فاویان🌺اولین روستای بدون پلاستیک در ایران

جدول خاموشی چهارشنبه گلپایگان

تا کی باید گلپایگان تاوان تصمیم‌های اشتباه را بدهد؟ این یک گلایه شخصی نیست؛ یک مطالبه عمومی برای حفظ حق مردم و طبیعت است. سال‌هاست هشدار داده می‌شود که تخریب کوه‌ها، برداشت‌های بی‌رویه، استقرار صنایع بدون رعایت کامل الزامات زیست‌محیطی، مدیریت نادرست پسماند، آلودگی آب، خاک و هوا و بی‌توجهی به ظرفیت اکولوژیک، آینده شهرهایی مانند گلپایگان را با تهدیدهای جدی روبه‌رو کرده است. امروز گفته می‌شود نباید فعالیت برخی صنایع متوقف شود، زیرا معیشت مردم به خطر می‌افتد. حفظ اشتغال ضرورتی انکارناپذیر است، اما این پرسش نیز باید پاسخ داده شود: هزینه درمان بیماری‌های ناشی از آلودگی را چه کسی می‌پردازد؟ ارزش آب‌های آلوده، خاک از دست‌رفته، دشت‌های فرونشسته و طبیعت نابودشده را چه کسی جبران می‌کند؟ توسعه واقعی، تقابل با محیط زیست نیست؛ توسعه واقعی یعنی ایجاد اشتغال در کنار حفظ سلامت مردم و منابع طبیعی. هیچ جامعه‌ای با تخریب سرمایه‌های طبیعی خود به رفاه پایدار نمی‌رسد. از مسئولان ملی و استانی انتظار می‌رود با تکیه بر نظر کارشناسان مستقل، برای نجات گلپایگان و دیگر مناطق آسیب‌دیده، تصمیم‌های شجاعانه، علمی و آینده‌نگر بگیرند. امروز زمان اقدام است، نه توجیه. زمین، آب، هوا و سلامت مردم، میراث مشترک همه ماست؛ امانتی که نباید قربانی تصمیم‌های کوتاه‌مدت شود. ✍️زهرا جمالی فعال اجتماعی-محیط زیست استان اصفهان #گلپایگان #محیط_زیست #عدالت_محیط_زیستی #توسعه_پایدار #حق_نسل_آینده #آلودگی_هوا #حفاظت_از_طبیعت https://whatsapp.com/channel/0029Vb1sn9f42DcimG4CwA2X

شعر خوشامدگویی به دکتر بازگیر خوش آمدی، ای هم‌سفرِ سبزِ وطن، همراهِ مردم، پاسدارِ آب و چمن. اصفهان امروز به امیدِ نگاهت، هم‌نفسِ جنگل، کویر و رودخانه است. از گلپایگان تا خوانسارِ عزیز، یک صدا شنیده شود، بی هیچ تمایز. باشد که از این نشستِ همدلی، بروید نهالِ عدالتِ محیط‌زیستی، و ایران، سبزتر از همیشه بماند.

جناب آقای دکتر بازگیر با سلام و احترام شهرستان‌های گلپایگان و خوانسار با وجود ظرفیت‌های ارزشمند طبیعی، فرهنگی و حضور فعالان دغدغه‌مند محیط‌زیست، سال‌هاست در حوزه آموزش، فرهنگ‌سازی و مدیریت پسماند با کمبود توجه و حمایت مواجه هستند. انتظار می‌رود سازمان حفاظت محیط‌زیست با نگاه عدالت‌محور، به مناطق غرب استان اصفهان نیز همان اندازه توجه داشته باشد که به سایر نقاط استان می‌شود. مهم‌ترین مطالبات ما عبارت‌اند از: ۱. تدوین و اجرای برنامه‌های مستمر آموزش محیط‌زیست در مدارس، دانشگاه‌ها، ادارات، روستاها و میان اقشار مختلف جامعه و پایان دادن به نگاه مقطعی و مناسبتی در حوزه آموزش. ۲. حمایت از فعالان محیط‌زیست، سمن‌ها و گروه‌های مردمی و استفاده از ظرفیت آنان در تصمیم‌سازی و اجرای برنامه‌های فرهنگی. ۳. اختصاص اعتبارات مشخص برای فرهنگ‌سازی در حوزه کاهش تولید پسماند، تفکیک زباله از مبدأ، حذف شیرابه زباله تر، کمپوست خانگی و کاهش مصرف پلاستیک‌های یک‌بارمصرف. ۴. ایجاد عدالت آموزشی در سطح استان و توجه ویژه به شهرستان‌های گلپایگان و خوانسار که در سال‌های اخیر از بسیاری از برنامه‌های آموزشی و فرهنگی سازمان و اداره‌کل محیط‌زیست استان اصفهان سهم اندکی داشته‌اند. ۵. همکاری نزدیک‌تر اداره‌کل محیط‌زیست با شهرداری‌ها، دهیاری‌ها، آموزش‌وپرورش و رسانه‌های محلی برای اجرای برنامه‌های اثرگذار و مستمر. ۶. حمایت از طرح‌های موفق مردمی و بومی در حوزه مدیریت پسماند و تبدیل آن‌ها به الگو برای سایر شهرستان‌ها. امیدواریم این نشست آغازگر توجهی عادلانه به غرب استان اصفهان باشد و مطالبات مردم و فعالان محیط‌زیست گلپایگان و خوانسار در تصمیم‌گیری‌های آینده سازمان مورد توجه جدی قرار گیرد. با احترام زهرا جمالی فعال محیط‌زیست و مطالبه‌گر حوزه پسماند و آموزش محیط‌زیست

جمالی در پایان تأکید کرد که عدالت زیست‌محیطی ایجاب می‌کند همه تالاب‌های استان، فارغ از نام و موقعیت جغرافیایی، از حمایت، برنامه‌ریزی و اقدامات احیایی برخوردار شوند و حفاظت از طبیعت نباید تنها به چند زیست‌بوم شناخته‌شده محدود شود. @zahrajamali_safirzamin

در ادامه این نشست، زهرا جمالی، فعال محیط‌زیست شهرستان گلپایگان، با انتقاد از رویکرد اداره‌کل حفاظت محیط‌زیست استان اصفهان در حوزه تالاب‌ها، خطاب به دکتر اکبری معاون محیط طبیعی اداره‌کل اظهار کرد: «سال‌هاست که تنها از تالاب گاوخونی سخن گفته می‌شود و برای آن موضوع حقابه و برنامه‌های احیا مطرح است، اما تالاب شور فاویان گلپایگان که یکی از زیست‌بوم‌های ارزشمند استان محسوب می‌شود، عملاً به فراموشی سپرده شده است. چرا هیچ برنامه‌ای برای نجات این تالاب وجود ندارد و هیچ حقابه‌ای برای آن در نظر گرفته نمی‌شود؟» وی همچنین با اشاره به سابقه تصمیمات مدیریتی در منطقه افزود: «یکی از عوامل اصلی نابودی این تالاب، تصمیمات گذشته بوده است. اداره‌کل حفاظت محیط‌زیست استان اصفهان در سال ۱۳۸۰ مجوز دفن زباله در دشت شمال گلپایگان و در مجاورت این تالاب را صادر کرد؛ تصمیمی که آثار آن امروز بر وضعیت اکولوژیک منطقه قابل مشاهده است. انتظار می‌رود این موضوع با شفافیت بررسی شده و در صورت وجود قصور، مسئولیت آن پذیرفته شود.» 👇👇👇👇👇

اما مهم‌ترین پرسش این نشست، پرسشی بود که ذهن بسیاری از فعالان را به خود مشغول کرده است: چرا استان اصفهان، با وجود دانشگاه‌ها، نخبگان، ظرفیت‌های مردمی و حجم بالای چالش‌های زیست‌محیطی، همچنان از کمبود تشکل‌های مردم‌نهاد محیط‌زیستی (NGO) رنج می‌برد؟ این سؤال، تنها یک پرسش آماری نیست؛ بلکه هشداری درباره وضعیت مشارکت اجتماعی در استانی است که با بحران‌هایی همچون فرونشست زمین، خشکی زاینده‌رود، آلودگی هوا، مدیریت پسماند، تخریب زیستگاه‌ها و کاهش منابع طبیعی مواجه است. فعالان حاضر در نشست تأکید کردند که اگر قرار است مشارکت مردم به‌عنوان یکی از ارکان حفاظت از محیط‌زیست تقویت شود، باید مسیر فعالیت انجمن‌های مردمی هموارتر شود، نگاه حمایتی جایگزین بروکراسی فرساینده گردد و از ایجاد موانع غیرضروری برای فعالیت تشکل‌های محلی جلوگیری شود. در پایان، این مطالبه از سوی حاضران مطرح شد که نتایج چنین نشست‌هایی تنها در حد گفت‌وگو باقی نماند و با برنامه‌ریزی، اصلاح فرآیندها و حمایت عملی از تشکل‌های مردمی، زمینه برای شکل‌گیری و تقویت انجمن‌های محیط‌زیستی در سراسر استان اصفهان فراهم شود؛ زیرا حفاظت از محیط‌زیست بدون حضور مؤثر مردم، امکان‌پذیر نخواهد بود. @zahrajamali_safirzamin

چرا اصفهان با این همه ظرفیت، از کمبود تشکل‌های محیط‌زیستی رنج می‌برد؟ سه‌شنبه ۶ مردادماه ۱۴۰۵، نشست هم‌اندیشی فعالان، متخصصان و کنشگران محیط‌زیست استان اصفهان به دعوت اداره‌کل حفاظت محیط‌زیست استان اصفهان برگزار شد. در این نشست، دکتر محمدحسین بازگیر مدیرکل دفتر آموزش و مشارکت‌های مردمی سازمان حفاظت محیط‌زیست، خسروبیگی مشاور جوان رئیس سازمان حفاظت محیط‌زیست، مهندس شیخی از دفتر مشارکت‌های مردمی سازمان، دکتر ایوب درویشی معاون سیاسی، امنیتی و اجتماعی استانداری اصفهان، نمایندگان دفتر امور اجتماعی استانداری، سرپرست اداره‌کل حفاظت محیط‌زیست استان، مسئولان حوزه آموزش و مشارکت‌های مردمی و جمعی از فعالان و دلسوزان محیط‌زیست حضور داشتند. این نشست فرصتی بود تا فعالان محیط‌زیست، بی‌واسطه دغدغه‌ها، مشکلات و مطالبات خود را با مسئولان ملی و استانی در میان بگذارند. از مهم‌ترین موضوعات مطرح‌شده می‌توان به روند دشوار صدور و تمدید مجوز تشکل‌های مردم‌نهاد، موانع اداری، حمایت ناکافی از انجمن‌های محلی، ضرورت تقویت آموزش‌های مردمی و افزایش نقش مشارکت اجتماعی در حفاظت از محیط‌زیست اشاره کرد. 👇👇👇👇😍

تالاب شور فاویان؛ قربانی فراموشی یا تبعیض در مدیریت محیط‌زیست؟ سال‌هاست که نام برخی تالاب‌ها در جلسات، همایش‌ها، اخبار و برنامه‌های حفاظتی به کرات شنیده می‌شود، اما تالاب شور فاویان همچنان در سکوت و بی‌توجهی روزهای سخت خود را سپری می‌کند. این تالاب که روزگاری بخشی از تعادل اکولوژیکی غرب استان اصفهان بود، امروز با پیامدهای ناشی از مدیریت نادرست، زهکشی‌های غیرکارشناسی، کاهش منابع آبی، نابودی زیستگاه‌ها و گسترش کانون‌های گردوغبار دست‌وپنجه نرم می‌کند. با این حال، پرسش اساسی مردم و فعالان محیط‌زیست همچنان بی‌پاسخ مانده است: چرا تالاب شور فاویان در اولویت برنامه‌های استانداری اصفهان، اداره‌کل حفاظت محیط‌زیست استان و دفتر حفاظت و احیای تالاب‌های کشور قرار ندارد؟ آیا ارزش یک تالاب تنها به میزان دیده شدن آن در رسانه‌هاست؟ آیا عدالت محیط‌زیستی ایجاب نمی‌کند که همه تالاب‌ها، فارغ از موقعیت جغرافیایی یا میزان شناخته‌شدن، از حقوق برابر برای حفاظت و احیا برخوردار باشند؟ مردم منطقه سال‌هاست آثار خشک شدن این تالاب را با تمام وجود لمس کرده‌اند؛ از افزایش گردوغبار و تخریب طبیعت گرفته تا از بین رفتن بخشی از ظرفیت‌های ارزشمند زیست‌محیطی منطقه. با وجود این واقعیت‌ها، هنوز برنامه‌ای شفاف، زمان‌بندی‌شده و قابل ارزیابی برای احیای تالاب شور فاویان به افکار عمومی ارائه نشده است. از استاندار محترم اصفهان، مدیرکل محترم حفاظت محیط‌زیست استان اصفهان و جناب آقای لاهیجان‌زاده، مدیرکل دفتر حفاظت و احیای تالاب‌های کشور، انتظار می‌رود به این پرسش‌ها پاسخ دهند: - جایگاه تالاب شور فاویان در برنامه‌های ملی و استانی حفاظت از تالاب‌ها کجاست؟ - چه اقداماتی برای بررسی و احیای این تالاب انجام شده یا در دست اجراست؟ - چه زمانی مردم منطقه شاهد آغاز اقدامات عملی برای نجات این زیست‌بوم ارزشمند خواهند بود؟ سکوت در برابر نابودی تدریجی یک تالاب، به معنای پذیرش از دست رفتن بخشی از سرمایه طبیعی ایران است. امروز مطالبه ما نه امتیاز ویژه، بلکه عدالت در حفاظت از محیط‌زیست است. تالاب شور فاویان نیز همان اندازه ارزشمند است که دیگر تالاب‌های کشور؛ زیرا طبیعت را نمی‌توان بر اساس شهرت یا موقعیت جغرافیایی درجه‌بندی کرد. امید است مسئولان با حضور میدانی، گفت‌وگو با مردم و متخصصان، و اجرای برنامه‌ای علمی و شفاف، نشان دهند که هیچ تالابی در ایران فراموش‌شده نیست و حفاظت از سرمایه‌های طبیعی، وظیفه‌ای ملی و همگانی است. https://instagram.com/zahrajamali_safirzamin?igshid=YmMyMTA2M2Y

چرا تالاب گاوخونی دیده می‌شود، اما تالاب شور فاویان نه؟ سال‌هاست تالاب گاوخونی به‌عنوان یکی از مهم‌ترین تالاب‌های استان اصفهان مورد توجه رسانه‌ها و مسئولان قرار دارد، اما این پرسش مطرح است که چرا وضعیت تالاب شور فاویان کمتر مورد توجه قرار گرفته است؟ اگر خشک شدن این تالاب بر اثر اجرای زهکشی‌های غیرتخصصی یا سایر تصمیمات مدیریتی رخ داده باشد، انتظار می‌رود سازمان‌های مسئول با شفافیت موضوع را بررسی کرده، نتایج مطالعات کارشناسی را منتشر کنند و در صورت وجود خطا، برای احیای این زیست‌بوم ارزشمند برنامه عملی ارائه دهند. عدالت زیست‌محیطی ایجاب می‌کند که همه تالاب‌های استان، صرف‌نظر از وسعت یا شهرت، بر اساس ارزش اکولوژیکی و نیازهای حفاظتی مورد توجه قرار گیرند. مردم حق دارند بدانند چه عواملی باعث وضعیت کنونی تالاب شور فاویان شده و چه برنامه‌ای برای جلوگیری از ادامه تخریب و احیای آن وجود دارد. https://instagram.com/zahrajamali_safirzamin?igshid=YmMyMTA2M2Y

به اطلاع میرساند قطعی آب در روستای فاویان به دلیل شکستگی لوله میباشد . و تا دو ساعت دیگر وصل میگردد

🚨 مطالبه فوری برای بررسی وضعیت کارخانه بازیافت منطقه خم‌پیچ بر اساس گزارش‌های رسیده از دامداران منطقه خم‌پیچ، کارخانه بازیافت این منطقه مدتی است تعطیل شده است. اگر این گزارش‌ها صحیح باشد، چند پرسش جدی مطرح می‌شود: 🔹 آیا اداره‌کل حفاظت محیط‌زیست استان اصفهان از این موضوع اطلاع دارد؟ 🔹 در این مدت چه تعداد بازدید و نظارت از این مجموعه انجام شده است؟ 🔹 با توجه به تغییر مدیرعامل شرکت، وضعیت مدیریت پسماند شهرستان‌های گلپایگان و خوانسار چگونه رصد می‌شود؟ همچنین انتظار می‌رود معاون محترم فرماندار شهرستان گلپایگان، با توجه به اهمیت این مجموعه و لزوم شفافیت در عملکرد مسئولان، نسبت به این موضوع حساسیت ویژه‌ای داشته در چنین شرایطی، نظارت دقیق و اطلاع‌رسانی شفاف می‌تواند از هرگونه شائبه جلوگیری کرده و اعتماد عمومی را تقویت کند. از سرپرست محترم اداره‌کل حفاظت محیط‌زیست استان اصفهان، بازرسان و کارشناسان آن اداره‌کل درخواست می‌کنم در اسرع وقت از این کارخانه بازدید کرده و وضعیت فعالیت مجموعه و موضوع دستگاه پیرولیز را بررسی و نتیجه را به اطلاع مردم برسانند. در صورتی که گزارش‌های مربوط به استفاده از دستگاه پیرولیز برای سوزاندن لاستیک بدون مجوزهای قانونی صحت داشته باشد، انتظار می‌رود مطابق قانون با این موضوع برخورد شود. 🌿 شفافیت، نظارت و پاسخگویی، حق مردم و ضامن حفظ محیط‌زیست است. زهرا جمالی فعال اجتماعی و محیط‌زیست استان اصفهان

گلپایگان؛ آیا سهم غرب استان اصفهان فقط آلودگی و تخریب محیط زیست است؟ سال‌هاست مردم گلپایگان یک سؤال ساده اما تلخ دارند: چرا غرب استان اصفهان در نگاه برخی مدیران، تنها محلی برای استقرار صنایع آلاینده، توسعه معادن و تحمل پیامدهای زیست‌محیطی شده است، اما هنگام حفاظت از طبیعت، توسعه پایدار و سرمایه‌گذاری، کمتر دیده می‌شود؟ چرا کوه‌های گلپایگان زیر فشار فعالیت‌های معدنی قرار گرفته‌اند؟ چرا نگرانی مردم درباره منابع طبیعی، خاک، کیفیت هوا و آینده محیط زیست این منطقه، آن‌گونه که انتظار می‌رود مورد توجه قرار نمی‌گیرد؟ چرا مدیران ارشد تنها به چند بازدید کوتاه و جلسات اداری بسنده می‌کنند، اما کمتر در میان مردم حاضر می‌شوند تا از نزدیک صدای دغدغه‌های آنان را بشنوند و برای حل مشکلات تصمیمی عملی بگیرند؟ مردم گلپایگان حق دارند بدانند: - برنامه حفاظت از منابع طبیعی و محیط زیست این شهرستان چیست؟ - چه اقداماتی برای کاهش آثار فعالیت‌های آلاینده و جلوگیری از تخریب طبیعت انجام شده است؟ - چرا مطالبات زیست‌محیطی مردم با سرعت و جدیت بیشتری پیگیری نمی‌شود؟ گلپایگان زباله‌دانی نیست؛ گلپایگان بخشی از سرمایه طبیعی و تاریخی استان اصفهان است. از رئیس سازمان حفاظت محیط زیست، استاندار اصفهان و مدیران دستگاه‌های مسئول انتظار می‌رود با حضور میدانی، گفت‌وگوی مستقیم با مردم و اجرای اقدامات مؤثر، نشان دهند که عدالت زیست‌محیطی فقط یک شعار نیست، بلکه یک تعهد در برابر همه شهروندان است. صدای مردم گلپایگان را بشنوید؛ پیش از آنکه فرصت جبران از دست برود. زهرا جمالی فعال اجتماعی و محیط زیست استان اصفهان

آیا عدالت فقط برای شرق اصفهان است؟ وقتی صحبت از حقابه کشاورزان شرق اصفهان می‌شود، همه بر ضرورت حفظ معیشت مردم و احیای طبیعت تأکید می‌کنند؛ این مطالبه، مطالبه‌ای به‌حق است. اما سؤال مردم غرب استان اصفهان، به‌ویژه شهرستان گلپایگان، این است: آیا محیط زیست و حق مردم غرب استان برای داشتن هوای پاک، خاک سالم و طبیعتی امن، ارزش کمتری دارد؟ روستای فاویان که به‌عنوان نخستین روستای بدون پلاستیک ایران شناخته می‌شود، امروز با چالش‌های جدی زیست‌محیطی روبه‌رو است. سال‌ها دفن پسماند در دشت شمال گلپایگان، ریزگردها، فعالیت صنایع آلاینده، فشار بر منابع طبیعی، گسترش فعالیت‌های معدنی و پدیده فرونشست، نگرانی‌های جدی برای آینده این منطقه ایجاد کرده است. مردم گلپایگان نمی‌گویند شرق اصفهان مورد حمایت قرار نگیرد؛ بلکه می‌گویند غرب استان نیز باید با همان حساسیت دیده شود. چرا برای حفظ منابع طبیعی، جلوگیری از تخریب محیط زیست و رسیدگی به دغدغه‌های مردم گلپایگان، همان عزم و اراده‌ای که در دیگر نقاط استان دیده می‌شود، وجود ندارد؟ از استاندار اصفهان، رئیس سازمان حفاظت محیط زیست، مدیران استانی و نمایندگان مجلس درخواست می‌کنیم با حضور میدانی در گلپایگان، وضعیت این منطقه را از نزدیک بررسی کرده و برای حل مشکلات آن برنامه‌ای عملی و زمان‌بندی‌شده ارائه دهند. عدالت یعنی هیچ نقطه‌ای از استان احساس فراموش‌شدن نکند. گلپایگان و فاویان نیز حق دارند از هوای پاک، خاک سالم، طبیعتی ایمن و توسعه‌ای متوازن برخوردار باشند. زهرا جمالی فعال اجتماعی و محیط زیست استان اصفهان

دعوت به چالش https://whatsapp.com/channel/0029Vb1sn9f42DcimG4CwA2X

چقدر خوشحالم یکی از دختران سرزمین ایران روستای فاویان با معدل ۲۰ دانش آموز برتر دبیرستان دخترانه شهرستان گلپايگان شده است مایه افتخار هستی مائده(فاطمه شیرمحمدی)عزیز و دوست داشتنی امیدوارم بهترین تخصص ها در رشته مورد علاقه ات کسب کنی.

🌿🤲 نذر سبز؛ وقتی عشق به اهل‌بیت(ع) با عشق به طبیعت همراه می‌شودامروز مسجد ورکه‌سوز روستای فاویان، نخستین روستای بدون پلاستیک ایران،میزبان محفل نورانی دعای توسل، زیارت عاشوراو پخت آش شعله‌قلمکار بود.این مراسم به همت بانی گرامی سرکار خانم فیروزی، همسرارجمندآقای رضا شیرمحمدی وباحضورپرشور بانوان روستا برگزار شد.در این آیین، با استفاده ازظروف چندبارمصرف و حذف ظروف پلاستیکی یک‌بارمصرف، پیام ارزشمند«نذر سبز»نیزدرعمل به نمایش گذاشته شد؛ پیامی که نشان می‌دهدمی‌توان در کنار اطعام و عبادت، امانت‌دارطبیعت نیز بود.فاویان بار دیگر ثابت کرد که نخستین روستای بدون پلاستیک ایران، تنهایک عنوان نیست؛ بلکه فرهنگی است که از مسجد،خانواده و مشارکت بانوان آغاز می‌شود وبه حفظ محیط‌زیست برای نسل‌های آینده می‌انجامد.خداوند از بانیان، خادمان و همه بانوان عزیزی که دربرگزاری این مجلس معنوی وترویج فرهنگ نذرسبز سهیم بودند،قبول درگاه خود قراردهد. 🌱 نذر سبز؛ ثوابی ماندگار برای مردم و هدیه‌ای ماندگار برای زمین. #نذر_سبز #فاویان #اولین_روستای_بدون_پلاستیک_ایران #نه_به_پلاستیک #محیط_زیست #زیارت_عاشورا #دعای_توسل #بانوان_فاویان #فرهنگسازی