🪽🕊️

نگاه تو غم عجیبی داشت؛ انگار که در جهان تو تمام نهنگ ها در ساحل قتل عام شده‌اند، شعرها بی قافیه مانده، خانه‌ی رویاهایت را آتش زده اند. چنان بود که گویی در کوچه های قدیمی شیراز، صدای حافظ خاموش شده و باد، غزل های نیمه تمام را با خود برده است.

او را برای معالجه‌ی جنون به آن‌جا سپرده بودند. دیوانه نبود؛ بلکه بی‌اندازه رنج کشیده بود. تمام دردش همین بود. #ابله، #فئودور_داستایفسکی @crazy_willow1

اونجا که #علیرضا_بدیع میگه: تا زنده باشم چون کبوتر دانه می‌خواهم امروز محتاج توام؛ فردا نمی‌خواهم! آشفته‌ام...زیبایی‌ات باشد برای بعد من درد دارم، شانه‌ای مردانه می‌خواهم از گوشه‌ی محراب عمری دلبری جستم اکنون خدا را از دل میخانه می‌خواهم می‌خندم و آیینه می‌گرید به حال من دیوانه‌ام، هم‌صحبتی دیوانه می‌خواهم در را به رویم باز کن! اندوه آوردم امشب برای گریه کردن شانه می‌خواهم @crazy_willow1

یک سینه سخن دارم، هین، شرح دهم یا نه...؟ #مولانا @crazy_willow1

قبل از هر چیز؛ سعی کنید در جایِ درستِ تاریخ بایستید. برایِ وجدانِ خودتان. @crazy_willow1

افسوسِ چه را بخوریم؟ جوانی؟ ما هرگز جوان نبودیم... @crazy_willow1

بعضی وقت‌ها دلم می‌خواهد ناپدید شوم؛ با درخت ها یکی شوم، با رودخانه ها، با ستاره‌ها. میخواستم جایی باشم که هیچ کس از آدم هایی که می شناسم، چیزی از آن ندانند. @crazy_willow1

مشت بر دیوار و سر بر سنگ و دندان بر جگر لب فروبستیم و راهی جز شکیبایی نبود.. #فاضل_نظری @crazy_willow1

دوست داشت به گوشه‌ای پناه ببرد، شاید هم محو شود. کسی چیزی از او به یاد نداشته باشد و همچون ابری کوچک برای ابد از این شهر گذر کند‌. @crazy_willow1

من تو مغزم ساعت‌ها با آدم‌ها می‌جنگم، دعوا می‌کنم، حرف می‌زنم و در نهایت هیچ‌کدوم از چیزایی که تو ذهنم می‌گذره رو هیچ‌وقت به زبون نمیارم.

#شیخ_بهایی خیلی قشنگ میگه: "آراسته ظاهریم و باطن نه چنان القصه، چنانکه می‌نماییم، نه‌ایم" @crazy_willow1

گاهی ضعیف و رنگ پریده، گاهی قوی و پرنور، ماه معنای انسان بودن را می‌فهمد. #طاهره_مافی @crazy_willow1

نمی‌دانم چرا این‌گونه شده‌ام. وقتی در خانه می‌مانم، دلم هوای بیرون را می‌کند؛ و وقتی بیرون می‌روم، حس می‌کنم ماندن در خانه بهتر بود. وقتی با کسی حرف نمی‌زنم، دلتنگ می‌شوم؛ و وقتی هم‌صحبتِ کسی می‌شوم، گاهی از آن پشیمان می‌شوم. انگار هیچ‌جا دقیقاً جایِ من نیست و هیچ انتخابی کاملاً درست به نظر نمیرسد. گاهی با خودم فکر می‌کنم: آیا فقط من این‌گونه‌ام؟ یا آدم‌های زیادی هستند که لبخند می‌زنند، زندگی می‌کنند و در عینِ حال با همین سردرگمی‌ها دست‌وپنجه نرم می‌کنند؟ @crazy_willow1

من را امروز باید بفهمید؛ زیرا که من کتاب نیستم من اگر بمیرم، دیگر کسی نمی‌تواند مرا بخواند. مجبورم تا وقتی که زنده‌ام، فهمیده شوم. #اعوز_آتای #سیامک_تقی‌زاده @crazy_willow1

هیچ‌چیز راحتم نمی‌کند. نه دریا، نه آفتاب، نه درخت‌ها، نه آدم‌ها، نه فیلم‌ها، نه لباس‌هایی که تازه خریده‌ام. نمی‌دانم چه‌کار کنم. بروم و سرم را به درخت‌ها بکوبم. داد بزنم. گریه کنم. نمی‌دانم. #فروغ_فرخزاد @crazy_willow1

زندگی عاطفی من جدلی بی وقفه میان میل به خلوت گزینی و نیاز به غوطه ور شدن در رابطه ای پر شور و حرارت با دیگری‌ست. @crazy_willow1

گفت خب ایراد تو چیست؟ گفتم زیاد فکر می‌کنم، خیلی، بی‌نهایت، به هر چیز مسخره‌ای بارها و بارها، مخصوصا اگر برایم زیاد اهمیت داشته باشد، درون خود می‌ریزم و بدتر از همه نمی‌توانم هیچکدام از این‌ها را بگویم، و در نهایت می‌دانم همین نابودم می‌کند. @crazy_willow1

تکـراری‌ترین بـاگِ انسـان؟ -بـاور کردنِ آدم‌هـا- @crazy_willow1

اونجا که #محمود_درویش میگه: چیزی را کم دارم، شاید امید، شاید فراموشی، شاید یک دوست و شاید خودم را! @crazy_willow1

من پذیرفته‌ام که گاهی ممکن است ما برای آدم ها فقط پناهگاهی باشیم تا زمانی که یک خانه امن پیدا کنند و بروند.. @crazy_willow1