کاغذ چرک نویس

شما می‌دونستین Dua Lipa یه بوک کلاب داره و هر ماه با یه نویسنده مصاحبه می‌کنه؟

دیدین ملت یه سری ورد دارن که واسه روحیه‌دهی و شکر‌گزاری و مایندفول‌نس به خودشون می‌گن و روزشونو شروع می‌کنن؟ ورد من اینه که اف اس ماکس از اف کا بیشتره. 😂

نوار با طاقچه تلفیق شده و اگر اشتراک بی‌نهایت طاقچه رو داشته باشید می‌تونید اکثر کتاب‌های نوار رو رایگان گوش کنید. خیلی خوشحال شدم

امروز رو یادت باشه. خوشحال باش. دفعه بعدی نوبت خودته.

چقدر بی‌آینده بودن سخته

قصه و نحوه پرزنت کردن خیلی مهمه. می‌تونه تو رو جلو بندازه. در ذهن بمونی. اما من این مهارت رو ندارم. علاوه بر اون خیلی وقت‌ها جایی که سایرین تحت تاثیر قرار گرفتند من حوصله‌ام سر رفته و احساس می‌کنم داره سرم کلاه گذاشته می‌شه.

🦉 امروز ۴ آگوست روز جهانی جغد بود. تو افسانه‌ها می‌گن اگر نیمه‌شب صدای جغدی رو بشنوی، شاید جنگل می‌خواد رازی رو بهت زمزمه کنه. جغد قرن‌هاست که بین دو دنیا زندگی می‌کنه؛ برای بعضی فرهنگ‌ها نشونه‌ی شومی و پیام‌آور تاریکیه و برای بعضی دیگه، نماد خرد، جادو و دانشی که فقط تو سکوت شب پیدا می‌شه. شاید به همین دلیله که چشم‌های بزرگش همیشه انگاری چیزی رو می‌بینن که از نگاه ما پنهون مونده. اما پشت تمام این افسانه‌ها، حقیقتی نهفته‌ست. جغدها نگهبانان خاموش طبیعت‌اند؛ شکارچیانی بی‌صدا که با شکار موش‌ها و جوندگان، تعادل اکوسیستم رو حفظ می‌کنن. هر جغد در طول زندگی خودش هزاران شکار انجام می‌ده و بدون اینکه دیده بشه از جنگل‌ها و مزارع محافظت می‌کنه. روز جهانی جغد فقط برای تحسین این پرنده نیست؛ بلکه یادآوری اینه که بسیاری از گونه‌های جغد به‌دلیل نابودی زیستگاه، استفاده از سموم و دخالت انسان، در خطر کاهش جمعیت قرار دارن. به دید من جادوی واقعی جغدها توی پیشگویی و طلسم نیست، اون‌ها به ما یادآوری می‌کنن همه‌ی چیزهایی که ازشون می‌ترسیم، ترسناک نیستن. گاهی تاریکی و سکوت، زبانیه که طبیعت با اون رازهاش رو بازگو می‌کنه. ‌

یا اینکه درباره‌ی حسی که دارن باهات به اشتراک می‌ذارن صادق نیستن. نه می‌دونی من اصلاً از اینکه اون پسره که شش ماهه داره گوستم می‌کنه باهام دیت نذاشته ناراحت نیستم. چرا آجی. عین سگ ناراحتی. هنوز هم نتونستی مووآن کنی. جفتمونم می‌دونیم.

از اینکه انسان‌ها باهام مشورت کنن خوشم نمیاد. اغلب‌ آدم‌ها تصمیمشون رو گرفتن، فقط می‌خوان تو تاییدشون کنی و بگی تو درست می‌گی. خب آجی وایسا جلو آینه اینو به خودت بگو، چرا مغز من رو کار می‌گیری آخه؟

ولی چقدر محدودیت داریم. کلی باید بالا پایین کرد تا با امکانات محدودی که هست بشه یه کاری کرد. یه چیزی بیرون داد.

من صحبت با استاد راهنمام رو هی عقب می‌ندازم. چون به اندازه وقتی که گذشته چیزی دستم نیست و هی بدتر می‌شه.

من صحبت با استاد راهنمام رو هی عقب می‌ندازم. چون به اندازه وقتی که گذشته چیزی دستم نیست و هی بدتر می‌شه.

نیاز دارم یه ماراتون کتابخوانی ۲۴ ساعته برای خودم بذارم. شاید از عصر پنج شنبه تا عصر جمعه آینده این کار را بکنم. شما هم اگه دوست داشتید انجام بدید.