جنگلِ‌باران

بافقی نوشت چاوشی خوند من زندگی کردم

امروز در باغ عجیب کنار خانه‌ام من علف کوچکی را، برای آن که بوی تو را می‌داد بوسیدم.

دَر رَگ هایِ مَن اُمیدیست که می دَوَد..🌱

رهایت نمیکنم مگر آنکه مرا از قصد گم کنی . ‌

چون تو با بد بد کنی پس فرق چیست؟

فروردین تمام شد اولین باران بهار را که نبوده‌ای، خودت را به اولین شکوفه‌های اردیبهشت برسان. می‌دانی که اردیبهشت بی تو بهشت نمی‌شود..

Talk less, breathe more.

داغی نشست بر دل دریا، بندر غمگین شد از این ماجرا. تسلیت، ای ساحل داغدار، دل‌هامان کنار تو بیدار.🖤

گفت برایم شعری بخوان که حالم را خوب کند؛ در آغوشش گرفتم؛ این تنها شعری بود که دوست داشتم برایش بخوانم.

دوست دارم در دنيايى از كتاب، قهوه و روزهاى بارانى، مدتى گم شوم.

نظرت چیست دمی کنارهم بنشینیم و چای بنوشیم؟ در شبی بهاری و شاید اندکی سکوت.

ماه باشد شاهد من؛ که من، هیچ شبی را بی‌ یاد تو صبح نکردم.

«وطن من، پیشانی توست.»