🎹 کافه پیانو

سلام بر آدم‌هایی که بارها و بارها به مرز انهدام رسیدند و دوام آوردند، بارها خسته‌ترینِ جهان بودند و بااین‌حال، کوهِ سنگینِ رابطه‌ها و مشغله‌ها را به دوش کشیدند، آنان که بلندترین فریاد و بغض‌های جهان را در سینه محبوس کرده‌‌بودند و به نظر می‌رسید قوی، ساکت و آرامند، در حالی که آتشفشانی درونشان پنهان بود. اگر دیدید آدمی ناگهان به مرز فریاد و خشم رسیده، اگر میزان واکنشش فراتر از واقعه بود، اگر بی‌دلیل می‌زد زیر گریه و به کمترین کنشی، شدیدترین واکنش‌ها را می‌داد، در آغوشش بگیر؛ این همان آتشفشان خفته‌ی درونش است که لبریز شده. او سال‌ها غم و خستگی و فریاد را تحمل کرده‌ و تو فقط از آنجا به بعد را می‌بینی که طاقتش طاق شده و جانش به لب رسیده.. خدا می‌داند چه‌ها کشیده‌ و چقدر مدارا کرده‌ و چه جزیره‌ی رنج و اندوهی در سینه پنهان دارد، چقدر خشم، چقدر خستگی، چقدر تنفر و چقدر بغض و فریادِ نگریسته... @CafepianoS12 #نرگس_صرافیان_طوفان

تحمل نکن! تحمل کردن تو را ضعیف می‌کند و آدمِ مقابلت را قوی! تو از بین می‌روی در حالی که یک نفر، در ازای هر ثانیه فرسودگی تو، آسودگی کسب می‌کند و در ازای رنج‌های بیکرانِ تو، گنج...! بلند شو! نپذیر! اعتراض کن! زیر میز بزن! تحمل نکن! نخواه! مگر نشنیده‌ای که تحمل، یکی از بزرگترین ورودی‌های جهنم است؟! @CafepianoS12 #نرگس_صرافیان_طوفان

🎧 @CafepianoS12

آدم ممکنه شادیاشو به خیلیا بگه اما غمُ نـه غمِ آدم محرم میخواد... @CafepianoS12

🎧 @CafepianoS12

می‌گردی، میان موسیقی می‌گردی، بلکه فیلسوفی تو را یافته باشد، ادیبی تو را نوشته باشد، فیلمسازی تو را ساخته باشد و موسیقی‌دانی تو را نواخته باشد. آدمی تشنه‌ی جرعه‌ای درک شدن است؛ میخواهد خودش را بخواند و ببیند و بشنود. @CafepianoS12

آرزوی کوچکی داشتم، خانه‌ای کوچک و کتابخانه‌ای و بالکنی در پناهِ سایه‌یِ برگ‌های پرتقال و اُمید @CafepianoS12

سلام بر آدم‌هایی که بارها و بارها به مرز انهدام رسیدند و دوام آوردند، بارها خسته‌ترینِ جهان بودند و بااین‌حال، کوهِ سنگینِ رابطه‌ها و مشغله‌ها را به دوش کشیدند، آنان که بلندترین فریاد و بغض‌های جهان را در سینه محبوس کرده‌‌بودند و به نظر می‌رسید قوی، ساکت و آرامند، در حالی که آتشفشانی درونشان پنهان بود. اگر دیدید آدمی ناگهان به مرزِ فریاد و خشم رسیده، اگر میزان واکنشش فراتر از واقعه بود، اگر بی‌دلیل می‌زد زیر گریه و به کمترین کُنشی، شدیدترین واکنش‌ها را می‌داد، در آغوشش بگیر؛ این همان آتشفشان خفته‌ی درونش است که لبریز شده. او سال‌ها غم و خستگی و فریاد را تحمل کرده‌ و تو فقط از آنجا به بعد را می‌بینی که طاقتش طاق شده و جانش به لب رسیده.. خدا می‌داند چه‌ها کشیده‌ و چقدر مدارا کرده‌ و چه جزیره‌ی رنج و اندوهی در سینه پنهان دارد، چقدر خشم، چقدر خستگی، چقدر تنفر و چقدر بغض و فریادِ نگریسته... @CafepianoS12 #نرگس_صرافیان_طوفان

تمام این مدت نیاز داشتم فهمیده شوم و کسی مراقب یا نگران من باشد. من واقعا خسته بودم و به تقلا روی پا ایستاده‌بودم و مشکل دقیقا اینجا بود که؛ همه مرا قوی می‌دانستند و مراعات حالم را نمی‌کردند! @CafepianoS12

🎧 دل شکن @CafepianoS12

ما را نکُشید، ما هنوز جوانیم ما هنوز نمی دانیم عشق، مزه ی توتِ شیرین می دهد یا خرمالویِ نارَس @CafepianoS12

حالا با تنهاییِ عریانم می‌دانم بعضی عشق‌ها زن را نمی‌شکنند آرام خالی‌اش می‌کنند و این بدترین نوع رفتن است. با وقاری که از اندوه یاد گرفته‌ام، می‌دانم بعضی عشق‌ها نجیب‌اند اما ناتمام، بعضی عشق‌ها زن را قوی نمی‌کنند، فقط ساکتش می‌کنند. و بعضی نامه‌ها هرچقدر هم عاشقانه باشند، آخرش زنی را با خودش تنها می‌گذارند که باید یاد بگیرد چطور بی‌مخاطب زنده بماند. @CafepianoS12

زنده باد عکسهایی که آپلود نکردیم خاطراتی که تعریف نکردیم و لحظه هایی که هیچ کس نمیدونه اتفاق افتادن... @CafepianoS12

دِ بیچاره اینجا ایرانه هرچقدر بیشتر زحمت بکشی بیشتر میزنن توی سرت بیشتر دل می سوزونی بیشتر بهت اَنگ میزنن... @CafepianoS12

من قوی‌هام را بوده‌ام، صبرهام را کرده‌ام، طاقت‌هام را آورده‌ام و از اینجا به بعد دلم می‌خواهد تحمل نکنم و به کمترین ناملایمتی، جا بزنم و از ادامه دست بردارم. می‌خواهم به کوچک‌ترین بی‌انصافی و اندوهی بزنم زیر گریه و ضعیف باشم. دلم می‌خواهد نتوانم، نپذیرم، بلد نباشم و شانه خالی کنم! می‌خواهم هیچ‌کس روی من حساب نکند! خسته‌ام از مسئولیت داشتن... خسته‌ام از قوی بودن، جا نزدن، نباختن... @CafepianoS12 #نرگس_صرافیان_طوفان

شب بخير مردمِ عاصى، مردمِ خیر نديده، مردمِ بسيار دويده ى هرگز نرسيده، مردم خوش قلبِ بد روزگار مردم آبرومندِ هر روز نگران تر مردمِ صبور، مردمِ تنها مردمِ بی دوست شب بخير اى جوونهاى پير، اى پيرهاىِ خسته... @CafepianoS12

🎧 🌙 @CafepianoS12

آمدم از تو بِرَنجم دیدم نه کامیاب هستی، نه تحصیل کرده نه سخن گفتن را به درستی می دانی و نه با انسان های شایسته همنشین بوده ای پس حق را به تو دادم... @CafepianoS12

می گفت: همه چى رو نگو هرچى بگى، بيرون مياد ميره تو هوا تا يه روزى يه جا سبز شه چيزى كه نمى دونى رو نگو، چيزى كه نمى خواى بشه رو نگو، چيزى كه خوش نيست رو نگو، چيزى كه مى شه بدبختىِ كسى رو نگو، حرف هاى خوب بزن، بذار بيان بيرون يه جا بشينن سبز بشن.خوشبخت شيم نگو... اونهايى رو بگو كه رو هوا تو عكسها ميفتن، حرف هاى خوب كه با چشم معلوم نميشن ولى تو عكسها شبيه دونه هاى آفتابن كه از لاىِ لبهاى يكى سُر خورده @CafepianoS12

شانه هايم درد مى كنند كم حرف تر شده ام. از دل بستگی هايم فاصله گرفته ام، انگار هر آنچه ديده ام، چيزى از من كم نكرده؛ فقط آن كسى را كه پيشتر بودم، آهسته آهسته از من گرفته است گاهى انسان چيزى را از دست نمی دهد بلكه نگاهش را از دست می دهد؛ و از همان روز ديگر هیچ چيز به سادگی گذشته دوست داشتنى نيست... @CafepianoS12