Lunavia

Canımız yanmasın diye zamanla kendimizi geri çekmeyi öğrendik. Bir şey olacak diye heveslenmemeye, birine fazla bağlanmamaya, güzel giderken bile sonunu düşünmeye başladık. Böyle yapınca daha az kırıldık belki ama eskisi gibi sevindiğimiz de olmadı. Hayat devam ediyor, biz de devam ediyoruz, sadece bazı şeyleri eskisi kadar içimizde hissedemiyoruz... Lunavia 🌙

Bazen en büyük huzur, değiştiremeyeceğimiz şeylerle savaşmayı bırakınca gelir. Hayat her zaman istediğimiz gibi ilerlemez; bazı insanlar gider, bazı hayaller yarım kalır, bazı dualar ise zamana emanet edilir. Ama olanı olduğu gibi kabullenmek, vazgeçmek değil; kalbi yoran yükleri usulca yere bırakmaktır. Çünkü insan kabul ettikçe hafifler. İçindeki fırtınalar diner, kırgınlıklar sessizleşir ve yürek yeniden nefes almayı öğrenir.. 🌿🤍 Kalemimden.. 🌙 Lunavia 🌙

Bazen en çok canımı acıtan şey, bir zamanlar en çok sevdiğim insana karşı hislerimin değiştiğini fark etmek oluyor. Oysa ben birini seversem bütün kalbimle severim. Eksik sevmeyi bilmem, yarım kalmayı da... Çocukluğumun en güzel köşesinde hep babam vardı. Güldüğümde ilk ona bakar, korktuğumda ilk ona sığınırdım. Şimdi ise içimde tarif edemediğim bir sessizlik var. Ne öfke... Ne nefret... Sadece yavaş yavaş eksilen bir yakınlık. İnsan, en çok da hiç değişmez sandığı duygular değişince kırılıyor. Çünkü bazı sevgilerin ömür boyu aynı kalacağını sanıyorsun. Sonra bir gün fark ediyorsun ki, kalbinin en güzel yerinde duran biri bile artık eskisi kadar yakın hissettirmiyor. Bunun için kendime kızıyorum. Çünkü ben kalbiyle seven biriyim. Ama bazen hayat, en derin sevgileri bile sessizce yorgun düşürüyor. Yine de çocukluğumdaki o küçük kızın gözlerinde babam hep kahraman olarak kalacak. Ben ise, o eski sevgiyi özleyerek yaşamaya devam edeceğim. Belki de insanı en çok ağlatan şey, birini kaybetmek değil; ona karşı hissettiği duyguların yavaş yavaş eksildiğini seyretmektir.. Kalemimden.. 🌸

“Bir gün elinde kahven ve yüzündeki sessiz gülümsemeyle, kimsenin yarım, eksik sevgisine kendini muhtaç etmediğin için, doğana uymayana uymadığın için, seni sen yapan taraflarını kabul edemeyenleri hayatından uğurladığın için, kendine teşekkür edeceksin..” Lunavia 🌙

Bazen kendime en çok kırıldığım yer, istemeden incittiğim insanlar oluyor. Oysa ben kimsenin kalbine yük olmak istemedim. Özellikle de sevdiğim insanların. Sevdiğim zaman bütün kalbimle seviyorum. Ama sevgimi göstermeye gelince, sanki kelimelerim eksik, davranışlarım yetersiz kalıyor. İçimde kopan fırtınaları, dışarıya aynı güzellikte yansıtamıyorum. Belki de bu yüzden, hissettiklerimle gösterebildiklerim hiçbir zaman birbirine yetişemiyor. Bazen düşünüyorum. Keşke insanlar kalbimin içini görebilseydi. İnce düşünemediğim anları değil de, sabahlara kadar içimde büyüttüğüm sevgiyi görebilselerdi. Çünkü ben sevgisiz biri değilim. Tam aksine, sevgisi içine sığmayan ama onu nasıl göstereceğini her zaman bilemeyen biriyim. Yaptığım her hatadan sonra kendimi suçluyorum. "Bunu neden böyle yaptım?" diye defalarca sorguluyorum. Oysa kimseyi üzmek istemedim. Ben sadece sevdiklerimi mutlu etmeye çalışırken bazen yanlış yollar seçen bir kalbim. Belki ben mükemmel sevmeyi beceremiyorum. Belki herkes kadar ince düşünemiyorum. Ama bir şeyden eminim: Kalbim kimseye kötülük taşımaz. Benim en büyük kusurum, sevgimi eksik göstermek; en büyük gerçeğim ise, içimde kimsenin bilmediği kadar derin sevebilmek.. Kalemimden.. 🌸 Lunavia 🌙

Çok yoğun olsa bile beni haberdar eden, her olay için güncel tutan, gününün en sıradan ayrıntısını bile benimle paylaşmak isteyen insanlar bana kendimi değerli hissettiriyor. Çünkü benim için sevgi, vakit bulunca hatırlamak değil; hayatının içinde bana da yer açabilmek.. Lunavia 🌙

Gitmek isteyene kapıyı sonuna kadar açın, sevmeyi bilmeyene değer vermeyin, anlamamaya meyilli olana dil dökmeyin. Bırakın herkes kendi yerini zamanla belli etsin.. Lunavia 🌙

Cumamız mübarek olsun.. 🌸 Lunavia 🌙

Bir gün hepsi geçecek... Ama geçmesi unutmak gibi olmayacak. Bir gün aynı şeyi hatırlayacaksınız ve canınız eskisi kadar yanmayacak. Çünkü zaman, yaşananı silmez. Sadece onu taşıyabilecek kadar güçlendirir insanı.. Lunavia 🌙

Gösterişin gürültüsünden uzak, yalnızca içtenliğin, samimi niyetlerin ve iyiliğin diliyle yaşanacak bir hayat istiyorum.. Lunavia 🌙

Çay demlerim sana, oturur muhabbet ederiz derin derin, sen bana ben hayatında yokken kaçırdığım anılarını anlatırsın olmaz mı? Lunavia 🌙

Bir yerden sonra oturup sohbet edemediğin, birlikte gülüp eğlenemediğin, bir sıkıntın olduğunda akıl alamadığın ya da sana bir şeyler katmayan kimseye tahammül edemiyorsun. Her şeyin sonunda güzellik değil, zeka ve karakter kazanıyor.. Lunavia 🌙

Seni düşünmek güzel şey, ümitli şey, dünyanın en güzel sesinden en güzel şarkıyı dinlemek gibi bir şey... Fakat artık ümit yetmiyor bana, ben artık şarkı dinlemek değil, şarkı söylemek istiyorum... Nazım Hikmet Lunavia 🌙

Göze alan kazanır arkadaşlar, göze alan dev kaybedişlerin sonunda bile kazanır, bir yarış kaybeder ama bir dost kazanır, bir ev kazanır, bir güneş kazanır, bir seven kazanır, büyütmeyi kazanır, öğrenmeyi kazanır, kaybedebilmeyi kazanır, bence yarışı kazanır. Korkak galip olamaz.. Lunavia 🌙

Ne mutlu TÜRKÜM diyene.. 🇹🇷🇹🇷

Sevdiğinin hayatını kolaylayan insana hayranım. "Senin yükün ağır, biraz da ben taşıyayım" diyene hayranım. Dünya zaten cehennem gibi, insanlar çok kötü. Burada, bu cehennemde birbirimize yaslanıyoruz ve bu çok özel geliyor bana.. Lunavia 🌙

Psikolojiye göre, insanların sana dokunmasından rahatsız olman, fiziksel temasın aslında sevgi dilin olmasından kaynaklanıyor olabilir. Çünkü teması herkesle değil, yalnızca gerçekten değer verdiğin ve yanında güvende hissettiğin insanlarla paylaşmak istiyor olabilirsin.. Lunavia 🌙

Sessizlik, çoğu zaman hissizliğin değil; duygunun ağırlığının bir sonucudur. Bazı kırgınlıklar anlatılamayacak kadar derin, bazı özlemler ise kelimelere sığmayacak kadar yoğundur. Bu yüzden insanlar bazen susar; unuttukları için değil, anlatmanın artık değiştireceği hiçbir şey kalmadığını düşündükleri için. Unutulmasın ki, bir duygunun görünmüyor olması onun var olmadığı anlamına gelmez. İnsan kalbi, konuşulmayan pek çok şeyi de aynı derinlikle taşımaya devam eder.. Lunavia 🌙

“Yaramın nerede olduğunu bilmiyorum. Yalnız bir yerlerim acıyor. Çok acıyor..” Kuyucaklı Yusuf, Sabahattin Ali Lunavia 🌙

"Seni sevmek, yağmuru tutmak gibi… elimden kayıp gidiyorsun ama ıslanmak hoşuma gidiyor.." Lunavia 🌙