تآیم

آدم خوب وجود نداره.

همان طور كه هركس در محدوده پوست خود قرار دارد، از حيطه شعور خود نيز نمى‌‌تواند بيرون رود و درست در همين محدوده زندگى مى‌كند، ازاين رو نمى‌توان از بيرون چندان كمكى به ديگرى كرد.

00:00

خیلی گُمم…

طلاق بگیرید،فرار کنید مهاجرت کنید،استعفا بدید ضربه متقابل بزنید،بجنگید نابود کنید، ولی تحمل نکنید تحمل دروازه جهنم است.

من آدميم كه جواب لبخند ديگران رو با لبخند میدم؛ با اشک بقيه قلبم مچاله می‌شه، وقتى پيشرفت و خوشحالى‌ديگران رو مى‌بينم ذوق زده‌ مى‌شم، اگه توى خيابون يه سگ يا گربه‌ى گرسنه ببينم و بهش غذا ندم عذاب وجدان مى‌گيرم، وهميشه اول براى همه آرزوهاى خوب مى‌كنم و بعد خودم پس اگه اون روى منو ديدى توى خودت دنبال دلیل بگرد.

هرکی با من وارد رابطه عاطفی میشه انگار وارد رابطه‌ی توسعه‌ی فردی شده؛ هی من باید بچه مردمو بزرگ کنم، حمایت کنم، بعد تحویل پارتنر بعدیش بدم.

00:00

از لحاظ روحی خیلی خوب نیستم، اما به «ما» تکیه می‌کنم که نیرویی بی پایان است.

واقعا که انگار تمام انسان های شریف و فهمیده رو کشتن ما موندیم و یه مشت کره‌خر که باید تو این شرایط بحرانی بهشون توضیح بدیم سفید کدومه سیاه کدوم.