ه ، الف #چمن

زندگی چیست؟ از سقراط تا کافکا... تعریف زندگی را بشنویم . https://t.me/Shafaye_Daroon

"نشانه" چل سالَه، بمردَه خانه شایی شایی کم کم ، کراَ از نشانه شِه ، توقایی امروز جه سُفره،کاسه شرمنده تَره لعنت ، به اََمی زمانه غم، بی پایی ه ، الف "چمن" چل سالَه : چهل سال است شایی : خوشحالی کراَ : دارد شِه : میرود توقایی : دلبستگی جه : از شرمنده تَرَه : خجل تر است اَمی زمانه غم : غم ِ زمانهء ما بی پایی : ویرانی ، خرابی

" ایران " در نطفه خفه ، نمی چکد فریادی خاطر نگران ِ سایه ی بیدادی ایران؛ نفسم؛ بِه ازکسم، میترسم عمرم بَرَوَد ، نبینمت ، آزادی ه ، الف "چمن"

"سربار" بی تو ، تنگه حوصله ، زارَه مه دیل روزگار ِ دس ، گرفتارَه ، مه دیل شاهده می خون دُمُرده دونه چوم تا سحر ، واهیله ، بیدارَه مه دیل دورَمَه جی خُرمَه سو ، شفت ِ نگاه حسُ ِ اندازه ، عزا دارَه مه دیل بی ستاره ، آسمان ِ سقف ِ جیر رِی باَور دردِه ، تل انبارَه مه دیل زندگانی ، رنگَ بو ، فکرم نِیه نَه که خامَه، پُر جه اسرارَه مه دیل خاطر ِ آئو ته شین ، ارزش داَرِه من ، بِگِفته ، غصّه اشمارَه مه دیل بشکَسم ، آسایشِه ، هیکس ، ناَنِه سینه خِشخِش تُندَه بیمارَه مه دیل غُربت ِ خاکا ، بچسبستِه ، "چمن" مُشت ِ قدَّه ، عقل ِ سربارَه مه دیل ه ، الف "چمن" زارَه : نالان است مه دیل : دل من دُمُرده : ته نشین شده دونه : دو تا واهیلَه : بیقرار است دورَمَه : دور هستم خُرمَه : قشنگ جیر : زیر رِی باَور : برکت دار تل انبارَه : کندوج است نِیه : نیست جه : از آئو : صدا زدن از دور داَرِه : دارد بِگِفته : گرفته غصّه اشمارَه : شمارش گر غصّه است بشکَسم : شکسته شدم هیکس : هیچ کس ناَنه : نمیداند تُندَه : تند است بچسبستِه : چسبیده مُشت ِ قدَّه : اندازهء مشت است عقل ِ سربارَه : برای عقل سربار است

" تو " نسیم ِ باغ ِ مهتابم ، تویی تو عروسِ حجلهءِ خوابم ، تویی تو از آن همسایهءِ مستانِ شهرم که در جام ِ مِی ِ نابم ، تویی تو ه ، الف "چمن"

"سفر۵" می دیل ، نه تنگه ، بلکه تارَ مارَه جی بغض، پُرَه گُُلی ، اَخاکِ عارَه سُوختاَندَرَه عقل ، لِه کرا بِه آدم سفره ناَرِه سورَسات غم اشمارَه ه ، الف "چمن" می دیل : دل ِ من تارَ مارَه : داغان است جی بغض : از بغض پُرَه : پُر است گُلی : گلو عارَه : ننگ است سُوختاَندَرَه : دارد میسوزد لِه : خورد ، خمیر کرا بِه : دارد میشود ناَرِه : ندارد سورَسات : اسباب ِ معاش غم اشمارَه : غم می شمارد

"خاطره" در دورهمی خوشا بهم گوش کنید احساس ِ گذشته را فراموش کنید وقتی که نشسته اید پیش ِ ساقی با خاطره ام ، پیاله ها نوش کنید ه ، الف "چمن"

"استفاده" نان است سواره ، ما پیاده تا کی خاطر ، گله مند ، از اراده ، تا کی باید که شبی به سیم ِ آخر بزنیم با دین پی ِ سوء استفاده ، تا کی ه ، الف "چمن"

"فصل ِ نا تمامی" * غزل بی تو، اشکی بررُخم ننشسته مُرد رنگ ِ غم از لوح ِ دل ناشُسته مُرد با ، هُجوم ِ بادهای کینه توز ناله هایم ، یخ زده ، آهسته مُرد سوگوار ِ لحظه ی مشتاقی ام خنده ، عهدی با لبم نا بسته مُرد صحبت ِ گل های پَرپَر هیچ نیست باغبان ِ ساده ی وارسته مُرد ای رفیق ِ نیمه راه ِ زندگی ؛ همرهت در جاده های خسته مُرد آستان ِ سینه ام ، متُروک ماند کنج ِ غرفه ، کفتر ِ گُلدسته مُرد فصل فصل ِ نا تمامی ، دَر رسید زیر ِ خاک ِ تشنه کامی هسته مُرد پایمال ِ پای حسرت شد " چمن " خار ِ خشکی از زمین نا رسته مُرد ه ، الف "چمن" از : کتاب " بی قناری " بنده

" شرمنده " صبحانه، نهار، شام، نان کم دارد اندازه ی سفره ، زندگی غم دارد شرمنده پدر، تکیده مادر، دلشان نفرین ِ بلند ، آه ِ پُر دَم دارد ه ، الف "چمن"

" شقاوت " نسبت به حقیر ، بد قضاوت نکنید یا ، آیه ی تفرقه ، تلاوت نکنید در سینه ی عشق ، تا بماند میهن می گویم تان ، دگر شقاوت نکنید ه ، الف "چمن"

" قلم " پاس ِ دل ِ خسته ی رُعایا بنویس بی واهمه ی زمانه ، گُویا بنویس در فکر ِ شکستنت نباش آه قلم ؛ از ، ظلم ِ ستمگران ِ دُنیا بنویس ه ، الف "چمن"

سرود "میهن " از : چمن خاک ِ نظر نواز ِ من ؛ مایه ی امتیاز ِ من ؛ قبلهء سجده های دل در نفس ِ نماز ِ من ؛ میهن ِ سر فراز ِ من ؛ زاده شدم ، برای تو زندگی ام ، فدای تو مهر ِ اراده پَروَرت خواسته ی نیاز ِ من ؛ میهن ِ سر فراز ِ من ؛ آینه ای ،،، جهان نما چهرهء روبهان ، نما مهد ِ همیشه ی هنر جلوهء فکر ِ باز ِ من میهن ِ سر فراز ِ من ؛ عشقِ تو پشتوانه ام خاطره ام ، نشانه ام بوی شکوفه، میدهی محضِ هوای نازِ من ؛ میهن ِ سر فراز ِ من ؛ نامِ خوشَت سرودنی دَم همه دَم ستودنی شعر ِ قلمروَت ، بُوَد پرده نشینِ ساز ِ من میهن ِ سر فراز ِ من ؛ آینه ای ،،، جهان نما چهرهء روبهان. ، نما مهد ِ همیشه ی هنر جلوهء فکر ِ باز ِ من میهن ِ سر فراز ِ من ؛ آواز ،،، شوریده ترین خرابِ نستوهِ توام دریا دل ِ جنگلی ، قَد ِ کوه ِ توام ایران ؛ وطن ِ عزیز ِ من میدانی ؛ قربان ِ چهار فصل ِ بشکوه ِ توام ه ، الف "چمن"

"فردا" امروز ، که لب دوخته اش می بینید غارت شده ی سوخته اش می بینید فردا ، ولی این چهره ی یل ، پرور را چون شیرِ برافروخته اش می بینید ه ، الف "چمن"

#برگه_شوندان سردار اساطیری ویرانی خویشم فریاد هزاران نی زندانی خویشم صد قرن پریشانی ام از معبر تاریخ من وارث آثار نیاکانی خویشم چون سایه زمین گیرم و سرگشته تر از پیش آسیمه سر از بی سر و سامانی خویشم ویرانی من از شرر عشق و هوس نیست حیرت زده از قصه ی پنهانی خویشم عصیانی ام از زخم شبیخونی بیداد دیریست که پابند نگهبانی خویشم مرغ غزلم ، نیست مرا مطلع پرواز زندانی ایام غزلخوانی خویشم فریاد شواله شدنم بی سببی نیست خاکستری از آتش طغیانی خویشم #محمد_فارسی https://t.me/shavandanpage

" آریو " تاجنگ ، زبانِ خاصِ اهریمن هاست خودسر دَمِ تیربارِ پیل افکن هاست سوگند ، به بی قرار ، آلاله دیار پیروزی ، از آن ِ آریو برزن هاست ه ، الف "چمن"

"آریایی" در چشم ِ زمانه ، بی ریایی ، برخیز ؛ دل پاره ، یگانه ، کبریایی ؛ برخیز تا میهن مان به خون نگشته ، رنگین بابک منشانه ، آریایی ؛ برخیز ه ، الف "چمن"

" انگار " نان آور ِ خانه ، زانوان کرده بَغَل ازسفرهء خویش زار تر ، گشته مَثَل کاری ، به ستمگران ، نداری انگار قربان ِ عدالت ِ شما ، عَزّ وَ جَل ؛ ه ، الف "چمن"