روزگارِ ماهی؛

این پیامو فور بزن فولدر بزنم ( بدون اد اجباری ) 🦕 اینجا جوین باش

💮فور کنید اینجا جوین باشید فولدری با جذب +50 بزنم براتون☁️🌱

اگر چنل هنری (نویسندگی، نقاشی، تکست و...) دارید، این پیام رو فوروارد کنین، پست موردعلاقم از چنلتون رو فوروارد کنم.🤍

بیاید عکس کتابخونه هاتونو نشونم بدید🤍

دیدن کتابخونه آدما خیلی حس خوبی بهم میده،انگار که یه جورایی میتونی به علایق و سلیقه های طرف مقابل از روی کتابایی که میخونه پی ببری:)))

تقریبا در اکثر موارد (با وجود علاقه خیلی زیادم به خانواده ام) فکر میکنم آرامش و سلامت روانم در گرو دور بودن ازشونه...

خدا از دست های تو به من نزدیک تر میشه...

و خب آره کم کم متوجه میشی که آدما هرچقدر کمتر ازت چیزی بدونن خوشحال تری...

"محبوب من،از بابت غم هایت سرشکسته نباش باور کن که همین غم هایندکه قلب های مارا به هم محرم می‌کنند... که محرم شدن قلب ها به مراتب سخت تر و مهم تر از محرم شدن تن هاست... و چه بسیار تن هایی که سالهای طولانیست به هم محرم اند بی آنکه دل هایشان حتی آشنای هم باشد..." ماهی

فور کن بگم چی چنلت اول چشممو گرفت👀 گروه حمایتی

اندوه تمام نمی‌شود؛ تو آنقدر وسیع می‌شوی، که اندوه در تو گم می‌شود...🌱 _شمس تبریزی

و در نهایت عزیزمن؛زندگی به اندازه کافی سخت هست. برای خودت سخت ترش نکن🌱

حس میکنم مدت زیادیه برای خودم زندگی نکردم... هر کاری که کردم برای رضایت دیگران بوده،رفتارم کارهام همه و همه فقط بر اساس این بوده که دیگران راجبم چه فکری میکنن... حتی تمام تلاش هام برای این بوده که خودم رو به دیگران اثبات کنم... و این گوشه و کنار ها خودم رو گم کردم یادم رفت خودم چیا دوست دارم،چه چیزهایی حالم رو خوب میکنه و چه آرزوها و رویاهایی دارم... خیلی وقت ها فراموش کردم که این موضوع رو واقعا خودم دوست دارم؟ یا اینکه آدم ها،فضای مجازی یا ترند ها داره بهم تحمیل میکنه... حس میکنم پیروی از این الگو ها دچار یک خود کم بینی عمیق کرده منو طوری که هیچ کدوم از دستاوردهام و چیزهایی که دارم به چشمم نمیاد و فکر می‌کنم همیشه یه چیزی کمه یا اینکه من چیزی کم دارم... و در حقیقت باید خیلی مقاوم بود که در این چرخه قرار نگرفت و فکر می‌کنم دست کم هر کدوم از ما گاهی توی این چرخه قرار می‌گیریم... و قرار گرفتن در اون واقعا بهم احساس ناکافی بودن میده...

زندگی رو زمانی باختی که سعی کردی خودت رو به دیگران ثابت کنی،نه خودت...

هیچکس بجز این مرد نمیتونه برام مرحم باشه...

امروز دقیقا یکسال از اولین باری که دیدمت میگذره،و دل من برای همیشه توی همون چند ثانیه چشم تو چشم شدنمون گیر کرد... زندگی با وجود تو برای من رنگی تر و قشنگ تر و دوست داشتنی تر شد... یکسالی که گذشت برای جفتمون پر از فراز و نشیب های مختلف بود،یادم نمیره چقدر دوتایی خندیدیم چقدر دوتایی گریه کردیم... همو بخشیدیم و کنار همدیگه موندیم... و تا همیشه برای من درود به اولین لحظه دیدار و تا ابد دوست دارم که ترو ببینم:)))❤️

حقیقت اینه که بعضی وقت ها جهان بار خیلی سنگینی میشه روی شونه هام،نمیتونم تحملش کنم... نه جهان اطرافم رو و نه خودم رو،این حس رو نسبت به خودم همیشه دارم من یه بار سنگینم روی شونه های خودم و حتی آدم های اطرافم واقعا کاش از دوست نداشتن خودم دست بردارم...

آه ای زندگی شیطون بلای عوضی...

عشق دنیای منو رنگی کرد:))))

مامان تو بهترین مامان دنیایی❤️.