایی را پشت سر می‌گذارد، تربیت فرزندان، آشپزی، کارهای خانه، درس دادن و توجه و مراقبت. اما با اولین خطا، شوهر همه‌ی این‌ها را فراموش می‌کند؛ در حالی که می‌توانست از آن بگذرد. و می‌بینی شوهر مهربان و دلسوز است، اما اگر اشتباهی کند، دنیا بر سرش خراب می‌شود، همسر سال‌ها خوبی او را به سبب یک موقف فراموش می‌کند، در حالی که می‌توانست از آن چشم‌پوشی کند. پیام چهارم: چرا مدیر با یک خطای گذرا، تمام گذشته‌ی درخشان کارمند را فراموش می‌کند؟ و چرا کارمند با اولین برخورد قاطع، مهربانی‌های قبلی مدیر را فراموش می‌کند؟ چرا پدر و مادر سال‌های نیکی فرزند را به خاطر یک نافرمانی، فراموش می‌کنند؟ و چرا فرزندان خوبی سال‌های طولانی پدر و مادر را به خاطر یک لحظه ضعف انسانی فراموش می‌کنند؟ برای هر انسانی «بدری» را که داشته است حفظ کنید، و همه‌ی خوبی‌ها را به خاطر یک اشتباه از بین نبرید. منبع: پیام‌هایی از علی بن ابی‌طالب رضی الله عنه نویسنده: ادهم شرقاوی مترجم: عبدالخالقاحسان

  • اللهم إنا نسألك بعزتك وجلالك أن تنصر أسرانا في فلسطين، وأن تفرج كربهم، وأن تنتقم ممن ظلمهم واعتدى عليهم. اللهم أنزل عليهم الصبر والثبات، وعجّل لهم بالفرج القريب، واجعل كيدَ ظالميهم في نحورهم.

  • . خانم لولوة الخاطر، وزیر قطری، خطاب به ترامپ و نتانیاهو، سخنی فراتر از یک اعتراض سیاسی بیان می‌کند: "از سخن گفتن به‌جای ما دست بردارید. ما را بهانه‌ای برای پیشبرد برنامه‌های بیمارگونه‌تان نکنید. ما نمی‌خواهیم شما ما را “آزاد” کنید؛ تنها خواسته‌ ما این است که ما را به حال خودمان رها کنید و از دامن زدن به جنگ‌ها دست بکشید. این تقصیر ما نیست که شما در مدرسه ناکام مانده‌اید و فهم‌تان از جهان را از هالیوود گرفته‌اید؛ جهان یک فیلم نیست". #بحران_خاورمیانه@badary4

  • . انور قرقاش، وزیر اماراتی: "این جنگ باید موجب نزدیکی بیشتر ما به اسرائیل شود و همگان باید به سمت عادی‌سازی روابط حرکت کنند". اسکار بوینته، وزیر اسپانیایی: "ما هرگز به شما نزدیک نخواهیم شد؛ شما که در جنایت‌ها و نقض‌ها غرق هستید. این واقعیت را به‌خوبی درک کنید". #بحران_خاورمیانه@badary4

  • نوت : تعجیل در پرداخت بدهی‌های مرده و شتافتن به آماده کردن او؛ مگر اینکه به صورت ناگهانی بمیرد، که تا زمانِ اطمینان از مرگ وی درنگ می‌کنیم». لذا هنگامی که انسان می‌میرد، بر خانواده‌اش واجب است که اگر بدهی داشته، بی‌درنگ بدهی‌هایش را بپردازند و جایز نیست که در پرداخت بدهی‌هایش درنگ کنند؛ زیرا آن‌چه از ثروتش به‌ارث برده‌اند، پس از پرداخت بدهی‌های وی به آنان تعلق می‌گیرد. به عبارت دیگر: وارثان حق تصرف در اموال به‌جا مانده از مرده را ندارند؛ مگر پس از پرداخت بدهی‌هایش.

  • اسباب زیادت و نقصان ایمان حافظ ابن رجب حنبلی رحمه الله می‌گوید: هر کس ذکر الله و تلاوت قرآن او را بیشتر کند، ایمانش افزایش می‌یابد و هر کس ذکر با زبان را ترک کند، ایمانش کاهش می‌یابد. ترجمه: صفیه مخدومی #بیداری@badary4

  • داستان آموزنده پادشاهی در زمستان به نگهبان گفت: سردت نیست؟ گفت:نه عادت دارم پادشاه گفت: میگویم برایت لباس گرم بیاورند و فراموش کرد صبح جنازه نگهبان را دیدند که روی دیوار  نوشته بود: به سرما عادت داشتم اما وعده لباس گرمت مرا از پای دراورد... ✓ مواظب وعده هایمان باشیم

  • سلمان فارسی رضی‌الله‌عنه فرموده است: «آسیه، همسر فرعون زیر آفتاب شکنجه می‌شد. وقتی شکنجه‌گران از او دور می‌شدند، فرشتگان با بال‌هایشان بر او سایه می‌افکندند، و او خانه‌اش را در بهشت می‌دید…» ❀ ابن أبي شيبة في المصنف؛ ٣٥٨٠١

  • #پیام‌روز بردبار ترین مردم کسی است که در وقت قدرت گذشت کند. ✍ حضرت عمر رضی‌الله عنه

  • قوانین ساده‌ای که محبت را در خانه و خانواده‌ات گسترش می‌دهد ۱- قانون یادآوری به ادای نماز: همدیگر را به ادای نماز تذکر می‌دهیم و در ادای آن تأخیر نمی‌کنیم. و به پیروی و فرمان‌برداری از این دستور الله متعال، این کار را انجام می‌دهیم، آن‌جا که فرموده است: {وَأْمُرْ أَهْلَكَ بِالصَّلَاةِ وَاصْطَبِرْ عَلَيْهَا} [طه: ۱۳۲] و خانواده‌ات را به نماز فرمان بده و (خودت نیز) بر آن صبور باش. ۲- قانون صداقت و راستگویی: همیشه راستش را می‌گوییم حتی اگر اشتباه کرده باشیم. و در این امر، از دستور پیامبر اکرم صلی الله علیه و سلم پیروی می‌کنیم که فرموده است: به راستگویی پایبند باشید، چرا که راستگویی شما را به سوی نیکی هدایت می‌کند و نیکی شما را به سوی بهشت هدایت می‌کند. (روایت بخاری و مسلم) ۳- قانون ابراز احساسات محبت‌آمیز: به افراد خانواده‌ی‌مان می‌گوییم: دوستت دارم و صادقانه احساسات خود را ابراز می‌کنیم. و در این امر، از دستور پیامبر اکرم صلی الله علیه و سلم پیروی می‌کنیم که فرموده است: هر گاه یکی از شما برادرش (فرد مورد نظرش) را دوست داشت، او را از این محبتش باخبر سازد. (روایت ترمذی) ۴- قانون همکاری: هر فرد به اندازه‌ی توانش در امور خانه کمک و همکاری می‌کند. و با الهام‌ گرفتن از رفتار پیامبر اکرم صلی الله علیه و سلم که با خانواده‌اش همکاری می‌نمود، این کار را انجام می‌دهیم. چنان‌چه در حدیث از عایشه رضی الله عنها در این باره روایت شده است. ۵- قانون گردهمایی روزانه: روزانه حداقل برای یکبار هم شده بدون گوشی و وسیله‌ی ارتباطی، دور هم جمع شویم و درباره‌ی امور روزانه‌ی‌مان صحبت کنيم. با توجه و آگاهی از برکت دسته‌جمعی خوردن که پیامبر اکرم صلی الله علیه و سلم درباره‌ی آن چنین یادآوری نموده است: بر سر غذای خود جمع شوید تا الله متعال در آن برای‌تان برکت دهد. ۶-‌ قانون رعایت احترام دو طرفه: در خانه به دیدگاه‌ هر فرد خانواده، چه کوچک و چه بزرگ احترام می‌گذاریم‌. به دلیل این فرموده‌ی پیامبر اکرم صلی الله علیه و سلم: کسی که به بزرگان ما احترام نگذارد و به کوچک ما رحم نکند، از ما نیست. ۷- قانون سخن نیک گفتن: صدای‌مان را بر سر هم بلند نمی‌کنیم و با نرمی و احترام سخن می‌گوییم. به دلیل این فرموده‌ی الله متعال: {وَقُولُوا لِلنَّاسِ حُسْنًا} [البقرة: ۸۳] و با مردم به نیکی سخن بگویید. ۸- قانون گذشت: کسی که اشتباه می‌کند، می‌گوید: متأسفم ببخشید و کسی که در حق او ظلم شده، گذشت می‌کند. با توجه و الهام گرفتن از این حدیث پیامبر اکرم صلی الله علیه و سلم که فرموده است: کسی که رحم نکند، مورد رحم قرار نمی‌گیرد. (روایت بخاری و مسلم) ترجمه: صفیه مخدومی

پیام بیداری! — tgindex