‹ʙʀᴇᴀᴛʜᴇ›

از خونمون میاد فقط درداش به یادم

گریه کردن هنر بود و من هنرمند

‏میگن "چته؟" ولی سامی بیگی میگه "چشم خوشرنگت چرا خیسه دوباره خوشگلم؟"

کاش وقتی دلت تنگ میشه واسه دختر خوشگله اهنگ بفرستی.

گریه کردن هنر بود و من هنرمند

آدم های که مشکل خانوادگی ندارن هیچوقت نمیفهمن چرا خیابان ها شب ها بیرون حس بهشت میده

موی فر داشتن مثل بچه داشتنه. یکی میاد می‌گه چه نینی نازی داری و لپشو می‌کشه می‌ره، اما کسی که باید تر و خشکش کنه منم.

ببخشید که زیادی بودم برات ایشالا کمترشو پیدا کنی.

شهر پره از مردای عزب که رحم نکردن حتی به دریای خزر

یا ایران درست میشه یا من مفنگی میشم

اگه من مرداد پارسال بشینیم با من مرداد امسال باهم صحبت کنیم اصلا حرفای همو باور نمیکنیم.

بیا برو منو نپیچون من خودم فرفریم😒

چه واژه‌ی غریبی‌ست،آرامشِ این وطن

علاوه بر زندگی واقعی حتی تو خواب هایی که نیبینمم خوشحال نیستم

:)