Cell no.8

کار دلم به جان رسد، کارد به استخوان رسد، ناله کنم، بگویدم: «دم مزن و بیان مکن » مولانا

اگر روزی مرا در آغوش مرگ یافتید بدانید که تمام وجودم به این پایان راضی بود...

من بهشتم همه در دیدن خندیدن توست تا تو باشی نشوم خیره به لب های کسی‌ مولانا

اندوه تمام نمیشود تو انقدر وسیع میشوی که اندوه در تو گم میشود.

قبله کج میشد اگر یکبار میدیدم فقط انچه میخواستم بی خونِ دل حاصل شده در دلم جایی برای دردهای تازه نیست عذر میخواهم خدا ظرفیتم کامل شده

همیشه زخم بر زخمم ،همیشه رنج بر رنجم به خون آغشته ام،آشفته ام،ایرانم انگاری

دیگه پیامی از من دریافت نخواهی کرد، این داستان با همه‌ی خوبیا و بدیاش برای همیشه به پایان رسید.

از چی نمیتونی مووآن کنی عزیزم؟ از توجهی که نمیکرد؟ از لیاقتی که نداشت؟ از آرامش و امنیتی که بهت نمیداد؟ از احساس کافی بودنی که بهت نمیداد؟ از چی؟

عزیزم متوجه‌نمیشم اینکه میگی تمام تلاشتو کردی چی بوده؟گلایی که نخریدی؟محبتایی که نکردی؟تماسایی که نگرفتی؟حسای خوبی که ندادی؟دقیقا چیکارکردی؟

مست عشقم مست شوقم مست دوست مست معشوقی که عالم مست اوست‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ مولانا

خواب التیام بخش دردهاست باید خود را برای زخم های فردا آماده کنیم.

اگر سخن میان من و تو پایان یافت و جدا و غریبه گشتیم از نو با من آشنا شو.

دیگر آن(حالا چرا)معنی ندارد شهریار هرزمان برگردد او،جان را فدایش‌میکنم.

تو مهم بود که بمانی،رفتی جان که باید برود سفت به من چسبیده...

‏جدی اگه تا یه حد کنترل شده‌ای کصخل نباشی نمیتونی تو این وضعیت دنیا دووم بیاری.

ببخشید ولی من یه نخ جدید می‌خوام برای وصل شدن به زندگی؛ نخ قبلی به مو رسید و پاره شد.

Amir Tataloo – Raftam Ke Raftam

موزیک جدید تتلو

رنج انگار سوگلی آفرینش است. تنها چیزی که جهان با وسواس از آن نگهداری می کند.